ُّعاً وَ خائِفاً ) است ، و يا اين كه مضافي در تقدير است و در اصل چنين است :  ( ذا تَضَرُّعٍ وَ خِيفَةٍ ) . « دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ » : مراد اين است كه اگر خداي را همراه دل با زبان هم ياد كردي ، آهسته‌تر از بلندكردن صدا و بالاتر از سرّ نهان ، يعني تنها گرداندن زبان باشد ( نگا : اسراء / 110 ) . « الْغُدُوِّ » : صبحگاهان . فاصله طلوع فجر و طلوع خورشيد . « الآصالِ » : جمع أَصيل : شامگاهان . فاصله عصر و مغرب .‏
 آيه  206
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ لاَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ وَيُسَبِّحُونَهُ وَلَهُ يَسْجُدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بيگمان كساني كه مقرّبان ( درگاه ) پروردگار تو هستند ، خويشتن را بزرگتر از آن نمي‌دانند كه به پرستش خدا بپردازند ، و بلكه به تسبيح و تقديس او مشغولند و در برابر او كرنش و سجده مي‌برند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِنَّ الَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ » : كساني كه در پيش پروردگار تو داراي مقام و منزلت هستند . مراد فرشتگان مقرّب است . « عِندَ رَبِّكَ‌ » : نزد پروردگارت . مراد قرب مكاني نيست ، بلكه مقصود قرب مقامي است .‏

سوره مائدة آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَجُلاَنِ مِنَ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُواْ عَلَيْهِمُ الْبَابَ فَإِذَا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّكُمْ غَالِبُونَ وَعَلَى اللّهِ فَتَوَكَّلُواْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«دو مرد از آنان‌ كه‌ مي‌ترسيدند و خداوند بر آنان‌ انعام‌ كرده‌ بود گفتند» آن‌ دو مرد، يوشع‌بن‌نون‌ و كالب‌بن‌يوفنا از نقباي‌ دوازده‌گانه‌ بني‌اسرائيل‌ و از خداترسان‌ ومتقيان‌ بودند. يا آنها از ضعف‌ و جبن‌ بني‌اسرائيل‌ مي‌ترسيدند. و خداوند(ج) با پايدارساختن‌شان‌ در ايمان‌ و دادن‌ يقين‌ به‌ وعده‌هاي‌ نصرت‌ و پيروزي‌ خويش‌، بر آنان‌ نعمت‌ داده‌ بود. آري‌! آن‌ دو گفتند: «اي‌ قوم‌! از راه‌ دروازه‌ بر آنان‌ وارد شويد» يعني‌: از دروازه‌ شهر بر ستمگران‌ عمالقه‌ وارد شويد «كه‌ اگر از آن‌ درآمديد، قطعا پيروز خواهيد شد» آن‌ دو اين‌ سخن‌ را با ايمان‌ و اطميناني‌ كه‌ به ‌وعده‌هاي‌ الهي‌ داشتند، گفتند چنان‌كه‌ در پايان‌ سخنشان‌ افزودند: «و اگر مؤمنيد، به‌ خدا توكل‌ كنيد» زيرا ايمان‌ به‌ خداوند متعال‌، مقتضي‌ توكل‌ است‌. توكل‌: عبارت ‌است‌ از: قطع‌ علايق‌ و پيوندهاي‌ قلبي‌ از غير خدا(ج) و ترك‌ كرنش‌ و تملق‌ ناروا در برابر مخلوقات‌ وي‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:8251.xml">صفحة (177) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:8260.xml">صفحة (178) (آیه 9)</a><a class="folder" href="w:html:8269.xml">صفحة (179) (آیه 17)</a><a class="folder" href="w:html:8279.xml">صفحة (180) (آیه 26) </a><a class="folder" href="w:html:8288.xml">صفحة (181) (آیه 34)</a><a class="folder" href="w:html:8296.xml">صفحة (182) (آیه 41)</a><a class="folder" href="w:html:8302.xml">صفحة (183) (آیه 46) </a><a class="folder" href="w:html:8310.xml">صفحة (184) (آیه 53)</a><a class="folder" href="w:html:8320.xml">صفحة (185) (آیه 62)</a><a class="folder" href="w:html:8329.xml">صفحة (186) (آیه 70) </a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8252.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:8253.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:8254.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:8255.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:8256.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:8257.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:8258.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:8259.txt">آيه  8</a></body></html>سوره أنفال
 
 آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأَنفَالِ قُلِ الأَنفَالُ لِلّهِ وَالرَّسُولِ فَاتَّقُواْ اللّهَ وَأَصْلِحُواْ ذَاتَ بِيْنِكُمْ وَأَطِيعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏از تو درباره غنائم مي‌پرسند ( و مي‌گويند كه غنائم جنگ بدْر چگونه تقسيم مي‌گردد و به چه كساني تعلّق مي‌گيرد ؟ ) بگو : غنائم از آن خدا و پيغمبر است ( و پيغمبر به فرمان خدا تقسيم آن را به عهده مي‌گيرد . ) پس از خدا بترسيد و ( اختلاف را كنار بگذاريد و ) در ميان خود صلح و صفا به راه اندازيد ، و اگر مسلمانيد از خدا و پيغمبرش فرمانبرداري كنيد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الأنفَال‌ » : جمع نَفْل ، غنائم . « ذَاتَ » : حالت . صاحب . « بَيْن‌ » : اين واژه از اضداد است و به معني وصلت و فُرقت آمده است . « ذَاتَ بَيْنِكُمْ » : حالتي كه مايه پيوند شما مي‌گردد . حالتي كه مايه جدائي شما مي‌شود .‏
 
آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَاناً وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏مؤمنان ، تنها كساني هستند كه هر وقت نام خدا برده شود ، دلهايشان هراسان مي‌گردد ( و در انجام نيكيها و خوبيها بيشتر مي‌كوشند ) و هنگامي كه آيات او بر آنان خوانده مي‌شود ، بر ايمانشان مي‌افزايد ، و بر پروردگار خود توكّل مي‌كنند ( و خويشتن را در پناه او مي‌دارند و هستي خويش را بدو مي‌سپارند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« وَجِلَتْ » : هراسناك شد و لبريز از خوف گرديد .‏
 
آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آنان كسانيند كه نماز را چنان كه بايد مي‌خوانند و از آنچه بديشان عطاء كرده‌ايم ،  ( مقداري را به نيازمندان ) مي‌بخشند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏. . .‏
 
آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقّاً لَّهُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آنان واقعاً مؤمن هستند و داراي درجات عالي ، مغفرت الهي ، و روزي پاك و فراوان ، در پيشگاه خداي خود مي‌باشند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« حَقّاً » : صفت مصدر محذوفي است و تقدير چنين است : إيماناً حَقّاً . « كَريمٌ » : پاك . فراوان‌‏
 
آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ كَمَا أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِن بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقاً مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكَارِهُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( ناخوشنودي بعضي از شما از چگونگي تقسيم غنائم بدر ) همانند آن است كه خداوند تو را از خانه‌ات ( در مدينه ، به سوي ميدان بدر ) به حق بيرون فرستاد ، در حالي كه جمعي از مؤمنان ( چون آمادگي جنگ را نداشتند ، از اين امر ) ناخوشنود بودند ( ولي برخلاف ديد محدود آنان درباره احكام الهي ، سرانجامِ بدر پيروزي چشمگيري بود ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« كَمَآ أَخْرَجَكَ . . . » : حال مؤمنان در خلاف خود راجع به غنائم ، همانند حال ايشان به هنگام فرمان خروج براي جنگ با مشركان در بدر است . « بَيْت‌ » : خانه ، مراد خانه پيغمبر در مدينه و يا مراد خود مدينه است .‏
 
آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ يُجَادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَ مَا تَبَيَّنَ كَأَنَّمَا يُسَاقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنظُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اين گروه از مؤمنان ) با تو درباره حق ( يعني بيرون رفتن جهت جنگ با مشركان ) مجادله مي‌كنند ، پس از آن كه روشن