وردند ) . اگر از باران ناراحت بوديد يا بيمار بوديد ، گناهي بر شما نخواهد بود كه اسلحه خود را زمين بگذاريد ( ولي باز هم تا آنجا كه ممكن است وسائل سبك دفاعي را از خود دور نكنيد ) و احتياط خويش را بداريد . بيگمان خداوند براي كافران عذاب خواركننده‌اي فراهم ساخته است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لِيَأْخُذُوا » : فاعل اين فعل ، يعني ضمير ( و ) مي‌تواند به نمازگزاران و يا كشيك دهندگان برگردد . « فَإِذا سَجَدُوا » : منظور از سجده در اينجا نماز است . يعني : گروه اوّل يك ركعت را با امام مي‌خوانند و امام پس از اتمام يك ركعت نماز را طول مي‌دهد و اينان يك ركعت ديگر را به تنهائي مي‌خوانند و سلام مي‌دهند و به جبهه جنگ مي‌روند . سپس گروه دوم مي‌آيند و پشت سر امام مي‌ايستند و يك ركعت را با او مي‌خوانند و امام سلام مي‌دهد و آنان بلند مي‌شوند و ركعت ديگري را به تنهائي مي‌خوانند و سلام مي‌دهند . « حِذْر » : احتياط . پرهيز . « فَيَمِيلُونَ » : يورش آورند . « مَيْلَةً » : يورش .‏
 
آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ عَفَوْنَا عَنكُمِ مِّن بَعْدِ ذَلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ از آن‌» يعني: پس‌ از پرستش‌ گوساله‌ «بر شما بخشوديم‌» و از اين‌ گناه‌عظيمي‌ كه‌ مرتكب‌ شديد، به‌ فضل‌ و منت‌ خويش‌ درگذشتيم‌ «باشد كه‌ شكرگزاري‌كنيد» شكر گزاري‌ براي‌ خداوند (ج)- چنان‌كه‌ سهل‌ بن‌ عبدالله گفته‌ است‌ - تلاش‌و كوشش‌ در جهت‌ طاعت‌ وي‌ و پرهيز از معصيتش‌ در آشكار و نهان‌ است‌.

آيه  147
‏متن آيه : ‏
‏ مَّا يَفْعَلُ اللّهُ بِعَذَابِكُمْ إِن شَكَرْتُمْ وَآمَنتُمْ وَكَانَ اللّهُ شَاكِراً عَلِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اگر شكر كنيد و ايمان‌ آوريد، خدا مي‌خواهد با عذاب‌ شما چه‌ كند؟» بدون‌ ترديدعذاب‌ نمودن‌ شما چيزي‌ بر ملك‌ و اقتدار حق‌ تعالي‌ نمي‌افزايد، چنان‌كه‌ عذاب ‌نكردن‌ شما چيزي‌ از قدرت‌ و ملك‌ وي‌ نمي‌كاهد، پس‌ اگر شكرگزار و مؤمن‌باشيد، خدا(ج) از عذاب‌ نمودن‌ شما چه‌ منفعتي‌ مي‌برد؟
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ در اين‌ عبارت‌، دعوتي‌ لطف‌آميز به‌ منافقان‌ پيشكش ‌شده‌است‌ تا خود را اصلاح‌ نمايند. حق‌ تعالي‌ شكر را بر ايمان‌ مقدم‌ گردانيد زيرا شخص‌ عاقل‌ در آغاز به‌ نعمت‌هاي‌ بزرگي‌ كه‌ در وجود وي‌ و دنياي‌ هستي‌ قراردارد، مي‌نگرد آن‌گاه‌ شكر و سپاس‌ مبهمي‌ را تقديم‌ منعم‌ خود مي‌نمايد و چون ‌نگرش‌هايش‌ به‌ شناخت‌ منعم‌ انجاميد، در اينجاست‌ كه‌ به‌ منعم‌ ايمان‌ مي‌آورد، آن‌گاه‌ ديگر پيوسته‌ شكرگزار وي‌ است‌ «و خدا همواره‌ شكرپذير داناست‌» يعني‌: قدردان‌ بندگانش‌ در برابر طاعت‌ آنهاست‌ و در قبال‌ شكرگزاريشان‌ به‌ ايشان‌ اجر عظيمي‌ مي‌دهد و آن‌ را از ايشان‌ مي‌پذيرد.
 
آيه  103
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلاَةَ فَاذْكُرُواْ اللّهَ قِيَاماً وَقُعُوداً وَعَلَى جُنُوبِكُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ إِنَّ الصَّلاَةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَاباً مَّوْقُوتاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هرگاه نماز را به پايان برديد ، خداي را ايستاده و نشسته و بر پهلوهايتان افتاده ( و در همه حال و احوال ) ياد كنيد ( و حتّي در كشاكش روزگار و گرماگرم كشت و كشتار ، خدا گوئيد و خدا جوئيد ) و هنگامي كه ( ترس و هراسي نماند و ) آرامش خود را باز يافتيد ، نماز را ( به تمام و كمال و در وقت مشخّص ) برپاي داريد . بيگمان نماز بر مؤمنان فرض و داراي اوقات معلوم و معيّن است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« قِيَاماً » : جمع قائم ، ايستادگان . « قُعُوداً » : جمع قاعد ، نشستگان . « جُنُوب‌ » : جمع جنب ، پهلوها . « إِطْمَأْنَنتُمْ » : اطمينان يافتيد . به حال عادي برگشتيد و آرامش خود را باز يافتيد . « كِتَاباً » : فرض . واجب . « مَوْقُوتاً » : زماندار . داراي وقت معلوم و معيّن .‏
 
آيه  104
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تَهِنُواْ فِي ابْتِغَاء الْقَوْمِ إِن تَكُونُواْ تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللّهِ مَا لاَ يَرْجُونَ وَكَانَ اللّهُ عَلِيماً حَكِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏در جستجوي قوم ( كافري كه اعلان جنگ نموده و مي‌كوشند از همه سو بر شما تاخت آورند ) سستي مكنيد ( و پيوسته در كمين ايشان باشيد و با آنان برزميد ) . اگر ( از جنگ و جراحات ) درد مي‌كشيد ، آنان هم مثل شما درد مي‌كشند و رنج مي‌برند ،  ( ولي فرق شما و ايشان در اين است كه ) شما چيزي از خدا مي‌خواهيد كه آنان نمي‌خواهند ( و آن رضاي الله و بهشت جاويدان است ) و خداوند آگاه ( از اعمال شما و اعمال آنان ، و ) حكيم است ( و به هر يك از شما و ايشان سزا و جزاي كارتان را مي‌دهد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لا تَهِنُوا » : سست و ضعيف مشويد . از ماده ( وهْن ) .‏
 
آيه  105
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللّهُ وَلاَ تَكُن لِّلْخَآئِنِينَ خَصِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏ما كتاب ( قرآن را كه مشتمل بر حق و بيانگر هر آن چيزي كه حق است ) به حق بر تو نازل كرده‌ايم تا ( مشعل راه هدايت باشد و بدان ) ميان مردمان طبق آنچه خدا به تو نشان داده است داوري كني ، و مدافع خائنان مباش .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لِلْخَآئِنِينَ » : از خائنان . به خاطر خائنان . حرف ( لِ ) مي‌تواند به معني ( عَنْ ) باشد همان گونه كه در واژه ( لِلْحَقِّ ) و ( لِلَّذِينَ ) سوره احقاف ، آيه‌هاي 7 و 11 چنين است . يا اين كه لام تعليل بوده و معني چنين شود كه : به خاطر گناهكاران ، دشمن بيگناهان مباش . « خَصِيماً » : مدافع . جانبدار . دشمن .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:7604.txt">آيه  106</a><a class="text" href="w:text:7605.txt">آيه  107</a><a class="text" href="w:text:7606.txt">آيه  108</a><a class="text" href="w:text:7607.txt">آيه  109</a><a class="text" href="w:text:7608.txt">آيه  110</a><a class="text" href="w:text:7609.txt">آيه  111</a><a class="text" href="w:text:7610.txt">آيه  112</a><a class="text" href="w:text:7611.txt">آيه  113</a></body></html>آيه  106
‏متن آيه : ‏
‏ وَاسْتَغْفِرِ اللّهَ إِنَّ اللّهَ كَانَ غَفُوراً رَّحِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و از خدا آمرزش بخواه . بيگمان خداوند بس آمرزنده و مهربان است ( و مغفرت و رحمت خود را شامل كساني مي‌كند كه عفوِ خطا را از او مي‌طلبند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِسْتَغْفِرْ » : از گناهِ ناكرده كه قصد دفاع و گرايش قلبي به همكيشان به هنگام قضاوت است آمرزش بخواه ، چرا كه حسنات نيكان ، سيّئات مقرّبان است .‏
 
آيه  107
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّاناً أَثِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏از كساني دفاع مكن كه ( با ارتكاب جرائم ، در اصل ) به خود خيانت مي‌كنند . بيگمان خداوند خيانت‌كنندگانِ گناه پيشه را دوست نمي‌دارد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« خَوَّاناً » : بسيار خيانتكار . هدف از اين مبالغه ، قصد تخصي