ترجمه : ‏
‏و ( يكي ديگر از انواع قبائح و احكام خرافي ايشان اين است كه در مورد گوشت حيواناتي كه ذبح‌كردن و سوارشدن و باركشيدن از آنها را قدغن و حرام اعلام كرده‌اند ) مي‌گويند : جنيني كه در شكم اين حيوانات است ويژه مردان ما است و بر زنان ما حرام است ( پس اگر زنده متولّد شود ، تنها بايد مردان از گوشت آن بخورند و زنان از آن محرومند ) و اگر جنين مرده متولّد بشود ، همه در آن شريك هستند ( و مردان و زنان مي‌توانند از گوشت آن استفاده كنند ) . هرچه زودتر خداوند كيفر اين توصيف ( افعال و احكام دروغين ) ايشان را خواهد داد . چه او حكيم ( است و كارهايش به مقتضي حكمت انجام مي‌گيرد و ) آگاه است ( و از هر چيز باخبر است ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« خَالِصَةٌ » : پاك و دربست . ذكر تاء در آخر آن براي مبالغه است و همچون تاء در واژه‌هاي : راوية ، نسّابة ، علاّمة مي‌باشد . و يا اين كه ذكر تاء به اعتبار معني ( ما ) است كه ( أَجِنَّة ) است و ذكرنكردن تاء در آخر ( مُحَرَّم ) به اعتبار لفظ است . همان گونه كه در سوره طلاق آيه 11 لفظ ( خالِدينَ ) به اعتبار معني ( مَنْ ) و ضمير ( هُ ) در ( لَهُ ) به اعتبار لفظ ( مَنْ ) است .‏
 
آيه  140
‏متن آيه : ‏
‏ قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُواْ أَوْلاَدَهُمْ سَفَهاً بِغَيْرِ عِلْمٍ وَحَرَّمُواْ مَا رَزَقَهُمُ اللّهُ افْتِرَاء عَلَى اللّهِ قَدْ ضَلُّواْ وَمَا كَانُواْ مُهْتَدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏مسلّماً زيان مي‌بينند كساني كه فرزندان خود را از روي سفاهت و ناداني مي‌كشند و چيزي را كه خدا بديشان مي‌دهد با دروغ گفتن از زبان خدا بر خويشتن حرام مي‌كنند .  ( به سبب چنين دروغ و افترائي و تحريم ناروا و نابه‌جائي ) بيگمان گمراه مي‌شوند و راهياب نمي‌گردند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« سَفَهاً » : سفاهت . ناداني . مفعول‌له است و يا حال فاعل است و به معني ( سُفَهآءَ ) است .‏
 
آيه  141
‏متن آيه : ‏
‏ وَهُوَ الَّذِي أَنشَأَ جَنَّاتٍ مَّعْرُوشَاتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفاً أُكُلُهُ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهاً وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ كُلُواْ مِن ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآتُواْ حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خدا است كه آفريده است باغهائي را كه بر پايه استوار مي‌گردند ( و درختانش با قلاّبهاي ويژه به اشياء اطراف مي‌چسبند و كمر راست مي‌كنند و روي داربستها قرار مي‌گيرند ) و باغهائي را كه چنين نيستند و ( نيازي به پايه و داربست و پيچيدن به اطراف ندارند و بر سر پاي خود مي‌ايستند و گردن مي‌افرازند . بلي اين خدا است كه انواع ) خرمابُنها و كشتزارها را آفريده است كه ثمره آنها ( در رنگ و طعم و بو و شكل و غيره ) گوناگون است ، و نيز درختان زيتون و انار را آفريده است كه ( در برخي صفات ) همگونند و ( در برخي صفات ) متفاوتند . هنگامي كه به بار آمدند از ميوه آنها بخوريد و به هنگام رسيدن و چيدن و درو كردنشان از آنها ( به فقراء و مساكين ) ببخشيد و زكات لازم آنها را بدهيد ، و ( در خوردن و يا بخشيدن از آنها ) اسراف نكنيد ، زيرا كه خداوند اسراف‌كنندگان را دوست نمي‌دارد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« جَنَّاتٍ » : باغها . « مَعْرُوشَاتٍ » : درختاني كه همچون مَو به اطراف اشياء دوروبر خود مي‌پيچند و از آنها بالا مي‌روند و بر روي پايه‌ها و داربستها قرار مي‌گيرند . « اُكُل » : ميوه . ثمره . آنچه خورده مي‌شود . « الرُمَّانَ » : انار . « حَصَاد » : درو . چيدن ميوه . برداشت محصول . يادآوري : واژه‌هاي ( مَعْرُوشَات ) و ( مُخْتَلِفاً ) و ( مُتَشَابِهاً ) حال هستند . ضمير ( هُ ) در واژه‌هاي ( أُكُلُهُ ) و ( ثَمَرِهِ ) و ( حَقَّهُ ) بر يكايك كلمات پيش از خود بر سبيل بدليّت برمي‌گردد .‏
 
آيه  142
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِنَ الأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشاً كُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اين خدا است كه براي شما ) از چهارپايان ( يعني : شتر و گاو و بز و گوسفند ) حيواناتي ( را آفريده است كه بزرگ و ) باربرند ، و حيواناتي ( را آفريده است ) كه كوچكند ( و از پشم و موي آنها فرشها و گستردنيها تهيّه مي‌كنيد . اينها روزي خدا براي شمايند و ) از آنچه خدا نصيب شما كرده است ( و براي شما حلال نموده است ) بخوريد و از گامهاي اهريمن پيروي مكنيد ( و با افتراء تحليل و تحريم ، در راه او گام برنداريد ) بيگمان اهريمن دشمن آشكار شما است ( و هرگز خير و خوبي شما را نمي‌خواهد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« حَمُولَةً » : چهارپايان باربر . چهارپايان بزرگ‌ ؛ از قبيل : گاو و شتر . عطف بر واژه ( جنَّاتٍ ) است . « فَرْشاً » : چهارپاياني كه كوچكند و از پشم و موي آنها فرشها و گستردنيها تهيّه مي‌گردد . از قبيل : بز و گوسفند ( نگا : نحل / 80 ) . « خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ » : گامهاي اهريمن . مراد راههاي شيطان است .‏
 
سوره مائدة آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُحِلُّواْ شَعَآئِرَ اللّهِ وَلاَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلاَ الْهَدْيَ وَلاَ الْقَلآئِدَ وَلا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِّن رَّبِّهِمْ وَرِضْوَاناً وَإِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُواْ وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَن صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ أَن تَعْتَدُواْ وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! شعائر الله را هتك‌ حرمت‌ نكنيد» با اخلال‌ وارد كردن‌ به‌ چيزي‌ از مناسك‌ حج‌، يا با ايجاد مانع‌ ميان‌ اين‌ شعائر و ميان‌ كساني‌ كه‌ مي‌خواهند به ‌بزرگداشت‌ آنها پرداخته‌ و عبادت‌ خداي‌ عزوجل‌ را در آنها به‌جاي‌ آورند. شعائر: جمع‌ شعيره‌؛ عبارت‌ از هر چيزي‌ است‌ كه‌ به ‌مثابه‌ شعار و نشانه‌ قرار داده‌شده‌ باشد اما مراد از آن‌ در اينجا، پاسداشت‌ و رعايت‌ حرمت‌ اماكن‌ اعمال‌ حج‌؛ اعم‌ از صفا و مروه‌ و غير آن‌ است‌. يا مراد از شعائر در اينجا: فرايض‌ و مقدسات ‌الهي‌ است‌ «و هتك‌ حرمت‌ نكنيد ماه‌ حرام‌ را» يعني‌: حرمت‌ ماههاي‌ چهارگانه‌ حرام‌ را كه‌ عبارت‌اند از: ذي‌القعده‌، ذي‌الحجه‌، محرم‌ و رجب‌، با جنگيدن‌ در آنها و بازداشتن‌ حاجيان‌ و عمره‌گزاران‌ از بيت‌الله الحرام‌، در هم‌ نشكنيد و حلال ‌نشماريد.
اجماع‌ علما بر آن‌ است‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ جنگيدن‌ با مشركان‌ و كافران‌ را در ماه‌هاي‌ حرام‌ و غير آن‌ از ماه‌هاي‌ سال‌، حلال‌ گردانيده‌ است‌ بنابراين‌، حكم‌ اين ‌بخش‌ از آيه‌ منسوخ‌ است‌. اما به‌ قولي‌ ديگر معني‌ آيه‌ اين‌ است‌: در ماه‌هاي‌ حج‌ اعمالي‌ را انجام‌ ندهيد كه‌