ني‌ از كفار كه‌ در چنان‌ حال ‌و وضعي‌ قرار دارند، چندان‌ اهميت‌ نده‌.
 
	سوره عبس آيه  8

‏متن آيه : ‏

‏ وَأَمَّا مَن جَاءكَ يَسْعَى ‏

 

‏ترجمه : ‏«و اما آن‌ كس‌ كه‌ شتابان‌ پيش‌ تو آمد» به‌ طلب‌ اين‌ كه‌ او را به‌ راه‌ خير ارشاد و به‌ اندرزهاي‌ الهي‌ موعظه‌ كني‌؛
 
	سوره عبس آيه  9

‏متن آيه : ‏

‏ وَهُوَ يَخْشَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«درحالي‌ كه‌ او مي‌ترسد» از خداوند متعال‌ و ايستادن‌ به‌ پيشگاه‌ وي‌ در روز حساب‌؛
 
	سوره عبس آيه  10

‏متن آيه : ‏

‏ فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ تو از او به‌ ديگران‌ مي‌پردازي» و روي‌ برمي‌گرداني‌. ابن‌ كثير مي‌گويد: «از اينجاست‌ كه‌ خداوند(ج) به‌ پيامبرش‌ دستور داد تا كسي‌ را به‌ امر ابلاغ‌ و هشدار مخصوص‌ نگرداند بلكه‌ ميان‌ شريف‌ و وضيع‌، فقير و غني‌، آقا و برده‌، مرد و زن‌ و بزرگسال‌ و خردسال‌ در ابلاغ‌ پيام‌ حق‌ برابري‌ برقرار نمايد».
 
سوره عبس آيه  11

‏متن آيه : ‏

‏ كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«زنهار» بعد از آن‌ رويداد، ديگر مانند آن‌ را تكرار نكن‌ كه‌ از ارشاد فقيري ‌كه‌ به‌ قصد تزكيه‌ و پاكي‌ و پندپذيري‌ نزد تو آمده‌ است‌، روي‌ برتابي‌ و به‌ توانگري ‌مشغول‌ شوي‌ در حالي‌ كه‌ آن‌ توانگر از كساني‌ هم‌ نيست‌ كه‌ پاكدلي‌ پيشه‌ مي‌كند «هرآينه‌ اينها پندي‌ است» يعني: اين‌ آيات‌، يا اين‌ سوره‌ پندي‌ است‌ كه‌ حق‌ اين‌ است‌ تا تو از آن‌ پند گرفته‌ و به‌موجب‌ آن‌ عمل‌ كني‌ و امتت‌ نيز بايد به‌موجب‌ آن ‌عمل‌ كنند.
 
	سوره عبس آيه  12

‏متن آيه : ‏

‏ فَمَن شَاء ذَكَرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«تا هركه‌ خواهد، از آن‌ پند گيرد» يعني: هر كس‌ به‌ آيات‌ قرآن‌ و اندرزهاي‌ اين ‌سوره‌ رغبت‌ داشته ‌باشد، از آنها پند مي‌گيرد، آنها را حفظ مي‌كند و به‌ موجب ‌آنها عمل‌ مي‌نمايد.
 
	آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَعَصَوُاْ الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الأَرْضُ وَلاَ يَكْتُمُونَ اللّهَ حَدِيثاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌ روز، آنان‌ كه‌ كفر ورزيده‌اند و از پيامبر نافرماني‌ كرده‌اند، آرزو مي‌كنند كه‌ اي ‌كاش‌ زمين‌ بر آنان‌ هموار گردد» يعني‌: آرزو مي‌كنند كه‌ اي‌ كاش‌ زمين‌ بشكافد وآنان‌ در آن‌ فرو روند، سپس‌ خاك‌ بر آنان‌ به‌ همان‌ شكل‌ اول‌ خود هموار گردد وهيچ‌ نام‌ و نشاني‌ از آنان‌ باقي‌ نماند تا به‌ مكافات‌ عمل‌ خويش‌ دچار نشوند «ونمي‌توانند هيچ‌ سخني‌ را از خداوند پنهان‌ كنند» بلكه‌ رازهايشان‌ همه‌ بر وي‌ آشكار و ارائه‌ شده‌ است‌ و سخناني‌ كه‌ در ميان‌ خويش‌ ردوبدل‌ كرده‌اند، به‌ نزد وي‌ معلوم ‌است‌ و بر نهان‌ كردن‌ آن‌ از آن‌ رو توانا نيستند كه‌ اندامهايشان‌ بر ضدشان‌ گواهي‌مي‌دهد.
	سوره عبس آيه  13

‏متن آيه : ‏

‏ فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«در ميان‌ صحيفه‌هايي‌ ارجمند» يعني: آيات‌ قرآن‌ پندي‌ است‌ كه‌ در ميان ‌صحيفه‌هايي‌ قرار دارد كه‌ نزد خداوند متعال‌ گرامي‌ است‌ به‌سبب‌ علم‌ و حكمتي‌ كه ‌در آنهاست‌، يا به‌ اين‌ دليل‌ كه‌ اين‌ آيات‌ از لوح‌ محفوظ فرود آورده‌ شده ‌است‌ ؛
 
	سوره عبس آيه  14

‏متن آيه : ‏

‏ مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«والا است‌ و بلند قدر» قرآن‌ در نزد خداي‌ عزوجل‌ «پاك‌ شده» و منزه‌ است‌ از پليدي‌ و تحريف‌، كه‌ آن‌ را جز پاكان‌ مساس‌ نمي‌كنند و از دستبرد شياطين‌ و كفار محفوظ و نگاه‌ داشته‌ شده‌ است‌ به‌گونه‌اي‌ كه‌ هرگز به‌ آن‌ دسترسي‌ ندارند؛
 
	سوره عبس آيه  15

‏متن آيه : ‏

‏ بِأَيْدِي سَفَرَةٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
اين‌ قرآن‌ «به‌ دستهاي‌ نويسندگاني» است‌. سفره: فرشتگاني‌اند كه‌ به‌كار انتقال ‌وحي‌ در ميان‌ خداي‌ عزوجل‌ و پيامبرانش‌ مي‌پردازند، از ماده‌ سفارت‌ كه ‌رفت ‌و آمد براي‌ آوردن‌ اصلاح‌ در ميان‌ قوم‌ است‌؛
 
	سوره عبس آيه  16

‏متن آيه : ‏

‏ كِرَامٍ بَرَرَةٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«كه‌ گرامي‌اند» آن‌ سفيران‌ وحي‌ نزد پروردگارشان‌، پاكيزه‌اند از گناهان‌ و «نيكوكار» اند، يعني‌ پرهيزگاراني‌ هستند كه‌ مطيع‌ پروردگارشان‌ مي‌باشند و در ايمان‌ خويش‌ صادق‌ و راستگويند. ابن‌جرير مي‌گويد: «صحيح‌ آن‌ است‌ كه‌ سَفَره‌ فرشتگاني‌اند كه‌ سفيران‌ ميان‌ خداوند(ج) و خلقش‌ مي‌باشند و از اين‌ ماده‌ است ‌سفير، يعني‌ كسي‌ كه‌ در ميان‌ مردم‌ به‌ صلح‌ و خير مي‌كوشد».
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «الذي‌ يقرأ القرآن‌ وهو ماهر به‌ مع‌ السَفَرة الكرام‌ البَرَرَة‌ والذي‌ يقرؤه‌ وهو عليه‌ شاق‌ له‌ أجران:  كسي‌ كه‌ قرآن‌ مي‌خواند و ماهر به‌ قرآن‌ است‌، با سفيران‌ گرامي‌ نيكوكردار همراه‌ مي‌باشد و كسي‌ كه‌ آن‌ را مي‌خواند و خواندنش‌ بر وي‌ دشوار است‌، برايش‌ دو پاداش‌ است‌».
 
	سوره عبس آيه  17

‏متن آيه : ‏

‏ قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَكْفَرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ حق‌ تعالي‌ از طبيعت‌ كفار سخن‌ گفته‌ و به‌ طور ضمني‌ پيامبرش‌ را از عدم ‌ايمان‌ آوردن‌ آنها دلجويي‌ مي‌كند و انسانها را به‌ اندرز گرفتن‌ و شكر نعمت ‌برمي‌انگيزد: «كشته‌ باد انسان‌، چه‌ ناسپاس‌ است‌!» يعني: لعنت‌ بر انسان‌ كافر باد، چه‌قدر در كفر خويش‌ سخت‌سر است‌! اين‌ نفريني‌ سخت‌ عليه‌ انسان‌ كافر به‌ سبب ‌افراطش‌ در كفر و به‌ تعجب‌ واداشتن‌ از ناسپاسي‌ نعمتهاست‌. يا استفهام‌ توبيخي ‌است‌، يعني‌ چه‌ چيز او را بر كفر وا داشته ‌است‌ با آن‌ كه‌ كفر هيچ‌ مبني‌ و تكيه‌گاهي ‌از حق‌ ندارد؟
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ درباره‌ عتبه‌بن‌ابي‌لهب‌ نازل‌ شد هنگامي‌ كه‌ گفت: من‌ به‌ پروردگار ستارگان‌ كافرم‌.
 
سوره عبس آيه  18

‏متن آيه : ‏

‏ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«او را از چه‌چيز آفريده‌است‌؟» يعني: خداوند(ج) اين‌ انسان‌ كافر ناسپاس‌ را از چه‌ چيز آفريده ‌است‌؟.
	سوره عبس آيه  19

‏متن آيه : ‏

‏ مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«از نطفه‌اي‌ خلقش‌ كرد» يعني: او را از آب‌ بي‌مقداري‌ آفريد پس‌ براي‌ كسي‌ كه‌ دوبار از مخرج‌ بول‌ بيرون‌ آمده‌ است‌، چگونه‌ شايسته‌ است‌ كه‌ تكبر ورزد؟ «پس‌ اندازه‌ مقررش‌ بخشيد» يعني: خداي‌ عزوجل‌ بعد از آفرينش‌ انسان‌ از نطفه‌، او را خلقي‌ استوار و به‌اندازه‌ گردانيد و او را آماده‌ كرد تا به‌ مصالح‌ و منافعش ‌بپردازد و براي‌ او دو دست‌ و دو پا و دو چشم‌ و ساير آلات‌ و حواس‌ را آفريد؛
 
	سوره عبس آيه  20

‏متن آيه : ‏

‏ ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«سپس‌ راه‌ را بر او آسان‌ گردانيد» يعني: سپس‌ راه‌ 