‌ قرآن‌ عظيم‌ «ايمان‌ آريد، كه‌ مؤيد همان‌ چيزي‌است‌ كه‌ با شماست‌» يعني: قرآن‌ موافق‌ و همخوان‌ با تورات‌ و اخبار انبيا: است ‌و با حقي‌ كه‌ نزد شماست، مطابقت‌ دارد «و نخستين‌ منكر آن‌ نباشيد» يعني: اولين‌كساني‌ نباشيد كه‌ منكر قرآن‌ گشته‌اند، درحالي‌كه‌ شايسته‌ اين‌ است‌ كه‌ شما اولين‌تصديق‌كنندگان‌ آن‌ باشيد «و آيات‌ مرا» يعني: اوامر و نواهي‌ مرا «به‌ بهايي‌ ناچيز» يعني: به‌ بهاي‌ زندگي‌ ناچيز و رياستي‌ حقير و بي‌ارزش‌ كه‌ همانا دنيا و شهوات‌ آن ‌است‌ «نفروشيد». گاهي‌ هر يك‌ از كلمات‌ «بيع‌» و «شراء» در سخن‌ عرب، بجاي‌ يکديگر به‌ كار گرفته‌ مي‌شود، پس‌ «شراء» در اينجا به‌ معني‌ فروش‌ است «و تنها از من‌ پروا كنيد» و عهد شكني‌ را فروگذاريد.
 
آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيباً مِّنَ الْكِتَابِ يَشْتَرُونَ الضَّلاَلَةَ وَيُرِيدُونَ أَن تَضِلُّواْ السَّبِيلَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا به‌ كساني‌ كه‌ بهره‌اي‌ از كتاب‌ داده‌ شده‌اند» مراد يهوديان‌ اند «ننگريستي‌» به‌قلب‌ خويش‌؟ مراد از كتاب‌، تورات‌ است‌ «آنان‌ گمراهي‌ را مي‌خرند» و به‌ هدايت ‌بدل‌ مي‌كنند، چرا كه‌ بعد از روشن‌شدن‌ حجت‌ بر صحت‌ نبوت‌ پيامبر ما حضرت ‌محمدص و وجود بشارت‌ به‌ بعثت‌ ايشان‌ در تورات‌ و انجيل‌، هنوز هم‌ بر يهوديت ‌باقي‌ مانده‌اند «و مي‌خواهند كه‌ شما نيز راه‌ را گم‌ كنيد» يعني‌: آنان‌ به‌ گمراهي‌ خودشان‌ اكتفا نكرده‌ بلكه‌ مي‌خواهند كه‌ با كتمان‌ و انكار حق‌ و با نيرنگ‌هاي ‌ديگر، شما مؤمنان‌ را نيز از راه‌ حق‌ بدر برند تا به‌ محمدص كفر ورزيد. سوره عبس آيه  33

‏متن آيه : ‏

‏ فَإِذَا جَاءتِ الصَّاخَّةُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ چون‌ بانگ‌ سخت» يعني: بانگ‌ گوش‌ خراش‌ روز قيامت‌ كه‌ گوشها را كر مي‌سازد «در رسد» . صخ: زدن‌ آهن‌ بر آهني‌ ديگر، يا زدن‌ با عصا بر چيزي‌ است‌ كه‌ از آن‌ آواز گوش‌خراشي‌ پديد آيد.
 
سوره عبس آيه  34‏متن آيه : ‏‏ يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ‏
 آيه  35‏متن آيه : ‏‏ وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ ‏
آيه  36‏متن آيه : ‏‏ وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ ‏ 

‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ آدمي‌ از برادرش‌ و از مادرش‌ و از پدرش‌ و از زنش‌ و فرزندانش ‌مي‌گريزد» در حالي‌كه‌ اين‌ گروه‌ مخصوص‌ترين‌ نزديكان‌ او و سزاوارترين‌ آنها به ‌مهر و رأفت‌ و عنايتش‌ هستند و عامل‌ فرارشان‌ چيزي‌ جز هول‌ و هراس‌ بزرگ‌ و هنگامه‌ وحشتناك‌ قيامت‌ نيست‌. چنان‌ كه‌ حديث‌ شريف‌ ذيل‌ بازتابگر گوشه‌اي‌ از اين ‌وحشت‌ بزرگ‌ مي‌باشد: «تحشرون‌ حفاة‌ عراة مشاة غرلا، قال: فقالت‌ زوجته: يا رسول‌الله‌، ننظر أو يري‌ بعضنا عورة‌ بعض‌؟ قال: لكل‌ امري‌ء منهم‌ يومئذ شأن‌ يغنيه: پاي‌ برهنه‌، بدن‌ عريان‌، پاي‌ پياده‌ و ختنه ‌ناشده‌ محشور مي‌شويد. راوي‌ مي‌گويد: پس‌ همسر آن‌ حضرت‌ ص از ايشان‌ پرسيد: يا رسول‌ الله! آيا بعضي‌ از ما عورت ‌بعضي ‌ديگر را مي‌نگريم‌، يا مي‌بينيم‌؟ فرمودند: در آن‌ روز هر كس‌ از آنان‌ را شغلي‌ است‌ كه‌ او را كفايت‌ مي‌كند» (آيه‌ بعد). يعني‌ هر كس‌ چنان‌ به‌ هول‌ وهراس‌ و پريشاني‌ خود غرق‌ است‌ كه‌ به‌ اين‌ امر پرداخته‌ نمي‌تواند.
 
سوره عبس آيه  37

‏متن آيه : ‏

‏ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«در آن‌ روز هر كس‌ از آنان‌ را كاري‌ است‌ كه‌ او را به‌ خود مشغول‌ مي‌دارد» و از نزديكانش‌ بازداشته‌ و برمي‌گرداند چنان‌ كه‌ او از بيم‌ آن‌كه‌ مبادا نزديكانش‌ چيزي ‌از او مطالبه‌ نمايند و براي‌ اين‌ كه‌ سختي‌ و حيراني‌ او را نبينند، از آنان‌ مي‌گريزد.
 
سوره عبس آيه  38‏متن آيه : ‏‏ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ ‏
آيه  39‏متن آيه : ‏‏ ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ‏
‏ترجمه : ‏
«در آن‌ روز چهره‌هايي‌ روشنند» و تابناك‌ و درخشنده‌ «خندان‌ و شادمانند» كه ‌اين‌ چهره‌ها، چهره‌هاي‌ مؤمنان‌ است‌ زيرا ايشان‌ در هنگامه‌ محشر به‌ اين‌ امر پي ‌مي‌برند كه‌ نعمتها و اكرامهاي‌ عظيمي‌ در انتظارشان‌ است‌.
 
سوره عبس آيه  40

‏متن آيه : ‏

‏ وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و در آن‌ روز چهره‌هايي‌ است‌ كه‌ بر آنها غبار نشسته» زيرا مي‌بينند كه‌ خداي ‌عزوجل‌ عذاب‌ سختي‌ را برايشان‌ آماده‌ نموده‌ است‌.
 
	سوره عبس آيه  41

‏متن آيه : ‏

‏ تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«بر آنها تيرگي‌ غالب‌ آمده‌ است» يعني: آن‌ چهره‌هاي‌ غبارآلود را سياهي‌، گرفتگي‌، ذلت‌، سختي‌ و خاكساري‌ فرو گرفته‌ است‌. نسفي‌ مي‌گويد: «تو وحشتناك‌تر از آن‌ نمي‌بيني‌ كه‌ غبار و سياهي‌ هر دو در يك‌ چهره‌ جمع‌ شود».
 
	سوره عبس آيه  42

‏متن آيه : ‏

‏ أُوْلَئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آنان‌ همان‌ كافران‌ بدكارند» يعني: صاحبان‌ چهره‌هاي‌ درهم‌تكيده‌ بي‌رمق‌ غبارآلود سياه‌ زشت‌ ذليل‌، همان‌ نافرمانان‌ دروغگوي‌ كافركيش‌اند. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ بيان‌ حال‌ اين‌ دو گروه‌ در اين‌ آيه‌ كريمه‌ و مانند آن‌ از آيات‌، نفي‌ وجود گروه‌ سومي‌ را اقتضا نمي‌كند و گروه‌ سوم‌ ـ چنان‌كه‌ امام‌ رازي‌ گفته ‌است‌ ـ مؤمنان‌ گنهكار يا فاسق‌اند.
‏‏<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6408.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ تکویر ﴾</a><a class="text" href="w:text:6409.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:6410.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:6411.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:6412.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:6413.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:6414.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:6415.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:6416.txt">آيه  8-9</a><a class="text" href="w:text:6417.txt"> آيه  10 </a><a class="text" href="w:text:6418.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:6419.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:6420.txt"> آيه  13</a><a class="text" href="w:text:6421.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:6422.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:6423.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:6424.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:6425.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:6426.txt"> آيه  19</a><a class="text" href="w:text:6427.txt"> آيه  20</a><a class="text" href="w:text:6428.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:6429.txt"> آيه  22</a><a class="text" href="w:text:6430.txt"> آيه  23</a><a class="text" href="w:text:6431.txt">آيه  24 </a><a class="text" href="w:text:6432.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:6433.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:6434.txt">آيه  27 </a><a class="text" href="w:text:6435.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:6436.txt">آيه  29</a></body></html>﴿ سوره‌ تکویر ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (29) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌سبب‌ افتتاح‌ با اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي: (‏ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ‏)  «تكوير» ناميده‌ شد. تكوير: در هم‌ پيچيدن‌ خورشيد و سپس‌ افگندن‌ و محو كردن‌ روشني‌ آن‌ ا