s="text" href="w:text:7802.txt"> آيه  98</a><a class="text" href="w:text:7803.txt">آيه  99</a><a class="text" href="w:text:7804.txt"> آيه  100</a><a class="text" href="w:text:7805.txt"> آيه  101</a><a class="text" href="w:text:7806.txt"> آيه  102</a><a class="text" href="w:text:7807.txt">آيه  103</a></body></html>آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُواْ إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُواْ أَنفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ موسي‌ به‌ قوم‌ خود گفت: اي‌ قوم‌ من‌» خطاب‌ وي‌ متوجه‌ كساني‌ ازمردان‌ و زنان‌ قومش‌ مي‌باشد كه‌ گوساله‌ را پرستش‌ كردند «شما با گوساله‌پرستيتان ‌بر خود ستم‌ كرده‌ايد، پس‌ به‌ درگاه‌ آفريدگارتان‌ توبه‌ كنيد» يعني: به‌ درگاه‌ ذاتي‌ توبه ‌كنيد كه‌ شما را آفريد، درحالي‌كه‌ شما با او، ديگران‌ را به‌ پرستش‌ گرفتيد «وخودتان‌ را بكشيد كه‌ اين‌ نزد آفريدگارتان‌ براي‌ شما بهتر است‌» از علي‌(رض) روايت‌شده‌ است‌ كه‌ فرمود: «بني‌اسرائيل‌ به‌ موسي‌(ع) گفتند: توبه‌ گوساله‌پرستي‌مان‌چيست‌؟ موسي‌u گفت: اين‌ كه‌ برخي‌ از شما برخي‌ ديگر را بكشيد. آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ ابري‌ سياه‌ را بر بالاي‌ سرشان‌ فرستاد تا يك‌ديگر را در هنگام‌ كشتن‌نبينند و مهرشان‌ بر همديگر نجنبد. پس‌ كاردها و خنجرها را برگرفته‌ به‌هم‌درآويختند و چنان‌ شد كه‌ شخص، برادر و پدر و فرزندش‌ را مي‌كشت‌ و پروا نداشت‌ كه‌ چه‌كسي‌ را كشته‌ است‌ تا اين‌ كه‌ هفتاد هزار تن‌ از آنان‌ به‌ قتل‌ رسيدند. در اين‌ هنگام‌ خداوند (ج)به‌ موسي‌ وحي‌ فرستاد كه: فرمانشان‌ ده‌ تا دست‌نگه‌دارند، حقا كه‌ بر كشتگان‌ آمرزيده شد و توبه‌ باقي‌ماندگان‌ نيز پذيرفته‌ آمد». «پس‌ خدا توبه‌ شما را پذيرفت‌» آن‌گاه‌ كه‌ يکديگر را كشتيد و بر باقي‌ماندگانتان ‌هم‌ بخشود «كه‌ او توبه‌پذير مهربان‌ است‌» بر بندگان‌ توبه‌كارش‌.
 
آيه  164
‏متن آيه : ‏
‏ وَرُسُلاً قَدْ قَصَصْنَاهُمْ عَلَيْكَ مِن قَبْلُ وَرُسُلاً لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ وَكَلَّمَ اللّهُ مُوسَى تَكْلِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و پيامبراني‌» يعني‌: فرستاديم‌ پيامبراني‌ را «كه‌ داستان‌ آنان‌ را بر تو خوانده‌ايم‌» و اخبار آنان‌ را به‌تو گفته‌ايم‌ «پيش‌ از اين‌» در همين‌ سوره‌ و در غيرآن‌ از سوره‌هاي‌ قرآن‌ ـ كه‌ ايشان‌ مجموعا بيست‌وپنج‌ پيامبر اند «و پيامبراني‌كه‌ داستان‌ آنان‌ را بر تو نخوانده‌ايم‌» و سرگذشت‌ آنان‌ را به‌ تو بازگو نكرده‌ايم‌ زيرا در قرآن‌ از آنها ذكري‌ نرفته‌ است‌ «و خداوند آشكارا با موسي‌ سخن‌ گفت‌» حقيقتا نه ‌مجازا، بي‌ميانجي‌ و واسطه‌اي‌. گفتني‌ است‌ كه‌ مخصوص ‌ساختن‌ موسي‌(ع) به‌سخن‌گفتن‌، تشريف‌ و گراميداشتي‌ براي‌ وي‌ است‌ كه‌ نشانه‌ قدر و منزلتش‌ به‌ بارگاه‌ خداي‌ سبحان‌ مي‌باشد و بدين‌ جهت‌، موسي‌(ع) «كليم‌الله» لقب‌ گرفت‌. درحديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوذر(رض) آمده‌ است‌ كه‌: «از رسول‌ خدا پرسيدم‌ كه‌ شمار انبيا چند تن‌ است‌؟ فرمودند: صد و بيست‌ و چهار هزار تن. گفتم‌: رسولان‌ ايشان‌ چند تن‌اند؟ فرمودند: سيصد و سيزده‌ تن‌ ـ جمعي‌ بسيارند». ابن‌كثير مي‌گويد: «انبيايي‌ كه‌ نامهايشان‌ در قرآن‌ ذكر شده‌ است‌ عبارتند از: آدم‌، ادريس‌، نوح‌، هود، صالح‌، ابراهيم‌، لوط، اسماعيل‌، اسحق‌، يعقوب‌، يوسف‌، ايوب‌، شعيب‌، موسي‌، هارون‌، يونس‌، داوود، سليمان‌، الياس‌، اليسع‌، زكريا، يحيي‌، عيسي‌، ذوالكفل‌ و سرور همه‌ آنان‌ محمد عليهم ‌الصلاه‌ والسلام».
 
سوره مائدة آيه  96
‏متن آيه : ‏
‏ أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهُ مَتَاعاً لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ وَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُماً وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِيَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏نخجير ( آبزي ، يعني حيواني كه در رودخانه يا در آبگير زندگي مي‌كند و يا در ) دريا ، و خوردن از ( گوشت ) آن ، براي شما ( مقيمان مؤمن كه آن را تازه به تازه مي‌خوريد ) و براي ( شما ) مسافران ( مؤمن كه آن را خشكيده يا يخ‌زده و يا به صورت كنسرو مي‌خوريد ) حلال است ، ولي مادام كه در حال احرام هستيد نخجير خشكزي ( يعني حيواني كه در بيابانها و دشتها و كوهها زندگي مي‌كند و معمولاً اهلي نمي‌گردد ) براي شما حرام است . از خدائي بترسيد كه به سوي او برگردانده مي‌شويد و درپيشگاه او گردآورده مي‌شويد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعَامُهُ » : عطف ( طَعَامُ ) بر ( صَيْدُ ) عطف خاصّ بر عام است . « مَتَاعاً » : بهره‌مند شدن . مفعولٌ‌له است . « السَّيَّارَة » : جماعت مسافران . « تُحْشَرُونَ » : گردآورده مي‌شويد .‏
 
سوره مائدة آيه  97
‏متن آيه : ‏
‏ جَعَلَ اللّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَاماً لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلاَئِدَ ذَلِكَ لِتَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَأَنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خداوند ، كعبه ،  ( يعني ) بيت‌الحرام ، و ماههاي حرام ، و قربانيهاي بي‌نشان و نشاندار را وسيله‌اي براي سامان بخشيدن ( به كار دنيوي و اخروي ) مردم قرار داده است . اين بدان خاطر است كه بدانيد كه خداوند مطّلع از هر آن چيزي است كه در آسمانها و زمين است ، و بدانيد كه خداوند همه‌چيز را مي‌داند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الْبَيْتَ الْحَرَامَ » : عطف بيانِ كعبه و مراد همه حَرَم است . « قِيَاماً » : قوام . وسيله پايداري و مايه پابرجائي . « الشَّهْرَ الْحَرَامَ » : ماه حرام ، كه مراد جنس آن ، يعني : ذُوالقعده و ذوالحجّه و المحرّم و رجب است ( نگا : مائده / 2 ، و توبه / 36 ) . « الْهَدْيَ » : و « الْقَلآئِدَ » :  ( نگا : مائده / 2 ) . « ذلِكَ » : اين احترام بدان خاطر است كه .‏
 
سوره مائدة آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ اعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ وَأَنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بدانيد كه خداوند داراي مجازات شديد است ، و در عين حال بس آمرزنده و مهربان است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏. . .‏
 
سوره مائدة آيه  99
‏متن آيه : ‏
‏ مَّا عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلاَغُ وَاللّهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا تَكْتُمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏پيغمبر وظيفه‌اي جز تبليغ ( و رساندن پيام آسماني ) ندارد . خداوند آگاه از چيزي است كه آشكار مي‌سازيد و باخبر از چيزي است كه پنهان مي‌نمائيد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الْبَلاغُ » : تبليغ . رساندن . « تُبْدُونَ » : ظاهر و آشكار مي‌داريد .‏
 
 
سوره مائدة آيه  100
‏متن آيه : ‏
‏ قُل لاَّ يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ و