 : اسراء / 16 ) .‏
 
آيه  130
‏متن آيه : ‏
‏ يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاء يَوْمِكُمْ هَذَا قَالُواْ شَهِدْنَا عَلَى أَنفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُواْ عَلَى أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُواْ كَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( در آن روز خداوند بديشان مي‌گويد : ) اي جنّيان و اي انسانها ! آيا پيغمبراني از خودتان به سوي شما نيامدند و آيات ( كتابهاي آسماني ) مرا برايتان بازگو نكردند و شما را از رسيدن بدين روز ( و روبرو شدن در آن با خدا ) بيم ندادند ؟  ( پس چگونه اين روز را فراموش كرديد و در تكذيب آن كوشيديد ؟ در پاسخ ) مي‌گويند : ما عليه خود گواهي مي‌دهيم ( و اقرار مي‌كنيم كه پيغمبران آمدند و آئين خدا را تبليغ كردند و ما را از قيامت ترساندند ، ولي ما ايشان را تكذيب كرديم و گفتيم : خداوند چيزي را از سوي خود نفرستاده است و جز زندگي اين جهان ، زندگي ديگري وجود ندارد . آري ) زندگي جهان ، آنان را گول زد و ( به خود مشغول داشت و امروز جز اعتراف چاره‌اي ندارند و ) عليه خود گواهي مي‌دهند ( و مي‌گويند ) كه ايشان كافر بوده‌اند ( و مستحقّ عذاب جاويدان و خوفناك يزدانند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« رُسُلٌ مِّنكُمْ » : پيغمبراني از خودتان . برخي اين آيه را دليل بر آن مي‌دانند كه پيغمبران جنّيان از جنس خودشان مي‌باشند . ولي مراد از ( مِنكُمْ ) مجموع آنان است و پيغمبران در زمين تنها از اولاد آدم هستند . قرآن و اسلام براي هر دو دسته است و چه بسا تنها نمايندگاني از خود جنّيان مأمور تبليغ قرآن و رساندن احكام به همنوعان خود باشند ( نگا : احقاف / 29 - 31 ، جنّ / 1 - 17 ) . در اينجا از راه تغليب دسته‌اي بر دسته ديگر واژه ( مِنكُمْ ) به كار رفته است . همان گونه كه مي‌گوئيم :  ( اَكَلْتُ الْخُبْزَ وَ اللَّبَنَ ) : نان و شير خوردم . در صورتي كه نان خوردني و شير نوشيدني است .‏
 
آيه  131
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ أَن لَّمْ يَكُن رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا غَافِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اين ( ارسال رسل ) به خاطر آن است كه پروردگارت هيچ گاه مردمان شهرها و آباديها را به سبب ستمهايشان هلاك نمي‌كند ، در حالي كه اهل آنجا ( به سبب نيامدن پيغمبران به ميانشان و نبودن راهنمايان و عدم تبليغ مبلّغان ، از حق ) غافل و بي‌خبر باشند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لَمْ يَكُنْ . . . بِظُلْمٍ » : خدا كسي را به سبب ستمهايش مجازات نمي‌كند در حالي كه .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:7978.txt">آيه  132</a><a class="text" href="w:text:7979.txt">آيه  133</a><a class="text" href="w:text:7980.txt">آيه  134</a><a class="text" href="w:text:7981.txt">آيه  135</a><a class="text" href="w:text:7982.txt">آيه  136</a><a class="text" href="w:text:7983.txt">آيه  137</a></body></html>آيه  132
‏متن آيه : ‏
‏ وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِّمَّا عَمِلُواْ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و هر يك ( از نيكوكاران و بدكاران ) داراي درجاتي ( و دركاتي از پاداش و عزّت و پادافره و ذلّت در جهان ديگر ) بر طبق اعمال خود هستند ، و پروردگارت ( هيچ گاه ) از كارهائي كه مردمان مي‌كنند غافل و بي‌خبر نيست .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مِمَّا » : از آنچه . به خاطر آنچه .‏
 
آيه  133
‏متن آيه : ‏
‏ وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِن بَعْدِكُم مَّا يَشَاءُ كَمَا أَنشَأَكُم مِّن ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏پروردگار تو بي‌نياز ( از بندگان و عبادت ايشان ) و مهربان ( نسبت به همه مردمان ) است . اگر بخواهد همه شما را از ميان مي‌برد و كساني را كه خود بخواهد جايگزين شما مي‌سازد ، همان گونه كه شما را از دودمان انسانهاي ديگري آفريده است ( و بر جاي ديگرانتان نشانده است ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ذُوالرَّحْمَةِ » : مهربان . خبر دوم است . « مِن ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ ءَاخَرِينَ » : از نژاد كسان ديگري . به جاي فرزندان كسان ديگري ( نگا : توبه / 39 ) .‏
 
سوره مائدة آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَوْفُواْ بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُم بَهِيمَةُ الأَنْعَامِ إِلاَّ مَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَأَنتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللّهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيدُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان» نقل‌ است‌ كه‌ شخصي‌ نزد عبدالله بن‌مسعود(رض) آمد و به‌ او گفت‌: به‌ من‌ اندرزي‌ ده‌! ابن‌مسعود(رض) فرمود: «چون‌ شنيدي‌ كه‌ خداوند متعال ‌مي‌فرمايد: (يا ايهاالذين‌ آمنوا: اي‌ مؤمنان‌!) پس‌ خوب‌ گوش‌ فراده‌ زيرا يا خيري ‌است‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ به‌ آن‌ امر مي‌كند، يا شري‌ است‌ كه‌ از آن‌ نهي‌ مي‌نمايد». آري‌! اي‌ مؤمنان‌! «به‌ عقود وفا كنيد» مراد از عقود: عهدها و پيمانهايي ‌است‌ كه‌خداوند(ج) در مورد اجراي‌ احكام‌ و قوانين‌ خويش‌ از بندگانش‌ گرفته‌ و آن‌ پيمانها را بر ذمه‌شان‌ لازم‌ گردانيده‌ و ايشان‌ نيز آنها را به‌ گردن‌ گرفته‌اند و با اين‌سخن‌ خود: (سمعنا واطعنا: شنيديم‌ و اطاعت‌ كرديم‌)، يا مانند آن‌ از تعبيرات‌، به‌آن‌ متعهد شده‌اند چنان‌كه‌ اين‌ عقدها شامل‌ پيمانها و معاهداتي‌ كه‌ مؤمنان‌ در ميان ‌همديگر استوار مي‌كنند نيز مي‌شود، از جمله‌، قراردادها، معاهدات‌ و معاملاتي‌كه‌ از دوران‌ جاهليت‌ در ميان‌ مردم‌ باقي‌ مانده‌ بود. پس‌ معناي‌ اجمالي‌ آيه‌ كريمه‌اين‌ است‌: به‌ عهدها و قراردادهايي‌ كه‌ با خدا و خلقش‌ بسته‌ايد وفا كنيد. درحديث‌ شريف‌ آمده‌است‌: «هر حلف‌ و پيماني‌ كه‌ در جاهليت‌ بود، اسلام‌ جز محكمي‌ بيشتر چيز ديگري‌ بر آن‌ نيفزود اما در اسلام‌ حلفي‌ نيست». گفتني‌ است‌كه‌ وفاكردن‌ به‌ پيمانهاي‌ بجا مانده‌ از دوران‌ جاهليت‌، به‌ آن‌ معاهدات‌ و پيمانهايي‌محدود مي‌شود كه‌ در حوزه‌ تعاون‌ و همياري‌ بر امور خير قرارداشته‌ باشد، نه‌ پيمانها و قراردادهاي‌ مبتني‌ بر گناه‌ و تجاوز.
«بر شما چارپايان‌ از قسم‌ انعام‌ حلال‌ گرديده» انعام‌: اسمي‌ است‌ كه‌ بر شتر و گاو و گوسفند اطلاق‌ مي‌شود «جز آنچه‌ حكمش‌ بر شما خوانده‌ خواهد شد» و آن‌عبارت‌ از محرماتي‌ است‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ در آيه‌ (3) از همين‌ سوره‌ بيان‌ كرده‌است‌ «در حالي‌ كه‌ نبايد شكار را در حال‌ احرام‌، حلال‌ بشماريد» اين‌ جمله‌ استثنا از (بهيمه‌ الانعام‌) است‌، يعني‌: برشما چارپايان‌ مذكور حلال‌ گرديده‌، جز حيواني‌ كه‌ در حال‌ احرام‌ شكار مي‌كنيد زيرا شكار خشكي‌ و خوردن‌ از گوشت‌ آن‌ براي ‌شخص‌ محرم‌ (در حال‌ احرام‌) حرام‌ است‌، همچنين‌ شكار حرم‌ مكه‌ بر محرم‌ وغيرآن‌ حرام‌ مي‌باشد. مراد از (حرم‌): كسي‌ است‌ كه‌ به‌ حج‌، يا عمره‌، يا به‌ هر دو احرام‌ بسته‌ باشد. «خداوند هر حكمي‌ كه‌ بخواهد مقرر مي‌دارد