شان‌ ـ قاسم‌ در مكه‌ و ابراهيم‌ در مدينه‌ ـ خوشحال‌ بوده‌ و ازدرگير شدن‌ مؤمنان‌ با حوادث‌ سخت‌ يا محنت‌بار شادماني‌ مي‌كردند پس‌ اين‌ سوره‌ نازل‌ شد تا اعلام‌ كند كه‌ رسول‌ خدا ص نيرومند و پيروز و پيروانشان‌ غالب‌ اند ومرگ‌ فرزندان‌ به‌ هيچ‌ وجه‌ از شأن‌ ايشان‌ كم‌ نمي‌كند و اين‌ دشمنان‌ پيامبر ص اند كه‌ در نهايت‌ بلا عقب‌ مي‌باشند زيرا از آنان‌ هيچ‌ نام‌ و آوازه‌ نيكي‌ باقي‌ نمي‌ماند.
 
 سوره كوثر آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«همانا ما به‌ تو كوثر عطا كرديم» كوثر ـ چنان‌كه‌ بيان‌ شد ـ نهري‌ در بهشت ‌است‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آن‌ را به‌ مثابه‌ كرامت‌ و گراميداشتي‌ براي‌ پيامبر خويش ص  و امتشان‌ قرار داده ‌است‌. كوثر در لغت: خيري‌ است‌ كه‌ در منتهاي ‌بسياري‌ و فراواني‌ قرار داشته‌ باشد بنابراين‌، اين‌ كلمه‌ شامل‌ هر خيري‌ مي‌شود كه‌ به‌ رسول‌ اكرم‌ ص عنايت‌ گرديده ‌است‌، اعم‌ از حوض‌ كوثر و ديگر خيرها وبركت‌ها. به‌قولي: كوثر قرآن‌ است‌. به‌ قولي‌ ديگر: كوثر، كثرت‌ اصحاب‌ و امت‌ آن‌ حضرت‌ ص است‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌است: «كوثر نهري‌ در بهشت‌ است‌ كه ‌هر دو لبه‌ آن‌ از طلا و بستر آن‌ در و يا قوت‌ است‌، خاك‌ آن‌ پاكيزه‌تر و خشبوتر از مشك‌ و آب‌ آن‌ شيرين‌تر از عسل‌ و سپيدتر از برف‌ است‌». يا كوثر حوض ‌رسول ‌اكرم‌ ص در موقف‌ محشر است‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ متقدم‌ به‌ روايت ‌انس‌(رض) گذشت‌. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ اين‌ دو قول‌، صحيح‌ترين‌ اقوال‌ در اين ‌رابطه‌ مي‌باشد بنابراين‌، كوثر هم‌ نهري‌ است‌ در بهشت‌، هم‌ حوضي‌ است‌ كه‌ امت ‌آن‌ حضرت‌ ص در روز قيامت‌ بر آن‌ وارد مي‌شوند و هم‌ خيري‌ است‌ كه‌ به‌ آن‌ حضرت‌ ص عنايت‌ شده ‌است‌ كه‌ اين‌ معني‌، همه‌ اقوال‌ فوق‌ را در بر مي‌گيرد.
 
	سوره كوثر آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ براي‌ پروردگارت‌ نماز بگزار» يعني: اي‌ پيامبر ص! چنان‌كه‌ به‌ تو در دنيا و آخرت‌ خير بسيار داده‌ايم‌ پس‌ به‌ شكرانه‌ اين‌ نعمت‌ها خالصانه‌ براي‌ ما بر نمازهاي ‌فرض‌ خويش‌ مداومت‌ كن‌ «و قرباني‌ كن» براي‌ رضاي‌ ما و به‌نام‌ ما، نه‌ مانند بت‌پرستان‌ كه‌ براي‌ غير ما قرباني‌ مي‌كنند. و كساني‌ از مشركان‌ بودند كه‌ براي‌ غير خداوند(ج) نماز گزارده‌ و براي‌ غير وي‌ قرباني‌ مي‌كردند لذا خداوند(ج) به‌ پيامبرش ‌فرمان‌ داد كه‌ نماز و قرباني‌اش‌ بايد خالصانه‌ براي‌ وي‌ باشد. قتاده‌، عطاء و عكرمه ‌مي‌گويند: مراد از (وَانْحَرْ ‏) اداي‌ نماز عيد اضحي‌ و ذبح‌ قرباني‌ در آن‌ است‌. اما ابن‌كثير مي‌گويد: «صحيح‌ آن‌ است‌ كه‌ مراد از نحر، ذبح‌ حيوانات‌ هديه‌ و قرباني ‌در حج‌ و مناسك‌ مي‌باشد». ابن‌كثير در اين‌ باره‌ حديثي‌ را نيز نقل‌ كرده ‌است‌.
 
سوره كوثر آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ دشمنت‌ خود ابتر است» يعني: بدون‌ شك‌، اين‌ دشمن‌ توست‌ كه‌ از هر دو خير دنيا و آخرت‌ بريده‌، بلاعقب‌ و بي‌سرانجام‌ است‌. يا اين‌ دشمن‌ توست‌ كه‌ از وي‌ بعد از مرگش‌ نام‌ و آوازه‌ نيكي‌ باقي‌ نمي‌ماند. چنان‌كه‌ گفتيم‌؛ در جاهليت‌ به‌ كسي‌ از مردان‌ كه‌ فرزند مذكري‌ نداشت‌، ابتر مي‌گفتند. حسن‌بصري‌: مي‌گويد: «مراد مشركان‌ از ابتر بودن‌ پيامبر ص اين‌ بود كه‌ ايشان‌ قبل‌ از آن‌كه‌ به ‌هدف‌ نهايي‌ خود برسند، در نيمه‌ راه‌ دعوت‌ ناكام‌ مي‌مانند اما خداوند(ج) در اينجا روشن‌ ساخت‌ كه‌ اين‌ دشمنان‌ پيامبر ص اند كه‌ ناكام‌ و بي‌ نام‌ و نشان‌ مي‌مانند». امام‌ رازي‌: مي‌گويد: «اين‌ سوره‌ مانند تتمه‌اي‌ براي‌ سوره‌هاي‌ ماقبلش‌ و همچون‌ اصل‌ و پايه‌اي‌ براي‌ سوره‌هاي‌ ما بعدش‌ مي‌باشد».<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6855.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ کافرون ﴾</a><a class="text" href="w:text:6856.txt"> آيه  1-2</a><a class="text" href="w:text:6857.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:6858.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:6859.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:6860.txt">آيه  6</a></body></html>﴿ سوره‌ کافرون ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (6) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ بدان‌ جهت‌ «كافرون‌» نام‌ گرفت‌ كه‌ خداوند(ج) در آن‌ به‌ پيامبرش‌ حضرت‌ محمد ص دستور داده ‌است‌ تا كافران‌ را به‌ پيامي‌ كه ‌متضمن‌ توحيد و اعلام‌ برائت‌ از شرك‌ و استقلال‌ عبادي‌ مسلمين‌ است‌، مخاطب ‌گرداند. در احاديث‌ شريف‌ آمده ‌است‌ كه‌ آن‌ حضرت‌ ص اين‌ سوره‌ و سوره‌ (‏ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ‏) را در دو ركعت‌ بعد از طواف‌، در دو ركعت‌ بامداد، در دو ركعت ‌بعد از مغرب‌ و در نماز وتر خوانده‌اند و آن‌ را «ربع‌» قرآن‌ ناميده‌اند. همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده ‌است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «هنگامي‌ كه‌ در بستر خوابت ‌جاي‌ گرفتي‌، سوره: (‏ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ‏)  را تا آخر آن‌ بخوان‌ زيرا اين‌ سوره ‌برائتي‌ از شرك‌ است‌».
واحدي‌ نيشابوري‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ كرده‌است: اين‌ سوره‌ درباره‌ گروهي‌ از قريش‌ نازل‌ شد كه‌ نزد رسول‌ خدا ص آمدند و گفتند: اي‌ محمد! به‌ تو پيشنهادي‌ داريم‌؛ بيا تو از دين‌ ما پيروي‌ كن‌ و ما از دين‌ تو پيروي‌ مي‌كنيم‌، به‌ اين‌ ترتيب‌ كه‌ تو مدت‌ يكسال‌ خدايان‌ ما را پرستش‌ كن‌ و ما مدت‌ يكسال‌ خداي‌ تو را مي‌پرستيم‌ پس‌ اگر چنان‌ باشد كه‌ آنچه‌ تو به‌ همراه‌ آورده‌اي‌، از آيين‌ و رسم‌ و راه ‌ما بهتر باشد، به‌ اين‌ ترتيب‌ ما در آن‌ با تو مشاركت‌ يافته‌ و بهره‌مان‌ را از آن ‌برگرفته‌ايم‌ اما اگر چنان‌ باشد كه‌ رسم‌ و راه‌ ما از آيين‌ تو بهتر باشد، تو در كار ما شريك‌ گرديده‌ و بهره‌ات‌ را از آن‌ برگرفته‌اي‌! رسول‌ خدا ص فرمودند: پناه‌ بر خداي‌ سبحان‌ كه‌ من‌ ديگري‌ را با وي‌ شريك‌ گردانم‌. همان‌ بود كه‌ خداوند(ج) اين‌ سوره‌ را نازل‌ كرد. پس‌ رسول‌ خدا ص صبحگاه‌ آن‌ به‌ مسجدالحرام‌ رفتند و در حالي‌كه‌ اشراف‌ قريش‌ در آنجا بودند، اين‌ سوره‌ را تا آخر بر آنان‌ خواندند. بعد از آن‌، ديگر قريش‌ از رسول‌ خدا ص مأيوس‌ گرديدند.
 
 سوره كافرون آيه  1‏متن آيه : ‏‏ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ‏
 آيه  2‏متن آيه : ‏‏ لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ ‏
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ محمد ص «اي‌ كافران‌؛ آنچه‌ شما مي‌پرستيد من‌ نمي‌پرستم» يعني: آنچه‌ را كه‌ شما در مورد پرستش‌ بتان‌ از من‌ مي‌خواهيد، انجام‌ نمي‌دهم‌ و من‌ هم‌اكنون‌ در حال‌ حاضر پرستنده‌ خدايان‌ شما نيستم‌.
 
سوره كافرون آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَ