وْلاء تُحِبُّونَهُمْ وَلاَ يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ عَضُّواْ عَلَيْكُمُ الأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُواْ بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هان !  ( اي مؤمنان ! ) اين شمائيد كه آنان را ( به خاطر قرابت يا صداقت يا مودّت ) دوست ميداريد ، و ايشان شما را ( به خاطر تعصّب ديني خود ) دوست نميدارند ، و شما به همه كتابهاي ( آسماني ) ايمان داريد ( امّا آنان به كتاب آسماني شما ايمان ندارند ) . و وقتي كه با شما برخورد ميكنند ( براي گولزدنتان ، به دروغ ) ميگويند : ايمان آوردهايم . امّا هنگامي كه تنها ميشويد ، از شدّت خشم بر شما ، سرانگشتان خود را به دندان ميگزند ، بگو : با ( درد همين ) خشمي كه داريد ، بميريد ، بيگمان خداوند از آنچه در درون سينهها ميگذرد آگاه است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« خَلَوْا » : تنها ماندند و مجلسشان از اغيار خالي شد . رفتند . « عَضُّوا » : گاز گرفتند . « أَنَامِل » : جمع أُنْمُلَة ، سرانگشتان .‏
 
سوره آل عمران آيه  120
‏متن آيه : ‏
‏ إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُواْ بِهَا وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لاَ يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اگر نيكي به شما دست دهد ( و نعمتي همچون پيروزي و غنيمت بهره شما گردد ) ناراحت ميشوند ، و اگر به شما بدي برسد ، شادمان ميشوند . و اگر ( در برابر اذيّت و آزارشان ) بردباري كنيد و ( از دوستي با ايشان ) بپرهيزيد ، حيلهگري ( و دشمنانگي خائنانه ) آنان به شما هيچ زياني نميرساند ،  ( چه ) شكّي نيست خداوند بدانچه انجام ميدهند احاطه دارد ( و قادر به دفع نقشههاي خائنانه و نيرنگهاي اهريمنانه ايشان از شما است ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِن تَمْسَسْكُمْ » : اگر به شما برسد . « لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً » : اصلاً مكر ايشان به شما زياني نميرساند .  ( شَيْئاً ) مفعول مطلق است . انگار كه چنين فرموده است : لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ ضُرًّا ( نگا : آلعمران / 144 ، و نساء / 36 ) .‏
 
سوره آل عمران آيه  121
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اي پيغمبر ! به ياد مؤمنان آور ) زماني را كه سحرگاهان از ميان خانواده خود بيرون رفتي و پايگاههاي جنگ را براي مسلمانان آماده كردي ( و جاي تيراندازان و جاي سواران و جاي سائر مؤمنان را مشخّص نمودي ) و خداوند شنوا و دانا است ( و گفتگوهايتان را ميشنيد و انديشههايتان را ميدانست ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« غَدَوْتَ » : سحرگاهان بيرون رفتي ، از واژه ( غُدْوَة ) به معني : آغاز روز . « تُبَوِّئُ » : جايگزين ميكني . ترتيب ميدهي . « مَقَاعِدَ » : جايگاهها . مفعول دوم است .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:7387.txt">آيه  122</a><a class="text" href="w:text:7388.txt"> آيه  123</a><a class="text" href="w:text:7389.txt">آيه  124</a><a class="text" href="w:text:7390.txt"> آيه  125</a><a class="text" href="w:text:7391.txt">آيه  126</a><a class="text" href="w:text:7392.txt"> آيه  127</a><a class="text" href="w:text:7393.txt"> آيه  128</a><a class="text" href="w:text:7394.txt"> آيه  129</a><a class="text" href="w:text:7395.txt">آيه  130</a><a class="text" href="w:text:7396.txt">آيه  131</a><a class="text" href="w:text:7397.txt"> آيه  132</a></body></html>سوره آل عمران آيه  122
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ هَمَّت طَّآئِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلاَ وَاللّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آن گاه كه دو طائفه از شما ( يعني بَنُوسَلَمه از خَزْرَج ، و بَنُوحارِثه از أَوْس ) آهنگ آن كردند كه سستي ورزند ( و از وسط راه بازگردند و به جهاد نپردازند ) ، ولي خداوند يار آنان بود ( و به ايشان كمك كرد تا از اين انديشه برگشتند ) ، و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكّل كنند و بس .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« هَمَّتْ » : خواست . قصد كرد . « أَن تَفْشَلا » : كه سستي كنند . تنبلي كنند .‏
 
سوره آل عمران آيه  123
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خداوند شما را در بدر پيروز گردانيد و حال آن كه ( نسبت به كافران ) ناچيز ( و از ساز و برگ اندكي برخوردار ) بوديد ، پس از خدا بترسيد تا شكر ( نعمت او را بتوانيد ) به جاي آوريد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَذِلَّة » : جمع ذليل ، خواران . در اينجا مراد اين است كه از لحاظ شماره اندك و از نظر توشه ضعيف بوديد .‏
 
سوره آل عمران آيه  124
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلاَثَةِ آلاَفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُنزَلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بدان گاه كه تو به مؤمنان ميگفتي : آيا شما را بسنده نيست كه پروردگارتان با سه هزار از فرشتگانِ فرستاده ( از سوي خويش براي آرامش خاطرتان ) ياريتان كرد ؟‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مُنزَلِينَ » : روانهشدگان . صفت ( ثَلاثَةِ ءَالافٍ ) يا حال ( الْمَلآئِكَةِ ) است .‏
 

آيه  128
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِن بَعْلِهَا نُشُوزاً أَوْ إِعْرَاضاً فَلاَ جُنَاْحَ عَلَيْهِمَا أَن يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحاً وَالصُّلْحُ خَيْرٌ وَأُحْضِرَتِ الأَنفُسُ الشُّحَّ وَإِن تُحْسِنُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ اللّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر زني‌ از نشوز يا اعراض‌ شوهرش‌ بيمناك‌ باشد» نشوز مرد از زنش‌: دوري‌ گزيدن‌ و بدبردنش‌ از وي‌، ميلش‌ به‌ جدايي‌ از وي‌، بازداشتن‌ نفقه‌ از وي‌ و زدن‌ يا دشنام‌دادن‌ وي‌ است‌. و «اعراض» وي‌ از زنش‌ اين‌ است‌ كه‌ به‌ سبب‌ كبرسن‌، يا زشتي‌ و ناهنجاري‌اي‌ در خلقت‌ يا خلق‌ وي‌، يا به‌ سبب‌ دلتنگي‌ از وي‌ و چشم‌دوختن‌ به‌ ازدواج‌ با زني‌ ديگر، يا غير اين‌ از علل‌، با وي‌ انس‌ و الفت‌ نگيرد و با وي‌ كمتر سخن‌ بگويد «پس‌» اگر چنين‌ بود «بر آن‌ دو گناهي‌ نيست‌ در آن‌ كه ‌صلح‌ آورند در ميان‌ خود به‌نوعي‌ از» انواع‌ «صلح‌» مثلا با ساقط كردن‌ تمام‌ نوبت‌زن‌، يا بخشي‌ از نوبت‌ وي‌، يا ساقط كردن‌ بخشي‌ از نفقه‌ يا بخشي‌ از مهرش‌. و درمقابل؛ امتيازي‌ كه‌ مرد به‌ زن‌ مي‌دهد اين‌ است‌ كه‌ او را همچنان‌ در حباله‌ نكاح‌ خويش‌ نگه‌ دارد «و صلح‌ بهتر است‌» يعني‌: صلح‌ و سازشي‌ كه‌ دلها بر آن‌ آرام ‌گرفته‌ و اختلافات‌ با آن‌ برطرف‌ شود، بهتر از جدايي‌، يا ادامه‌ كشمكش‌ وخصومت‌ ميان‌ زن‌ و شوهر است‌.
ابن‌جريرطبري‌ از عائشه‌ رضي‌الله عنها روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ گفت‌: «اين‌ آيه‌ناظر بر مردي‌ است‌ كه‌ دو زن‌ دارد و يكي‌ از آنها بدشكل‌ يا بزرگسال‌ است‌، و او به‌وي‌ چندان‌ مايل‌ نيست‌، پس‌ اين‌ زن‌ به‌ شوهرش‌ مي‌