بن‌ابي‌العاص‌ ثقفي‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: در حالي‌كه‌ از دردي‌ برخود مي‌پيچيدم‌ كه‌ نزديك‌ بود مرا از پاي‌ در آورد، نزد رسول‌ خدا ص آمدم‌، ايشان‌ فرمودند: «دست‌ راستت‌ را بر بالاي‌ درد بگذار و هفت‌ بار بگو: بسم‌ الله‌، أعوذ بعزة‌ الله‌ وقدرته‌ من‌ شر ما أجد: به‌نام‌ خدا! به‌ عزت‌ الله و قدرت‌ وي‌ پناه‌ مي‌برم‌ از شر آنچه‌ كه‌ در خود مي‌يابم‌. پس‌ من‌ چنان‌ كردم‌ و خداوند متعال‌ مرا شفا بخشيد».
اما آنچه‌ كه‌ در مورد نهي‌ از دم‌ و دعا وارد گرديده‌، مربوط به‌ دم‌ و دعاهاي‌ مجهول‌ و ناشناخته‌اي‌ است‌ كه‌ معناي‌ آنها دانسته‌ نمي‌شود، يا مربوط به‌ بدعت‌هايي‌ است‌ كه‌ حرافان‌ و بدعتيان‌ در اين‌ رابطه‌ پديد آورده‌اند.
  <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6887.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ ناس ﴾</a><a class="text" href="w:text:6888.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:6889.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:6890.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:6891.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:6892.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:6893.txt"> آيه  6</a></body></html>﴿ سوره‌ ناس ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (6) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ بدان‌ جهت‌ «ناس‌» نام‌ گرفت‌ كه‌ هم‌ با فرموده‌ حق‌ تعالي:(‏ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ‏)  آغاز شده‌ و هم‌ كلمه‌ «ناس‌» در آن‌ پنج‌ بار تكرار گرديده‌ است‌. اين‌ سوره‌ كه‌ با سوره‌ ما قبل‌ خود با هم‌ نازل‌ شده ‌است‌، در نزد اكثر علما مكي‌ و به‌قولي: مدني‌ است‌ ـ چنان‌كه‌ گذشت‌. و اين‌ آخرين‌ سوره ‌قرآن‌ كريم‌ از نظر ترتيب‌ در مصحف‌ شريف‌ است‌ و ترتيب‌ قرآن‌ با سوره‌ «فاتحه‌» كه‌ شامل‌ سپاس‌ و ثناي‌ حق‌ تعالي‌ و ياري‌ جستن‌ از اوست‌ آغاز و با معوذتين‌ كه ‌موضوع‌ آنها نيز ياري‌ جستن‌ و پناه‌ بردن‌ به‌ حق‌ تعالي‌ است‌، ختم‌ مي‌شود.
 
سوره ناس آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ‏


‏ترجمه : ‏
«بگو: پناه‌ مي‌برم‌ به‌ پروردگار مردم» يعني: به‌ آفريدگار و سامان‌دهنده‌ امور و به‌ صلاح‌ آورنده‌ احوال‌ آنان‌. بيضاوي‌ مي‌گويد: «از آن‌ جا كه‌ در سوره‌ قبل‌ پناه بردن‌ به‌ خداوند(ج) از مضار بدني‌ بود و اين‌ مضرات‌ در انسان‌ و غير او عام‌ است‌ لذا در اين‌ سوره‌، پناه‌ بردن‌ به‌ او از مضاري‌ است‌ كه‌ بر نفوس‌ بشري‌ عارض‌ مي‌شود و به‌ بشر مخصوص‌ مي‌باشد.
	آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ مَلِكِ النَّاسِ ‏

‏ترجمه : ‏
و پناه‌ مي‌برم‌ به‌ «ملك‌ مردم» يعني: به‌ ذاتي‌ كه‌ داراي‌ ملك‌ كامل‌، فرمانروايي‌اي‌ تام‌ و سلطه‌اي‌ بي‌رقيب‌ و لايتناهي‌ است‌.
 
	آيه  86
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا حُيِّيْتُم بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّواْ بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيباً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ شما را به‌ تحيتي‌ بنوازند» تحيت‌: سلام‌ گفتن‌ است‌. بعضي‌ گفته‌اند: تحيت‌ در اينجا، دادن‌ پاسخ‌ عطسه‌ زننده‌ با گفتن‌: «يرحمك‌ الله» است‌. ياران‌ امام ‌ابوحنيفه‌ برآنند كه‌ مراد از تحيت‌ در اينجا هديه‌ دادن‌ است‌، به‌دليل‌ اين‌ فرموده‌حق‌ تعالي‌: (پس‌ با تحيتي‌ بهتر از آن‌ پاسخ‌ دهيد). يعني‌: هديه‌ بهتر از آنچه‌ به‌شما داده‌اند، بدهيد. و اگر مراد از «تحيت» سلام‌ باشد، پس‌ تحيت‌ بهتر اين‌ است‌كه‌ در جواب‌ سلام‌ كسي‌ كه‌ به‌ گفتن‌ سلام‌ ابتدا مي‌كند، چيزي‌ را بيفزايد، مثلا چون‌ سلام‌دهنده‌ گفت‌: «السلام‌ عليكم»، جواب‌دهنده‌ بگويد: «و عليكم‌السلام‌ ورحمه‌الله». كه‌ اين‌ جواب‌ بر لطف‌ و طراوت‌ و صفاي‌ تحيت‌ مي‌افزايد. و افزودن‌ در جواب‌ سلام‌ مستحب‌ و پيش‌دستي‌ در سلام‌ گفتن‌ سنت‌ است‌ كه‌ در باره‌ آن‌ترغيب‌ فراوان‌ آمده‌، اما دادن‌ جواب‌ سلام‌ فرض‌ است‌، به‌دليل‌ فرموده‌حق‌ تعالي‌: «پس‌ با تحيتي‌ بهتر از آن‌، يا همانند آن‌ پاسخ‌ دهيد» يعني‌: اگر جواب‌سلام‌ را به‌ شيوه‌ بهتر نداديد؛ حداقل‌ به‌ مانند آن‌ پاسخ‌ دهيد، اما ندادن‌ جواب‌سلام‌ به‌طوركلي‌، جايز نيست‌ زيرا جواب‌ سلام‌ فرض‌ است‌. و كم‌كردن‌ جواب‌سلام‌ از مقداري‌ كه‌ سلام‌كننده‌ با آن‌ به‌ سلام‌ ابتدا نموده‌ است‌، نيز جايز نيست‌.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ سلمان‌ فارسي‌(رض) آمده‌ است‌: مردي‌ نزد رسول‌ خداص آمد و گفت‌: «السلام‌ عليك‌ يا رسول‌ الله». رسول‌ خداص در جواب‌ وي‌ فرمودند: «و عليك‌السلام‌ و رحمه‌ الله». سپس‌ ديگري‌ آمد و گفت‌: «السلام‌ عليك‌ يا رسول‌الله و رحمته». رسول‌ خداص در جواب‌ وي‌ فرمودند: «وعليك ‌السلام‌ ورحمه‌الله و بركاته». سپس‌ ديگري‌ آمد و گفت‌: «السلام‌ عليك‌ يا رسول‌الله و رحمه‌ الله وبركاته». رسول‌ خداص در جواب‌ وي‌ فرمودند: «وعليك». آن‌ شخص‌ گفت‌: يارسول‌الله! پدر و مادرم‌ فداي‌ شما باد، فلان‌ و فلان‌ كه‌ نزد شما آمدند و بر شماسلام‌ گفتند، سلام‌ آنها را به‌ بيشتر از جواب‌ سلام‌ من‌ برگردانيديد؟! رسول‌ خداص فرمودند: «آخر تو براي‌ ما چيز بيشتري‌ باقي‌ نگذاشتي‌، حق‌ تعالي‌فرموده‌ است‌: و چون‌ شما را به‌ تحيتي‌ بنوازند، با تحيتي‌ بهتر از آن‌ پاسخ‌ دهيد يا همانند آن‌ را برگردانيد. و ما همانند آن‌ را به‌ تو برگردانيديم». ابن‌كثير مي‌گويد: «در اين‌ حديث‌ دلالتي‌ است‌ بر اين‌ كه‌ افزودن‌ بر كلمات‌ سلام‌ به‌ بيشتر از: السلام ‌عليكم‌ و رحمه‌الله و بركاته‌، مشروع‌ نيست».
فقها گفته‌اند: غير مسلمانان‌ در جواب‌دادن‌ سلام‌ به‌ همانند آن‌، يا به‌ نيكوتر از آن‌، از عموميت‌ آيه‌ مستثني‌ مي‌باشند زيرا در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ صحيح‌ مسلم ‌آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «در سلام‌ گفتن‌ بر يهود و نصاري‌ آغازگر نباشيد و اگر با آنان‌ در راهي‌ روبرو شديد، آنان‌ را به‌ در پيش‌ گرفتن‌ تنگ‌ترين‌ قسمت‌ راه‌ ناگزير گردانيد». و چنان‌كه‌ از احاديث‌ ديگر نيز برمي‌آيد، اگر غيرمسلماني‌ به‌ مسلماني‌ سلام‌ گفت؛ بايد فقط در جواب‌ آن‌ بگويد: «و عليكم‌: برشما باد». اما احناف‌ از حكم‌ عدم‌ جايز بودن‌ ابتدا نمودن‌ به‌ سلام‌ براي‌غيرمسلمانان‌، حالتي‌ را كه‌ مسلمان‌ در آن‌ نيازي‌ به‌ شخص‌ ذمي‌اي‌ دارد، استثنا كرده‌ و ابتدا كردن‌ به‌ سلام‌ را در چنين‌ حالتي‌ براي‌ وي‌ جايز دانسته‌اند.
صاحب‌ «هديه‌ علائيه» از حنفيه‌ مي‌گويد: «سلام‌گفتن‌ بر فاسقي‌ كه‌ فسقش ‌علني‌ باشد مكروه‌ است‌، چنان‌كه‌ سلام ‌گفتن‌ بر كسي‌ كه‌ حقيقتا از دادن‌ جواب ‌سلام‌ عاجز مي‌باشد نيز مكروه‌ است‌، چون‌ سلام‌دادن‌ بر شخصي‌ كه‌ مشغول‌خوردن‌ غذاست‌، يا بر كسي‌ كه‌ شرعا از جواب‌ دادن‌ عاجز است‌، همچون‌ خواننده‌ نماز، خواننده‌ 