ي برقرار گردد ( و خواسته باشند زندگي خانوادگي آبرومندانهاي به راه اندازند ) ، اين ( احكام حكيمانه همراه با ترغيب و ترهيبي كه گذشت ) همان چيزي است كه كساني از شما بدان پند داده ميشوند كه به خدا و روز رستاخيز ايمان دارند . اين ( اوامر و نواهي الهي ) براي شما ( از نظر رشد علائق و روابط اجتماعي و تطهير نفوس از زنگ بدگمانيها و آلودگيهاي محيط ) پربركتتر و پاكيزهتر ( از ممانعت زنان از ازدواج با ديگران و غيره ) است ، و خدا ( مصالح اجتماعي بشري و فوائد نهفته در اين احكام را ) ميداند و شما ( اسرار اين اوامر و نواهي را چنان كه شايد و بايد ) نميدانيد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لا تَعْضُلُوهُنَّ » : ايشان را باز نداريد و از آنان ممانعت به عمل نياوريد . « اَزْكَيا » : بالندهتر و سودمندتر . « أَطْهَرُ » : پاكيزهتر و تمييزتر .‏
 
آيه  233
‏متن آيه : ‏
‏ وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلاَدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَعلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لاَ تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلاَّ وُسْعَهَا لاَ تُضَآرَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلاَ مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالاً عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُواْ أَوْلاَدَكُمْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّا آتَيْتُم بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏مادران ( اعم از مطلّقه و غيرمطلّقه ) دو سال تمام فرزندان خود را شير ميدهند ، هرگاه يكي از والدين يا هر دوي ايشان خواستار تكميل دوران شيرخوارگي شوند ، بر آن كس كه فرزند براي او متولّد شده ( يعني پدر ) لازم است خوراك و پوشاك مادران را ( در آن مدّت به اندازه توانائي ) به گونه شايسته بپردازد . هيچ كس موظّف به بيش از مقدار توانائي خود نيست ، نه مادر به خاطر فرزندش ، و نه پدر به سبب بچّهاش بايد زيان ببيند ( بلكه حق ديدار از فرزند براي هر دو محفوظ است و بر پدر پرداخت عادلانه ، و بر مادر پرورش مسلمانانه لازم است . چنانچه پدر بميرد يا به سبب فقر از پرداخت حق حضانت عاجز باشد ) بر وارث فرزند چنين چيزي لازم است ( و در صورت دارا بودن ، بايد آنچه بر پدر فرزند ، از قبيل خوراك و پوشاك و اجرت شيرخوارگي لازم بوده است بپردازد ) و اگر ( والدين ) خواستند با رضايت و مشورت همديگر ( كودك را زودتر از دو سال ) از شير بازگيرند گناهي بر آنان نيست . و اگر ( اي پدران ) خواستيد دايگاني براي فرزندان خود بگيريد ، گناهي بر شما نيست ، به شرط اين كه حقوق آنان را به طور شايسته بپردازيد ، و از ( خشم ) خدا بپرهيزيد و بدانيد كه خدا بدانچه انجام ميدهيد بينا است ( لذا پدران و مادران خدا را در نظر دارند و به تربيت اولاد عنايت نمايند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يُرْضِعْنَ » : بايد شير بدهند . « حَوْلَيْنِ » : مدّت دو سال . « رَضاعَة » : شيردادن . « الْمَوْلُودِ لَهُ » : پدر . « رِزْقُ » : نفقه . « كِسْوَة » : جامه . « بِالْمَعْرُوفِ » : به گونه شايسته و برحسب عُرف محيطي كه زن در آن زندگي ميكند . « لا تُضَآرَّ » : نبايد زيانخورده بشود .  ( لا ) حرف نهي است و ( تُضَآرَّ ) فعل مضارع مجزوم است و فتحه به جاي جزمه آمده است . « فِصَال » : از شير بازگرفتن طفل . « تَرَاضٍ » : خوشنودي . « تَشَاوُرٍ » : رايزني . « أَن تَسْتَرْضِعُوا » : اين كه دايه بگيريد . « مَا ءَاتَيْتُمْ » : آنچه به عنوان مزد براي دايه مقرّر داشتهايد و بدو ميدهيد .  ( ءَاتَيْتُمْ ) به منزله ( أَعْطَيْتُمْ ) است و به دو مفعول نيازمند است كه هر دو در اينجا محذوفند . تقدير چنين است :  ( ءَاتَيْتُمُوهُ الْمَرَاضِعَ ) .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:7179.txt">آيه  234</a><a class="text" href="w:text:7180.txt">آيه  235</a><a class="text" href="w:text:7181.txt">آيه  236</a><a class="text" href="w:text:7182.txt">آيه  237</a></body></html>آيه  234
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْراً فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و كساني كه از شما ( مردان ) ميميرند و همسراني از پس خود به جاي ميگذارند ، همسرانشان بايد چهار ماه و ده شبانهروز انتظار بكشند ( و عدّه نگاه دارند ) ، و هنگامي كه به آخر مدّتشان رسيدند و آن را به پايان بردند ، گناهي بر شما نيست كه هر چه ميخواهند درباره خودشان به طور شايسته انجام دهند ( و اعمالي موافق با شرع از ايشان سر زند و با مرد دلخواه خود ازدواج كنند ) ، و خدا از آنچه ميكنيد آگاه است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يُتَوَفَّوْنَ » : ميميرند . « يَذَرُونَ » : ترك ميگويند و به جاي ميگذارند . از ماده ( وذر ) . « يَتَرَبَّصْنَ » : انتظار ميكشند . عِدّه نگاه ميدارند . بدين معني كه زن شوهر مرده ، بايد از آرايش و خواستگاري و ازدواج و خروج از منزل - مگر با بودن عذر شرعي - دوري كند . « أَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَ عَشْراً » : چهار ماه و ده شبانهروز قمري . « فِي أَنفُسِهِنَّ » : درباره خود نسبت به خود . « بِالْمَعْرُوفِ » : كاري كه معهود شرافتمندان و پسند اسلام است .‏
 
آيه  110
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّهَ يَجِدِ اللّهَ غَفُوراً رَّحِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هركس‌ كار سوئي‌ كند» سوء: زشتي‌ و بدي‌اي‌ است‌ كه‌ اثر آن‌ به‌ ديگران ‌متعدي‌ شود و در اينجا مراد از آن‌ گناه‌ است‌ نه‌ شرك‌ «يا بر خود ستم‌ ورزد» با انجام‌ معصيتي‌ از معاصي‌اي‌ كه‌ اثر آن‌ به‌ ديگران‌ متعدي‌ نمي‌شود «سپس‌ از خدا آمرزش‌ بخواهد» يعني‌: از حق‌ تعالي‌ بخواهد تا گناهاني‌ را كه‌ مرتكب‌ شده ‌است‌ بروي‌ بپوشاند و اثر آنها را از وي‌ محو كند، با اين‌ سخن‌ خويش‌: «استغفرالله‌: ازخدا آمرزش‌ مي‌خواهم»، يا: «اللهم ‌اغفرلي‌: خدايا! بر من‌ بيامرز»؛ در اين‌صورت‌ «خدا را آمرزنده‌ مي‌يابد» براي‌ گناهانش‌ و «مهربان‌» مي‌يابد به‌ خودش‌.
ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «خداي‌ مهربان‌ در اين‌ آيه‌ بندگانش‌ را از بردباري‌، عفو، كرم‌، رحمت‌ و مغفرت‌ گسترده‌ خويش‌ آگاه‌ مي‌سازد و اگر گناهان‌ بنده‌ از آسمانها و زمين‌ و كوهها هم‌ بزرگتر باشد، بي‌گمان‌ خداي‌ عزوجل‌ آن‌ را بر كساني‌ كه‌ توبه‌ واستغفار كنند، مي‌آمرزد». همچنين‌ در اين‌ آيه‌، آن‌ شخص‌ دزد از قوم‌ بني‌ابيرق‌، مورد ترغيب‌ قرار مي‌گيرد كه‌ به‌سوي‌ توبه‌ شتافته‌ و از خدا(ج) آمرزش‌ بخواهد وبداند كه‌ او را آمرزنده‌ و مهربان‌ خواهد يافت‌. اما حكم‌ آيه‌ كريمه‌ عام‌ است ‌درباره