تكوير آيه  13

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ‏

‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ بهشت‌ نزديك‌ آورده‌ شود» به‌سوي‌ متقيان‌. علما گفته‌اند: از فرموده‌ حق‌ تعالي: (‏‏ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ‏ ‏) تا فرموده‌اش: (وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ) دوازده‌ پديده‌ ذكر شده‌ است‌ كه‌ شش‌ عدد از آنها در  دنيا است‌؛ يعني‌ از اول‌ سوره‌ تا (‏ وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ‏)و شش‌ از آن‌ در آخرت‌ است‌؛ يعني‌ از (‏ وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ‏) تا اين‌ آيه‌. وجواب‌ همه‌ اينها اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي‌ است:
 
سوره تكوير آيه  14

‏متن آيه : ‏

‏ عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَتْ ‏
‏ترجمه : ‏
«هر نفس‌ بداند كه‌ چه‌ آماده‌ كرده‌ است» يعني: چون‌ آن‌ امور ياد شده‌ واقع ‌شود، در آن‌ هنگام‌ هر كس‌ با گشودن‌ نامه‌هاي‌ اعمال‌ خود مي‌داند كه‌ از خير يا شرچه‌ آماده‌ كرده‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عدي‌بن‌حاتم‌(رض) آمده‌ است‌ كه ‌رسول‌ خدا ص فرمودند: «ما منكم‌ من‌ أحد إلا وسيكلمه‌ الله‌، ما بينه‌ وبينه‌ ترجمان‌، فينظر أيمن‌ منه‌ فلا يري‌ إلا ما قدمه‌ و ينظر أشأم‌ منه‌، فلا يري‌ إلا ما قدم‌ بين‌ يديه‌ فتستقبله‌ النار، فمن‌ استطاع‌ منكم‌ أن‌ يتقي‌ النار ولو بشق‌ تمرة‌ فليفعل: هيچ‌ كس‌ از شما نيست ‌مگر اين‌كه‌ خداوند متعال‌ به‌زودي‌ با او سخن‌ مي‌گويد به‌ طوري‌ كه‌ ميان‌ او و ميان ‌خداوند(ج) ترجماني‌ نيست‌ پس‌ به‌ جانب‌ راست‌ خويش‌ مي‌نگرد و جز آنچه‌ را كه‌ (از اعمال) پيش‌ فرستاده ‌است‌، نمي‌بيند و به‌ جانب‌ چپ‌ خويش‌ مي‌نگرد پس‌ جز آنچه‌ را كه‌ پيش‌ از خود (از اعمال) فرستاده‌ است‌، نمي‌بيند آن‌گاه‌ آتش‌ به‌ اوروي‌ مي‌آورد. پس‌ هر كس‌ از شما كه‌ مي‌تواند از آتش‌ بپرهيزد ـ ولو با دادن ‌پاره‌اي‌ از خرمايي‌ ـ بايد چنين‌ كند».
 
	سوره تكوير آيه  15

‏متن آيه : ‏

‏ فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ‏
‏ترجمه : ‏
«پس‌ سوگند مي‌خورم» «لا» براي‌ نفي‌ نيست‌ بلكه‌ براي‌ تأكيد خبر است‌. آري‌! سوگند مي‌خورم‌ «به‌ ستاره‌هاي‌ گردان» كه‌ روزها در زير نور خورشيد پنهان‌ شده‌ و به‌ چشم‌ غير مسلح‌ ديده‌ نمي‌شوند. مراد از اين‌ ستارگان‌ در نزد جمهور: ستارگان‌ سيارند مانند زحل‌، مشتري‌، مريخ‌، زهره‌ و عطارد و خنوس ‌آنها بازگشت‌ آنها به‌ اول‌ برج‌ است‌. در كتب‌ حديث‌ آمده‌است: همه‌ ستارگان ‌«خنس‌» اند زيرا در روز از ديده‌ پنهان‌ مي‌شوند.
	سوره تكوير آيه  16

‏متن آيه : ‏

‏ الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ‏

‏ترجمه : ‏
ستارگان‌ «سيار» كه‌ در مدارهاي‌ خود سير مي‌كنند «كز ديده‌ نهان‌ شوند» يعني: در وقت‌ غروب‌ خود در پشت‌ سر افق‌ پنهان‌ مي‌شوند. كنس: برگرفته ‌از كناس‌ يعني‌ خوابگاهي‌ است‌ كه‌ آهوان‌ و درندگان‌ در بيشه‌ از شاخكهاي ‌درختان‌ براي‌ خود مي‌سازند و در آن‌ پنهان‌ مي‌شوند. قول‌ راجح‌ اين‌ است‌ كه ‌تمام‌ ستارگان‌ «خنس‌» و «كنس‌» اند زيرا همگي‌ آنها در روز از ديده‌ نهان‌ و در شب‌ آشكار مي‌شوند، سپس‌ به‌ پنهانگاه‌ خود در زير افق‌ كه‌ همان‌ آشيانه‌ يا برجهاي‌ آنهاست‌، غايب‌ مي‌شوند چنان‌كه‌ آهو در آشيانه‌ خود پنهان‌ مي‌شود.
 
	سوره تكوير آيه  17

‏متن آيه : ‏

‏ وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ شب‌ چون‌ روي‌ آورد» چون‌ شب‌ روي‌ آورد، اعراب‌ مي‌گويند: «عسعس ‌الليل‌» و چون‌ شب‌ پشت‌ كند و برود، نيز مي‌گويند: «عسعس‌ الليل‌». پس ‌اين‌ كلمه‌ از الفاظ اضداد است‌. ابن‌كثير مي‌گويد: «معناي‌ روي ‌آوردن‌ در اينجا مناسبتر مي‌نمايد».
 
	سوره تكوير آيه  18

‏متن آيه : ‏

‏ وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ صبح‌ چون‌ دميدن‌ گيرد» تنفس‌ صبح‌؛ روي‌آوردن‌ و روشنگري ‌آن‌ است‌ زيرا صبح‌ با روح‌ و نسيم‌ جان‌نوازي‌ روي‌ مي‌آورد.
 
	سوره تكوير آيه  19

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
و مقسم‌عليه‌ اين‌ است: «كه‌ آن‌ برخوانده‌ پيام‌آور گرامي‌اي‌ است» يعني: سوگند به‌ همه‌ آنچه‌ ذكر شد كه‌ قرآن‌ برخوانده‌ فرستاده‌ گرامي‌، يعني‌ جبرئيل‌(ع) است ‌زيرا او قرآن‌ را از جانب‌ خداي‌ سبحان‌ بر پيامبرش‌ص فرود آورده ‌است‌.
 
سوره تكوير آيه  20

‏متن آيه : ‏

‏ ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«نيرومندي‌ است» جبرئيل‌(ع) كه‌ آفرينش‌ عظيم‌ و استوار و قدرت‌ بسياري‌ دارد «نزد صاحب‌ عرش‌، صاحب‌ مقام‌ است» يعني: جبرئيل‌(ع) نزد خداي‌ سبحان‌ داراي ‌مقام‌ بلند و جايگاه‌ و پايگاه‌ رفيع‌ و والايي‌ است‌. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ اين‌ عنديت‌، نه‌ عنديت‌ مكاني‌ است‌ و نه‌ عنديت‌ سمت‌ و جهت‌ بلكه‌ عنديت‌ اكرام‌ و تشريف‌ و بزرگداشت‌ است‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ آمده‌است: «أنا عند المنكسرة ‌قلوبهم:  من‌ در نزد دلشكستگانم‌».
	سوره تكوير آيه  21

‏متن آيه : ‏

‏ مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«در آنجا هم‌ مطاع‌ و هم‌ امين‌ است» يعني: جبرئيل‌(ع) در ميان‌ فرشتگان‌ آسمان ‌هم‌ مطاع‌ است‌ كه‌ فرشتگان‌ به‌ او رجوع‌ مي‌كنند و از او فرمان‌ مي‌برند و هم‌ متصف‌ به‌ صفت‌ امانت‌ است‌ در امر وحي‌ و غير آن‌.
	سوره تكوير آيه  22

‏متن آيه : ‏

‏ وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و هم‌ صحبت‌ شما ديوانه‌ نيست» يعني: اي‌ مردم‌ مكه‌! محمد ص همنشين‌ شما ديوانه‌ نيست‌. دليل‌ اين‌كه‌ حق‌ تعالي‌ از آن‌ حضرت‌ ص به‌ وصف‌ هم‌سخني‌ با آنان ‌يادآوري‌ فرمود، اشعار بر اين‌ امر است‌ كه‌ آنها به‌ حقيقت‌ امر ايشان‌ دانايند ومي‌دانند كه‌ آن‌ حضرت‌ ص خردمندترين‌ و كاملترين‌ مردم‌ هستند.
 
	آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ مِّنَ الَّذِينَ هَادُواْ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيّاً بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْناً فِي الدِّينِ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانظُرْنَا لَكَانَ خَيْراً لَّهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَكِن لَّعَنَهُمُ اللّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلاَ يُؤْمِنُونَ إِلاَّ قَلِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«برخي‌ از آنان‌ كه‌ يهودي‌ اند» يعني‌: اي‌ مؤمنان‌! خدا(ج) شما را بر يهوديان‌ معاند نصرت‌ مي‌دهد. همچنين‌ محتمل‌ است‌ كه‌ اين‌ عبارت‌ ابتداي‌ سخن‌ باشد، يعني‌: از يهوديان‌ گروهي‌ هستند كه‌ «كلمات‌ را از جاهاي‌ خود برمي‌گردانند» و ازجمله‌ اوصاف‌ رسول‌ اكرمص را از مواضع‌ آن‌ برداشته‌ و در عوض‌ كلماتي‌ ديگررا بجاي‌ آن‌ قرار مي‌دهند. يا مراد اين‌ است‌ كه‌: كلمات‌ را بر غير