ه : ‏
‏( آنان به سبب اين انديشه نادرست ) گفتند : هر اندازه براي ما معجزه بياوري ( و هر نوعي از معجزات بنمائي ) تا ما را بدان جادو كني ، ما به تو ايمان نمي‌آوريم ( و به تو نمي‌گرويم ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَهْمَا » : هراندازه . هرگونه .‏
 
آيه  133
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آيَاتٍ مُّفَصَّلاَتٍ فَاسْتَكْبَرُواْ وَكَانُواْ قَوْماً مُّجْرِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏پس ( هر زمان به مصيبت و نكبتي دچارشان كرديم و از جمله : ) سيل ، ملخ ، شته ، قورباغه ، و خون بر آنان فرستاديم كه هر يك معجزه جداگانه و روشني بود ( بر صدق موسي‌ ؛ و او پيشاپيش درباره هر يك جداگانه و مفصّل سخن گفته بود و وقوع هريك را خبر داده بود ) امّا آنان تكبّر ورزيدند ( و خويشتن را بالاتر از آن ديدند كه حق را بپذيرند ) چرا كه انسانهاي گناهكاري بودند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الطُّوفَانَ » : سيل . « الْجَرَادَ » : ملخ . « قُمَّلَ » : شپش را گويند ، ولي در اينجا شپش معمولي مورد نظر نيست . بلكه مراد جانوري است كه آفت گياهي است كه مي‌تواند شته يا ساس باشد . برخي هم آن را بيد و گنه و مگسك گفته‌اند ، و برخي‌حشره‌اي دانسته‌اند كه مايه تباهي گياهان و نابودي حيوانات مي‌گردد ( نگا : المنتخب / صفحه 226 ) . « الضَّفَادِعَ » : جمع ضَفْدَع ، قورباغه . « الدَّمَ » : خون . بدين معني كه آب رودبارها و جويبارها به خون تبديل مي‌گشت . يا اين كه به بيماريهاي گوناگون مبتلا مي‌شدند كه مايه خونريزي از دماغ و قُبُل و دُبُر و چه بسا فلج شدن اعضاء مي‌گرديد . « ءَايَاتٍ مُفَصَّلاتٍ » : معجزه‌هاي جداگانه و نشانه‌هاي واضح و روشن .  ( ءَايَاتٍ ) حال اشياء متقدّم است .‏
 
آيه  134
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُواْ يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هر زمان كه عذابي ( از عذابهاي پنجگانه مذكور ) بر آنان واقع مي‌شد ( از شدّت تأثير و فزوني تألّم آن ) مي‌گفتند : اي موسي ! براي ما خداي خود را به فرياد خوان و از او درخواست كن كه به عهدي كه با تو بسته است وفا كند ( كه عهد نبوّت و رسالت است ) . اگر عذاب را از ما برداري ، سوگند مي‌خوريم كه به تو ايمان بياوريم و ( همان گونه كه خواسته‌اي ) بني‌اسرائيل را همراه تو مي‌فرستيم ( و آنان را آزاد مي‌سازيم تا به يگانه‌پرستي مشغول شوند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الرِّجْزُ » : عذابي كه دلها از آن بلرزه درآيد و باعث پريشاني و سرگرداني مردم شود . « بِمَا عَهِدَ عِندَكَ » : دعا كن و در آن متوسّل به عهدي شو كه با تو بسته است . و آن عهد نبوّت و رسالت است كه چون تو را همچون ابراهيم به خلعت و پيشوائي بزرگوار داشته است ، دعاي تو را مستجاب مي‌دارد ( نگا : بقره / 124 ) .‏
 
آيه  135
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَى أَجَلٍ هُم بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏امّا هنگامي كه عذاب را تا مدّتي كه سپري مي‌كردند از آنان برمي‌داشتيم ، ناگهان پيمان‌شكني مي‌كردند و سوگند خود را نقض مي‌نمودند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِلَيا أَجَلٍ هُم بَالِغُوهُ » : تا مدّتي كه بدان مي‌رسيدند . مراد اين است كه اندك روزگاري مي‌توانستند بر سر پيمان بمانند . « يَنكُثُونَ » : پيمان‌شكني مي‌كردند . سوگند خود را نقض مي‌نمودند .‏
 
آيه  136
‏متن آيه : ‏
‏ فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَكَانُواْ عَنْهَا غَافِلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏تا ( سرانجام كار بدانجا رسيد كه ) از آنان انتقام گرفتيم و لذا ايشان را در دريا غرق نموديم ، به سبب اين كه آنان آيات و معجزات ما را تكذيب مي‌كردند و از ( ايمان و اقرار به ) آنها غافل مي‌شدند ( و در حق آنها بي‌توجّهي مي‌نمودند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِنتَقَمْنَا مِنْهُمْ » : از آنان انتقام گرفتيم . ايشان را دچار نقمت و هلاك كرديم . « الْيَمِّ » : دريا .‏
 
سوره مائدة آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ يَهْدِي بِهِ اللّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلاَمِ وَيُخْرِجُهُم مِّنِ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كه‌ خداوند به‌سبب‌ آن» نور و كتاب‌ روشن‌ «كساني‌ را كه‌ از رضاي‌ او پيروي‌ مي‌كنند» يعني‌: از آنچه‌ كه‌ او پسنديده‌ و به‌ آن‌ راضي‌ است‌ «به‌سوي‌ راههاي ‌سلامت» و نجات‌ از عذاب‌ «رهنمون‌ مي‌گردد» راههايي‌ كه‌ به‌ «دارالسلام» كه ‌همانا بهشت‌برين‌ است‌ منتهي‌ مي‌شود؛ بهشتي‌ كه‌ از هرگونه‌ آفتي‌ پاك‌ و مبراست ‌«و آنان‌ را به‌ اراده» و توفيق‌ «خويش‌ از تاريكي‌ها» ي‌ كفر و شرك‌ و شك‌ و نفاق ‌و فسق‌ و فجور «به‌سوي‌ نور» اسلام‌ «بيرون‌ مي‌برد و به‌ راهي‌ راست‌ هدايت‌شان ‌مي‌كند».
از عكرمه‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ گفت‌: يهوديان‌ نزد رسول‌ خداص آمده‌ و حكم‌ «رجم» را از ايشان‌ پرسيدند. رسول‌ خداص به‌ آنان‌ فرمودند: داناترين‌ شما كيست؟ آنها به‌سوي‌ «ابن‌صوريا» اشاره‌ كردند. رسول‌ خداص ابن‌صوريا را به‌ خداوندي‌ كه‌ تورات‌ را بر موسي‌ نازل‌ كرد و طور را بر بالاي‌ سرشان‌ برافراشت‌ و پيمانهايي‌ از آنان‌ گرفت‌، سوگند دادند كه‌: حقيقت‌ را پنهان‌ نكند و بگويد كه‌ آيا ادعاي‌ پيامبر اسلام‌ص در بودن‌ آيه‌ رجم‌ در تورات‌، با واقع‌ امر منطبق‌ نيست‌؟ ابن‌صوريا از سوگندهاي‌ جدي‌ رسول‌ خداص به‌ لرزه‌ درآمد و از بيم‌ عذاب‌، حقيقت‌ را افشا نمود و گفت‌: واقعيت‌ اين‌ است‌ كه‌چون‌ عمل‌ زنا در ميان‌ ما رايج‌ شد، آيه‌ رجم‌ را كنار نهاديم‌ و مرتكبان‌ زنا را صد تازيانه‌ زده‌ و به‌جاي‌ رجم‌، سر مجرم‌ را تراشيديم‌. همان‌ بود كه‌ رسول‌ خداص به‌رجم‌ زناكار يهودي‌ حكم‌ كردند و اين‌ آيه‌ كريمه‌ نازل‌ شد.
 
 آيه  137
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُواْ يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَى عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُواْ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُواْ يَعْرِشُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و ما همه جهات و نواحي پرنعمت و بركت سرزمين ( مصر و شام ) را به قوم مستضعف ( و دربندِ زنجير ظلم و ستم ، يعني بني‌اسرائيل ) واگذار كرديم ، و وعده نيك پروردگارت بر بني‌اسرائيل ، به خاطر صبر و استقامتي كه نشان دادند ، تحقّق يافت ، و آنچه فرعونيان ( از كاخهاي مجلّل ) ساخته بودند ، و آنچه از باغهاي داربست فراهم آورده بودند ، درهم كوب