نَ هَذَا مِنْ عِندِ اللّهِ لِيَشْتَرُواْ بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً فَوَيْلٌ لَّهُم مِّمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏واي بر كساني ( از احبار ) كه كتاب را با دست خود مينويسند و آن گاه ميگويند ( به بيسوادان ) : اين ( توراتي است كه ) از جانب خدا آمده است تا به بهاي كمي آن ( تحريف شدهها ) را بفروشند ! واي بر آنان چه چيزهائي را با دست خود مينويسند ! و واي بر آنان چه چيزهائي را به چنگ ميآورند !  ( اين گونه نوشتهها و كارها ، ايشان را به سوي هلاك و عذاب ميكشاند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« وَيْلٌ » : واي بر ! مرگ بر !  « ثَمَناً » : پول . بها .‏
 
آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُواْ لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّاماً مَّعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِندَ اللّهِ عَهْداً فَلَن يُخْلِفَ اللّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏ميگويند :  ( هر چند هم گناهكار باشيم ) آتش جز چند روز معدودي گريبانگيرمان نميگردد ! بگو : آيا از جانب خدا پيمان گرفتهايد و ( چون ) خدا هرگز خلاف وعدهاش عمل نمينمايد ( اطمينان يافتهايد ) ؟ يا اين كه چيزي به خدا نسبت ميدهيد كه از آن بيخبريد ( و دروغي بيش نيست ) ؟‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لَن تَمَسَّنَا » : هرگز به ما نميرسد . « أَيَّاماً مَّعْدُودَةً » : چند روز قابل شمار . مدّت كمي .‏
 
آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ بَلَى مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آري ! هر كس مرتكب گناه شود ، و گناه ( احساس و وجدان و سراسر وجود ) او را احاطه كند ، اين چنين افرادي ياران آتش بوده و جاودانه در آن خواهند ماند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« بَلَيا » : آري . حرف جواب است و براي ابطال نفي متقدّم ، و افاده اثبات مفهوم بعد از خود ميآيد . « سَيِّئَةً » : زشت و قبيح . گناه . « خَطِيئَةُ » : بزه . گناهي كه از روي قصد و عمد انجام پذيرد . « أَصْحَابُ الْنَّارِ » : دوزخيان .‏
 
﴿  سوره‌ فاتحه﴾
مكي است، و داراي‌ (  7 )‌ آيه‌ است.
وجه‌ تسميه‌: با توجه‌ به‌ اين‌ كه‌ فاتحه‌ به‌ معناي‌ آغاز هرچيز است‌، اين‌ سوره‌را نيز «فاتحة‌ الكتاب‌» ناميدند زيرا قرآن‌ با آن‌ افتتاح‌ شده‌ است‌، از طرفي‌ اين‌ اولين‌سوره‌ از مصحف‌ شريف‌ است‌ كه‌ كاتبان‌ قرآن‌ آن‌ را مي‌نويسند و اولين‌ سوره‌ ازكتاب‌ مجيد الهي‌ است‌ كه‌ خواننده‌ آن‌ را تلاوت‌ مي‌كند؛ هر چند از نظر ترتيب‌نزول‌ آيات‌، اين‌ سوره‌ اولين‌ آيات‌ نازل‌ شده‌ قرآن‌ نيست.
سوره‌ فاتحه‌ دوازده‌ نام‌ دارد كه‌ مشهورترين‌ آنها سه‌ نام‌ زير است‌: «فاتحة‌الكتاب»، «أم‌الكتاب» و «سبع‌ المثاني‌»[1]. از ديگر نامهاي‌ مشهور آن ‌«حمد»، «صلاة» و «واقية»[2] مي‌باشد.
فضيلت‌ آن: در فضيلت‌ اين‌ سوره‌ احاديثي‌ روايت‌ شده‌ است‌، از آن‌ جمله‌ حديث‌ شريف‌ ذيل‌ به‌ روايت‌ بخاري‌ و احمد از ابي‌سعيدبن‌المعلي‌(رض) است‌ كه‌ گفت‌: رسول‌ خداص به‌ من‌ فرمودند: «بدان، قبل‌ از آن‌ كه‌ از مسجد خارج‌ شوي‌، تو را از بزرگترين‌ سوره‌ قرآن‌ آگاه‌ خواهم‌ ساخت‌ ابوسعيد مي‌گويد: رسول‌ خداص دستم‌ را گرفتند و همين‌كه‌ خواستند از مسجد خارج‌ شوند، گفتم: اي‌ رسول‌ خداص! مگر شما نگفتيد كه‌ تو را از بزرگترين‌ سوره‌ قرآن‌ آگاه‌ خواهم‌ ساخت‌؟ فرمودند: آري بزرگترين‌ سوره‌ قرآن‌ : (‏ الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏)  است‌؛ اين‌ همان‌ سبع‌المثاني ‌(هفت‌ آيت‌ تكرارشونده‌) و قرآن‌ عظيمي‌ است‌ كه‌ به‌ من‌ داده‌ شده‌ است‌».همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ مسلم‌ در صحيحش‌ و نسائي‌ در سننش‌ از ابن‌عباس‌(رض) ، آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: «جبرئيل(ع) نزد رسول‌ خداص بود كه‌ بناگاه‌ آن‌ حضرت‌ص از بالاي‌ سرخويش‌ صدايي‌ را شنيدند. جبرئيل‌(ع) نگاهش‌ را به‌سوي‌ آسمان‌ دوخت‌ و گفت‌: اين‌ دري‌ است‌ كه‌ هم‌اكنون‌ در آسمان‌ گشوده‌ شد و قبل‌ از اين‌ هرگز گشوده‌ نشده‌ بود. راوي‌ ادامه‌ مي‌دهد: سپس‌، از آن‌ درفرشته‌اي‌ نزد رسول‌ خداص فرود آمد و گفت‌: «أبشر بنورين‌ قد أوتيتهما لم‌ يؤتهما نبي‌قبلك‌: فاتحة ‌الكتاب‌ وخواتيم‌ سورة‌ البقره، لن‌ تقرأ حرفا منهما إلا أوتيته»‌.
«مژده‌ بادتو را به‌ دو نوري‌ كه‌ برايت‌ داده‌ شده‌ و قبل‌ از تو به‌ هيچ‌ پيامبري‌ داده‌ نشده‌ است‌؛ [آنها عبارتند از] فاتحه‌ الكتاب‌ و آيات‌ پاياني‌ سوره‌ بقره‌. [اين‌ را بدان‌ كه] هرگز هيچ‌ حرفي‌ از آنها را قرائت‌ نمي‌كني‌ ، مگر آن‌ كه‌ همان‌ را داده‌ مي‌شوي‌».
سوره‌ فاتحه‌ متضمن‌ معاني‌ قرآن‌ كريم‌، مشتمل‌ بر اصول‌ و فروع‌ دين‌، دربردارنده‌ اصول‌ عقيده‌ و عبادت‌ و شريعت‌، راهنمايي‌ به‌ سوي‌ درخواست‌ هدايت ‌از رب‌العالمين‌ و در خواست‌ بركنار ماندن‌ از راه‌ منحرفان‌ است‌.
 [1] يعني: هفت آیه ای که قرائت آنها در نمازها تکرار می شود.
[2] یعنی: نگاه دارنده.


آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ بني‌اسرائيل‌! نعمتهايم‌ را كه‌ بر شما ارزاني‌ داشتم، ياد كنيد» با سپاسگزاري‌در برابر آنها. بيان‌ اين‌ نعمتها در آيه‌ (40 ) گذشت‌. يعني: چون‌ اين‌ نعمتها رابه‌ياد آورديد، حق‌ آنها را برپا داريد و به‌ رسول‌ بر انگيخته‌ من‌ ايمان‌ آوريد «واين‌ كه‌ من‌ شما را بر جهانيان‌ برتري‌ دادم‌» به‌ قولي: مراد از جهانيان‌؛ جهانيان‌زمانشان‌ هستند. به‌ قولي‌ ديگر: بني‌ اسرائيل‌ بر تمام‌ جهانيان‌ برتري‌ داده‌ شده‌اند ودليل‌ اين‌ برتري‌ ايشان، وجود انبيايي‌ است‌ كه‌ خداوند (ج)در ميانشان‌ برانگيخت‌. البته‌ اين‌ برتري‌ و فضيلت‌ در زماني‌ بوده‌ كه‌ يهود به‌ همه‌ پيامبران‌ مرسل‌ خدامؤمن‌ بوده‌اند، اما اكنون‌ كه‌ آنها از ايمان‌ به‌ محمد ص سر باز زده‌اند؛ ديگر به‌طورقطع‌ از امت‌ محمدص برتر نيستند زيرا خداوند (ج) در وصف‌ امت‌ محمدص مي‌فرمايد: ‏ كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ(شما بهترين‌ امتي‌ هستيد كه‌ براي‌ مردم‌بيرون‌ آورده‌ شده‌ايد ) «3/110». بنابراين، برتري‌ و فضيلت‌ بني‌ اسرائيل‌ بر غير آنان، نه‌ عام‌ است‌ و نه‌ هميشگي، بلكه‌ از يك‌ جهت‌ محدود به‌ جهانيان‌ زمانشان‌ مي‌باشد و از سويي‌ ديگر، وابسته‌ به‌ ميزان‌ پايبندي‌ آنان‌ به‌ اوامر الهي‌ است‌.
 

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:701.txt">آيه  95</a><a class="text" href="w:text:702.txt">آيه  96</a><a class="text" href="w:text:703.txt">آيه  97</a><a class="text" href="w:text:704.txt">آيه  98</a><a class="text" href="w:text:705.txt">آيه  99</a><a class="text" href="w:text:706.txt">آيه  100</a><a class="text" href="w:tex