 نزديك‌ باشد» يعني: سايه‌هاي‌ درختان‌ بهشت‌ به‌ بهشتيان‌ نزديك‌ است‌ و بر ايشان‌ سايباني‌ مي‌كند تا بر طرب‌ و نعمت‌ ايشان‌ بيفزايد، هرچند كه‌ در بهشت‌ نه‌ خورشيدي‌ است‌ و نه‌ مهتابي‌، همان‌ طوري‌ كه‌ شانه‌ موي ‌بهشتيان‌ از طلا و نقره‌ است‌، هرچند كه‌ در بهشت‌ نه‌ پليدي‌اي‌ است‌ و نه‌ گرد وغباري‌. «و ميوه‌هاي‌ آن‌ در كمال‌ دسترس‌پذيري‌ است» يعني: ميوه‌هاي‌ بهشت‌ چنان ‌براي‌ تناول‌كنندگان‌ رام‌ ساخته‌ شده‌ است‌ كه‌ شخص‌ بهشتي‌ در حالات‌ ايستاده‌، نشسته‌ و به‌پهلو آرميده‌ يكسان‌ به‌ آن‌ دسترسي‌ دارد پس‌ نه‌ آن‌ درختان‌ دور است‌ كه‌ دستهاي‌ بهشتيان‌ از آنها برگردد و نه‌ درختان‌ بهشت‌ خار و خاشاكي‌ دارد.
 
	سوره إنسان آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ وَيُطَافُ عَلَيْهِم بِآنِيَةٍ مِّن فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ظروف‌ سيمين‌ و كوزه‌هاي‌ بلورين‌ پيرامون‌ آنها گردانده‌ مي‌شود» يعني: در هر وقت‌ و هر زماني‌ كه‌ بهشتيان‌ بخواهند، خدمتكاران‌ بر ايشان‌ شراب‌ را با ظروف‌ و كوزه‌هايي‌ كه‌ از نقره‌ است‌، مي‌گردانند. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «هيچ‌ چيز در بهشت‌ نيست‌ مگر اين‌ كه‌ شما در دنيا مشابه‌ آن‌ را داده‌ شده‌ايد، بجز كوزه‌هايي‌ كه ‌از نقره‌ است‌». فرق‌ در ميان‌ «آنيه‌» و «اكواب‌» اين‌ است‌ كه: اكواب‌؛ جامهايي ‌است‌ بدون‌ دسته‌ اما آنيه‌ ؛ ظروفي‌ است‌ داراي‌ دسته‌، مانند قدح‌ و كوزه‌.
 
	سوره إنسان آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ قَوَارِيرَ مِن فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آبگينه‌هايي‌ از سيم» يعني: آبگينه‌ها و ظروف‌ بلورين‌ اهل‌ بهشت‌ از نقره‌ است ‌پس‌ سپيدي‌ نقره‌ و صفا و درخشش‌ شيشه‌ هر دو در آنها جمع‌ شده ‌است‌ در حالي‌ كه‌آبگينه‌ها و شيشه‌هاي‌ دنيا از ريگ‌ و ماسه‌ است‌. بدين‌سان‌ خداي‌ عزوجل‌ برتري ‌آبگينه‌هاي‌ بهشتي‌ را كه‌ اصل‌ آنها از نقره‌ است‌ اما درخشش‌ و شفافيت‌ آنها تا بدانجاست‌ كه‌ آنچه‌ در اندرون‌ آنهاست‌، از بيرون‌ آنها ديده‌ مي‌شود، گوشزد مي‌نمايد «كه‌ آنها را به‌اندازه‌ پيموده ‌باشند» يعني: ساقيان‌ بهشتي‌ در جامهاي‌ بلورين ‌نقره‌اي‌ همان‌ مقدار شراب‌ مي‌ريزند كه‌ بهشتيان‌ مي‌خواهند؛ نه‌ بيش‌ و نه‌ و كم‌. حتي‌ آن‌ ظروف‌ در شكل‌ و محتواي‌ خود چنان‌ برابر و به‌هنجار ساخته‌ شده‌اند كه ‌صاحب‌ خود را سيراب‌ سازند، نه‌ بيش‌ و نه‌ كم‌.
 
	سوره إنسان آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْساً كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در آنجا به‌ آنان‌ از جامي‌ كه‌ آميزه‌ آن‌ زنجبيل‌ است‌ مي‌نوشانند» اعراب‌ شراب‌ را با آميزه‌ زنجبيل‌، لذيذ و دلپذيرتر مي‌ساختند. زنجبيل‌ گياهي‌ است‌ معروف‌ كه‌ در بلاد شام‌ و هند و چين‌ مي‌رويد. پس‌ گاهي‌ شراب‌ بهشتيان‌ به‌ كافور آميخته‌ مي‌شود ـ چنان‌كه‌ گذشت‌ ـ و كافور در طبيعت‌ خود سرد است‌ و گاهي‌ به‌ زنجبيل‌ آميخته ‌مي‌شود كه‌ در طبيعت‌ خود گرم‌ است‌ تا اعتدال‌ لازم‌ پديد آيد. اما مقربان‌ از هركدام‌ آنها كه‌ بخواهند، شرابي‌ خالص‌ مي‌نوشند. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «هرچه‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ در قرآن‌ از بهشت‌ ياد كرده‌، در دنيا جز نام‌ چيز ديگري‌ از آنها وجود ندارد».
 
	سوره إنسان آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ عَيْناً فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«از چشمه‌اي‌ در آن» مي‌نوشند «كه‌ سلسبيل‌ ناميده‌ مي‌شود» يعني: زنجبيل‌ در بهشت‌ چشمه‌اي‌ دارد كه‌ سلسبيل‌ ناميده‌ مي‌شود. سلسبيل‌ در لغت‌ نام‌ آبي‌ است‌ كه‌ در نهايت‌ رواني‌ و گوارايي‌ بوده‌ و بسيار زود و راحت‌ در حلقوم‌ فرو رود.
 
	سوره إنسان آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَّنثُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بر گرد آنان‌ پسراني‌ جاوداني‌ مي‌گردند» پسراني‌ كه‌ هميشه‌ بر جواني‌ و طراوت‌ و تازگي‌ و خرمي‌ خويش‌ باقيند، نه‌ پير مي‌شوند، نه‌ شادابي‌ آنها دگرگون‌ مي‌شود و نه‌ مي‌ميرند «چون‌ ايشان‌ را ببيني‌، پنداري‌ كه‌ ايشان‌ مرواريدهايي‌ از رشته‌ افشانده‌ شده‌ هستند» از بس‌ كه‌ باصفا، زيبا، شاداب‌ و دلربايند. خداوند متعال‌ آن ‌پسران‌ را به‌ مرواريد افشانده‌ تشبيه‌ كرد زيرا ايشان‌ در خدمتگزاري‌ سريع‌اند، برخلاف‌ حورعين‌ كه‌ ايشان‌ را به‌ مرواريد نهفته‌ تشبيه‌ نمود زيرا ايشان‌ زير بار خدمت‌ قرار داده‌ نمي‌شوند و براي‌ عشق ‌ورزيدن‌ فارغ‌بالند. ابن‌كثير مي‌گويد: «نه‌ نيكوتر از اين‌، تشبيهي‌ وجود دارد و نه‌ از مرواريد افشانده‌ در مكاني‌ زيبا و باصفا، منظره‌اي‌ دلرباتر و زيباتر وجود دارد».
 
	سوره إنسان آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَمُلْكاً كَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ آنجا را بنگري» يعني: چون‌ نگاهت‌ را آنجا در بهشت‌ بيفگني‌ «نعمتي‌ فراوان» و وصف‌ناپذير «و ملكي‌ بي‌كران‌ مي‌بيني» كه‌ هرگز قدر و اندازه‌ آن‌ را درحد و حصر نتوان‌ آورد.
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ كرده‌اند: عمربن‌خطاب‌(رض) نزد رسول‌ خداص آمد در حالي‌ كه‌ آن‌ حضرت‌ ص بر حصيري‌ از برگ‌ درختان‌ خرما كه‌ درشتي‌ آن ‌بر پهلوي‌ مباركشان‌ اثر كرده‌ بود خوابيده‌ بودند. پس‌ عمر(رض) گريست‌. رسول‌ خدا ص فرمودند: چه‌ چيز تو را به‌ گريه‌ وا داشته‌است‌؟ عمر(رض) گفت: كسري‌، هرمز و پادشاه‌ حبشه‌ و فرمانروايي‌شان‌ را به‌ياد آوردم‌ و درحالي‌كه‌ شما فرستاده‌ خداوند(ج) هستيد، بر حصيري‌ از خرما قرار داريد! «پس‌، از اين‌ حال ‌شما بر من‌ رقت‌ دست‌ داد و بي‌اختيار گريستم». رسول‌ خدا ص فرمودند: آيا راضي‌ نيستي‌ كه‌ دنيا از آنان‌ باشد و آخرت‌ از آن‌ ما؟ پس‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ گرديد: (‏ وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَمُلْكاً كَبِيراً ‏).
 
سوره إنسان آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَاباً طَهُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بهشتيان‌ را جامه‌هايي‌ از ابريشم‌ نازك‌ سبز و ابريشم‌ ستبر در بر است» سندس: ابريشم‌ نازك‌ و استبرق: ابريشم‌ ستبر است‌ «و به‌ دستبندهاي‌ سيمين‌ آراسته ‌شوند» و در سوره‌ «فاطر» آمده‌است: (يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ ): «در آنجابه‌ دستبندهاي‌ زرين‌ آراسته‌ شوند». اين‌ تنوع‌ دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ بهشتيان‌ از هر دو نوع‌ دستبند پوشانده‌ مي‌شوند و هر كس‌ هر چه‌ را كه‌ دلش‌ بخواهد، مي‌پوشد «و پروردگارشان‌ 