‌ ازلي ‌خود دانسته‌ است‌ كه‌ مثلا زيد در زندگي‌ خود چه‌ كارهايي‌ مي‌كند آن‌گاه‌ تحقق ‌كارهاي‌ او را اراده‌ كرده‌ و سپس‌ به‌ قدرت‌ خويش‌ آن‌ كارها را در عرصه‌ واقع ‌نمايان‌ ساخته‌ است‌.
	
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6438.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ انفطار ﴾</a><a class="text" href="w:text:6439.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:6440.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:6441.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:6442.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:6443.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:6444.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:6445.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:6446.txt"> آيه  8 </a><a class="text" href="w:text:6447.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:6448.txt"> آيه  10 -11</a><a class="text" href="w:text:6449.txt"> آيه  12</a><a class="text" href="w:text:6450.txt"> آيه  13-14</a><a class="text" href="w:text:6451.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:6452.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:6453.txt">آيه  17-18</a><a class="text" href="w:text:6454.txt">آيه  19</a></body></html>﴿ سوره‌ انفطار ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (19) آيه‌ است‌.
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ بدان‌ جهت‌ «انفطار» ناميده‌ شد كه‌ با اين‌ فرموده ‌حق‌ تعالي: (‏ إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ‏)كه‌ تفسير آن‌ خواهد آمد افتتاح‌ شده‌ است‌.
سوره‌ انفطار، اولا از انقلاب‌ كوني‌اي‌ سخن‌ مي‌گويد كه‌ در روز قيامت‌ پديد خواهد آمد سپس‌ انسان‌ ناسپاس‌ در آن‌ مورد هشدار و سرزنش‌ قرار مي‌گيرد و در نهايت‌ هم‌ علت‌ انكار منكران‌ بيان‌ مي‌شود.
فضيلت‌ آن: نسائي‌ از جابر(رض) روايت‌ كرده ‌است‌ كه‌ فرمود: معاذ پيش‌نماز مردم‌ بود و نماز را طولاني‌ كرد. در اين‌ اثنا يكي‌ از افرادي‌ كه‌ به‌ او اقتدا كرده‌ بود، نماز خود در پشت‌ سر وي‌ را قطع‌ نموده‌ به‌ گوشه‌ مسجد رفت‌، به‌ تنهايي‌ نماز گزارد و از مسجد بيرون‌ شد. چون‌ اين‌ خبر به‌ معاذ رسيد، گفت: فلان‌، شخصي ‌است‌ منافق‌. پس‌ قضيه‌ را به‌ رسول‌ خدا ص بردند. حضرتص از آن‌ شخص ‌سؤال‌ كردند كه‌ چرا نمازش‌ در پشت‌ سر معاذ را رها كرده‌ است‌؟ او گفت: يا رسول‌الله! من‌ آمدم‌ كه‌ پشت‌ سر وي‌ نماز بگزارم‌ اما وي‌ نماز را بر من‌ طولاني‌ كرد، بناچار بازگشته‌ در گوشه‌ مسجد نماز گزاردم‌ و رفتم‌ كه‌ به‌ شترم‌ علف‌ بدهم‌. پس‌ رسول‌ خدا ص به‌ معاذ فرمودند: «أفتان‌ أنت‌ يا معاذ؟ أين‌ كنت‌ عن‌ (‏ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ‏)و(‏ وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ‏)و(‏ إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ‏) : اي‌ معاذ! آيا تو فتنه‌گري‌؟ كجا بودي‌ از خواندن‌ سوره‌هاي:(‏ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ‏)و(‏ وَالضُحي ‏)و(‏ إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ‏)و(‏ وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى ‏) » يعني: چرا از اين‌ سوره‌هاي‌ متوسط بر آنان ‌نمي‌خواني‌ كه‌ در كار دين‌ به‌ ملال‌ نيفتند و از نماز دلتنگ‌ نشوند زيرا اگر چنين ‌شود، از دين‌ دلتنگ‌ گشته‌ و به‌ فتنه‌ درافتاده‌اند.
 
 سوره إنفطار آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ كه» در هنگامه‌ برپائي‌ قيامت‌ «آسمان‌ منفطر شود» انفطار آسمان‌؛ شكافته‌ شدن‌ و از هم ‌گسستن‌ آن‌ براي‌ فرود آمدن‌ فرشتگان‌ از آن‌ است‌؛
 
	آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ آمِنُواْ بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقاً لِّمَا مَعَكُم مِّن قَبْلِ أَن نَّطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّهَا عَلَى أَدْبَارِهَا أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّا أَصْحَابَ السَّبْتِ وَكَانَ أَمْرُ اللّهِ مَفْعُولاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ اهل‌ كتاب‌! به‌ آنچه‌ فرو فرستاديم‌ و تصديق‌كننده‌ همان‌ چيزي‌ است‌ كه‌ با شماست‌، ايمان‌ آوريد» يعني‌: به‌ قرآني‌ كه‌ تصديق‌كننده‌ تورات‌ است‌، ايمان ‌آوريد. سپس‌ حق‌ تعالي‌ آنان‌ را به‌ خشمي‌ از سوي‌ خويش‌ بيم‌ مي‌دهد، بدان‌ جهت‌ كه‌ آنان‌ حق‌ را شناخته‌ و با وجود آن‌، پيروي‌ از آن‌ را فروگذاشتند و به‌ ضدآن‌ عمل‌ كردند. آري‌! ايمان‌ آوريد «پيش‌ از آن‌ كه‌ چهره‌هايي‌ را مسخ‌ و محو كنيم‌» يعني‌: صورتهاي‌ شما را با محو نشانه‌ها و مشخصات‌ آن‌ محو كنيم‌، بدين‌گونه‌ كه‌ چهره‌هايتان‌ را همچون‌ پشت‌ گردنهايتان‌ گردانيده‌ و بيني‌ها و دهانها وابروها و چشم‌هايتان‌ را از ميان‌ برداريم‌ «پس‌ آنها را بازپس‌ گردانيم‌» يعني‌: بعد از محو كردن‌ علائم‌ صورت‌، آنها را به‌ موضع‌ قفا باز پس‌ گردانيم‌، بدين‌گونه‌ كه ‌صورتهايتان‌ را از طرف‌ پشتهايتان‌ بگردانيم‌ كه‌ به‌ قهقرا راه‌ رويد و چشمانتان‌ را ازپشت‌ گردنتان‌ بيرون‌ آوريم‌. يا چهره‌هايتان‌ را به‌ پايين‌ بدنتان‌ و پايين‌ بدنتان‌ را به‌ بالاي‌ بدنتان‌ آوريم‌، طوري‌ كه‌ سر و صورتتان‌ بر زمين‌ و پاهايتان‌ رو به‌ هوا باشد. كه‌ اين‌ خود، بر عذاب‌ سخت‌ و سهمگين‌ بودن‌ مجازاتشان‌ دلالت‌ مي‌كند «يا آنان ‌را لعنت‌ كنيم‌، چنان‌كه‌ اصحاب‌ سبت‌ را لعنت‌ كرديم‌» لعنت‌ اصحاب‌ سبت‌ (حرمت‌شكنان‌ روز شنبه) عبارت‌ بود از: مسخ ‌نمودن‌ آنان‌ به‌ بوزينه‌ و خوك‌.بعضي‌ گفته‌اند: مراد، خود لعنت‌ اصحاب‌ سبت‌ است‌ كه‌ به‌ هر زباني‌ ملعون‌اند «وامر الهي‌ انجام‌ پذير است‌» يعني‌: فرمان‌ وي‌ خواه‌ناخواه‌ تحقق‌ يافتني‌ است‌، در هر زماني‌ كه‌ او تحقق‌ آن‌ را اراده‌ نمايد. روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ اين‌ آيه‌، سبب‌مسلمان‌شدن‌ كعب‌ احبار گرديد.
	سوره إنفطار آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ ستارگان‌ پراكنده‌ شوند» يعني: فروريزند و متفرق‌ شوند؛
 
	سوره إنفطار آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ درياها از جا بركنده‌ شوند» يعني: بعضي‌ در بعضي‌ديگر روان‌ گردند و همه‌ به‌ هم‌ راه‌ يابند به‌طوري‌كه‌ به‌ درياي‌ واحدي‌ تبديل‌ شوند و درياهاي‌ شيرين ‌با درياهاي‌ شور در هم‌ آميزد؛
	سوره إنفطار آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ گورها زير و زبر شود» يعني: خاك‌ گورها زير و زبر شود و مردگاني ‌كه‌ در آنها هستند، بيرون‌ آيند؛
 
	سوره إنفطار آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«هر نفسي‌، آنچه‌ را پيش‌ فرستاده‌ بود و آنچه‌ را بازپس‌ گذاشته‌ بود بداند» يعني: در آن‌ هنگام‌ نامه‌هاي‌ اعمال‌ منتشر مي‌شود و هر كس‌ آنچه‌ را از خير يا شر پيش ‌فرستاده‌ بود و آنچه‌ را كه‌ پس‌ از خود از روش‌ نيك‌ يا بد در دنيا باقي‌ گذاشته‌ بود، مي‌داند. و چنان‌كه‌ در سوره‌ قبل‌ گذشت‌، پديده‌هاي‌ ياد شده‌، در آستانه‌ قيام ‌قيامت‌ روي‌ مي‌دهد.
	سوره إنفطار آيه  6

‏متن آيه : ‏

‏ يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ 