قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُواْ إِنَّا بِالَّذِيَ آمَنتُمْ بِهِ كَافِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏مستكبران ( به مستضعفان ) گفتند : ولي ما بدانچه شما بدان ايمان داريد ، ايمان نداريم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏. . .‏
 
آيه  77
‏متن آيه : ‏
‏ فَعَقَرُواْ النَّاقَةَ وَعَتَوْاْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُواْ يَا صَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏پس شتر را پي كردند و از فرمان پروردگار خود سركشي نمودند و گفتند : اي صالح ! اگر ( راست مي‌گوئي ) از زمره پيغمبراني ، آنچه را كه به ما وعده مي‌دهي ( و عذابي را كه ما را از آن مي‌ترساني ) بر سر ما بياور !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« عَقَرُوا » : پي‌كردند . شتر را ذبح كردند . « عَتَوْا » : سركشي كردند .‏
 
آيه  78
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( در نتيجه ستيزه‌جوئي و طغيانگري ) زلزله‌اي ( قصرها و خانه‌هاي مستحكم ) ايشان را در برگرفت ( و زندگي پرزرق و برق آنان را در هم كوبيد ) و در شهر و ديار خود خشكيدند و مردند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الرَّجْفَةُ » : زلزله . « جَاثِمِينَ » : بر زانوها افتادگان . پيكرهاي خشكيده و بي‌جان . « فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ » : صبحگاهان در خانه‌هاي خود اجسام بي‌جاني شدند و نقش بر زمين گشتند . با توجّه بدين معني ،  ( أَصْبَحُوا ) تامّه است و ( جَاثِمِينَ ) حال است .‏
 
آيه  79
‏متن آيه : ‏
‏ فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلَكِن لاَّ تُحِبُّونَ النَّاصِحِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏پس ( صالح با دلي پر اندوه ) از آنان روي برتافت و گفت : اي قوم من ! من پيام پروردگارم را به شما رساندم و شما را پند دادم ، ولي شما اندرزگويان را دوست نمي‌داريد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« تَوَلَّيا » : روي برتافت . ايشان را ترك كرد و رفت . ترك‌كردن آنان و سخن‌گفتن با ايشان ، مي‌تواند پيش از نزول بلا باشد ، و يا اين كه بعد از نزول بلا بوده و خطاب براي عبرت بازماندگان و اظهار تأسّف از وضع رقّت‌بار مردگان باشد . « رِسالَةَ » : پيام . آنچه پيغمبران براي تبليغ آن فرستاده مي‌شوند .‏
 
آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ وَلُوطاً إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّن الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏لوط را هم فرستاديم و او به قوم خود گفت : آيا كار بسيار زشت و پلشتي را انجام مي‌دهيد كه كسي از جهانيان پيش از شما مرتكب آن نشده است‌ ؟ !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِذْ » : ظرف است براي ( أَرْسَلْنا ) و امتداد زماني دارد و مظروف مي‌تواند در برخي از اجزاء آن انجام گيرد . يا اين كه ( لُوطاً ) منصوب به فعل محذوف ( أُذْكُرْ ) است و . . .‏
 
آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّن دُونِ النِّسَاء بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( جاي شگفت است كه ) شما به جاي زنان به مردان دل مي‌بازيد و با آنان مي‌آميزيد ! اصلاً شما مردمان تجاوزپيشه‌ايد ( و به انگيزه شهوت‌راني و هواپرستي از مرز فطرت در مي‌گذريد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« شَهْوَةً » : از روي شهوت . مفعول‌له است . « مِن دُونِ » به جاي .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8110.txt">آيه  82</a><a class="text" href="w:text:8111.txt">آيه  83</a><a class="text" href="w:text:8112.txt">آيه  84</a><a class="text" href="w:text:8113.txt">آيه  85</a><a class="text" href="w:text:8114.txt">آيه  86</a><a class="text" href="w:text:8115.txt">آيه  87</a></body></html>سوره مائدة آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَن يَبْسُطُواْ إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! نعمت‌ الله را بر خود ياد كنيد، آن‌گاه‌ كه‌ قومي‌ آهنگ‌ آن‌ كردند كه‌ بر شما دست‌ يازند» و به‌ قتلتان‌ برسانند «و خدا دستانشان‌ را از شما كوتاه‌ داشت‌ و از خدا پرواداريد و مؤمنان‌ بايد تنها بر خدا توكل‌ كنند» زيرا اوست‌ كه‌ مصائب‌ و بليات‌ را از ايشان‌ دفع‌ مي‌كند و هم‌او ايشان‌ را كافي‌ است‌. آري‌! اين‌ نعمت‌ الهي‌، نعمتي ‌است‌ مكرر كه‌ صحابه‌ آن‌ را بارها مشاهده‌ كردند و مسلمانان‌ در هر عصر و زماني‌ آن ‌را لمس‌ مي‌كنند.
از ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ شده‌ است‌: يهوديان‌ بني‌نضير خواستند تا در يك‌ سوء قصد برنامه‌ريزي‌ شده‌ عليه‌ جان‌ پيامبرص، سنگي‌ بزرگ‌ را از فراز قلعه‌ خويش‌ بر سر پيامبرص و همراهانشان‌ كه‌ به‌ منظور فيصله ‌دادن‌ قضيه‌اي‌ به‌ آنجارفته ‌بودند، بيفگنند. جبرئيل‌ آمد و پيامبراكرم‌ص از اين‌ توطئه‌ باخبر ساخت‌، همان‌ بود كه‌ رسول‌ خداص و ياران‌ همراهشان‌ بي‌درنگ‌ از آنجا برخاستند و به‌ مدينه‌ پيوستند، آن‌گاه‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد. بعضي‌ برآنند كه‌ سبب ‌نزول‌ آيه‌ كريمه‌، اين‌ روايت‌ جابربن‌ عبدالله(رض) است‌: «رسول‌ خداص در يكي‌ ازسفرها به‌ محلي‌ فرود آمدند و يارانشان‌ براي‌ دور ماندن‌ از آزار گرماي‌ سوزان‌آفتاب‌، به‌ سايه‌ درختان‌ بياباني‌ پناه‌ بردند، خود رسول‌ خداص نيز شمشير خويش ‌را به‌ درختي‌ آويخته‌ بودند. در اين‌ اثنا اعرابي‌اي‌ برجست‌ و شمشير آن‌ حضرت‌ص را برگرفته‌ از غلاف‌ كشيد و تهديدكنان‌ به‌سوي‌ ايشان‌ رو آورد وگفت‌: چه‌كسي‌ تو را از دست‌ من‌ نجات‌ مي‌دهد؟ رسول‌ خداص با آرامش‌ واطمينان‌ كاملي‌ فرمودند: خداوند! اعرابي‌ دو، يا سه‌بار همين‌ تهديدش‌ را تكرار كرد و رسول‌ اكرمص با كمال‌ خونسردي‌ فرمودند: خداوند! در اينجا بود كه‌ آن ‌اعرابي‌ شمشير را در غلاف‌ كرد. رسول‌ خداص ياران‌ خويش‌ را فراخوانده‌ و ايشان‌ را از كار آن‌ اعرابي‌ آگاه‌ ساختند در حالي‌ كه‌ او در كنار ايشان‌ نشسته‌ بود اما او را مجازات‌ نكردند».
با تأمل‌ در اين‌ مقطع‌ از آيات‌، ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ نداي‌ (اي‌مؤمنان‌) را پنج ‌بار تكرار نموده‌ است‌؛ بار اول‌: در امر به‌ وفا به‌ عهدها و پيمان‌ها. بار دوم‌: در كار حلال‌ ساختن‌ امور معيني‌ بر ايشان‌. بار سوم‌: در امر به‌ طهارت‌. بار چهارم‌: در امر به‌ عدالت‌. و بار پنجم‌: در يادآوري‌ از نعمت‌ها. همچنان ‌ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ در خلال‌ اين‌ نداها، امر به‌ رعايت‌ تقوا نيز بسيار تكرار مي‌شود. پس‌ مؤمن‌ بايد هميشه‌ در قلب‌، زبان‌ و ديگر اعضاي‌ خويش‌ به‌ خداي‌ سبحان‌ تسليم‌ بوده‌ و پيوسته‌ عهد خود با خداي‌ خويش‌ را به‌ياد داشته‌ باشد. و از مقتضاي‌ آن‌ اين‌ است‌ كه‌: خود را از پليدي‌هاي‌ حسي‌ و معنوي‌ بركنار داشته‌ و به ‌نماز پا