به‌ آنان‌ شرابي‌ پاكيزه‌ مي‌نوشاند» ابوقلابه‌ و ابراهيم‌ نخعي‌ مي‌گويند: «ابتدا به‌ ايشان‌ غذا آورده‌ مي‌شود و چون‌ غذا به‌آخر رسيد آن‌گاه‌ شرابي‌ پاكيزه‌ به‌ ايشان‌ تقديم‌ مي‌شود پس‌ مي‌نوشند و بر اثر آن‌ شكمهايشان‌ خرد و متناسب‌ مي‌شود و عرقي‌ چون‌ بوي‌ مشك‌ از بدنهايشان‌ سرازير مي‌گردد». از علي‌(رض) روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمود: «چون‌ اهل‌ بهشت‌ به دروازه‌ بهشت‌ برسند، خداوند متعال‌ به‌ ايشان‌ شراب‌ پاكيزه‌اي‌ ـ غير از آن‌ شرابهايي‌ كه‌ در آيات‌ قبل ‌ذكر شد ـ مي‌نوشاند. پس‌ در آنجا دو چشمه‌ را مي‌يابند... آن‌گاه‌ از يكي‌ از آنها مي‌نوشند كه‌ اين‌ شراب‌ اندرونشان‌ را از كينه‌ و حسد و غل‌وغش‌ و اخلاق‌ پست ‌پاك‌ مي‌گرداند و سپس‌ از ديگري‌ غسل‌ مي‌كنند كه‌ بر اثر آن‌، شادابي‌ و خرمي ‌نعمت‌هاي‌ بهشت‌ بر ايشان‌ نمايان‌ مي‌شود».
 
آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ وَاللّهُ يُرِيدُ أَن يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَيُرِيدُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَوَاتِ أَن تَمِيلُواْ مَيْلاً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏

«و خدا مي‌خواهد كه‌ بر شما به‌ رحمت‌ بازگردد» و از شما درگذرد. اين‌ تأكيدي ‌است‌ بر (ويتوب‌ عليكم) در آيه‌ قبل‌ و تكرار آن‌ به‌ سبب‌ ذكر كساني‌ است‌ كه‌ در مقابل‌ اين‌ توبه‌ قرار دارند: «و آنان‌ كه‌ پيروي‌ شهوات‌ را مي‌كنند» كه‌ عبارتند از: زناكاران‌ از كفار و فجار «مي‌خواهند كه‌ ميل‌ كنيد» به ‌سوي‌ راه‌ و روش‌ فسادآلود آنان‌ و ميل‌ كنيد از راه‌ ميانه‌ به‌ سوي‌ راه‌ ستم‌، از حق‌ به‌ سوي‌ باطل‌ و كجروي‌ پيشه ‌كنيد به‌ «كجروي‌ بزرگ‌» يعني‌: مي‌خواهند كه‌ بدون‌ در نظر داشت‌ هيچ‌ قيد و بند شرعي‌، بدكاريهاي‌ آنان‌ را انجام‌ دهيد زيرا زناكاران‌ فقط به‌ فكر شهوت‌راني‌ خود هستند، بي‌آن‌ كه‌ در عواقب‌ امور، يا در حلال‌ و حرام‌ خداوند(ج) بنگرند. مراد ازشهوات‌ در اينجا: فقط آن‌ خواهشهايي‌ است‌ كه‌ شرع‌ شريف‌ آنهارا حرام‌ نموده‌، نه‌ آنچه‌ كه‌ در شريعت‌ حلال‌ است‌.
	سوره إنسان آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ هَذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاء وَكَانَ سَعْيُكُم مَّشْكُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ جزايي‌ براي‌ شماست» يعني‌ به‌ بهشتيان‌ گفته‌ مي‌شود: اين‌ انواع‌ نعمتها، جزايي‌ براي‌ شماست‌ در برابر اعمالتان‌. يعني: اينها پاداش‌ اعمال‌ شماست‌ «و سعي‌ شما مشكور است» يعني: سعي‌ شما در نزد ما ستوده‌، پذيرفته‌ و مورد پسند است‌. شايان‌ ذكر است‌ كه: شكر خداي‌ سبحان‌ در برابر عمل‌ بنده‌، قبول‌ اوست‌ طاعت ‌وي‌ را.
 
	سوره إنسان آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنزِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ ما قرآن‌ را بر تو چنان‌كه‌ بايدوشايد فرود آورديم» يعني: آن‌ را به‌ تدريج‌ وبخش‌بخش‌ بر تو فرود آورديم‌ نه‌ به‌يكباره‌ و تو بر عكس‌ آنچه‌ كه‌ مشركان‌ ادعا مي‌كنند، آن‌ را از نزد خود نياورده‌اي‌. بدين‌سان‌ خداي‌ عزوجل‌ با تأكيدات ‌گوناگون‌ و از جمله‌ ذكر ضمير «نحن‌» بعد از ذكر ضمير «إنا» فرود آوردن‌ قرآن‌ بر بنده‌ خود را مؤكد مي‌گرداند تا بسياري‌ مؤكدات‌ هرگونه‌ شك‌ و شبهه‌اي‌ را از دلها بزدايد.
 
سوره إنسان آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِماً أَوْ كَفُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ بر حكم‌ پروردگار خود شكيبايي‌ كن» كه‌ از جمله‌ حكم‌ و قضاي‌ وي‌، به‌تأخير انداختن‌ پيروزي‌ات‌ تا ميعادي‌ است‌ كه‌ حكمت‌ حق‌ تعالي‌ آن‌ را اقتضا مي‌كند «و از آنان‌ از هيچ‌ گناهكار يا ناسپاسي‌ اطاعت‌ نكن» يعني: احدي‌ از كساني‌ را كه‌ مرتكب‌ گناهي‌ گرديده‌ يا در كفر فرو رفته‌اند، فرمان‌ مبر. آثم: بدكاري‌ است‌ كه‌ آشكارا مرتكب‌ گناه‌ مي‌شود. كفور: كسي‌ است‌ كه‌ بر كفر خود تعصب‌ داشته‌ و در آن‌ افراط مي‌نمايد به‌ طوري‌ كه‌ آشكارا كفر خود را اعلان‌ مي‌كند. مفسران‌ مي‌گويند: مراد از اين‌ دو تن‌ در هنگام‌ نزول‌ آيه‌، عتبه‌بن‌ربيعه‌ و وليدبن‌مغيره ‌بودند زيرا عتبه‌ به‌ رسول‌ خدا ص گفت: از سر اين‌ كار برگرد تا دخترم‌ را به‌ توتزويج‌ كنم‌ چراكه‌ دخترانم‌ از زيباترينهاي‌ قريش‌اند. و وليدبن‌ مغيره‌ به‌ ايشان‌ گفت: از اين‌ راه‌ برگرد تا آن‌ قدر به‌ تو مال‌ بدهم‌ كه‌ راضي‌ شوي‌ زيرا من‌ از ثروتمندترينهاي‌ قريش‌ هستم‌. پس‌ رسول‌ خدا ص از اول‌ سوره‌ «حم‌. السجده‌» تا آيه‌ «13»:(فان اعرضوا فقل انذرتكم صاعقه مثل صاعقه عاد وثمود) را بر آنان ‌تلاوت‌ كردند. در اين‌ هنگام‌ آن‌ دو تن‌ از رسول‌ خدا ص دست‌ برداشتند و يكي‌ از آنها گفت: وقتي‌ محمد اين‌ آيات‌ را خواند، پنداشتم‌ كه‌ همينك‌ كعبه ‌فروخواهد افتاد.
در اينجا سؤالي‌ مطرح‌ مي‌شود و آن‌ اين‌ است: چرا با آن‌ كه‌ رسول‌ خدا ص از هيچ‌ كس‌ از كفار و فجار فرمان‌ نمي‌بردند، از فرمان ‌بردن‌ از آنان‌ نهي‌ شدند؟ پاسخ‌اين‌ است‌ كه‌ پيامبر ص قدوه‌ و الگوي‌ امت‌ مي‌باشند و نهي‌ ايشان‌، نهي‌ امت‌ است ‌چنان‌ كه‌ اين‌ نهي‌ به‌ اين‌ واقعيت‌ اشاره‌ دارد كه‌ مردم‌ هميشه‌ به‌ توجيه‌ و ارشاد نياز دارند، ازآن‌ رو كه‌ گرايش‌ به‌ شر و فساد در اندرون‌ بشر نهفته ‌است‌ و اگر كسي‌ از توفيق‌ و ارشاد الهي‌ بي‌نياز مي‌بود، بي‌شك‌ آن‌ كس‌ پيامبر معصوم‌ ص بود بنابراين‌، بر هر مسلماني‌ واجب‌ است‌ كه‌ به‌سوي‌ خداوند(ج) به‌ زاري‌ و نياز متوجه‌ گردد تا حق‌ تعالي‌ وي‌ را از خواهشهاي‌ پليد و شهوات‌ گمراه‌كن‌ مصون‌ و محفوظ بدارد.
 
سوره إنسان آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ياد كن‌ پروردگار خود را در هر صبح‌ و شام» يعني: بر ياد پروردگار خود مداومت‌ كن‌ و براي‌ او در اول‌ و آخر روز نماز بگزار. پس‌ مراد از اول‌ روز: نماز بامداد و مراد از آخر آن: نماز ظهر و عصر است‌. بنابراين‌، اين‌ دستور نمازهاي ‌بامداد و ظهر و عصر را در بر مي‌گيرد 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6215.txt"> آيه  26</a><a class="text" href="w:text:6216.txt"> آيه  27</a><a class="text" href="w:text:6217.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:6218.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:6219.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:6220.txt">آيه  31</a></body></html>سوره إنسان آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلاً طَوِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در بخشي‌ از شب‌ براي‌ او سجده‌ كن» يعني: در برخي‌ از ساعات‌ شب‌ براي‌ حق‌ تعالي‌ نماز بگزار. مراد نمازهاي ‌مغرب‌ و عشاء است‌ «و او را در بخش‌ بلندي‌ از شب‌ به‌ پاكي‌ ياد كن» يعني: براي‌ او در وقت‌ درازي‌ از شب‌ ـ كه‌ دو سوم‌، يا نصف‌، يا ثلث‌ آن‌ است‌ ـ نماز تهجد بگز