‏
‏ فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَى وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالأُنثَى وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وِإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏پس هنگامي كه او را زائيد ،  ( ديد كه دختر است و به درگاه پروردگار دست مناجات برداشت و عذر خواهان ) گفت : خداوندا ! من او را دختر زائيدم - ولي خدا بدانچه او به دنيا آورده بود آگاهتر بود ( از خود مريم ، و بهتر ميدانست كه ) پسر مانند دختر نيست ( و اين دختر به مراتب از پسري كه آرزوي او بود ، سودمندتر خواهد بود - و گفت : ) من او را مريم نام گذاردم و او و فرزندانش را از ( وسوسه و گمراهسازي ) اهريمن مطرود ( از درگاه فضل و كرمت ، به تو ميسپارم و ) در پناه تو ميدارم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَيا » : اين جمله بيانگر افسوس مادر مريم است ، نه اين كه او خدا را آگاه سازد .  ( أُنثَيا ) حال ضمير ( هَا ) است . « لَيْسَ الذَّكَرُ كَالأُنثَيا » : اين سخن ميتواند گفته خدا باشد و يا گفته مادر مريم كه با افسوس ميگويد : براي خدمت به بيتالمقدّس ، دختر همچون پسر نميتواند مفيد باشد . « أُعِيذُهَا بِكَ » : او را در پناه تو ميدارم و به تو ميسپارم . « الرَّجِيمِ » : مطرود .‏
 
سوره آل عمران آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنبَتَهَا نَبَاتاً حَسَناً وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقاً قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ إنَّ اللّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خداوند ، او ( يعني مريم ) را به طرز نيكوئي پذيرفت ، و به طرز شايستهاي ( نهال وجود ) او را رويانيد ( و پرورشش داد ) ، و زكريّا ( شوهر خاله او ) را سرپرست او كرد . هر زمان كه زكريّا وارد عبادتگاه او ميشد ، غذاي ( تمييز و زيادي ) را در پيش او مييافت .  ( باري ) به مريم گفت : اين از كجا براي تو ميآيد ؟ ! گفت : اين از سوي خدا ميآيد . خداوند به هركس كه بخواهد بيحساب و بيشمار روزي ميرساند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« تَقَبَّلَ » : پذيرفت . « أَنبَتَهَا نَبَاتاً حَسَناً » : او را به زيباترين وجه تربيت كرد و به بهترين صورت محافظت و مراقبت نمود .  ( نَبَاتاً ) مفعول مطلق است . « كَفَّلَهَا زَكَرِيَّا » : زكريّا را سرپرست مريم كرد . « أَنَّيا » : از كجا ؟‏
 آيه  120
‏متن آيه : ‏
‏ يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌ آنان‌ وعده‌ مي‌دهد» شيطان‌، وعده‌هاي‌ باطل‌ و بي‌اساس‌ را، از قبيل‌ اين‌ كه‌: نه‌ بهشتي‌ در كار است‌، نه‌ دوزخي‌، نه‌ رستاخيز و نه‌ حسابي‌ «و آنان‌ را در آرزو مي‌افگند» به‌ آرزوهاي‌ نابكار و بيهوده‌ «و شيطان‌ به‌ آنان‌ وعده‌ نمي‌دهد» با افگندن‌ اين‌ وسوسه‌هاي‌ ميان‌تهي‌ در اندرونشان‌ «بجز غرور» يعني‌: آنان‌ را با اين‌ وعده‌هاي‌ خام‌ مي‌فريبد و در اين‌ وعده‌ها منافعي‌ را به‌ آنان‌ مي‌آرايد، درحالي‌كه‌ در آنها جز زيان‌ محض‌ چيز ديگري‌ نيست‌. ابن‌عرفه‌ مي‌گويد: «غرور چيزي‌ است‌ كه‌ ظاهري‌ دوست‌داشتني‌، اما باطني‌ نفرت‌آلود دارد».
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:7291.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:7292.txt"> آيه  39</a><a class="text" href="w:text:7293.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:7294.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:7295.txt"> آيه  42</a><a class="text" href="w:text:7296.txt"> آيه  43</a><a class="text" href="w:text:7297.txt"> آيه  44</a><a class="text" href="w:text:7298.txt">آيه  45</a></body></html>سوره آل عمران آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاء ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بدان هنگام ( كه زكريّا آن همه مرحمت و محبّت خدا را در حق مريم ديد ، خاشعانه در عبادتگاه به پا خاست و رو به سوي آسمان كرد و ) پروردگار خويش را به فرياد خواند ، گفت : پروردگارا !  ( هر چند كه خود پيرم و همسرم نازا ) فرزند شايستهاي از جانب ( لطف و كرم ) خويش به من عطاء فرما ، بيگمان تو شنونده دعائي ( و پذيرنده تمنّائي ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« هُنَالِكَ » : آنجا ، پيش مريم و در كنار عبادتگاه . « دَعَا » : به كمك طلبيد . به فرياد خواند .‏
 
سوره آل عمران آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ فَنَادَتْهُ الْمَلآئِكَةُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرَابِ أَنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَى مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَسَيِّداً وَحَصُوراً وَنَبِيّاً مِّنَ الصَّالِحِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏پس ( خداوند دعاي او را پذيرفت و ) در حالي كه در عبادتگاه به نيايش ايستاده بود ، فرشتگان او را ندا در دادند كه خداوند تو را به يحيي مژده ميدهد ، و او تصديق كننده كلمه خدا ( يعني عيسي ، چون با كلمه « كُن » پديد آمده است ) و پيشوا و بركنار از هوسهاي سركش ، و پيغمبري از ( تبار ) صالحان خواهد بود .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَلآئِكَةُ » : فرشتگان . در اينجا چه بسا مراد تنها جبرئيل باشد . « مُصَدِّقاً » : تصديقكننده . حال ( يَحْيي ) است . « كَلِمَةٍ » : مراد عيسي است ( نگا : آلعمران / 45 ) . « سَيِّداً » : سَرور . مراد اين است كه با دانش و فضلي كه دارد بر قوم خود سروري و آقائي ميكند . « حَصُوراً » : بركنار از هوسهاي سركش . كسي كه با وجود قدرت ازدواج براي زهد و پارسائي از آن چشم ميپوشد . البتّه اين امر دليل بر فضلِ ترك ازدواج نيست ؛ چرا كه يحيي نه از پدر خود برتر بوده است و نه از نياي خود ابراهيم خليل . « مِنَ الصَّالِحِينَ » : از نژاد صالحان .‏
 
سوره آل عمران آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَبِّ أَنَّىَ يَكُونُ لِي غُلاَمٌ وَقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَأَتِي عَاقِرٌ قَالَ كَذَلِكَ اللّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( با رسيدن اين مژده ، زكريّا متحيّرانه و مضطربانه كيفيّت وقوع اين امر خارقالعاده را جويا شد و ) گفت : پروردگارا ! چگونه فرزندي مرا خواهد بود ، در حالي كه پيري به سراغ من آمده است و همسرم نازا است ؟  ( خداوند توسّط فرشتگان بدو ) فرمود : همين طور است ، خداوند هر كاري را بخواهد انجام ميدهد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَنَّيا » : چگونه ؟  « غُلام » : فرزند . « الْكِبَرُ » : پيري . كهنسالي . « عَاقِرٌ » : نازا .‏
 
سوره آل عمران آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَبِّ اجْعَل لِّيَ آيَةً قَالَ آيَتُكَ أَلاَّ تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ إِلاَّ رَمْزاً وَاذْكُر رَّبَّكَ كَثِيراً وَسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالإِبْكَارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏گفت : پروردگارا ! نشانهاي براي من قرار بده ( كه حاملگي همسرم را برساند ) . فرمود : نشانه تو آن است كه نميتواني سه روز با مردم حرف بزني مگر با رمز و اشاره ، و ( در اين مدّت به شكرانه نعمت ) پر