انه است و هيچ خدائي جز او كه رحمان و رحيم است وجود ندارد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إلهٌ » : معبود . « وَاحِدٌ » : يكتا . يگانه .‏
 <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:7096.txt">آيه  164</a><a class="text" href="w:text:7097.txt">آيه  165</a><a class="text" href="w:text:7098.txt">آيه  166</a><a class="text" href="w:text:7099.txt">آيه  167</a><a class="text" href="w:text:7100.txt">آيه  168</a><a class="text" href="w:text:7101.txt">آيه  169</a></body></html>آيه  164
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِن مَّاء فَأَحْيَا بِهِ الأرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخِّرِ بَيْنَ السَّمَاء وَالأَرْضِ لآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏مسلّماً در آفرينش آسمانها و زمين و آمد و شد شب و روز ( و اختلاف آن دو در درازي و كوتاهي و منافع بيشمار آنها ) و كشتيهائي كه به سود مردم در دريا در حركتند ( و برابر قانون وزن مخصوص اجسام و سرشت آب و باد و بخار و برق ، و غيره كه از ساختههاي پروردگارند در جريانند ) و آبي كه خداوند از آسمان نازل كرده ( كه برابر قوانين منظّمي بخارها به ابرها تبديل و بر پشت بادها به جاهائي كه خدا خواسته باشد رهسپار ميگردند و پس از تلقيح ، به صورت برف و تگرگ و باران مجدّداً بر زمين فرو ميريزند ) و با آن زمين را پس از مرگش زنده ساخته و انواع جنبندگان را در آن گسترده ، و در تغيير مسير بادها و ابرهائي كه در ميان آسمان و زمين معلّق ميباشند ( و برابر قوانين و ضوابط ويژهاي در پهنه فضا پراكنده نميگردند و هدر نميروند ) ، بيگمان نشانههائي ( براي پيبردن به ذات پاك پروردگار و يگانگي خداوندگار ) است براي مردمي كه تعقّل ورزند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« خَلْقِ » : آفرينش . موجودات . « إخْتِلافِ » : آمد و شد ( نگا : فرقان / 62 ) . دگرگوني از لحاظ زيادت و نقصان و غيره . « الْفُلْكِ » : كشتيها . اين واژه براي مفرد و جمع به كار ميرود ( نگا : هود / 37 ، يونس / 22 ) . « بِمَا » : به سود . به چيزي كه سود ميرساند . واژه ( مَا ) مصدريّه يا موصول است . « مِن السَّمَآءِ » : از آسمان . مراد از آسمان ، ابر آسمان است ( نگا : نور / 43 ، واقعه / 69 ) . « بَثَّ » : پخش كرد . زياد كرد ( نگا : نساء / 1 ) . « دَآبَّةٍ » : رونده . اين واژه گاهي شامل انسان و غيرانسان است ( نگا : هود / 6 و 56 ) . و گاهي شامل جانداران بجز انسان و پرندگان ( نگا : انعام / 38 ) . و زماني شامل همه جانداران بجز انسان ( نگا : عنكبوت / 60 ) . در اينجا شامل انسان و غيرانسان است . « تَصْرِيفِ » : وزاندن . از اين سو بدان سو حركت دادن . « الرِّيَاحِ » : بادها . « السَّحَابِ » : ابر . « الْمُسَخَّرِ » : فرمانبردار . مقهور .‏
 
آيه  165
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِنَ النَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ اللّهِ أَندَاداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللّهِ وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَشَدُّ حُبّاً لِّلّهِ وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلّهِ جَمِيعاً وَأَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏برخي از مردم هستند كه غير از خدا ، خدا گونههائي برميگزينند و آنان را همچون خدا دوست ميدارند ، و كساني كه ايمان آوردهاند خدا را سخت دوست ميدارند ( و بالاتر از هر چيز بدو عشق ميورزند ) . آنان كه ستم ميكنند اگر ميشد عذابي را مشاهده نمايند كه هنگام ( رستاخيز ) ميبينند ،  ( ميفهمند كه ) قدرت و عظمت همه از آن خدا است و خدا داراي عذاب سختي است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مِن دُونِ اللهِ » : غير از خدا . به جاي خدا . « أَندَاداً » : جمع نِدّ ، همتاها . همگونها . انبازها . « يُحِبُّونَهُمْ » : دوستشان ميدارند . جمله حاليّه است براي ضمير مستتر در فعل ( يَتَّخِذُ ) كه به لفظ ( مَنْ ) برميگردد . فعل ( يَتَّخِذُ ) با توجّه به لفظ ( مَنْ ) مفرد ذكر گشته است ، و فعل ( يُحِبُّونَهُمْ ) با توجّه به معني ( مَنْ ) جمع آورده شده است . « وَ لَوْ يَرَي الَّذِينَ ظَلَمُوا » : اگر كساني كه بر خويشتن ستم روا ديدهاند ميديدند . اگر كساني كه بر خويشتن ستم روا ديدهاند ميدانستند . جواب ( لَوْ ) محذوف است كه چنين است : لَوَقَعُوا مِنَ الْحَسْرَةِ وَ النَّدَامَةِ فِيمَا لا يَكَادُ يُوصَفُ . « أَنَّ الْقُوَّةَ ِللهِ جَمِيعاً » : قدرت جملگي از آن خدا است . اين جمله جانشين دو مفعول ( يَري ) است .‏
 
آيه  166
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُواْ مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُواْ وَرَأَوُاْ الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الأَسْبَابُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏در آن هنگام كه ( رستاخيز فرا ميرسد و پيروان سرگشته از رهبران گمراهكننده ميخواهند كه رستگارشان سازند و ) رهبران از پيروان خود بيزاري ميجويند ( و نسبت به آنان اظهار ناشناسي و بيگانگي ميكنند ) و عذاب را مشاهده مينمايند ، و روابط ( و پيوندهاي مودّت و محبّتي كه در دنيا ميانشان بود ) گسيخته ميگردد ( و دستشان از همه جا كوتاه ميشود ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« تَبَرَّأَ » : بيزاري نمود . « أُتُّبِعُوا » : پيروي شدند . « إِتَّبَعُوا » : پيروي كردند . « تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الأسْبَابُ » : پيوندها و روابطشان گسيخت . « الأسْبَابُ » : جمع سَبَب ، وسائل نجات .‏
 

آيه  167
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالَ الَّذِينَ اتَّبَعُواْ لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا تَبَرَّؤُواْ مِنَّا كَذَلِكَ يُرِيهِمُ اللّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ وَمَا هُم بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و ( در اين موقع ) پيروان ميگويند : كاش بازگشتي ( به دنيا ) ميداشتيم تا از آنان بيزاري جوئيم ، همان گونه كه آنان ( امروزه ) از ما بيزاري جستند ( و ناآشنايمان ناميدند . آري ) اين چنين خداوند كردارهايشان را به گونه حسرتزا و اندوهباري نشان ايشان ميدهد ، و آنان هرگز از آتش ( دوزخ ) بيرون نخواهند آمد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« كَرَّةً » : برگشت . عودت و رجوع به دنيا ( نگا : زمر / 58 ) . « كَذلِكَ » : اين چنين . « يُرِيهِمْ » : بديشان نشان ميدهد . بديشان حالي ميكند . ضمير ( هِمْ ) در ( يُرِيهِمْ ) مفعول اوّل ، و واژه ( أَعْمَالَ ) مفعول دوم ، و ( حَسَراتٍ ) مفعول سوم يا حال ( هِمْ ) ميباشد . « حَسَرَاتٍ » : آهها و نالهها . افسوسها .‏
 آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَاتَّقُواْ يَوْماً لاَّ تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئاً وَلاَ يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلاَ يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلاَ هُمْ يُنصَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از روزي‌ بترسيد» يعني: از عذاب‌ روزي‌ بترسيد. مراد روز قيامت‌ است‌ «كه‌هيچ‌ كس‌ چيزي‌ را از كسي‌ دفع‌ نمي‌كند» يعني: در آن‌ روز هيچ‌ كس‌ حقي‌ را به‌ جاي‌ديگري‌ نمي‌پردازد «و از كسي‌ شفاعتي‌ پذيرفته‌ نمي‌شود» اگر فرضا انسان‌ بتواند كسي‌ را بياورد كه‌ نزد خدا (ج)براي‌ وي