ِ عَلَى اللّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكَانَ اللّهُ عَزِيزاً حَكِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پيامبراني‌ كه‌ مژده‌دهنده‌ و بيم‌دهنده‌ بودند» مژده‌دهنده‌ بودند به‌ مطيعان‌ و بيم‌دهنده‌ بودند به‌ گناهكاران‌ «تا پس‌ از فرستادن‌ پيامبران‌، مردم‌ را بر خداوند حجتي‌ نباشد» يعني‌: آنها را به‌خاطر آن‌ فرستاديم‌ تا بعد از فرستادنشان‌، هيچ‌ بهانه‌ و عذري‌ براي‌ هيچ‌ بهانه‌جويي‌ باقي‌ نماند. همين‌ مضمون‌ در سوره‌«طه‌/134» چنين‌ آمده‌ است‌: (و اگر پيش‌ از آن‌ آيات‌ و معجزات‌، آنان‌ را به ‌عذابي‌ نابود مي‌ساختيم‌، بي‌شك‌ مي‌گفتند: پروردگارا! چرا پيامبري‌ به‌سوي‌ ما نفرستادي‌ تا پيش‌ از آن‌ كه‌ خوار و زار شويم‌، از آيات‌ تو پيروي‌ كنيم‌؟) «و خدا عزيز و حكيم‌ است‌» يعني‌: بر مجازات‌ منكران‌ در برابر انكارشان‌ غالب‌ و تواناست ‌و در برانگيختن‌ پيامبران‌ داراي‌ حكمت‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت ‌ابن‌مسعود(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «هيچ‌ كس‌ ازخداوند(ج) غيرتمندتر نيست‌، بدين‌ جهت‌ بي‌حيايي‌ و زشتي‌ها را ـ چه‌ علني‌ باشد چه‌ پنهان‌ ـ حرام‌ گردانيد و هيچ‌ كس‌ از خداوند(ج) مدح‌ و ستايش‌ را بيشتر دوست ‌ندارد بدين‌ جهت‌، او خودش‌ را ستايش‌ گفت‌ و هيچ‌ كس‌ عذر را بيشتر ازخداوند(ج) دوست‌ ندارد، بدين‌ جهت‌ است‌ كه‌ او پيامبران‌ را مژده‌ دهنده‌ وبيم‌دهنده‌ فرستاد» تا براي‌ هيچ‌كس‌ در رد و انكار حق‌، عذري‌ باقي‌ نماند.
شهيد سيد قطب‌ در تفسير «في‌ظلال‌القرآن» مي‌گويد: «چون‌ خداي‌ سبحان‌ مي‌دانست‌ كه‌ عقل‌ انسان‌ در رساندن‌ وي‌ به‌ سرمنزل‌ هدايت‌، ابزار ناقصي‌ است‌ وعقل‌ از ترسيم‌ راه‌ و روشي‌ راستين‌ براي‌ انسان‌ در زندگي‌ دنيا قاصر است‌ پس ‌حكمت‌ و رحمت‌ وي‌ چنين‌ اقتضا كرد كه‌ پيامبران‌ را به‌سوي‌ مردم‌ بفرستد و مردم‌ را مورد بازپرسي‌ قرار ندهد مگر بعد از تبليغ‌ و رسالت».
 
	سوره مائدة آيه  105
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ لاَ يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ إِلَى اللّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اي مؤمنان ! مواظب خود باشيد ( و خويشتن را از معاصي و گناهان به دور داريد و هوشيار باشيد كه آلودگيهاي جامعه شما را نيالايد ) . هنگامي كه شما هدايت يافتيد ( و راه خداشناسي را در پيش گرفتيد و ديگران را نيز به كار نيك خوانديد و از كار بد بازداشتيد ) گمراهي گمراهان به شما زياني نمي‌رساند ( و نافرماني ديگران شما را به دوزخ نمي‌كشاند . چرا كه حساب هر كس جدا است و ) بازگشت همه شما به سوي خدا است ، و شما را از آنچه ( در دنيا ) مي‌كرده‌ايد آگاه مي‌سازد ( و هركسي آن درود عاقبت كار كه كشت ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ » : خويشتن را بپائيد . مراقب خود باشيد .  ( عَلَيْكُمْ ) اسم‌الفعل است و ( أَنفُسَكُمْ ) مفعولٌ‌به است . جمله به صورت اغراء به كار رفته است و تقدير چنين است : إِلْزَمُوا أَنفُسَكُمْ وَ احْفَظُوها مِن مُّلابَسَةِ الْمَعَاصِي وَ الإِصْرَارِ عَلَي الذُّنُوبِ . يادآوري اين نكته لازم است كه مراد آيه مي‌تواند اين باشد كه : اي جماعت مؤمنان ! اگر عالمان ، جاهلان را راهنمائي كنند و مسلمانان فريضه امر به معروف و نهي از منكر را در ميان خود فراموش نكنند ، كفر كافران و گمراهي گمراهان زيان و ضرري بديشان نمي‌رساند و . . .‏
 
سوره مائدة آيه  106
‏متن آيه : ‏
‏ يِا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلاَةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لاَ نَشْتَرِي بِهِ ثَمَناً وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَلاَ نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّهِ إِنَّا إِذاً لَّمِنَ الآثِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اي مؤمنان ! هنگامي كه ( علائم و قرائن ) مرگ يكي از شما فرا رسيد ( و خواست درباره چيزي وصيّت كند ) بايد در موقع وصيّت دو نفر دادگر از ميان خودتان ، يا اگر در سفر بوديد و بلاي مرگ دامنگيرتان شد ( و به مسلمانان دسترسي نبود ) از ميان ديگران به گواهي گرفته شوند . اگر ( به هنگام شهادت در صدق آن دو ) شكّ كرديد ، بعد از نماز ( عصر يا نماز ديگري كه مردم در آن گرد مي‌آيند ) آن دو را نگاه داريد . آنان بايد به خدا سوگند بخورند كه ( حاضر نيستيم حق را براي چيزي زير پا نهيم و ) سوگندمان را ( به مال دنيا ) نمي‌فروشيم ( و جز حق چيزي نمي‌جوئيم و براي كسي دروغ نمي‌گوئيم و از كسي جانبداري نمي‌كنيم ) اگر هم آن كس خويشاوند ما باشد ؛ و گواهي الهي را ( كه به اداي آن دستور داده شده‌ايم ) كتمان نمي‌كنيم‌ ؛ چرا كه اگر چنين كنيم ما از زمره گناهكاران خواهيم بود .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« شَهَادَةُ » : گواهي . مبتدا است و ( إثْنانِ ) خبر است . در اين صورت مضافي پيش از ( إثْنانِ ) محذوف است و تقدير چنين است : شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إذا . . . شَهَادَةُ اثْنَيْنِ . يا اين كه ( شَهادَةُ ) مصدر است و به معني شُهُود ، يعني گواهان است و نيازي به حذف نيست . برخي هم ( شَهادَةُ ) را مبتدا و خبر آن را ( شَهادَةُ ) محذوف دانسته و ( إِثْنانِ ) را فاعل مبتدا گرفته‌اند . « مِنكُمْ » : از خودتان‌ ؛ يعني از مسلمانان يا از نزديكان خود . « مِنْ غَيْرِكُمْ » : از ديگران‌ ؛ يعني از كافران يا از بيگانگان . « ضَرَبْتُمْ فِي الأرْضِ » : مسافرت كرديد . « تَحْبِسُونَهُمَا » : نگاهشان مي‌داريد . « إرْتَبْتُمْ » : شكّ كرديد .‏
 
سوره مائدة آيه  107
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِنْ عُثِرَ عَلَى أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْماً فَآخَرَانِ يِقُومَانُ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذاً لَّمِنَ الظَّالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اگر اطّلاع حاصل شد كه ( آن دو شاهد با دروغ و خيانت ) مرتكب گناهي شده‌اند ، بايد كه دو نفر ديگري جاي ايشان ( براي اداي سوگند ) قرار بگيرند كه جزو وارثان بوده و از همه ايشان براي دريافت تركه مستحقّ‌تر باشند .  ( اين دو نفر جديد ) بايد به خدا سوگند بخورند كه گواهي ايشان درست‌تر و راست‌تر از گواهي آن دو ( گواه ) است ، و ( با تهمت و افتراء بر آن دو گواه ) مرتكب تجاوزي نشده‌ايم ( و در سوگند خود از حق منحرف نگشته‌ايم ، كه اگر چنين كرده باشيم ) ما در اين صورت از زمره ستمكاران خواهيم بود ( و به خود و ديگران ستم روا خواهيم داشت ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« عُثِرَ » : اطّلاع يافته شد . « إسْتَحَقَّا » : 