خت‌ تا اين‌كه‌ او را به‌ صنعا بردند و در آنجا به‌ بدترين‌ مرگ‌ هلاك‌ شد.
اين‌ شكست‌ در تاريخ‌ و در ميان‌ اعراب‌ اثر بس‌ بزرگي‌ داشت‌ به‌طوري‌ كه‌ پس‌ از آن‌، مردم‌ قريش‌ را بزرگ‌ پنداشتند و گفتند: ايشان‌ اهل‌ الله هستند زيرا خداوند(ج) از جايشان‌ جنگيد و دشمن‌ را از ايشان‌ باز داشت‌. بدين‌سان‌ بود كه‌ اين‌جريان‌ بر بزرگداشت‌ خانه‌ كعبه‌ و ايمان‌ مردم‌ به‌ جايگاه‌ آن‌ در نزد خداوند(ج) افزود. آري‌! خداوند(ج) خواست‌ تا با اين‌ رويداد، عظمت‌ خانه‌اش‌ را به‌ جهانيان ‌نشان‌ داده‌ و امت‌ عرب‌ را براي‌ حمل‌ رسالت‌ اسلام‌ به‌ سوي‌ همه‌ عالم‌ آماده‌ گرداند.
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ اين‌ رويداد مهم‌ تاريخي‌ در سال‌ تولد رسول‌ اكرم‌ ص (570 م) واقع‌ شد. يعني‌ فاصله‌ ميان‌ بعثت‌ رسول ‌اكرم‌ ص و آن‌ سال‌ كه‌ به‌ سال ‌فيل‌ معروف‌ گرديد، چهل‌ سال‌ بود به‌طوري‌ كه‌ در هنگام‌ بعثت‌ ايشان‌ نيز هنوز جمعي‌ در مكه‌ زنده‌ بودند كه‌ واقعه‌ فيل‌ را به‌ چشم‌ سر مشاهده‌ كرده ‌بودند. پس‌ اين‌ واقعه‌ در حقيقت‌ از مقدمات‌ نبوت‌ آن‌ حضرت‌ ص بود.
 
آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ مَّنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللّهَ وَمَن تَوَلَّى فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً ‏
 
‏ترجمه :
«هركس‌ از پيامبر اطاعت‌ كند، در حقيقت‌ از خداوند اطاعت‌ كرده ‌است‌» لذا فرمانبرداري‌ از پيامبرص، در واقع‌ فرمانبرداري‌ از خدا(ج) است‌ زيرا پيامبر جز به ‌آنچه‌ كه‌ خدا(ج) به‌ وي‌ فرمان‌ داده‌ دستور نمي‌دهد و جز از آنچه‌ كه‌ خدا(ج) از آن‌ نهي‌ نموده‌، نهي‌ نمي‌كند، پس‌ اطاعت‌ از مبلغ‌ و پيام‌رسان‌، درواقع‌ اطاعت‌ از آن‌كسي‌ است‌ كه‌ او را به‌ اين‌ مأموريت‌ برانگيخته‌ است‌ و هركس‌ اين‌ حقيقت‌ را درك‌كند، قطعا در نهايت‌ انضباط و اخلاص‌، از رسول‌ خداص اطاعت‌ مي‌كند.
خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ رسول‌خداص فرمان‌بردن‌ از امراي‌ مسلمان‌ را نيز شامل‌ اطاعت‌ از خود گردانيده‌اند، چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «هركس‌ از من ‌اطاعت‌ كند، در حقيقت‌ از خدا(ج) اطاعت‌ كرده‌ است‌ و هركس‌ از من‌ نافرماني ‌كند، در حقيقت‌ خدا(ج) را نافرماني‌ كرده‌ است‌ و هركس‌ از امير اطاعت‌ كند، درحقيقت‌ از من‌ اطاعت‌ كرده‌ است‌ و هركس‌ امير را نافرماني‌ كند، در حقيقت‌ مرا نافرماني‌ كرده‌است». «و هركس‌ رويگردان‌ شود» يعني‌: از اطاعت‌ تو اعراض‌ كند و سر برتابد، پس‌ او در حقيقت‌ خداي‌ عزوجل‌ را نافرماني‌ كرده‌ است‌ زيرا ما «تو را نگهبان‌ ايشان‌» يعني‌: نگهبان‌ اعمال‌ ايشان‌ «نفرستاده‌ايم‌» بلكه‌ بر عهده‌ تو فقط و فقط تبليغ‌ است‌، نه‌ اين‌ كه‌ دلهايشان‌ را به‌ حق‌ گرويده‌ و باورمند گرداني‌ زيرا اين‌كار در توان‌ تو نيست‌.
  
	 سوره فيل آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَابِ الْفِيلِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آيا نديدي‌؟» استفهام‌ به‌ معناي‌ اثبات‌ است‌ زيرا همزه‌ استفهام‌ چون‌ بر سر «لم‌» درآيد، به‌ ايجاب‌ تبديل‌ مي‌شود چرا كه‌ «لم‌» حرف‌ نفي‌ است‌ و از آنجا كه ‌استفهام‌ نيز استفهام‌ انكاري‌ مي‌باشد پس‌ نفي‌ بر سر نفي‌ آمده ‌است‌ و چون‌ نفي‌ بر سر نفي‌ بيايد، آن‌ را به‌ ايجاب‌ تبديل‌ مي‌كند. لذا معني‌ اين‌ است: اي‌ محمد ص! تو دانسته‌اي‌. و هرچند آن‌ حضرت‌ ص شاهد واقعه‌ فيل‌ نبودند ولي‌ آثار آن‌ را مشاهده‌ كرده‌ و اخبار آن‌ را نيز به‌ تواتر شنيده‌ بودند پس‌ گويي‌ آن‌ را ديده‌اند. آري‌! آيا نديدي‌ و ندانسته‌اي‌ «كه‌ پروردگارت‌ با اصحاب‌ فيل‌ چه‌ كرد؟» يعني: با پيلداراني‌ كه‌ قصد تخريب‌ كعبه‌ را داشتند. حاصل‌ معني‌ اين‌ است: اي‌ محمد ص! تو و نيز مردم‌ هم‌عصرت‌ داستان‌ اصحاب‌ فيل‌ را ديده‌ يا دانسته‌ايد و از اين‌ حقيقت‌ كه‌ خداوند(ج) با آنان‌ چه‌ كرد، باخبريد پس‌ ديگر چرا قومت‌ ايمان‌ نمي‌آورند؟
آري‌! فرستادن‌ پرندگان‌ ابابيل‌، آيتي‌ اعجازي‌ از آيات‌ الهي‌ و دليل‌ آشكاري ‌بر قدرت‌، علم‌ و حكمت‌ آفريدگار و بر شرف‌ و برتري‌ محمد ص بود. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ پيش‌ فرستادن‌ معجزات‌ قبل‌ از بعثت‌ پيامبر به‌ عنوان‌ اعلام‌ تأسيس‌ نبوت ‌وي‌، جايز است‌ از اين‌ جهت‌ نقل‌ است‌ كه‌ قبل‌ از بعثت‌، ابري‌ نيز همه‌ جا رسول‌ خدا ص را سايه‌باني‌ مي‌كرد.
به‌ اين‌ ترتيب‌، خداي‌ عزوجل‌ به‌ عنوان‌ اعلامي‌ بر نبوت‌ آن‌ حضرت‌ ص ، دشمنان‌ خود را با ضعيف‌ترين‌ لشكريان‌ خويش‌ كه‌ پرندگان‌ كوچك‌اند و عادتا كشنده‌ نمي‌باشند، نابود گردانيد.
	سوره فيل آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آيا نيرنگشان‌ را بي‌اثر نساخت‌؟» يعني: آيا حق‌ تعالي‌ مكر و نيرنگ‌ اصحاب ‌فيل‌ در تخريب‌ كعبه‌ و روا شمردن‌ تجاوز به‌ حريم‌ اهل‌ آن‌ را تباه‌ و بي‌اثر نگردانيد؟ به‌ طوري‌ كه‌ نه‌ به‌ خانه‌ رسيدند و نه‌ به‌ هدفي‌ كه‌ نيرنگ‌شان‌ را براي‌ آن‌ سازمان‌ داده‌ بودند بلكه‌ خداوند(ج)  هلاك‌شان‌ گردانيد؟ پس‌ اي‌ پيامبر! وقتي ‌قومت‌ اين‌ امر را دانستند، ديگر چرا از فرود آمدن‌ مجازات‌ الهي‌ بر خود بيمناك ‌نيستند درحالي‌كه‌ به‌ رسالتت‌ و كتاب‌ ما كفر مي‌ورزند و مردم‌ را از ايمان‌ بازمي‌دارند؟.
	سوره فيل آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبَابِيلَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و بر سر آنان‌ دسته‌ دسته‌ پرندگاني‌ ابابيل‌ فرستاد» كه‌ پي‌درپي‌، از اينجا و آنجا در گروه‌هايي‌ بر سر آنان‌ بمباران‌ مي‌كردند. نقل‌ است‌ كه‌ آنها پرندگان ‌سياه‌ رنگي‌ بودند كه‌ از جانب‌ دريا آمدند و با هر پرنده‌اي‌ سه‌ سنگ‌ بود؛ دو سنگ ‌در چنگال‌ آن‌ و سنگي‌ در منقار آن‌ پس‌ آن‌ سنگها بر هيچ‌ چيزي‌ نمي‌خورد مگر اين‌كه‌ آن‌ را در هم‌ مي‌شكست‌ و خرد و نابود مي‌گردانيد.
 
	سوره فيل آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«بر آنان‌ سنگريزه‌هايي‌ از سنگ‌گل‌ فرو مي‌انداختند» مفسران‌ گفته‌اند: آن‌ پرندگان‌ حامل‌ سنگريزه‌هايي‌ از گل‌ بودند كه‌ كوچكتر از نخود و بزرگتر از عدس ‌بود و با آتش‌ جهنم‌ پخته‌ شده‌ و در آنها نامهاي‌ لشكريان‌ ابرهه‌ نوشته‌ شده‌ بود پس ‌چون‌ سنگريزه‌اي‌ از آنها بر يكي‌ از آنان‌ اصابت‌ مي‌كرد، از تن‌ وي‌ آبله‌اي‌ كشنده‌ بيرون‌ مي‌شد.
	سوره فيل آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَّأْكُولٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ سر انجام‌ آنان‌ را مانند كاه‌ نيمه‌ جويده‌ گردانيد» يعني: مانند برگ‌ كاهي‌ كه‌ چهارپايان‌ آن‌ را مي‌خورند و بعد از خوردنشان‌ نيمه‌ پرزه‌