اب خويش را فرو مي‌فرستد ) . خداوند كسان نافرمانبردار را ( به راه سعادت ) هدايت نمي‌نمايد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِقْتَرَفْتُمُوهَا » : آن را كسب كرده‌ايد و فراچنگ آورده‌ايد . « تَرَبَّصُوا » : انتظار بكشيد . چشم به راه باشيد . « أَمْر » : كار . يعني اگر چنين كرديد ، خدا هم كار خود را مي‌كند و عذاب عاجل يا عقاب آجل را نازل مي‌نمايد كه مراد تهديد و تخويف است .‏
 
آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍ وَيَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنكُمْ شَيْئاً وَضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُم مُّدْبِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خداوند شما را در مواقع زيادي ياري كرد و ( به سبب نيروي ايمان بر دشمنان پيروز گرداند ، و از جمله ) در جنگ حُنَين ( كه در روز شنبه ، شانزدهم شوّال سال هشتم هجري ، ميان شما كه 12000 نفر بوديد ، و ميان قبائل ثقيف و هوازنِ مشرك كه 4000 نفر بودند درگرفت ، و شما به كثرت خود و قلّت دشمنان مغرور شديد و خداوند شما را در اوائل امر به خود رها كرد و دشمنان بر شما چيره شدند ) بدان گاه كه فزوني خودتان شما را به اعجاب انداخت ( و فريفته و مغرورِ انبوه لشكر شديد ) ولي آن لشكريانِ فراوان اصلاً به كار شما نيامدند ( و گره از كارتان نگشادند ) و زمين با همه وسعتش بر شما تنگ شد ، و از آن پس‌پشت كرديد و پاي به فرار نهاديد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَوَاطِنَ » : جمع مَوْطِن ، قرارگاه . جايگاه . مراد ميدانهاي جنگ است . « فَلَمْ تُغْنِ عَنكُمْ شَيْئاً » : دردي از شما را دوا نكرد . كاري براي شما نكرد . « ضَاقَتْ » : تنگ شد . « بِمَا رَحُبَتْ » : با وجود فراخي . حرف ( بِ ) به معني ( مَعَ ) ، و واژه ( ما ) مصدري است ، و ( رَحُبَتْ ) از رحب به معني وسعت است . « وَلَّيْتُمْ » : پشت كرديد . « مُدْبِرِينَ » : پشت‌كنان . « وَلَّيْتُم مُّدْبِرِينَ » : از معركه گريختيد و پشت به دشمن نموديد .  ( مَدْبِرينَ ) حال است و براي تأكيد معني است .‏
 
آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ أَنَزلَ اللّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُوداً لَّمْ تَرَوْهَا وَعذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَذَلِكَ جَزَاء الْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏سپس ( عنايت خدا دربرتان گرفت و ) خداوند آرامش خود را نصيب پيغمبرش و مؤمنان گرداند و لشكرهائي را ( از فرشتگان براي تقويت قلب مسلمانان ) فرو فرستاد كه شما ايشان را نمي‌ديديد ، و ( پيروز شديد و دشمنان شكست خوردند ، و بدين وسيله ) كافران را مجازات كرد ، و اين است كيفر كافران ( در اين جهان ، و عذاب آخرت هم به جاي خود باقي است ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« سَكِينَة‌ » : طُمأنينه و آرامش . آرام و قرار . « جُنوداً » : جمع جند ، لشكرها .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8368.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:8369.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:8370.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:8371.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:8372.txt">آيه  31</a></body></html>آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ يَتُوبُ اللّهُ مِن بَعْدِ ذَلِكَ عَلَى مَن يَشَاءُ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بعد از آن ( واقعه هم هميشه درگاه خدا باز است و ) خداوند توبه هركه را بخواهد ( و شايسته‌اش بداند ) مي‌پذيرد ؛ چراكه خدا صاحب مغفرت فراوان و رحمت بي‌كران است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَتُوبُ اللهُ . . . عَلَيا مَنْ » : اين جمله كه با فعل مضارع آغاز شده است ، دلالت بر استمرار دارد و مي‌رساند كه درهاي توبه و بازگشت به روي همگان هميشه باز است .‏
 
آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلاَ يَقْرَبُواْ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا وَإِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ إِن شَاء إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اي كساني كه ايمان آورده‌ايد ! بيگمان مشركان ( به سبب كفر و شركشان ، از لحاظ عقيده ) پليدند ، لذا نبايد پس از امسال ( كه نهم هجري است ) به مسجدالحرام وارد شوند . اگر ( بر اثر قطع تجارت آنان با شما ) از فقر مي‌ترسيد ،  ( نترسيد كه ) خداوند اگر بخواهد شما را به فضل و رحمت خود ( از خلق و از مشركان ) بي‌نياز مي‌گرداند ؛ چراكه خدا آگاه ( از كار شما است و براي گرداندن آن ) داراي كمال عنايت و حكمت است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« نَجَسٌ » : مصدر است و به معني پليدي و ناپاكي است . در اينجا مراد ( نَجِس ) با كسر جيم است كه به معني شخص پليد و ناپاك است و براي مبالغه به صورت مصدر ذكر شده است و مقصود اشخاص شرور بدطينت است . « عَيْلَةً » : فقر و تنگدستي .‏
 
سوره مائدة آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا جَزَاء الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الأَرْضِ فَسَاداً أَن يُقَتَّلُواْ أَوْ يُصَلَّبُواْ أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم مِّنْ خِلافٍ أَوْ يُنفَوْاْ مِنَ الأَرْضِ ذَلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره‌ حد «حرابه» يا حكم‌ راهزنان‌ (قطاع‌الطريق‌) و كساني‌ از مسلمانان‌ نازل‌ شد كه‌ به‌ فسادافگني‌ در روي‌ زمين‌ مي‌پردازند.
«همانا جزاي‌ كساني‌ كه‌ با خدا و پيامبر وي‌ به‌ محاربه‌ برمي‌خيزند» با ستيز عليه‌ دين‌خدا(ج) و كتاب‌ و شريعت‌ و دوستان‌ وي‌. محاربه‌ با خدا(جل جلاله)؛ عصيان‌ و گردنكشي ‌عليه‌ وي‌، محاربه‌ با رسول‌ خداص؛ حمل‌ سلاح‌ برضد ايشان‌ است‌ و جنگيدن‌ با مسلمانان‌ در عصر پيامبر و بعد از آن‌ همانند آن‌ مي‌باشد؛ چنانچه‌ محاربان‌ با اسلحه ‌بر مردم‌ حمله‌ كنند و راهها را به‌ منظور غصب‌ اموال‌ مردم‌ و كشتن‌ آنها بدون ‌وجود شبهه‌، يا اراده‌ اصلاح‌، يا دفع‌ فسادي‌ قطع‌ نمايند. بايد دانست‌ كه‌ حكم‌ آيه‌كريمه‌ در مورد مشركان‌ و غير آنان‌ از كساني‌كه‌ مرتكب‌ اين‌ جنايت‌ بزرگ ‌مي‌گردند، عام‌ است‌. امام‌ ابوحنيفه‌ و يارانشان‌ مي‌گويند: «محاربه‌، فقط شامل‌ راهزني‌است‌ و حمله‌ به‌ ديگران‌ در شهرها شامل‌ اين‌ مضمون‌ نمي‌شود زيرا در شهرها براي‌ فريادگر امكان‌ فريادرسي‌ هست‌، برخلاف‌ راهها كه‌ از چنين‌ امكاني‌ به‌دور مي‌باشد». «و» همانا جزاي‌ كساني‌ كه‌ «در زمين‌ به‌ قصد فساد مي‌شتابند» يعني‌: در آن‌ فساد افروزي‌ مي‌كنند «اين‌ است‌ كه‌ كشته‌ شوند» بدون‌به‌ دار آويختن‌ و قطع‌ دست‌ و پا، چنانچه‌ فقط نفس‌ بي‌گناهي‌ را به‌قتل‌ رسانده ‌بودند «يا بر دار كرده‌ شوند» چنانچه‌ هم‌ مال‌ را گرفته‌ و هم‌ كشتار كرده‌ بودند. به‌دارآويختن‌ فقط بعد از كشتن‌ است‌ پس‌ جايز نيست‌ كه‌ محارب‌ قبل‌ از كشته ‌شدن ‌به‌ دار آويخته‌ شود «يا دستها و پاهايشان‌ در خلاف‌ جهت‌ يك‌ديگر بريده‌شود» چنا