 است و معني آن گذشت . يا اين كه عطف بر ( كَذَّبُوا . . .  ) است و معني چنين مي‌شود : چه بد مثلي دارند كساني كه آيات ما را تكذيب مي‌كنند و به خود ستم مي‌ورزند .‏
 
آيه  178
‏متن آيه : ‏
‏ مَن يَهْدِ اللّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِي وَمَن يُضْلِلْ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هر كه را خداوند ( به راه حق ) هدايت كند ، حقيقه او راه يافته ( و به سعادت دو جهان رسيده ) است ، و هر كه را ( به سبب سيطره هوي و هوسش ، از اين توفيق محروم و از راه حق ) گمراه كند ، زيانكار ايشانند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الْمُهْتَدِي » : راه يافته . راهياب . « الْخَاسِرُونَ » : زيانكاران . ذكر بخش اوّل آيه به صورت مفرد و بخش دوم آن به صورت جمع ، مي‌تواند اشاره به اين باشد كه راه حق يكي بيش نيست و راه باطل متشعّب و فراوان است .‏
 <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8220.txt">آيه  179</a><a class="text" href="w:text:8221.txt">آيه  180</a><a class="text" href="w:text:8222.txt">آيه  181</a><a class="text" href="w:text:8223.txt">آيه  182</a><a class="text" href="w:text:8224.txt">آيه  183</a><a class="text" href="w:text:8225.txt">آيه  184</a><a class="text" href="w:text:8226.txt">آيه  185</a><a class="text" href="w:text:8227.txt">آيه  186</a><a class="text" href="w:text:8228.txt">آيه  187</a></body></html>سوره مائدة آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ اذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنبِيَاء وَجَعَلَكُم مُّلُوكاً وَآتَاكُم مَّا لَمْ يُؤْتِ أَحَداً مِّن الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و يادكن‌ زماني‌ را كه‌ موسي‌ به‌قوم‌ خود گفت‌: اي‌ قوم‌ من‌! نعمت‌ خدا را بر خود ياد كنيد» در آغاز از آنها خواست‌ كه‌ نعمت‌ خدا(ج) را اجمالا بر خود به‌ياد آورند، آن‌گاه‌ ـ به‌طور خاص‌ ـ سه‌ نعمت‌ از اين‌ نعمتها را به‌ تفصيل‌ اين‌گونه‌ يادآوري‌كرد: «آن‌گاه‌ كه‌ در ميان‌ شما پيامبراني‌ قرار داد و شما را پادشاهاني‌ ساخت» يعني‌: درميان‌ شما پيامبراني‌ برانگيخت‌ و برخي‌ از شما را پادشاه‌ ساخت‌. اطلاق‌ پادشاهان‌ به‌آنان‌ از اين‌ باب‌ است‌ كه‌ مثلا نزديكان‌ شاه‌ مي‌گويند: ما پادشاهانيم‌! بعضي‌گفته‌اند: مراد از (ملوكا) اين‌ است‌ كه‌: آنان‌ مالك‌ امر و صاحب‌ اختيار خويش‌ شدند، بعد از آن‌ كه‌ مملوكاني‌ در قبضه‌ تصرف‌ فرعون‌ و قبطيان‌ بيش‌ نبودند. مجاهد مي‌گويد: (و جعلكم‌ ملوكا) به‌ اين‌ معني‌ است‌: شما را صاحب‌ خانه‌ها، همسران‌ و خدمتكاران‌ گردانيد». به‌ تأييد اين‌ ديدگاه‌ تفسيري‌، روايت‌ شده‌ است‌كه‌: «مردي‌ از عبدالله بن‌عمروبن‌عاص‌(رض) پرسيد: مگر ما از فقراي‌ مهاجرين ‌نيستيم؟ عبدالله به‌ وي‌ گفت‌: آيا زني‌ داري‌ كه‌ نزد وي‌ قرار و آرام‌ يابي؟ مرد پاسخ‌ داد: آري‌! گفت‌: آيا مسكني‌ داري‌ كه‌ در آن‌ سكونت‌ گزيني؟ مرد پاسخ ‌داد: آري‌! گفت‌: پس‌ تو از اغنيا هستي‌. آن‌ مرد گفت‌: خدمتكاري‌ نيز دارم‌. عبدالله گفت‌: در اين‌ صورت‌ از پادشاهان‌ هستي». «و داد به‌ شما» يهوديان‌ «آنچه‌ كه‌ به‌ هيچ‌يك‌ از عالميان‌ نداد» چون‌ نعمت‌ من‌ و سلوي‌، سنگ‌ چشمه‌بار، ابر سايه‌بان‌ در صحراي‌ سينا، كثرت‌ انبيا‡، كثرت‌ شاهان‌ و غير اين‌ از نعمتها. يامعني‌ اين‌ است‌: داد به‌ شما آنچه‌ كه‌ به‌ هيچ‌ يك‌ از عالميان‌ زمانتان‌ نداد زيرا بني‌اسرائيل‌ در زمان‌ خويش‌ نسبت‌ به‌ يونانيان‌ و قبطيان‌ و ساير تيره‌هاي‌ بني‌آدم‌، شريف‌ترين‌ مردم‌ بودند. ابن‌كثير نيز اين‌ معني‌ دوم‌ را ترجيح‌ داده‌ است‌.
 
آيه  179
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لاَّ يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ يَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَئِكَ كَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏ما بسياري از جنّيان و آدميان را آفريده و ( در جهان ) پراكنده كرده‌ايم كه سرانجام آنان دوزخ و اقامت در آن است .  ( اين بدان خاطر است كه ) آنان دلهائي دارند كه بدانها ( آيات رهنمون به كمالات را ) نمي‌فهمند ، و چشمهائي دارند كه بدانها ( نشانه‌هاي خداشناسي و يكتاپرستي را ) نمي‌بينند ، و گوشهائي دارند كه بدانها ( مواعظ و اندرزهاي زندگي‌ساز را ) نمي‌شنوند . اينان ( چون از اين اعضاء چنان كه بايد سود نمي‌جويند و منافع و مضارّ خود را از هم تشخيص نمي‌دهند ) همسان چهارپايانند و بلكه سرگشته‌ترند ( چرا كه چهارپايان از سنن فطرت پا فراتر نمي‌گذارند ، ولي اينان راه افراط و تفريط مي‌پويند ) . اينان واقعاً بي‌خبر ( از صلاح دنياو آخرت خود ) هستند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ذَرَأْنَا » : آفريده‌ايم و در جهان پراكنده ساخته‌ايم . « لا يَفْقَهُونَ » : نمي‌فهمند . درك نمي‌كنند .‏
 
آيه  180
‏متن آيه : ‏
‏ وَلِلّهِ الأَسْمَاء الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا وَذَرُواْ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمَآئِهِ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خدا داراي زيباترين نامها است ( كه بر بهترين معاني و كاملترين صفات دلالت مي‌نمايند . پس به هنگام ستايش يزدان و درخواست حاجات خويش از خداي سبحان ) او را بدان نامها فرياد داريد و بخوانيد ، و به ترك كساني بگوئيد كه در نامهاي خدا به تحريف دست مي‌يازند ( و واژه‌هائي به كار مي‌برند كه از نظر لفظ يا معني ، منافي ذات يا صفات خدا است ) ، آنان كيفر كار خود را خواهند ديد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الْحُسْنَيا » : مؤنّث أَحْسَن است ، به معني زيباترين واژه‌ها از لحاظ معاني و صفات است . « فَادْعُوهُ بِهَا » : خدا را با آنها نام ببريد و ذكر كنيد و بخوانيد . « ذَرُوا » : رها سازيد . بي‌مبالات و بي‌توجّه شويد . « يُلْحِدُونَ » : اسامي را تحريف مي‌كنند . مراد از الحاد در اسماء خدا اين است كه الفاظ و مفاهيم آن را تحريف كنند ، يا اين كه خدا را به اوصافي توصيف نمايند كه شايسته ذات او نيست ، و يا اين كه صفات خدا را براي مخلوقات خدا به كار برند .‏
 
آيه  181
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِمَّنْ خَلَقْنَا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏در ميان آفريدگانمان ، گروهي هستند كه به ( سبب دوست داشتِ ) حق ( ديگران را به سوي حق ) دعوت مي‌كنند ، و ( در حكمها و داوريهايشان هم به سبب عشق به حق ) به حق دادگري مي‌كنند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« بِالْحَقِّ » : به سبب دوست داشت حق . به سبب ايمان به حق و تمسّك بدان .‏
 
آيه  182
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لاَ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏كساني كه آيات ( قرآني و نشانه‌هاي جهاني ) ما را تكذيب مي‌دارند ، كم‌كم گرفتار و ( به عذاب خود ) دچارشان مي‌سازيم ، از راهي و به گونه‌اي كه نمي‌دانند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« سَنَسْتَدْرِجُهُمْ » : درجه به درجه بالايشان مي‌بر