ز مرگ ‌و برانگيختن‌ مجددتان‌ سخت‌تر و دشوارتر است‌ يا آفرينش‌ آسمان‌؟ «الله آن‌ را بناكرد» پس‌ هر كس‌ بر آفرينش‌ آسماني‌ كه‌ داراي‌ همچو جرم‌ و جسامت‌ بزرگي‌است‌ قادر باشد، آسماني‌ با اين‌ عجايب‌ صنعت‌ و شگفتي‌هاي‌ قدرت‌ كه‌ فقط زواياي‌ محدودي‌ از آن‌ براي‌ بينندگان‌ هويداست‌؛ همچو كسي‌ چگونه‌ از بازآفريني‌ اجسامي‌ كه‌ بعد از آفرينش‌ نخستين‌ آنها را ميرانده ‌است‌، ناتوان ‌مي‌باشد؟.
 
سوره نازعات آيه  28

‏متن آيه : ‏

‏ رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
آري‌! خداوند(ج) آسمان‌ را بنا كرد و «سقفش‌ را بلند بركشيد» يعني: آن‌ را همچون‌ بناي‌ مرتفعي‌ بر فراز زمين‌ قرار داد و سقف‌ آن‌ را برافراشت‌ «پس‌ آن‌ را استوار كرد» يعني: آسمان‌ را در خلقت‌ استوار و به‌ اندازه‌ و در شكل‌ و هيئت ‌درست‌ و با اعتدال‌ گردانيد كه‌ نه‌ در آن‌ خللي‌ است‌، نه‌ كجي‌ و انحرافي‌ و نه‌ سستي‌ و شگافي‌. آري‌! هر كس‌ از ابعاد هول‌ انگيز كهكشانها اندك‌ شناختي‌ داشته‌ باشد، يقينا عظمت‌ آسمان‌ را درك‌ مي‌كند و در مي‌يابد كه‌ بازآفريني‌ انسان‌ ـ حتي‌ در مقياس‌ تصورات‌ عقلي‌ بشر ـ از آفرينش‌ آسمان‌ بسيار ساده‌تر است‌.
 
	سوره نازعات آيه  29

‏متن آيه : ‏

‏ وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و شبش‌ را تاريك‌ و روزش‌ را آشكار گردانيد» يعني: روزش‌ را با روشنگري ‌خورشيد بارز و نمايان‌ گردانيد. يا معني‌ اين‌ است: خداوند(ج) پديده‌ شب‌ را از آسمانها برداشت‌ به‌ اين‌ مفهوم‌ كه‌ آسمانها شب‌ ندارند بلكه‌ همه‌ روشن‌ مي‌باشند زيرا شب‌ پديده‌اي‌ محلي‌ در بعضي‌ از اجرام‌ فلكي‌ است‌ نه‌ در همه‌ آنها.
	سوره نازعات آيه  30

‏متن آيه : ‏

‏ وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و زمين‌ را بعد از اين» يعني: بعد از آفرينش‌ آسمان‌ «هموار كرد» يعني: گستراند و آن‌ را براي‌ زيست‌ انسان‌ آماده‌ كرد و آن‌ را در شكل‌، بيضوي‌ گردانيد كه‌ ـ برعكس‌ آنچه‌ معروف‌ است‌ ـ تماما كروي‌ نيست‌ زيرا زمين‌ از يك‌ كرانه ‌خود پهن‌ مي‌باشد. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ هر چند گستراندن‌ و هموار كردن‌ زمين ‌به‌شكل‌ بيضوي‌ بعد از آفرينش‌ آسمان‌ بود اما زمين‌ به‌صورت‌ اوليه‌ خود قبل‌ ازآفرينش‌ آسمان‌ آفريده‌ شده‌ بود چنان‌كه‌ در آيات‌ «11 ـ 9» سوره‌ «سجده‌» گذشت‌. شيخ‌ سعيد حوي‌ در تفسير «الأساس‌» مي‌گويد: «از آيات‌ قرآن‌ و انكشافات‌ علم‌ هر دو چنين‌ بر مي‌آيد كه‌ خلقت‌ آسمان‌ به‌ عنوان‌ يك‌ كل‌ كه‌ شامل ‌كهكشانهاي‌ اين‌ كائنات‌ و توابع‌ آنهاست‌ بر خلقت‌ زمين‌ مقدم‌ بوده‌ است‌ اما خلقت ‌آسمانهاي‌ هفت‌گانه‌ كه‌ خود پديده‌هاي‌ غيبي‌اي‌ هستند و علم‌ و ادراك‌ بشر هرگز به‌ آنها راه‌ نيافته‌ است‌، بعد از خلقت‌ زمين‌ بوده‌ است‌».
شاه‌ ولي‌الله دهلوي‌ مي‌گويد: همواركردن‌ زمين‌ اين‌ است‌ كه‌ مي‌فرمايد؛
 
	آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُواْ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّهُ وَكَانَ اللّهُ بِهِم عَلِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر به‌ خدا و روز بازپسين‌ ايمان‌ مي‌آوردند و از آنچه‌ خدا به‌ آنان‌ روزي‌ داده‌، انفاق ‌مي‌كردند، چه‌ زياني‌ برايشان‌ داشت‌ ؟ و خدا به‌» كار و كردار «آنان‌ داناست‌» و آنان ‌را به‌ حالشان‌ رها نمي‌كند.
	سوره نازعات آيه  31

‏متن آيه : ‏

‏ أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءهَا وَمَرْعَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«از زمين‌ آب‌ و چراگاه‌ آن‌ را بيرون‌ آورد» يعني: از زمين‌ جويباران‌، درياها و چشمه‌ها را منفجر گردانيد و از آن‌ چراگاهش‌ ـ يعني‌ گياهاني‌ را كه‌ براي‌ چراي ‌حيوانات‌ آماده‌ باشد ـ بيرون‌ آورد و اين‌ معني‌ شامل‌ ارزاق‌ و ميوه‌هايي‌ كه‌ انسانها از آن‌ بهره‌ مي‌گيرند، نيز مي‌شود.
 
	سوره نازعات آيه  32

‏متن آيه : ‏

‏ وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و كوهها را استوار كرد» و آنها را مانند ميخهايي‌ براي‌ زمين‌ گردانيد تا زمين ‌ساكنان‌ خود را مضطرب‌ و ناآرام‌ نگرداند.
 
سوره نازعات آيه  33

‏متن آيه : ‏

‏ مَتَاعاً لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
آري‌! حق‌ تعالي‌ همه‌ اين‌ كارها را كرد؛ «براي‌ بهره‌مندي‌ شما و چهارپايانتان» تا در زمين‌ به‌راحتي‌ زندگي‌ كنيد و از نعمتهاي‌ فراوان‌ آن‌ برخوردار شويد. پس ‌بدانيد كه‌ هر كس‌ بر آفرينش‌ اين‌همه‌ پديده‌هاي‌ عظيم‌ توانا باشد، بدون‌ شك‌ بر بازآفريني‌ آنها نيز تواناست‌ بلكه‌ بر بازآفريني‌ آنها تواناتر است‌.
	سوره نازعات آيه  34

‏متن آيه : ‏

‏ فَإِذَا جَاءتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ چون‌ آن‌ هنگامه‌ بزرگ‌ در رسد» يعني: آن‌ گاه‌ كه‌ بلا و مصيبت‌ سخت‌ و بزرگي‌ كه‌ از همه‌ بلاها و مصايب‌ ديگر بزرگتر است‌، در رسد. و آن‌ عبارت‌ از نفخه‌ دوم‌ است‌ كه‌ اهل‌ بهشت‌ را به‌ بهشت‌ و اهل‌ دوزخ‌ را به‌ دوزخ‌ مي‌سپارد؛
 
	سوره نازعات آيه  35

‏متن آيه : ‏

‏ يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آن‌ روز است‌ كه‌ انسان‌ آنچه‌ را كه‌ عمل‌ كرده‌ بود» از خير يا شر «به‌ ياد مي‌آورد» زيرا او اعمال‌ خود را به‌طور مدون‌ در كارنامه‌ خويش‌ مشاهده‌ مي‌كند درحالي‌ كه‌ از فرط غفلت‌ يا طول‌ مدت‌، آنها را فراموش‌ كرده‌ بود.
 
	سوره نازعات آيه  36

‏متن آيه : ‏

‏ وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَن يَرَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و جهنم‌ براي‌ هر كه‌ درنگرد آشكار شود» يعني: جهنم‌ به‌گونه‌اي‌ آشكار مي‌شود كه‌ بر كسي‌ پنهان‌ نمي‌ماند. مقاتل‌ مي‌گويد: «پرده‌ و حجاب‌ از جهنم‌ برداشته ‌مي‌شود و خلق‌ به‌سوي‌ آن‌ مي‌نگرند». در آن‌ هنگام‌ است‌ كه‌ مؤمن‌ با ديدن‌ آن‌، قدر اين‌ نعمت‌ خداوند(ج) را بر خود كه‌ از آن‌ به‌سلامت‌ مانده‌ است‌ مي‌داند و اما كافر؛ پس‌ ديدن‌ آن‌، غمي‌ بر غم‌ و حسرتي‌ بر حسرتش‌ مي‌افزايد.
 
	سوره نازعات آيه  37

‏متن آيه : ‏

‏ فَأَمَّا مَن طَغَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و اما كسي‌ كه‌ از حد گذشته‌ باشد» در كفر و گناهان‌.
	سوره نازعات آيه  38

‏متن آيه : ‏

‏ وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و زندگاني‌ اين‌جهاني‌ را برگزيده‌ باشد» بر آخرت‌؛ با پيروي‌ از شهوات‌ پس‌ نه ‌براي‌ آن‌ آمادگي‌ گرفته ‌باشد و نه‌ به‌ عمل‌ اهل‌ بهشت‌ عمل‌ كرده‌ باشد. ابن‌ كثير مي‌گويد: «يعني‌ دنيا را بر دين‌ و آخرت‌ خويش‌ مقدم‌ ساخته‌ باشد»؛
 
	سوره نازعات آيه  39

‏متن آيه : ‏

‏ فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ بي‌شك‌ دوزخ‌ همان‌ جايگاه‌ اوست» به‌زودي‌ در آن‌ جاي‌ خواهد گ