د و طاعت و عبادت و فرمانبرداري و دين را تنها از آن او مي‌دانند ( چرا كه همه‌كس و همه‌چيز را بسي ضعيف‌تر و ناتوانتر از آن مي‌بينند كه كاري از دست آنان برآيد و از اين ورطه رستگارشان نمايد . بدين هنگام عهد مي‌كنند كه ) اگر ما را از اين حال برهاني ، از زمره سپاسگزاران خواهيم بود ( و ديگر به كسي و چيزي جز تو روي نمي‌آوريم و هرگز اين و آن را به فرياد نمي‌خوانيم و نمي‌پرستيم ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يُسَيِّرُكُمْ » : به سير و حركتتان مي‌اندازد . شما را راه مي‌برد . « الْفُلْكِ » : كشتي . كشتيها . مفرد و مثنّي و جمع و مذكّر و مؤنّث در آن يكسان است . « جَرَيْنَ بِهِمْ » : كشتيها سرنشينان خود را حركت مي‌دهند و مي‌برند . « بِرِيحٍ طَيِّبَةِ » : با باد موافق . با باد شرطه . « عَاصِفٌ » : مخرّب و توفنده . صفت ( ريحٌ ) است . علّت ذكر آن به صورت مذكّر ، سه چيز مي‌تواند باشد : واژه ( ريح ) مذكّر هم بشمار آمده باشد .  ( عاصف ) صفت اختصاصي ( ريح ) است و مانند حائض نيازي به فارق ندارد .  ( عاصف ) مانند ( تامِر ) و ( لابِن ) از باب نسب ، و به معني ( ذاتُ عَصْفٍ ) باشد كه مذكّر و مؤنّث در آن يكسان است . « أُحِيطَ بِهِمْ » : احاطه شده‌اند . يعني مرگ و نابودي همه جوانب را بر آنان گرفته است . « الدِّينَ » : دين و آئين . طاعت و عبادت و انقياد . « مِنْ هذِهِ » : از اين حال . مرجع اسم اشاره ، حال محذوف است كه مؤنّث است .‏
 
آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَمَّا أَنجَاهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِي الأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَى أَنفُسِكُم مَّتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ثُمَّ إِلَينَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏امّا هنگامي كه خدا آنان را نجات مي‌دهد ، ناگهان به ناحق در زمين شروع به ظلم و فساد مي‌كنند ( و عهد و پيمان را فراموش مي‌نمايند ) . اي مردم ! ظلم و ستمي كه مرتكب مي‌شويد ، وبال و زيان آن متوجّه خود شما مي‌شود . چند روزي از متاع و لذّت دنيا بهره‌مند مي‌شويد ، پس از آن بازگشت شما به سوي خدا است و آن گاه ما شما را از آنچه انجام مي‌داده‌ايد آگاه مي‌سازيم ( و سزاي اعمالتان را مي‌دهيم ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَنجَاهُمْ » : نجاتشان داد . « يَبْغُونَ » : ظلم و تعدّي مي‌كنند . « مَتاعَ » : كالا . بهره‌مندي و تمتّع . مفعولٌ‌به فعل محذوفي همچون ( تَتمتّعونَ ) است .‏
 
آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاء أَنزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالأَنْعَامُ حَتَّىَ إِذَا أَخَذَتِ الأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَا أَنَّهُمْ قَادِرُونَ عَلَيْهَا أَتَاهَا أَمْرُنَا لَيْلاً أَوْ نَهَاراً فَجَعَلْنَاهَا حَصِيداً كَأَن لَّمْ تَغْنَ بِالأَمْسِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏حال دنيا ( از حيث زوال و فنا و از ميان‌رفتن نعمت آن ) همانند آبي است كه از آسمان مي‌بارانيم و بر اثر آن گياهان زمين كه انسانها و حيوانها از آنها مي‌خورند ( و استفاده مي‌كنند ، مي‌رويند و ) به هم مي‌آميزند تا بدانجا كه زمين ( در پرتو آن ) كاملاً آرايش و زيبائي مي‌گيرد و آراسته و پيراسته مي‌گردد و اهل زمين يقين پيدا مي‌كنند كه بر زمين تسلّط دارند ( و حتماً مي‌توانند از ثمرات و غلّات و محصولات آن بهره‌مند شوند . در بحبوحه اين شادي و در گيراگير اين سرسبزي و آراستگي ) فرمان ما ( مبني بر درهم كوبيدن و ويران كردن آن ) در شب يا روز در مي‌رسد ( و با بلاهاي گوناگون ، از قبيل : سرماي سخت ، تگرگ شديد ، سيل ، طوفان ، و غيره ، آن را نابود مي‌سازيم ) و گياهانش را از ريشه برآورده و دروده و نابودش مي‌كنيم . انگار ديروز در اينجا نبوده است ( و هرگز وجود نداشته است ، و انسانهائي در آن سرزمين نزيسته‌اند ) . ما ( بدين وضوح ) آيه‌ها ( ي خويش ) را براي قومي تشريح و تبيين مي‌كنيم كه مي‌انديشند ( و مي‌فهمند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الأرْضِ » : به وسيله آب باران ، گياهان گوناگون به هم مي‌آميزند و سر به‌هم مي‌زنند . گياهان گوناگون با آب باران مي‌آميزند و آن را مي‌مكند و رشد مي‌كنند . در تعبير دوم ، مراد از گياهان دانه‌هاي آنها است كه آب را جذب خود مي‌كنند . « زُخْرُف‌ » : بهجت و زيبائي . « إزَّيَّنَتْ » : زينت گرفت و آراست . اصل آن ( تَزَيَّنَتْ ) و از باب تفعّل است . « ظَنَّ » : يقين پيدا كرد . « حَصِيداً » : درو شده . فَعيل به معني مَفعول ، يعني ( مَحصود ) است . در اينجا مراد نابود شده و تباه گشته مي‌باشد ( نگا : انبياء / 15 ) . « لَمْ تَغْنَ » : نبوده است . وجود نداشته است . از ماده ( غني ) به معني : بودن ، شدن ، ماندن .‏
 
آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَاللّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلاَمِ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خداوند ( انسان را به بهشت ، يعني ) به سراي امن و امان و آرامش و اطمينان دعوت مي‌كند ، و هركس را بخواهد به راه راست ( كه منتهي به اين مركز امن و امان و آرامش و اطمينان مي‌گردد ) هدايت مي‌نمايد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَدْعُو » : فرا مي‌خواند . رسم‌الخطّ قرآني الفي در آخر دارد . « دَارِ » : منزل . خانه . « السَّلامِ » : امن و امان . درود . « دَارِ السَّلامِ » : مراد بهشت است كه سراي سلامتِ اهل آن از هرگونه رنج و گزند و اندوه و بلا است ( نگا : اعراف / 49 ) يا سراي درود و تحيّت است ( نگا : واقعه / 26 ) .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8519.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:8520.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:8521.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:8522.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:8523.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:8524.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:8525.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:8526.txt">آيه  33</a></body></html>آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ وَلاَ يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلاَ ذِلَّةٌ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏كساني كه كارهاي نيكو مي‌كنند ، منزلت نيكو ( يعني بهشت ) از آن ايشان است و افزون ( بر آن هم كه مغفرت و رضوان است ) دارند ، و غبار غم و اندوه بر پيشاني ايشان نمي‌نشيند و خواري و رسوائي نمي‌بينند . آنان اهل بهشتند و جاودانه در آن مي‌مانند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الْحُسْنَيا » : نيكو . زيبا . صفت است و به جاي موصوف نشسته است و تقدير چنين است :  ( الْمَنْزِلَةُ الْحُسْني . . . الْمَثُوبَةُ الْحُسْنَيا ) ، يعني مقام والا و جايگاه زيبا . پاداش نيكو . مراد بهشت است . يا اين كه مراد پاداش نيكوتر و اجر مضاعف است ( نگا : بقره / 261 ، انعام / 160 ) . « زِيَادَةٌ » : افزون بر آن . مراد تفضّل خدا ( نگا : نساء / 173 ) يا رضايت او است ( نگا : توبه / 72 ، مائده / 2 ) . « لا يَرْهَقُ » : فرا نمي‌گي