إِن كَانَ مِن قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ وَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةً فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ تَوْبَةً مِّنَ اللّهِ وَكَانَ اللّهُ عَلِيماً حَكِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هيچ مؤمني را نسزد كه مؤمن ديگري را بكشد مگر از روي خطا . كسي كه مؤمني را به خطا كشت بايد كه برده مؤمني را آزاد كند و خون‌بهائي هم به كسان كشته بپردازد مگر اين كه آنان درگذرند ( و از دريافت خون‌بها كه صد شتر است ، چشم‌پوشي كنند ) . اگر هم كشته ، مؤمن و متعلّق به كافراني بود كه ميان شما و ايشان جنگ و دشمني بود ، آزاد كردن برده مؤمني ديه او است ( و ديگر خونبهائي به ورثه كشته داده نمي‌شود ) . و اگر كشته ، از زمره قومي بود كه ( كافر بودند و ) ميان شما و ايشان پيماني برقرار بود ( همچون اهل ذمّه و هم‌پيمانان مسلمانان ) پرداخت خونبها به كسان مقتول و آزادكردن بنده مؤمني ديه او است . اگر هم دسترسي ( به آزاد كردن برده ) نداشت بايد دو ماه ( قاتل ) پياپي و بدون فاصله روزه بگيرد . خداوند ( اين را براي ) توبه ( شما ) مقرّر داشته است ، و خداوند آگاه ( از بندگان خود و ) حكيم است ( در آنچه مقرّر مي‌دارد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« تَحْرِير » : حرّيّت بخشيدن . آزاد كردن . « رَقَبَةٍ » : گردن . مراد نفْس است و تسميه كلّ به اسم جزء است . يا اين كه ( رَقَبَة ) براي تعبير از تعداد بردگان بوده است ، همچون : رأس . قبضه . دست . نفر . باب . و . . . « دِيَةٌ » : خون‌بها . از ماده ( ودي ) . « مُسَلَّمَةٌ » : پرداخت شده . « يَصَّدَّقُوا » : تصدّق‌كنند . عفو كنند . فعل مضارع باب تفعّل است . « تَوْبَةً » : قبول . تخفيف . پشيماني . مفعولٌ‌له يا مفعول مطلق يا حال ضمير ( ه ) در ( عَلَيْهِ ) محذوف است .‏
 

آيه  93
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُّتَعَمِّداً فَجَزَآؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِداً فِيهَا وَغَضِبَ اللّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَاباً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و كسي كه مؤمني را از روي عمد بكشد ( و از ايمان او باخبر بوده و تجاوزكارانه او را به قتل برساند و چنين قتلي را حلال بداند ، كافر بشمار مي‌آيد و ) كيفر او دوزخ است و جاودانه در آنجا مي‌ماند و خداوند بر او خشم مي‌گيرد و او را از رحمت خود محروم مي‌سازد و عذاب عظيمي براي وي تهيّه مي‌بيند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« خَالِداً » : جاودانه ،  ( وقتي كه قتل را حلال بداند ) . ماندگاري فراوان ،  ( وقتي كه قتل را حلال نداند ) . يادآوري : كيفر اخروي قتل عمد ، جاودانه يا زمان بسياري در آتش دوزخ ماندن ، و خشم خدا ، و دوري از رحمت الله ، و عذاب عظيم قيامت است . علاوه از اينها ، كيفر دنيوي قاتل به قوّت خود باقي است ( نگا : بقره / 178 و مائده / 45 ) .‏
 
آيه  94
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَتَبَيَّنُواْ وَلاَ تَقُولُواْ لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلاَمَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَعِندَ اللّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌ كَذَلِكَ كُنتُم مِّن قَبْلُ فَمَنَّ اللّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُواْ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اي كساني كه ايمان آورده‌ايد ! هنگامي كه ( براي جهاد ) در راه خدا به مسافرت رفتيد تحقيق كنيد ( كه با چه كساني مي‌جنگيد . آيا مسلمانند يا كافر ) و به كسي كه به شما سلام كرد ( و سلام نشانه پذيرش اسلام است ) مگوئيد تو مؤمن نيستي و جوياي مال دنياي ( او ) باشيد .  ( بلكه سلام آنان را بپذيريد و پاسخ گوئيد و بدانيد ) كه در پيش خدا غنائم فراواني است ( و آن را براي شما تهيّه ديده است و بسي بهتر از ثروت و غنيمت دنياي فاني است ) . شما پيش از اين ، چنين بوديد ( و كفر را گردن نهاده بوديد و جنگهاي شما تنها انگيزه غارتگري داشت . ) ولي خداوند بر شما منّت نهاد ( و نعمت اسلام را نصيبتان كرد ) پس ( به شكرانه اين نعمت بزرگ ) تحقيق كنيد . بيگمان خداوند از آنچه مي‌كنيد باخبر است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ضَرَبْتُمْ » : گام برداشتيد . به مسافرت رفتيد . « تَبَيَّنُوا » : روشن كنيد . تحقيق كنيد . « تَبْتَغُونَ » : مي‌خواهيد . « عَرَض‌ » : حُطام . كالا و متاع فاني دنيا . « كَذلِكَ كُنتُم مِّن قَبْلُ » : شما نيز پيش از اين چنين وضعي را داشتيد و كافر بوديد . شما پيش از پذيرش اسلام تنها به خاطر مال دنيا مي‌جنگيديد .‏
 آيه  146
‏متن آيه : ‏
‏ إِلاَّ الَّذِينَ تَابُواْ وَأَصْلَحُواْ وَاعْتَصَمُواْ بِاللّهِ وَأَخْلَصُواْ دِينَهُمْ لِلّهِ فَأُوْلَئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْراً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر كساني‌ كه‌ توبه‌ كردند» از نفاق‌ خويش‌ «و اصلاح‌ نمودند» آنچه‌ را با نفاق ‌از احوال‌ خويش‌ فاسد ساخته‌ بودند «و به‌ خدا چنگ‌ زدند» چنگ‌زدن‌ به‌حق‌ تعالي؛ تمسك‌ به‌ او و اعتماد به‌ وعده‌هاي‌ وي‌ است‌ «و دين‌ خود را براي‌ خدا خالص‌ گردانيدند» به‌طوري‌ كه‌ به‌ اطاعت‌ غير وي‌ آلوده‌ نگردد «پس‌ آن‌ گروه‌، همراه‌ مؤمنانند» در احكام‌ دنيا و آخرت‌. سپس‌ خداوند متعال‌ آنچه‌ را كه‌ به‌ اين‌ مؤمنان ‌وعده‌ داده‌ است‌، بيان‌ نموده‌ مي‌فرمايد: «و خداوند به‌زودي‌ به‌ مؤمنان‌ پاداش‌ بزرگي ‌مي‌بخشد» پس‌ بايد منافقان‌ به ‌سوي‌ توبه‌ و اصلاح‌ بشتابند زيرا براي‌ كساني‌كه‌ به ‌راه‌ خلوص‌ و صلاح‌ برمي‌گردند، نيز مانند اين‌ پاداش‌ است‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:7591.txt">آيه  95</a><a class="text" href="w:text:7592.txt">آيه  96</a><a class="text" href="w:text:7593.txt">آيه  97</a><a class="text" href="w:text:7594.txt">آيه  98</a><a class="text" href="w:text:7595.txt">آيه  99</a><a class="text" href="w:text:7596.txt">آيه  100</a><a class="text" href="w:text:7597.txt">آيه  101</a></body></html>آيه  95
‏متن آيه : ‏
‏ لاَّ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُوْلِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلاًّ وَعَدَ اللّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( جهاد با رعايت اين همه احتياطي كه گذشت ، بس بزرگ و ارزشمند است ) . مسلماناني كه ( به جهاد نمي‌روند و در منازل خود ) مي‌نشينند ، با مسلماناني برابر نيستند كه با مال و جان ، در راه يزدان جهاد مي‌كنند . خداوند مرتبه والائي را نصيب مجاهدان كرده است كه بالاتر از درجه خانه‌نشينان است ، مگر چنين خانه‌نشيناني داراي عذري باشند ( كه ايشان را از بيرون شدن براي جهاد بازداشته باشد . در اين صورت درخور سرزنش نيستند ، و پاداش بزرگ خود را از خدا دريافت مي‌دارند و مرتبه بالائي دارند ) . خداوند به هر يك ( از د