يل و برهاني ( بر حقّانيّت آنها ) فرو نفرستاده است ، و جايگاه آنان آتش ( دوزخ ) است ، و جايگاه ستمكاران چه بد جايگاهي است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« سُلْطَان » : حجّت و برهان ( نگا : نساء / 91 ، 144 ، 153 ، انعام / 81 ، اعراف / 33 ، حجّ / 71 ، روم / 35 ) . « مَثْوي » : اقامتگاه .‏
 
آيه  131
‏متن آيه : ‏
‏ وَللّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُواْ اللّهَ وَإِن تَكْفُرُواْ فَإِنَّ لِلّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَكَانَ اللّهُ غَنِيّاً حَمِيداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنچه‌ در آسمانها و آنچه‌ در زمين‌ است‌، از آن‌ خداوند است‌. و ما به‌ كساني‌ كه‌ پيش‌ از شما به‌ آنان‌ كتاب‌ داده‌شده‌، سفارش‌ كرديم‌» يعني‌: در كتابهايي‌ كه‌ بر آنان ‌فرود آورديم‌ به‌ آنان‌ امر كرديم‌ «و نيز به‌ شما» يعني‌: هم‌ به‌ آنان‌ و هم‌ به‌شما امر كرديم‌ كه‌ «از خدا پروا كنيد» و تقوي‌ پيشه‌ كنيد. لذا امر به‌ تقوي‌ مخصوص ‌امت‌ ما نيست‌ و اين‌ سفارش‌ ديرينه‌اي‌ است‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ پيوسته‌ بدان‌ توصيه ‌كرده‌ است‌، چه‌ فقط به‌ وسيله‌ تقوي‌ است‌ كه‌ بنده‌ نزد خدا(ج) خوشبخت‌ مي‌شود.و چنان‌كه‌ حق‌ تعالي‌ ما و پيشينيان‌مان‌ را به‌ تقوي‌ دستور داد، هم‌ به‌ آنان‌ فرمود وهم‌ به‌ ما مي‌فرمايد: «و اگر كفر بورزيد» چه‌ باك‌، كه‌ «آنچه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌، از آن‌ خداست‌ و خدا بي‌نياز ستوده‌ صفات‌ است‌» يعني‌: بي‌نياز است‌ از خلق‌خويش‌ و از پرستش‌ آنان‌ و سزاوار آن‌ است‌ كه‌ ستوده‌ شود. فايده‌ اين‌ تكرار، تأكيد است‌ تا بندگان‌ به‌ گسترايي‌ ملك‌ پروردگار پي‌ ببرند و در آن‌ بينديشند و تأمل‌كنند و بدانند كه‌ خداوند(ج) از خلقش‌ بي‌نياز و بر آنان‌ تواناست‌ و بنابراين‌، از حق ‌وي‌ است‌ كه‌ مورد اطاعت‌ قرار گيرد، نه‌ مورد نافرماني‌.
 
	سوره آل عمران آيه  152
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّن بَعْدِ مَا أَرَاكُم مَّا تُحِبُّونَ مِنكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ الآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و در آن هنگام كه آنان را ( در آغاز جنگ اُحُد ) با كمك و ياري او از پاي در ميآورديد ، خداوند به وعده خود ( كه پيروزي بود و بر زبان پيغمبر رفته بود ) با شما وفا كرد ، تا آن گاه كه سستي كرديد و در امر ( ماندن در سنگرها و رهاكردن آنجاها ) به كشمكش پرداختيد و اختلاف ورزيديد ، و پس از آن كه آنچه را دوست ميداشتيد به شما نشان داد ( كه غلبه بر دشمن بود ) نافرماني كرديد ( و دو دسته شديد : ) دستهاي از شما خواهان كالاي دنيا ( يعني غنائم جنگ شد ) و دستهاي خواستار آخرت ( يعني : رضايتالله و پاداش اخروي ) گرديد . پس ( بر اثر فرار ، دست ) شما را از آنان بازداشت و از ايشان منصرفتان گردانيد ( و بدين وسيله پيروزي شما به شكست انجاميد ) تا شما را بيازمايد و ( مؤمنان مخلص ، از ديگران ممتاز و جدا شوند . و هنگامي كه پشيمان شديد ) شما را بخشيد ، و خداوند را بر مؤمنان نعمت و منّت است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« تَحُسُّونَهُمْ » : ايشان را از پاي در ميآوريد و مستأصلشان مينمائيد . « إِذْن » : مشيّت و فرمان . « فَشِلْتُمْ » : ضعيف و پست همت شُديد . « عَصَيْتُمْ » : نافرماني و سركشي كرديد . « أَرَاكُمْ » : نشانتان داد . « صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ » : شما را از ايشان بازداشت . مراد اين كه خداوند شما را از جنگ ايشان منصرف و معونت خود را بازگرفت و شكست را بهره شما كرد .‏
 
سوره آل عمران آيه  153
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ تُصْعِدُونَ وَلاَ تَلْوُونَ عَلَى أحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غُمَّاً بِغَمٍّ لِّكَيْلاَ تَحْزَنُواْ عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلاَ مَا أَصَابَكُمْ وَاللّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اي مؤمنان به ياد آوريد ) آن گاه را كه در زمين پراكنده ميشديد و ميگريختيد و دور ميگشتيد و ( از شدّت بيم و هراس ) در فكر كسي ( جز نجات خود ) نبوديد ، و پيغمبر از پشت سر شما را صدا ميزد ( و ميگفت : اي بندگان خدا ! به سوي من بيائيد ، من پيغمبر خدايم ، و هركس بر دشمن بتازد ، بهشت از آن او است . . . ) . پس در برابر غم ( و اندوهي كه به سبب نافرماني ، به پيغمبر چشانديد ) غم ( و اندوهي ) به شما رساند ( و غم و اندوهها يكي پس از ديگري به سوي شما روي ميآورد ) اين بدان خاطر بود كه ديگر براي آنچه ( از غنيمت ) از دست دادهايد و بر آنچه ( از هزيمت ) به شما رسيده است غمگين نشويد ، و خداوند از آنچه انجام ميدهيد آگاه است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« تُصْعِدُونَ » : در زمين پراكنده ميشويد و ميگريزيد و دور ميگرديد . از مصدر ( إِصْعاد ) . فرق ( إِصْعاد ) با ( صُعود ) در اين است كه اصعاد در زمين صاف انجام ميپذيرد ، ولي صعود در تپهها و كوهها . « لا تَلْوُونَ » : روي برنميگردانيد و نمينگريد . « فِي أُخْرَاكُمْ » : در پشت سرتان . « فَأَثَابَكُمْ غَمّاً بِغَمٍّ » : خدا سزاي غمي را كه با مخالفت خود به پيغمبر رسانيديد ، با غميداد كه بر اثر شكست به شما رساند . يا : خداوند غم هزيمت را بر غم جراحت شما افزود .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:7423.txt">آيه  154</a><a class="text" href="w:text:7424.txt"> آيه  155</a><a class="text" href="w:text:7425.txt"> آيه  156</a><a class="text" href="w:text:7426.txt"> آيه  157</a></body></html>سوره آل عمران 
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاساً يَغْشَى طَآئِفَةً مِّنكُمْ وَطَآئِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الأَمْرِ مِن شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لاَ يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحَّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏سپس به دنبال اين غم و اندوه ، آرامشي به گونه خواب سبكي بر شما چيره كرد كه گروهي از ( مؤمنان راستين ) شما را فرا گرفت ، و گروه ديگري تنها در بند خود بودند و درباره خدا پندارهاي نادرستي چون پندارهاي زمان جاهليّت داشتند ( و بر سبيل انكار ) ميگفتند : آيا چيزي از كار ( پيروزي و نصرتي كه پيغمبر به ما وعده داده بود ) نصيب ما ميشود ؟ بگو : همه كارها ( اعم از پيروزي و شكس