‌ است‌». و از آن‌ است: «حسبي ‌الله: خداوند(ج) مرا بس‌ است‌».
 
	سوره نبأ آيه  37

‏متن آيه : ‏

‏ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرحْمَنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَاباً ‏

 

‏ترجمه : ‏
آري‌! آنچه‌ ذكر شد، پاداشي‌ است‌ از سوي‌ پروردگارت‌؛ همان‌ كه‌ «پروردگار آسمانها و زمين» است‌ «و آنچه‌ كه‌ ما بين‌ آنهاست‌، الله رحمان‌ كه‌ از جانب‌ او اجازه‌ سخن ‌گفتن‌ ندارند» يعني: توان‌ آن‌ را ندارند كه‌ از وي‌ سؤال‌ كنند مگر در امري‌ كه ‌برايشان‌ اجازه‌ داده‌ است‌ و اختيار شفاعت ‌كردن‌ را نيز ندارند، جز به‌ اجازه‌ و دستور وي‌.
 
	سوره نبأ آيه  38

‏متن آيه : ‏

‏ يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفّاً لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرحْمَنُ وَقَالَ صَوَاباً ‏

 

‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ روح‌ و فرشتگان‌ به‌ صف‌ ايستند» مراد از روح‌ در اينجا فرشته‌اي‌ از فرشتگان‌ است‌. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «روح‌ فرشته‌اي‌ است‌ عظيم‌ كه‌ در آفرينش‌ خود از بزرگترين‌ فرشتگان‌ مي‌باشد». ابن‌مسعود(رض) مي‌گويد: «روح ‌فرشته‌اي‌ است‌ بزرگتر از آسمانها و زمين‌». نسفي‌ مي‌گويد: «قول‌ جمهور اين ‌است‌ كه‌ روح: جبرئيل‌(ع) است‌». به‌قولي: «روح‌ لشكري‌ از لشكريان‌ خداي‌ عزوجل‌ است‌ كه‌ فرشته‌ نيستند». به‌قولي ‌ديگر: «آنان‌ ارواح‌ بني‌آدم‌اند كه‌ در صفي‌ مي‌ايستند و فرشتگان‌ در صفي ‌ديگر و اين‌ امر در ميان‌ دو دميدن‌ اسرافيل(ع) ـ قبل‌ از آن‌كه‌ ارواح‌ به‌ اجسام‌ برگردانده‌ شوند ـ روي‌ مي‌دهد». «سخن ‌نگويند» حاضران‌ محشر «مگر كسي‌ كه‌ رحمان‌ به‌ او اجازه‌ داده ‌باشد» در امر شفاعت‌. يا سخني‌ نگويند مگر در مورد كسي‌ كه‌ خداي‌ رحمان‌ براي‌ او اجازه‌ سخن‌گفتن‌ داده‌ است‌ «و» آن‌ شخص‌ از جمله‌ كساني‌ باشد كه‌ «گفته ‌باشد» در دنيا «سخن‌ صواب» يعني: به‌ توحيد گواهي‌ داده‌ باشد. يا اجازه‌ سخن‌ گفتن‌ داده ‌نمي‌شود مگر براي‌ كسي‌ كه‌ در امر شفاعت‌ سخني‌ صواب‌ و درست‌ بگويد. بيضاوي‌ مي‌گويد: «هرگاه‌ اين‌ گروه‌ كه‌ از بهترين‌ خلايق‌ و نزديكترين‌ آنها به‌خداي‌ سبحان‌ هستند، اجازه‌ سخن‌گفتن‌ را نداشته ‌باشند پس‌ غير ايشان‌ چگونه ‌اجازه‌ آن‌ را خواهند داشت‌؟».
 
سوره نبأ آيه  39

‏متن آيه : ‏

‏ ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآباً ‏

 

‏ترجمه : ‏
«اين» روز ايستادنشان‌ بر وصفي‌ كه‌ ذكر شد، همانا «روز حق‌ است» يعني: روزي‌ رخدادني‌ و متحقق‌ است‌ كه‌ حتما واقع‌ مي‌شود «پس‌ هركه‌ خواهد راه ‌بازگشتي‌ به‌سوي‌ پروردگار خود بگيرد» با انجام‌ اعمال‌ شايسته‌ و در پيش‌ گرفتن ‌برنامه‌اي‌ كه‌ او را به‌ سر منزل‌ قرب‌ و رضاي‌ حق‌ تعالي‌ مي‌رساند.
	‏‏سوره نبأ آيه  40

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَاباً قَرِيباً يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَاباً ‏

 

‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ ما شما را از عذاب‌ نزديكي‌ هشدار داديم‌، روزي‌ كه‌ آدمي‌ آنچه‌ را دو دست ‌وي‌ پيش‌ فرستاده‌ بود» از خير يا شر «بنگرد و كافر گويد: اي‌ كاش‌ من‌ خاك‌ بودم» ازآن‌ رو كه‌ كافر انواع‌ عذابي‌ را كه‌ خداي‌ سبحان‌ برايش‌ آماده‌ كرده ‌است‌، مشاهده‌ مي‌كند. ابن‌كثير نقل‌ مي‌كند كه: خداوند(ج) چهارپايان‌ را براي‌ انتقام ‌گرفتن‌ از همديگر گرد مي‌آورد و بعد از آن‌كه‌ از يك‌ديگر انتقام‌كشي‌ مي‌كنند به‌ خاك ‌تبديل‌ مي‌شوند، در آن‌ وقت‌ است‌ كه‌ كافر حالي‌ همانند حال‌ آنها را آرزو مي‌كند.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6319.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ نازعات ﴾</a><a class="text" href="w:text:6320.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:6321.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:6322.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:6323.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:6324.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:6325.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:6326.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:6327.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:6328.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:6329.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:6330.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:6331.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:6332.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:6333.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:6334.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:6335.txt"> آيه  16</a><a class="text" href="w:text:6336.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:6337.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:6338.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:6339.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:6340.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:6341.txt"> آيه  22</a><a class="text" href="w:text:6342.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:6343.txt">آيه  24 </a><a class="text" href="w:text:6344.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:6345.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:6346.txt"> آيه  27</a><a class="text" href="w:text:6347.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:6348.txt"> آيه  29</a><a class="text" href="w:text:6349.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:6350.txt"> آيه  31</a><a class="text" href="w:text:6351.txt"> آيه  32</a><a class="text" href="w:text:6352.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:6353.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:6354.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:6355.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:6356.txt"> آيه  37</a><a class="text" href="w:text:6357.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:6358.txt"> آيه  39</a><a class="text" href="w:text:6359.txt"> آيه  40</a><a class="text" href="w:text:6360.txt"> آيه  41</a><a class="text" href="w:text:6361.txt"> آيه  42</a><a class="text" href="w:text:6362.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:6363.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:6364.txt"> آيه  45</a><a class="text" href="w:text:6365.txt">آيه  46</a></body></html>﴿ سوره‌ نازعات ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (46) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌سبب‌ افتتاح‌ با سوگند الهي‌ به‌ «نازعات‌» كه‌ عبارت ‌از فرشتگان‌ قبض‌ كننده‌ ارواح‌ بني‌آدم‌اند، «نازعات‌» ناميده‌ شد. نام‌ ديگر اين‌ سوره‌ «ساهره‌» يعني‌ «زمين‌ محشر» است‌ كه‌ بيان‌ آن‌ در آيه‌ (14) آمده ‌است‌.
 
آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَاباً مُّهِيناً ‏
 
‏ترجمه : ‏
همچنان‌ خداوند متعال‌ دوست‌ ندارد: «همان‌ كساني‌ را كه‌ بخل‌ مي‌ورزند» درآنچه‌ كه‌ در دست‌ دارند و بنابراين‌، از اداي‌ حقوق‌ خود سرباز مي‌زنند «و مردمان‌ را به‌ بخل‌ مي‌فرمايند» گويي‌ آنان‌ از جود و سخاوت‌ ديگران‌ در مال‌ و دارايي‌شان‌ نيز احساس‌ انزجار و دلتنگي‌ مي‌كنند! و اين‌ نهايت‌ خست‌ و پستي‌ و حماقت‌ و ناداني‌ و بي‌حيايي‌ و اوج‌ زشتي‌ و فرومايه‌گي‌ طبع‌ است‌ «و» همان‌ كساني‌ كه ‌«آنچه‌ را خداوند از فضل‌ خويش‌ بدانها ارزاني‌ داشته‌، پوشيده‌ مي‌دارند» يعني‌: به‌ فقر و مسكنت‌ تظاهر مي‌كنند تا نيازمندان‌ به‌ برخورداري‌هايشان‌ پي‌ نبرند. درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «خداون