‌كنند تا آن را از خدا پنهان دارند ! هان ! آنان هنگامي كه با جامه‌ها خويشتن را مي‌پوشانند ( و رازها به همديگر مي‌گويند و نيرنگها مي‌جويند تا با آشكار شدن كارشان رسوا نشوند ) خداوند از آنچه نهان مي‌دارند و از آنچه آشكار مي‌سازند ( به طور يكسان ) باخبر و آگاه است . چرا كه او آگاه از رازهاي سينه‌ها است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَثْنُونَ » : خم مي‌كنند و پيچ مي‌دهند . در هم مي‌پيچند و پنهان مي‌دارند . از ماده ( ثني ) . « يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ » : سينه‌هايشان را مي‌پيچانند و خميده و دولايش مي‌گردانند . مراد پنهان داشتن كارها و مخفي كردن رازها است . « يَسْتَغْشُونَ » : حجاب و پرده مي‌گردانند . « يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ » : با جامه‌هايشان خويشتن را مي‌پوشانند ( نگا : نوح / 7 ) . « ذَاتِ الصُّدُورِ » :  ( نگا : مائده / 7 ) .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8620.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:8621.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:8622.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:8623.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:8624.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:8625.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:8626.txt">آيه  12</a></body></html>سوره مائدة آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَلاَ يَخَافُونَ لَوْمَةَ لآئِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
بعد از بيان‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ موالات‌ با كفار از سوي‌ مسلمانان‌، كفر و نوعي‌ از انواع‌ ارتداد است‌، حق‌ تعالي‌ در اين‌ آيه‌ به‌ بيان‌ احكام‌ مرتدان‌ مي‌پردازد: «اي‌مؤمنان‌! هر كس‌ از شما از دين‌ خود برگردد پس‌ به ‌زودي‌ خدا قومي‌ را به‌ عرصه‌ مي‌آورد كه‌ ايشان‌ را دوست‌ مي‌دارد و ايشان‌ نيز او را دوست‌ مي‌دارند» مراد از اين‌ قوم‌ كه‌خداي‌ سبحان‌ آوردنشان‌ را به‌ عرصه‌ وعده‌ داده‌ است‌، ابوبكر صديق‌(رض) و لشكرش‌ از صحابه‌ و تابعين‌اند كه‌ بعد از رحلت‌ رسول‌ خداص با اهل‌ رده ‌(مرتدان‌) جنگيدند. همچنان‌ آيه‌ كريمه‌ همه‌ مؤمناني‌ را در بر مي‌گيرد كه‌ بعد ازايشان‌ مي‌آيند و با مرتدان‌ مي‌جنگند؛ در همه‌ زمانها. پس‌ اين‌ مؤمناني‌ كه‌ با مرتدان‌ جنگيدند، يا در آينده‌ مي‌جنگند، همگي‌ داراي‌ اوصاف‌ عظيمي‌ هستند كه‌ در مدح‌ و ستايش‌ پروردگار متعال‌ از ايشان‌ جلوه‌گر شده‌ است‌، چون‌ اين‌ وصف‌ كه‌: ايشان‌ خداي‌ عزوجل‌ را دوست‌ مي‌دارند و او نيز دوست‌شان‌ مي‌دارد و اين‌ كه‌آنان‌: «با مؤمنان‌ مهربان‌ و فروتن‌ و بر كافران‌ درشت‌طبع‌ و سخت‌گيرند» يعني‌: در برابر مؤمنان‌ عاطفه‌ و شفقت‌ و فروتني‌ و در برابر كفار، شدت‌ و غلظت‌ وگردن‌فرازي‌ را به ‌نمايش‌ مي‌گذارند و چون‌ اين‌ وصف‌ بزرگ‌ كه‌: «در راه‌ الله جهاد مي‌كنند و از ملامت‌ هيچ‌ ملامتگري‌ نمي‌ترسند» يعني‌: آنان‌ به‌ حدي‌ در عقيده‌ و عمل‌ خويش‌ راسخ‌ و پايدار و سرسخت‌ هستند كه‌ اصلا به‌ نيرنگ‌هاي‌ دشمنان‌ حق‌ و حزب‌ شيطان‌ كه‌ به ‌انگيزه‌ حسد و بغض‌ و نفرت‌ از حق‌ و اهل‌ آن‌، مؤمنان‌ را مورد تحقير و تمسخر قرارداده‌ و خوبي‌ها و زيبايي‌هايشان‌ را زشت‌ و كارنامه‌ها ومفاخرشان‌ را معيوب‌ جلوه‌گر مي‌سازند، هيچ‌ ارزش‌ و اهميتي‌ نمي‌دهند.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوذر(رض) آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: «خليل‌ من ‌رسول‌ خداص مرا به‌ هفت‌چيز فرمان‌ داد:
1 ـ اين‌ كه‌ با مساكين‌ دوستي‌ و نزديكي‌ كنم‌.
2 ـ اين‌ كه‌ هميشه‌ به‌ فرودست‌ خود بنگرم‌، نه‌ به‌ فرادست‌ خود.
3 ـ اين‌ كه‌ صله‌ رحم‌ (پيوند با نزديكان‌) را بجا آورم‌، هرچند آنان‌ به‌ من‌ پشت ‌كنند.
4 ـ اين‌ كه‌ از كسي‌ چيزي‌ درخواست‌ نكنم‌.
5 ـ اين‌ كه‌ سخن‌ حق‌ را بگويم‌، هرچند تلخ‌ باشد.
6 ـ اين‌ كه‌ در راه‌ خدا(ج) از سرزنش‌ و ملامت‌ هيچ‌ ملامتگري‌ نترسم‌.
7 ـ و اين‌ كه‌ (لا حول‌ و لا قوه ‌الا باالله) را بسيار بگويم‌ زيرا اين‌ كلمات‌ از گنجي‌ در زير عرش‌ خداي‌ سبحان‌ است».
«اين» اوصافي‌ كه‌ ذكر شد: «فضل‌ الهي‌ است‌ كه‌ آن‌ را به‌ هركه‌ بخواهد مي‌دهد وخداوند گشايشگر داناست» از گشايشگري‌ وي‌ است‌ كه‌ فضل‌ و رحمتش‌ بسيار است‌ و از دانايي‌ وي‌ است‌ كه‌ اين‌ اوصاف‌ را به‌ كساني‌ مي‌بخشد كه‌ شايستگي‌ آن‌را داشته‌ باشند.
بايد دانست‌ كه‌ اين‌ آيه ‌كريمه‌، نمايانگر بعدي‌ از ابعاد اعجاز قرآن‌ كريم‌ است ‌زيرا درحالي‌ از ارتداد اعراب‌ خبر مي‌دهد كه‌ هنوز اين‌ پديده‌ در ميانشان‌ ظهور نكرده‌ بود و يك‌ امر غيبي‌ به‌شمار مي‌رفت‌. آري‌! بعد از مدتي‌ پديده‌ ارتداد ظهور كرد و در عهد ابوبكر صديق‌(رض) به ‌شكل‌ گسترده‌اي‌ خود را نشان‌ داد به ‌طوري‌ كه‌ قبايل‌ بزرگي‌ از اعراب‌، چون‌ «غطفان» و «فزاره» و «بني‌سليم» و در مجموع‌ يازده‌ گروه‌ مرتد شدند.
 
آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا مِن دَآبَّةٍ فِي الأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هيچ جنبنده‌اي در زمين نيست مگر اين كه روزيِ آن ، بر عهده خدا است ( و خدا روزي مناسب هر يك را در بحر و برّ مي‌رساند ) و محلّ زيست ( دوران حيات ) و محلّ دفن ( پس از ممات ) او را مي‌داند . همه اينها در كتاب روشني ( به نام لوح محفوظ ، موجود و مضبوط ) است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« دَآبَّةٍ » : جانور . جنبنده . شامل‌انسان هم مي‌گردد ( نگا : بقره‌ / 164 ) . « مُسْتَقَرّ » : قرارگاه . محلّ زيست . « مُسْتَوْدَع‌ » : آرامگاه . محلّ دفن . « كِتَابٍ مُّبِينٍ » : نوشته آشكار . كتاب روشن . مراد لوح محفوظ است ( نگا : انعام / 59 ) .‏
 
آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَهُوَ الَّذِي خَلَق السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاء لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِن بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِنْ هَذَا إِلاَّ سِحْرٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خدا آن كسي است كه آسمانها و زمين را در شش دوره بيافريد و ( پيش از آن ، جهان هستي جز موادّ مذاب گازي شكل گسترده در گستره گيتي نبود ، و اين جهان هستي و پاي ) تخت قدرت خدا بر ( اين ماده عظيم به ظاهر ) آب ، قرار داشت .  ( اين آفرينش سترگ و شگفت را بدين خاطر ساخت ) تا شما را بيازمايد ( و معلوم شود ) كه چه كساني از شما كارهاي نيكو مي‌كنند ( و چه افرادي از شما كارهاي بد مي‌كنند ) . اگر به آنان بگوئي شما بعد از مرگ برانگيخته مي‌شويد ( و زندگي دوباره پيدا مي‌كنيد ) كافران ( ا