بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ‏

‏ترجمه : ‏
«هاي‌ اي‌ انسان» كافر «چه‌ چيز تو را در باره‌ پروردگار بخشنده‌ات‌ مغرور كرد؟» يعني: چه‌ چيز تو را فريفت‌ و غره‌ كرد كه‌ به‌ پروردگار كريم‌ و بخشنده‌ات‌ كافر شدي‌، به‌ پروردگاري‌ كه‌ بر تو در دنيا با كامل‌ كردن‌ آفرينش‌ و حواست‌ فضل‌ و بخشش‌ نمود، تو را عاقل‌ و فهميده‌ گردانيد، به‌ تو روزي‌ داد و بر تو با نعمتهايي‌كه‌ بر انكار هيچ‌ چيز از آنها قادر نيستي‌، انعام‌ گذاشت‌. برخي‌ گفته‌اند: انسان‌ را عفو خداوند(ج) مغرور كرد زيرا او انسان‌ را در اولين ‌گام‌ گناه‌ و نافرماني‌اش‌ به ‌شتاب‌ مؤاخذه‌ و مجازات‌ نكرد. نقل‌ است‌ كه‌ به‌ فضل‌بن‌عياض‌ گفتند: اگر خداوند(ج) در روز قيامت‌ تو را در پيشگاه‌ خود ايستاده‌ كند و به‌ تو بگويد: «چه‌ چيز تو را به‌ پروردگار كريمت‌ غره‌ كرد؟» در پاسخش‌ چه‌ مي‌گويي‌؟ گفت: «مي‌گويم: مرا پرده‌هاي‌ فروانداخته‌ات‌ مغرور ساخت‌ زيرا ذات‌ كريمت‌ ستار عيبپوش‌ است‌». در حديث‌ شريف‌  آمده‌ است‌ كه‌ چون‌ رسول‌ خدا ص آيه: (‏ يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ‏)  را مي‌خواندند، مي‌فرمودند: «انسان‌ را جهلش ‌مغرور و فريفته‌ ساخت‌».
برخي‌ از مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ درباره ‌ابي ‌بن‌ خلف‌ يا درباره‌ ابي‌اشدبن‌كلده‌ جمحي‌ نازل‌ شد. ولي‌ ابن‌عباس‌رضي‌الله عنهما مي‌گويد: «مراد از انسان‌ در اينجا، وليدبن‌ مغيره‌ است‌».
 
سوره إنفطار آيه  7

‏متن آيه : ‏

‏ الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ‏

‏ترجمه : ‏
آري‌! اي‌ انسان‌ كافر و ناسپاس‌، چه‌ چيز تو را در باره‌ پروردگار بخشنده‌ات ‌مغرور ساخت‌؟ «همان‌ كس‌ كه‌ تو را آفريد» از نطفه‌ درحالي‌ كه‌ چيزي‌ نبودي ‌«پس‌ استوار كرد» تو را به‌ اندامهاي‌ درست‌، به‌ صورت‌ و هيأت‌ كسي‌ كه‌ مي‌شنوي‌، مي‌بيني‌ و درك‌ مي‌كني‌ «و آن‌گاه‌ تو را سامان‌ بخشيد» به‌ بخشيدن ‌قامت‌ نيكو، حسن‌ صورت‌ و تعادل‌ اعضا به‌ طوري‌كه‌ هيچ‌ تفاوتي‌ در آنها نيست‌ و مثلا چنين‌ نيست‌ كه‌ يك‌ دست‌ يا يك‌ پايت‌ از دست‌ يا پاي‌ ديگرت‌ بلندتر باشد.
 
	سوره إنفطار آيه  8

‏متن آيه : ‏

‏ فِي أَيِّ صُورَةٍ مَّا شَاء رَكَّبَكَ ‏

‏ترجمه : ‏
«و به‌ هر صورتي‌ كه‌ خواست» از صورتهاي‌ مختلف‌ در زيبايي‌ يا زشتي‌ «تو را تركيب‌ كرد» و اين‌ تو نبودي‌ كه‌ صورت‌ خويش‌ را تركيب‌ و انتخاب‌ كني‌. يا تو را در صورت‌ و ساختاري‌ تركيب‌ كرد كه‌ از آراسته‌ترين‌ و معتدل‌ترين‌ تركيبهاست‌.
 
	سوره إنفطار آيه  9

‏متن آيه : ‏

‏ كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ ‏
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ خداوند(ج)  بعد از بيان‌ نشانه‌هاي‌ قيامت‌ و بعد از برشمردن‌ نعمتهاي‌ خود بر انسان‌ و انكار و ناسپاسي‌ آنها از سوي‌ وي‌، علت‌ اين‌ انكار را كه‌ تكذيب ‌رستاخيز است‌ ذكر مي‌كند: «نه‌، چنين‌ نيست‌ بلكه‌ دين‌ را دروغ‌ مي‌شمريد» مراد از دين: دريافت‌ جزاي‌ اعمال‌ در روز قيامت‌، يا دين‌ اسلام‌ است‌. كلا: كلمه‌اي‌ است ‌براي‌ تنبيه‌ و هشدار دادن‌ به‌ آن‌ انسان‌ كافر در اين‌ مورد كه‌ پندارهايش‌ نادرست ‌است‌ و او نبايد به‌ كرم‌ خداوند(ج) مغرور شده‌ و نعمت‌ و فضلش‌ را وسيله‌اي ‌به‌سوي‌ كفر بگرداند.
 
سوره إنفطار آيه  10‏متن آيه :‏ وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ‏
 آيه  11‏متن آيه : ‏‏ كِرَاماً كَاتِبِينَ ‏
 ‏ترجمه : ‏
«و قطعا بر شما نگهباناني‌ گماشته‌ شده‌اند» از فرشتگان‌ كه‌ اعمال‌ و سخنانتان‌ را ثبت‌ و ضبط مي‌كنند «كه» آن‌ فرشتگان‌ نگهبان‌ «نويسندگاني‌ گرامي‌قدرند» پس‌ شما نيز بايد قدر و حرمت‌ ايشان‌ را نگاه‌ داريد و با ارتكاب‌ اعمال‌ زشت‌ و گفتن ‌سخنان‌ ناپسند، به‌ آنها بي‌حرمتي‌ نكنيد.سوره إنفطار آيه  12

‏متن آيه : ‏

‏ يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ‏

‏ترجمه : ‏
«آنچه‌ را مي‌كنيد، مي‌دانند» يعني: شما روز جزا را دروغ‌ مي‌شماريد در حالي‌كه‌ فرشتگان‌ خداوند(ج) بر شما گماشته‌ شده‌اند و اعمال‌ شما را مي‌نويسند تا روز قيامت‌ در برابر آنها مورد محاسبه‌ قرار گيريد و آن‌ فرشتگان‌ هر چه‌ را كه‌ مي‌كنبد مي‌دانند و مي‌نويسند پس‌ چيزي‌ از اعمال‌ شما بر ايشان‌ پنهان‌ نمي‌ماند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عباس‌ رضي‌الله عنهما آمده ‌است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «إن‌ الله‌ ينهاكم‌ عن‌ التعري‌، فاستحيوا من‌ ملائكة‌ الله‌ الذين‌ معكم‌، الكرام ‌الكاتبين‌، الذين‌ لا يفارقونكم‌ إلا عند ثلاث‌ حالات: الغائط، والجنابة‌، والغسل‌، فإذا اغتسل‌ أحدكم‌ بالعراء فليستـتر بثوبه‌ أو بجرم‌ حائط، أو ببعيرة: خداوند(ج) شما را از برهنه ‌شدن‌ نهي‌ مي‌كند پس‌ از فرشتگان‌ خداوند(ج) كه‌ همراه‌ شما هستند حيا كنيد؛ از آن‌ نويسندگان‌ گرامي‌قدري‌ كه‌ از شما جدا نمي‌شوند مگر در سه‌ حالت: رفتن ‌شما به‌ قضاي‌ حاجت‌، حالت‌ جنابت‌ و حالت‌ غسل‌ و چون‌ يكي‌ از شما در فضايي ‌باز غسل‌ مي‌كند، بايد خود را با جامه‌ خويش‌، يا به‌ پناه‌ ديواري‌، يا به‌ شتري‌ استتار كند».
 
آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاءُ وَمَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْماً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مسلما خداوند اين‌ را كه‌ به‌ او شرك‌ ورزيده‌شود، نمي‌بخشايد» يعني‌: براي‌كسي‌ كه‌ بر شرك‌ مرده‌ و قبل‌ از مرگ‌ از آن‌ توبه‌ نكرده ‌است‌، احتمال‌ آمرزش‌شرك‌ وي‌ وجود ندارد «و غيرآن‌ را بر هركه‌ خواهد مي‌آمرزد» يعني‌: غير اهل‌ شرك‌ از گنهكاران‌ مسلمين‌ در مشيت‌ آمرزش‌ حق‌ تعالي‌ داخلند و اين‌ امر موكول‌ به‌ اراده ‌وي‌ است‌، پس‌ حق‌ تعالي‌ براي‌ هركس‌ از موحدان‌ كه‌ بخواهد مي‌آمرزد، ولو اين‌ كه‌ هر گناهي‌ را ـ اعم‌ از كبيره‌ يا صغيره‌ ـ مرتكب‌ گرديده‌ و از گناه‌ خويش ‌توبه‌ هم‌ نكرده‌ باشند ـ كه‌ اين‌ مذهب‌ اهل‌ سنت‌ و جماعت‌ است‌ ـ و هركه‌ را هم ‌كه‌ بخواهد عذاب‌ مي‌كند «و هركس‌ كه‌ به‌ خدا شرك‌ ورزد، درحقيقت‌ گناه‌ عظيمي‌ را بربافته‌ است‌» زيرا شرك‌ بزرگترين‌ گناهان‌ كبيره‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عائشه‌ رضي‌الله عنها آمده‌ است‌: «ديوانهاي‌ اعمال‌ در نزد خداي‌ عزوجل‌ سه ‌ديوان‌ است‌: ديواني‌ است‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ به‌ آن‌ اهميتي‌ نمي‌دهد و ديواني‌ است‌ كه‌حق‌ تعالي‌ چيزي‌ از آن‌را فروگذار نمي‌كند و ديواني‌ است‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ آن‌ را نمي‌آمرزد. اما ديواني‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ آن‌ را نمي‌آمرزد، ديوان‌ شرك‌ ورزيدن‌ به‌ اوست‌، خداي‌ عزوجل‌ فرموده‌