ار گشتند» در دنيا و آخرت‌.
 
	آيه  108
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءكُمُ الْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنَاْ عَلَيْكُم بِوَكِيلٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بگو : اي مردمان ( سراسر جهان ، اعم از همعصران و آيندگان ) ، از سوي پروردگارتان ، حق ( كه كتاب راستين قرآن است ، توسّط پيغمبر صادق آخرالزمان ) به سويتان آمده است . هركس كه ( با ايمان آوردن به شريعت خدا ) راهياب گردد ، بيگمان به سود خود راهياب مي‌شود ( و نفع ايمان عائد خودش مي‌گردد ) و هركس كه ( با گردن نهادن به كفر و پيروي از وسوسه‌هاي شيطان ) گمراه و سرگشته شود ، به زيان خود گمراه و سرگشته مي‌شود ( و زيان كفر و بي‌ديني گريبانگير خودش مي‌گردد . كار من تنها تبليغ فرموده‌هاي خدا است ) و من مأمور ( مراقبت از اعمال ، و مسؤول نظارت ) بر ( افعال ) شما نيستم ( و قدرت آن را ندارم كه شما را از كفر باز دارم و به پذيرش ايمان وادارم ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الْحَقُّ » : قرآن . دين اسلام ( نگا : بقره / 119 ، يونس / 94 ) . « وَكِيلٍ » : حافظ . مراقب . مسؤول ( نگا : انعام / 66 ، 102 ، 107 ) .‏
 
آيه  109
‏متن آيه : ‏
‏ وَاتَّبِعْ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتَّىَ يَحْكُمَ اللّهُ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏از آنچه بر تو وحي مي‌شود ، پيروي كن و شكيبا باش ( و در برابر اذيّت و آزاري كه در راه تبليغ رسالت آسماني به تو مي‌رسد ، استقامت كن ) تا خداوند ( ميان تو و ديگران ) داوري مي‌كند ( و فرمان خود را صادر مي‌نمايد ) و او بهترين داوران است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِتَّبِعْ » : پيروي كن . « الْحَاكِمِينَ » : داوران . قضات ( نگا : اعراف / 87 ) .‏

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:8613.xml">صفحة (221) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:8619.xml">صفحة (222) (آیه 6)</a><a class="folder" href="w:html:8627.xml">صفحة (223) (آیه 13)</a><a class="folder" href="w:html:8635.xml">صفحة (224) (آیه 20) </a><a class="folder" href="w:html:8645.xml">صفحة (225) (آیه 29)</a><a class="folder" href="w:html:8655.xml">صفحة (226) (آیه 38)</a><a class="folder" href="w:html:8664.xml">صفحة (227) (آیه 46)</a><a class="folder" href="w:html:8673.xml">صفحة (228) (آیه 54)</a><a class="folder" href="w:html:8683.xml">صفحة (229) (آیه 63) </a><a class="folder" href="w:html:8693.xml">صفحة (230) (آیه 72)</a><a class="folder" href="w:html:8704.xml">صفحة (231) (آیه 82)</a><a class="folder" href="w:html:8712.xml">صفحة (232) (آیه 89) </a><a class="folder" href="w:html:8722.xml">صفحة (233) (آیه 98)</a><a class="folder" href="w:html:8734.xml">صفحة (234) (آیه 109)</a><a class="folder" href="w:html:8744.xml">صفحة (235) (آیه 118)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8614.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:8615.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:8616.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:8617.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:8618.txt">آيه  5</a></body></html>سوره هود
آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ الَر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏الف . لام . را .  ( اين قرآن ) كتاب بزرگواري است كه آيه‌هاي آن ( توسّط خدا ) منظّم و محكم گرديده است ( و لذا تناقض و خلل و نسخي بدان راه ندارد ) و نيز آيات آن از سوي خداوند ( جهان ) شرح و بيان شده است كه هم حكيم است و هم آگاه ( و كارهايش از روي كارداني و فرزانگي انجام مي‌پذيرد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الر » : الف . لام . را ( نگا : بقره / 1 ) . « أُحْكِمَتْ » : محكم و استوار و متقن و منظّم گرديده است . « ثُمَّ » : علاوه از آن . سپس . با توجّه به معني اوّل بيانگر ترتيب اخباري ، و با توجّه به معني دوم ، بيانگر ترتيب زماني است . « فُصِّلَت » : شرح و بيان شده است . تدريجاً سوره سوره و آيه آيه برحسب وقائع و مصالح نازل شده است ( نگا : إسراء / 106 ، فرقان / 32 ) . همچون گردنبند ، درّ و گوهرهاي دلائل توحيد ، احكام ، مواعظ ، قصص ، صفات حق تعالي ، و وعد و وعيدها در آن به رشته كشيده شده است و با الفاظ زيبا و معاني والا آراسته و پيراسته گشته است . « مِن لَّدُنْ » : از جانب . از سوي .‏
 
آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ اللّهَ إِنَّنِي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اي پيغمبر ! بديشان بگو : ) اين كه جز خدا را نپرستيد . بيگمان من از سوي خدا بيم دهنده ( كافران به عذاب دوزخ ) و مژده‌دهنده ( مؤمنان به نعمت بهشت ) هستم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَلاّ » : اين كه نه . تا اين كه نه . « أَلاّ تَعْبُدُوا » : مفعول به فعل مقدّر ( قُلْ ) در اوّل آن است . معني بالا با توجّه بدين نكته است . امّا اين جمله مي‌تواند علّت دو فعل ( اُحْكِمَتْ . . . فصّلت ) در آيه قبلي باشد كه معني چنين مي‌شود : تحكيم و تفصيل آيات ، به زبان حال . يعني به زبان برهان و استدلال ، شما را فرياد مي‌دارند كه جز خدا را نپرستيد .‏
 
آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُم مَّتَاعاً حَسَناً إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنِّيَ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و اين كه از پروردگارتان طلب آمرزش كنيد و به سوي او برگرديد كه خداوند ( به سبب استغفار صادقانه و توبه مخلصانه ) شما را تا دم مرگ به طرز نيكوئي ( از مواهب زندگي اين جهان ) بهره‌مند مي‌سازد ، و ( در آخرت برابر عدل و داد خود ) به هر صاحب فضيلت و احساني ( پاداش ) فضيلت و احسانش را مي‌دهد . اگر هم پشت بكنيد ( و از ايمان به يزدان و طاعت و عبادت خداوند رحمن روي بگردانيد ، بر رسولان پيام باشد و بس ) من بر شما از عذاب روز بزرگي ( كه روز قيامت است ) بيمناكم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَتاعاً » : بهره‌مند ساختن . مفعول مطلق از غير لفظ فعل است ، از قبيل ( أَنبَتَكُم مِّنَ الأرْضِ نَبَاتاً ) يا به معني كالا و مفعولٌ‌به است ( نگا : نوح / 10 ، 11 ، 12 ) . « أَجَلٍ مُّسَمّيً » : پايان عمر با فرا رسيدن مرگ . پايان عمر جهان . « ذِي فَضْلٍ » : محسن . نيكوكار . « فَضْلَهُ » : پاداش احسان و نيكوكاريش . مرجع ضمير ( هُ ) مي‌تواند خدا باشد ، يعني خداوند از فضل خود بدو مي‌دهد . « تَوَلَّوْا » : پشت بكنيد و روي بگردانيد . اصل آن ( تَتَوَلَّوْا ) است .‏
 
آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَى اللّهِ مَرْجِعُكُمْ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏برگشت شما به سوي خدا است ، و خدا بر هر چيزي توانا است .  ( او است كه به شما زندگي مي‌بخشد و شما را مي‌ميراند و دوباره جان به پيكرتان ميدواند و براي حساب و كتاب در قيامت جمعتان مي‌گرداند و به دوزخ يا بهشتتان مي‌رساند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَرْجِع‌ » : مصدر ميمي و به معني رجوع است .‏
 
آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُواْ مِنْهُ أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هان !  ( برخي از ) آنان ، كينه و دشمني ( پيغمبر و مؤمنان ) را به دل مي‌گيرند و سعي م