 شأن‌ ابوجهل‌، شريك‌ است‌.
 
سوره علق آيه  11‏متن آيه : ‏‏ أَرَأَيْتَ إِن كَانَ عَلَى الْهُدَى ‏
آيه  12‏متن آيه : ‏‏ أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى ‏
‏ترجمه : ‏
«آيا ديدي» يعني: اي‌ محمد ص! همچنين‌ به‌ من‌ از حال‌ اين‌ طاغوت‌ منع‌ كننده‌ نماز خبر بده‌. به‌قولي: خطاب‌ براي‌ كافر است‌، كه‌ در اين‌ صورت‌ معني ‌چنين‌ مي‌شود: اي‌ كافر! به‌ من‌ خبر بده‌ «كه‌ اگر» محمد صكه‌ او را از نماز خواندن‌ بازمي‌داري‌ «بر طريق‌ هدايت‌ باشد، يا به‌ پرهيزگاري‌ امر كند» يعني: به‌ اخلاص‌، توحيد و عمل‌ شايسته‌اي‌ امر كند كه‌ به‌وسيله‌ آن‌ مي‌توان‌ از آتش‌ دوزخ ‌پرهيز كرد، آيا باز هم‌ او را از اين‌ كار بازمي‌داري‌؟ و اگر خطاب‌ براي‌ رسول ‌خداص باشد ـ چنان‌كه‌ اكثر مفسران‌ بر آنند ـ معني‌ چنين‌ است: به‌ من‌ از حال‌ اين‌طاغوت‌ بازدارنده‌ از نماز خبر بده‌ كه‌ اگر او در راه‌ هدايت‌ و صواب‌ مي‌بود، يا به‌ تقوي‌ امر مي‌كرد، آيا اين‌ كار برايش‌ بهتر از آن‌ نبود كه‌ از راه‌ خدا(ج) باز دارد، يا به‌ پرستش‌ بتان‌ فرمان‌ دهد؟ قطعا برايش‌ بهتر بود.
 
‏‏سوره علق آيه  13‏متن آيه : ‏‏ أَرَأَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّى ‏
 آيه  14‏متن آيه : ‏‏ أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى ‏
‏ترجمه : ‏
«آيا ديدي» اي‌ محمد ص «كه‌ اگر» ابوجهل‌ «انكار پيشه‌ كند و روي‌ برتابد» از ايمان‌ و آنچه‌ كه‌ تو به ‌همراه‌ آورده‌اي‌. و اگر خطاب‌ متوجه‌ ابوجهل‌ باشد معني ‌اين‌ است: به‌ من‌ خبر بده‌ كه‌ اگر محمد ص دروغگو يا از حق‌ رويگردان‌ باشد؛ «مگر ندانسته‌ كه‌ خدا مي‌بيند؟» يعني: خداوند(ج) به‌ احوال‌ وي‌ آگاه ‌است‌ پس‌ اورا به‌ سبب‌ آن‌ مجازات‌ مي‌كند؟ لذا چه‌ نيازي‌ است‌ كه‌ تو او را از نمازش ‌بازداري‌؟! بنا بر وجه‌ ديگر كه‌ خطاب‌ متوجه‌ محمد ص است‌، معني‌ چنين‌مي‌شود: آيا اين‌ كافر به‌ وسيله‌ عقل‌ و انديشه‌ خود نمي‌بيند و نمي‌داند كه ‌خداوند(ج) بر اين‌ اعمال‌ زشتش‌ ناظر است‌ و به‌زودي‌ او را در برابر جرايم‌ وجناياتش‌ محاسبه‌ و مجازات‌ مي‌كند؟ پس‌ اگر مي‌داند، چگونه‌ جرأت‌ كرده ‌است‌كه‌ همچو اعمال‌ ننگيني‌ را مرتكب‌ شود؟.
 
 سوره علق آيه  15‏متن آيه : ‏‏ كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ ‏
آيه  16‏متن آيه : ‏‏ نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ‏

‏ترجمه : ‏
«نه‌، چنان‌ نيست» كه‌ اين‌ طاغوت‌ بازدارنده‌ مي‌پندارد، او بايد بداند كه‌ «اگر بازنايستد» يعني: سوگند به‌ الوهيتم‌ كه‌ اگر او از اين‌ اعمال‌ وانديشه‌هاي‌ ناصواب ‌خود دست‌ برندارد و به‌هوش‌ نيايد؛ «البته‌ موي‌ پيشاني‌ او را سخت‌ بگيريم» و او را به‌ دوزخ‌ درافگنيم‌؛ «موي‌ پيشاني‌ دروغزن‌ گناه‌پيشه‌ را» يعني: صاحب‌ اين‌ پيشاني ‌را كه‌ دروغزن‌، خطاكار، بي‌پروا، بي‌انديشه‌ و نكوهيده‌ است‌، اين‌ كسي‌ كه‌ از ارتكاب‌ گناه‌ هيچ‌ پروا و انديشه‌ نمي‌كند و هيچ‌ ننگ ‌و عاري‌ ندارد. ناصيه: موي‌ جلوي‌ سر است‌.سوره علق آيه  17

‏متن آيه : ‏

‏ فَلْيَدْعُ نَادِيَه ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ بايد اهل‌ نادي‌ خود را فراخواند» نادي: محلي‌ است‌ كه‌ قوم‌ در آن ‌مي‌نشينند و خانواده‌ و قبيله‌ در آن‌ گرد هم‌ مي‌آيند. يعني: بايد آن‌ طاغوت‌، قوم‌ و قبيله‌ و كسانش‌ را به‌ كمك‌ و پشتيباني‌ خويش‌ فراخوانده‌ و بر آنان‌ بانگ‌ دردهد كه ‌هلا! به‌ ياري‌ من‌ بشتابيد تا او را كمك‌ و ياري‌ كنند!!
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ نقل‌ شده‌است‌ كه‌ ابوجهل‌ به‌ رسول‌ خدا ص گفت: آيا مرا تهديد مي‌كني‌ در حالي‌ كه‌ من‌ بيشترين‌ كسان‌ اين‌ وادي‌ (مكه) از نظر اهل ‌مجلس‌ و ياران‌ و پشتيبانان‌ هستم‌؟! پس‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:676.txt">آيه  75</a><a class="text" href="w:text:677.txt">آيه  76</a><a class="text" href="w:text:678.txt">آيه  77</a><a class="text" href="w:text:679.txt">آيه  78</a><a class="text" href="w:text:680.txt">آيه  79</a></body></html>سوره علق آيه  18

‏متن آيه : ‏

‏ سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
آري‌، اي‌ پيامبر! بگو كه‌ قوم‌ و قبيله‌ خود را فراخواند؛ «ما نيز به‌ زودي‌ زبانيه‌ را فرامي‌خوانيم» زبانيه: فرشتگان‌ سختگير درشتخوي‌ خشن‌اند كه‌ آتشبان‌ جهنم‌ مي‌باشند. يعني: او قبيله‌ و يارانش‌ را به‌ كمك‌ فراخواند و ما اين‌ فرشتگان‌ خشن ‌درشتخوي‌ قوي‌پنجه‌ را تا او را بگيرند و در آتش‌ سوزان‌ بيفگنند. ابن‌عباس ‌رضي‌الله عنهما مي‌گويد: «اگر ابوجهل‌ گروه‌ هم‌مجلسش‌ را فرامي‌خواند، قطعا فرشتگان‌ قوي‌پنجه‌ موصوف‌، آشكارا او را مي‌گرفتند».
 
	سوره علق آيه  19

‏متن آيه : ‏

‏ كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ‏

‏ترجمه : ‏
«زنهار» هر گز اين‌ دروغزن‌ بي‌پرواي‌ بي‌انديشه‌ تهديدش‌ را عملي‌ نتواند كرد و حاشا كه‌ او ياراي‌ رسانيدن‌ گزندي‌ را به‌ تو داشته‌ باشد؛ پس‌ «از او پيروي‌ نكن» در آنچه‌ كه‌ تو را به‌ آن‌ فرامي‌خواند و بر نافرماني‌ او پايدار باش‌ «و سجده‌ كن» يعني: به‌ نمازت‌ براي‌ خداي‌ عزوجل‌ ادامه‌ بده‌، بي‌آن‌كه‌ به‌ او كمترين‌ اهميتي ‌بدهي‌، يا در بازداشتن‌ او از نماز، به‌سويش‌ گرايش‌ يابي‌ «و تقرب‌ بجوي» به‌سوي ‌خداي‌ سبحان‌ با طاعت‌ و عبادت‌. دليل‌ اين‌كه‌ حق‌ تعالي‌ از نماز به‌ «سجده‌» تعبير كرد، در حديث‌ شريف‌ ذيل‌ آمده‌ است: «نزديكترين‌ و دوست‌ داشته‌ترين‌ حالت‌ بنده ‌به‌ پروردگارش‌، حالتي‌ است‌ كه‌ پيشاني‌اش‌ در آن‌ براي‌ حق‌ تعالي‌ سجده‌كنان‌ بر زمين‌ نهاده ‌است‌». آري‌! سجده‌ كردن‌ بر زمين‌، نمادي‌ از عبوديت‌ و ذلت‌ در پيشگاه‌ پروردگار سبحان‌ است‌ و از آنجا كه‌ خداوند(ج) داراي‌ چنان‌ عزتي‌ است ‌كه‌ براي‌ آن‌ مقداري‌ متصور نمي‌باشد پس‌ هرچند كه‌ از اين‌ صفت‌ وي‌ دور گردي‌، به‌ بهشتش‌ نزديكتر مي‌شوي‌. همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده ‌است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «اما ركوع‌؛ پس‌ پروردگارتان‌ را در آن‌ تعظيم‌ كنيد و اما سجده‌ ؛ پس‌ در آن‌ به‌ دعا بكوشيد زيرا سجده‌ سزاوار آن‌ است‌ كه‌ دعايتان‌ در آن‌ مستجاب ‌شود».
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6753.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ قدر ﴾</a><a class="text" href="w:text:6754.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:6755.txt">آيه  2-3</a><a class="text" href="w:text:6756.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:6757.txt">آيه  5</a></body></html>﴿ سوره‌ قدر ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (5) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌نام‌ شب‌ قدر كه‌ قرآن‌ در آن‌ نازل‌ گرديده ‌است‌، «قدر» يعني‌ شرف‌ و عظمت‌ ناميده‌ شد چنان‌كه‌ خداي‌ سبحان‌ در مطلع‌ آن مي‌فرمايد:(‏ إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ‏).سوره قدر آيه  1

