ار.
 سوره إنسان آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ هَؤُلَاء يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءهُمْ يَوْماً ثَقِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ اينان‌ بهره‌ زودياب‌ را دوست‌ دارند» يعني: كفار مكه‌ و موافقانشان‌، بهره‌ زودياب‌ را كه‌ همانا بهره‌ دنياي‌ زودگذر است‌، دوست‌ دارند و آن‌ را بر آخرت‌ ترجيح‌ مي‌دهند «و روزي‌ گرانبار را» كه‌ روز قيامت‌ است‌ «پشت‌ سر خود مي‌افگنند» روز قيامت‌ از آن‌ رو گرانبار ناميده‌ شد كه‌ پر از سختي‌ و هول‌ و هراس ‌است‌. پس‌ آنان‌ براي‌ روز آخرت‌ آمادگي‌ نمي‌گيرند و به‌ آن‌ اهميتي‌ نمي‌دهند.
 
	سوره إنسان آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ماييم‌ كه‌ آنان‌ را آفريده‌ و پيوند مفاصل‌ آنها را استوار كرده‌ايم» يعني: ما بندها واعضاي‌ وجود آنان‌ را به‌ وسيله‌ رگ‌ و پي‌ و رشته‌هاي‌ عصبي‌ به‌ يك‌ديگر محكم ‌پيوند داده‌ايم‌ «و چون‌ بخواهيم‌، آنان‌ را به‌ نظايرشان‌ تبديل‌ مي‌كنيم» يعني: اگر بخواهيم‌، آنان‌ را نابود كرده‌ و كسان‌ ديگري‌ را جانشينشان‌ مي‌گردانيم‌ كه‌ براي‌ ما فرمان‌پذير باشند.
 
	سوره إنسان آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ هَذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ اين» سوره‌ «پندي‌ است» و موعظه‌اي‌ «تا هر كه‌ خواهد، راهي ‌به‌سوي‌ پروردگار خود در پيش‌ گيرد» با ايمان‌ و فرمان ‌بردن‌ از او و پيامبرش‌.
 
	سوره إنسان آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيماً حَكِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و نمي‌خواهيد مگر آن‌ كه‌ خدا بخواهد» يعني: نمي‌توانيد به‌سوي‌ پروردگار خويش‌ راهي‌ در پيش‌ گيريد مگر اين‌كه‌ حق‌ تعالي‌ خود چنين‌ چيزي‌ را بخواهد پس‌كار به‌ او سبحانه‌وتعالي‌ مفوض‌ است‌ نه‌ به‌ شما و خير و شر به‌ دست‌ بلاكيف ‌اوست‌، نه‌ به‌ دست‌ شما لذا صرف‌ خواست‌ و ارداه‌ بنده‌ نه‌ خيري‌ را براي‌ او به ‌ارمغان‌ مي‌آورد و نه‌ شري‌ را از او دفع‌ مي‌كند مگر اين‌كه‌ خداوند(ج) به‌ اين‌ كار اذن‌ دهد «همانا خداوند عليم‌ و حكيم‌ است» پس‌ او به‌ كسي‌ كه‌ شايستگي‌ هدايت‌ را دارد، داناست‌ لذا راه‌ هدايت‌ را به‌رويش‌ هموار گردانيده‌ و اسباب‌ آن‌ را برايش ‌آماده‌ مي‌گرداند و نيز او به‌ آن‌ كس‌ كه‌ مستحق‌ گمراهي‌ است‌ داناست‌ پس‌ او را از راه‌ هدايت‌ برمي‌گرداند. و در هر حال‌ حكمت‌ بالغه‌ از آن‌ اوست‌ لذا هر چيز را در جاي‌ مناسب‌ آن‌ قرار مي‌دهد.
 
آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ يُرِيدُ اللّهُ أَن يُخَفِّفَ عَنكُمْ وَخُلِقَ الإِنسَانُ ضَعِيفاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خداوند مي‌خواهد كه‌ سبك‌ كند از شما» بار شما را در امر قوانين‌ و اوامر و نواهي‌خود، به‌ همين‌ جهت‌ براي‌ شما نكاح‌ كنيزان‌ و غيرآن‌ از آسان‌ گيري‌هاي‌ ديگر را رخصت‌ داده‌ است‌ «و انسان‌ ضعيف‌ آفريده‌ شده‌است‌» در برابر شهوات‌، پس ‌ناتوان‌ است‌ از اين‌ كه‌ بر نفس‌ خويش‌ چيره‌ شده‌ و بر شهوت‌ سركش‌ خويش‌ مهاربزند و در برابر آن‌ مقاومت‌ كند، از همين‌ روست‌ كه‌ خداوند(ج) خواسته‌ است‌ تا براين‌ موجود ضعيف‌ آسان‌ گرفته‌ و بسياري‌ از امور را بر او مباح‌ گرداند، چنان‌كه‌ دراين‌ آيات‌ روشن‌ ساخته‌ است‌.
سياق‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌رساند كه‌ اين‌ ضعف‌، ناظر بر ضعف‌ انسان‌ در برابر زنان ‌است‌، به‌ همين‌ جهت‌، حق‌ تعالي‌ دايره‌ را براي‌ وي‌ در امر زنان‌ فراخ‌ گردانيد. وكيع‌ مي‌گويد: «در امر زنان‌، عقل‌ مرد از سر وي‌ مي‌پرد».
 
	سوره إنسان آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ يُدْخِلُ مَن يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَاباً أَلِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هركه‌ را خواهد به‌ رحمت‌ خويش» يعني: به‌ بهشت‌ خويش‌ «در مي‌آوردد» زيرا بهشت‌ با رحمت‌ خداوند(ج) قابل‌ دسترسي‌ است‌ «و براي‌ ظالمان» كافر «عذابي‌ دردناك‌ آماده‌ كرده‌ است» كه‌ همانا عذاب‌ جهنم‌ است‌. بدين‌سان‌ خداي‌ عزوجل‌ بر اين‌ حقيقت‌ تأكيد مي‌گذارد كه‌ هدايت‌ و گمراهي‌ هر دو به‌ خواست‌ و مشيت ‌اوست‌ ولي‌ او به‌ فضل‌ خويش‌ هدايت‌ و به‌ عدل‌ خويش‌ گمراه‌ مي‌كند. البته‌ عام ‌بودن‌ مشيت‌ حق‌ تعالي‌ در خير و شر، منافي‌ با اختيار انسان‌ نيست‌ زيرا اختيار انسان ‌نيز در محدوده‌ خود نافذ مي‌باشد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:6222.xml">صفحة (580) (آیه 1) </a><a class="folder" href="w:html:6243.xml">صفحة (581) (آیه 20) </a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6223.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ مرسلات ﴾</a><a class="text" href="w:text:6224.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:6225.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:6226.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:6227.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:6228.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:6229.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:6230.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:6231.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:6232.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:6233.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:6234.txt"> آيه  11</a><a class="text" href="w:text:6235.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:6236.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:6237.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:6238.txt"> آيه  15</a><a class="text" href="w:text:6239.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:6240.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:6241.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:6242.txt">آيه  19</a></body></html>﴿ سوره‌ مرسلات ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (50) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌نام‌ مطلع‌ خود: (‏ وَالْمُرْسَلَاتِ ...) كه‌ خداوند(ج) بدان‌ سوگند خورده‌ است‌، «مرسلات‌» ناميده‌ شد.
فضيلت‌ آن: ابن‌عباس‌(رض) از مادرش‌ روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص در نماز مغرب‌ سوره‌ «مرسلات‌» را مي‌خواندند. نقل‌ است‌ كه‌ ابن‌عباس‌(رض) سوره ‌«مرسلات‌» را مي‌خواند، در اين‌ اثنا ام‌الفضل‌ به‌ وي‌ گفت: فرزندم‌! با خواندن‌ اين ‌سوره‌ به‌ خاطرم‌ آوردي‌؛ اين‌ سوره‌ آخرين‌ چيزي‌ است‌ كه‌ شنيدم‌ رسول‌ خدا صآن‌ را در نماز مغرب‌ مي‌خوانند.
 
سوره مرسلات آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«قسم‌ به‌ فرستادگان‌ پياپي» ابن‌كثير مي‌گويد: «قول‌ قوي‌ تر اين‌ است‌ كه‌ مراد از فرستادگان‌ پياپي‌، بادهايي‌ است‌ كه‌ چون‌ موي‌ گردن‌ اسب‌ كه‌ پشت‌ سر هم‌ برآن‌ روييده‌ است‌، پياپي‌ مي‌آيند». قرطبي‌ نيز مي‌گويد: «جمهور مفسران‌ برآنند كه‌ مراد از مرسلات‌، بادهاست‌». به‌قولي ‌ديگر: مراد از «مرسلات‌» فرشتگان ‌فرستاده‌اي‌ هستند كه‌ وحي‌ و امر و نهي‌ پروردگار را بر وجهي‌ نيكو، يا به‌ طورپياپي‌ مي‌آورند.
	سوره مرسلات آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ فَالْعَاص