 : ‏

‏ فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ بي‌گمان‌ با دشواري‌ آساني‌ است» يعني: قطعا با سختي‌، ضعف‌، فقر و مانند آن‌ از تنگناها، آساني‌ و گشايش‌ پيوسته‌ است‌. تنكير «يسرا» براي‌ تعظيم‌ و بزرگ‌ نماياندن‌ اين‌ آساني‌ است‌، گويي‌ فرمود: در جنب‌ دشواري‌ آساني‌اي‌ است ‌بزرگ‌.
	 سوره شرح آيه  6

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آري‌، با دشواري‌ آساني‌ است» يعني: بي‌گمان‌ در جنب‌ دشواري‌اي‌ كه‌ ذكر شد، آساني‌ ديگري‌ است‌. و از آنجا كه‌ «العسر» معرفه‌ است‌ پس‌ مفرد است‌، يعني‌ «العسر» در هر دو آيه‌ به‌ معني‌ يك‌ دشواري‌ است‌ ولي‌ چون‌ «يسرا» در هر دو آيه‌ نكره ‌است‌ پس‌ معناي‌ تعدد را مي‌رساند؛ يعني‌ به‌همراه‌ هر سختي‌ دو آساني‌ است‌ لذا «عسر» اول‌ عين‌ «عسر» دوم‌ است‌ اما «يسر» در هر آيه‌، امري‌ است ‌جديد يعني: آساني‌ در آيه‌ اول‌ غير از آساني‌ در آيه‌ دوم‌ است‌ پس‌ اين‌ دو آساني‌ مي‌تواند شامل‌ آساني‌ دنيا و آخرت‌ و آساني‌ عاجل‌ و آجل‌ باشد. در حديث‌ شريف ‌مرفوع‌ به‌ روايت‌ ابن‌ سعود(رض) آمده‌ است: «لو كان‌ العسر في‌ حجر لتبعه‌ اليسر حتي ‌يدخل‌ فيه‌ فيخرجه‌ و لن‌ يغلب‌ عسر يسرين‌، إن‌ الله‌ يقول: (‏ فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً ‏  ‏ إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً ‏): اگر دشواري‌ در سوراخي‌ باشد، قطعا آساني‌ او را دنبال‌ مي‌كند تا اين‌كه‌ در آن‌ سوراخ‌ داخل‌ شود و آن‌ را از سوراخ‌ بيرون‌ آورد و هرگز يك ‌دشواري‌ بر دو آساني‌ غالب‌ نمي‌شود زيرا خداوند(ج) مي‌فرمايد: بي‌گمان‌ به‌همراه‌ دشواري‌ آساني‌ است‌. آري‌، در جنب‌ دشواري‌ دو آساني‌ است‌».
سبب‌ نزول: روايت‌ شده ‌است‌ كه‌ چون‌ مشركان‌ مسلمانان‌ را به‌ فقر و نداري‌ طعنه ‌زدند، اين‌ آيه‌ نازل‌ شد. ابن‌جرير طبري‌ از حسن‌ بصري: روايت‌ كرده‌است‌ كه ‌گفت: چون‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد، رسول‌ خدا ص فرمودند: «مژده‌تان‌ باد كه‌ بر شما آساني‌ آمد، هرگز يك‌ دشواري‌ بر دو آساني‌ غالب‌ نمي‌شود».
 
سوره شرح آيه  7

‏متن آيه : ‏

‏ فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ چون‌ فراغت‌ يافتي‌، به‌ طاعت‌ در كوش» يعني: چون‌ از نماز خود فارغ‌ شدي‌، يا چون‌ از تبليغ‌ و دعوت‌ فارغ‌ شدي‌، يا چون‌ از از جهاد فارغ‌ شدي‌ پس‌ در دعا بكوش‌ و از خداي‌ عزوجل‌ حاجت‌ خويش‌ را بخواه‌. يا در عبادت‌ سخت ‌بكوش‌.
 
	سوره شرح آيه  8

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و با اشتياق‌ به‌سوي‌ پروردگارت‌ روي‌ آور» يعني: مخصوصا به‌سوي‌ خداوند(ج) رغبت‌ و گرايش‌ داشته‌ باش‌ و درحالي‌كه‌ از دوزخ‌ بيمناك‌ و به‌ بهشت‌ راغب ‌هستي‌، به‌سوي‌ وي‌ زراي‌ و تضرع‌ كن‌.
 <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6727.txt">وجه تسميه:﴿ سوره‌ تین ﴾</a><a class="text" href="w:text:6728.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:6729.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:6730.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:6731.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:6732.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:6733.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:6734.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:6735.txt">آيه  8</a></body></html>﴿ سوره‌ تین ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (8) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ بدان‌ جهت‌ «تين‌» ناميده‌ شد كه‌ خداوند(ج) در مطلع ‌آن‌ به‌ «تين: انجير» و «زيتون‌» سوگند خورده‌ است‌ چرا كه‌ در انجير و زيتون‌ خيرات‌ و بركات‌ بسياري‌ است‌.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ براءبن‌عازب‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص در يكي‌ از دو ركعت‌ سفر: (‏ وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ ‏) را مي‌خواندند و من‌ كسي‌ را خوش ‌صداتر يا نيكوتر در قرائت‌ مانند ايشان‌ نديده‌ام‌».
 
 سوره تين آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«سوگند به‌ تين» يعني: همان‌ انجيري‌ كه‌ مردم‌ آن‌ را مي‌خورند «و» سوگند به‌ «زيتون» همان‌ زيتوني‌ كه‌ مردم‌ از آن‌ روغن‌ مي‌گيرند. سوگند حق‌ تعالي‌ به‌ اين‌دو، كنايه‌ از سوگند وي‌ به‌ شهرهاي‌ مقدسي‌ است‌ كه‌ به‌ روياندن‌ انجير و زيتون ‌مشهورند و اين‌ شهرها عبارت‌ از شام‌ و بيت‌المقدس‌ مي‌باشد. اما ابوحيان‌ در تفسير «بحرالمحيط» مي‌گويد: «ظاهرا مراد حق‌ تعالي‌ سوگند به‌ خود انجير و زيتون ‌است‌». آري‌! حق‌ تعالي‌ به‌ انجير سوگند خورد زيرا انجير ميوه‌اي‌ است‌ كه‌ از تيرگي‌ها و آلايش‌هايي‌ كه‌ لذت‌ را مي‌كاهد، خالص‌ شده ‌است‌ به‌ سبب‌ آن‌كه‌ تمام ‌آن‌ با پوست‌ و گوشت‌ و دانه‌ خورده‌ مي‌شود همچنين‌ انجير هم‌ غذاست‌، هم‌ ميوه‌ و هم‌ دوا؛ غذايي‌ است‌ نرم‌ و زودهضم‌ كه‌ در معده‌ بسيار نمي‌ماند، دوايي‌ است ‌ملين‌ طبع‌، كاهش‌ دهنده‌ بلغم‌، پاك‌كننده‌ كليه‌ها و مثانه‌، فربه‌ كننده‌ بدن‌، بازكننده‌ مسامات‌ كبد و طحال‌ و ميوه‌اي‌ است‌ از بهترين‌ و ستوده‌ترين‌ ميوه‌ها. درحديث‌ شريف‌ آمده ‌است: «انجير بواسير را از بين‌ مي‌برد و در مرض‌ نقرس‌ نافع‌ واقع ‌مي‌شود». بسياري‌ از پزشكان‌ نيز برآنند كه‌ انجير مفيدترين‌ ميوه‌ها و مغذي‌ترين ‌آنها براي‌ بدن‌ است‌. اما زيتون‌ نيز هم‌ ميوه ‌است‌، هم‌ نان‌خورش‌ و هم‌ دوا و از آن ‌روغني‌ گرفته‌ مي‌شود كه‌ نان‌خورش‌ غالب‌ و روغن‌ مصرفي‌ برخي‌ از سرزمين‌هاست‌ و زيتون‌ در تركيب‌ بسياري‌ از داروها نيز به‌كار برده‌ مي‌شود.
 
	سوره تين آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ وَطُورِ سِينِينَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ طور سينا» طور سينا: كوهي‌ است‌ كه‌ خداوند(ج) با موسي‌(ع) بر آن‌ سخن‌ گفت‌ و «سينين‌» و «سينا» نام‌ دو جاي‌ است‌ كه‌ در آن‌ كوه‌ قرار دارد.
 
	آيه  73
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَئِنْ أَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ الله لَيَقُولَنَّ كَأَن لَّمْ تَكُن بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يَا لَيتَنِي كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌ شما فضلي‌» يعني‌: غنيمتي‌، يا فتحي‌ «از جانب‌ خداوند برسد، البته ‌مي‌گويد» اين‌ منافق‌، همچون‌ سخن‌ يك‌ حاسد نادم‌ «چنان‌ كه‌ گويي‌ هرگز ميان‌ شما و ميان‌ وي‌ دوستي‌ نبوده‌» يعني‌: گويي‌ او اصلا با شما سابقه‌ دوستي‌ نداشته‌ و اصلا از اهل‌ دين‌ شما نبوده‌ است؛ «اي‌ كاش‌ همراه‌ ايشان‌ بودم‌ تا به‌ فوزي‌ عظيم‌مي‌رسيدم‌!» يعني‌: آرزو مي‌كند كه‌ كاش‌ با مؤمنان‌ به‌ ميدان‌ نبرد مي‌رفت‌ تا بهره ‌خويش‌ از غنيمت‌ را به‌دست‌ مي‌آورد. پس‌ اين‌ منافق‌، دستيابي‌ به‌ غنيمت‌ را فوزي ‌عظيم‌ براي‌ خويش‌ دانسته‌ و جز اين‌، هيچ‌ هدف‌ و مرام‌ ديگري‌ ـ چون‌ اعلاي‌كلمه‌الله و پيروزي‌ اسلام‌ ـ ندارد. يا معني‌ اين‌ است‌: آن‌ 