 » : مقتدي . راهنما . حال ( كِتابُ ) است . « اُوْلئِكَ » : آنان . مراد افراد برحق و با ايمان است . مفرد آمدن ( مَنْ ) در آغاز آيه ، و جمع آمدن ( أولئِكَ ) در وسط آن ، با توجّه به لفظ و معني موصول است . « بِهِ » : به قرآن . « الأحْزَابِ » : جمع حِزْب ، گروه‌ها و دسته‌ها . در اينجا مراد همه طوائف و قبائل و كساني است كه كفر و ضلال آنان را به هم مربوط مي‌سازد و در يك صف قرار مي‌دهد . « مَوْعِد » : وعده‌گاه . مراد جايگاه و قرارگاه است . « مِرْيَةٍ » : شكّ و ترديد .‏
 
آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِباً أُوْلَئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَى رَبِّهِمْ وَيَقُولُ الأَشْهَادُ هَؤُلاء الَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَى رَبِّهِمْ أَلاَ لَعْنَةُ اللّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏چه كسي ستمگرتر از كسي است كه به خدا دروغ بندد ؟ !  ( كساني كه به خدا دروغ مي‌بندند و چيزهائي را بدو نسبت مي‌دهند كه از او نيست ، در قيامت به گونه خاصّي ) آنان به پروردگارشان عرضه مي‌گردند ( و در دادگاه عدل الهي به‌سان مي‌شوند ) و گواهان ( حاضر در آنجا ، اعم از پيغمبران و فرشتگان و غيره بر آنان گواهي مي‌دهند و ) مي‌گويند : اينان بر پروردگار خود دروغ بسته‌اند ( و لذا زشت‌ترين گناه و رسواكننده‌ترين ستم را مرتكب شده‌اند ) . هان ! نفرين خدا بر ستمگران باد !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الأشْهَادُ » : جمع شَهيد يا شاهِد ، مثل أشْراف و شَريف ، و أَصْحاب و صاحِب ، گواهان . مراد پيغمبران ( نگا : نساء / 41 ) و مؤمنان ( نگا : بقره / 143 ) و فرشتگان ( نبأ / 38 ) و اعضاء بدن ( نگا : نور / 24 ) است . « أَلا لَعْنَةُ اللهِ عَلَي الظَّالِمِينَ » : هان ! نفرين خدا بر ستمكاران باد . بدانيد كه نفرين خدا ستمكاران را دربر مي‌گيرد .‏
 
آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجاً وَهُم بِالآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آن ستمكاراني كه ( مردمان را ) از راه خدا باز مي‌داشتند ، و ( بر راستاي خداشناسي سدها و مانعها ايجاد مي‌كردند ، و در دلهاي مردمان شكّها و گمانها مي‌انداختند تا آنان را منحرف سازند و بديشان ) راه خدا را كج و نادرست نشان دهند ، و آناني كه به آخرت كفر مي‌ورزيدند ( و به جهان ديگر ايمان نداشتند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الَّذِينَ » : صفت واژه ( الظَّالِمِينَ ) در آيه قبلي است . « يَبْغُونَهَا عِوَجاً » : آن را كج مي‌خواهند . يعني هميشه در صدد آن هستند كه جاده مستقيم الهي را كج نشان دهند و نادرست جلوه بنمايند .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8636.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:8637.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:8638.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:8639.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:8640.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:8641.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:8642.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:8643.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:8644.txt">آيه  28</a></body></html>آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ أُولَئِكَ لَمْ يَكُونُواْ مُعْجِزِينَ فِي الأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ اللّهِ مِنْ أَوْلِيَاء يُضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ مَا كَانُواْ يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ وَمَا كَانُواْ يُبْصِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اين كافران ) چنان نيستند كه آنان بتوانند ( خدا را از عذاب رساندن به خود ) در دنيا ناتوان و درمانده سازند ( و از قلمرو قدرت او خارج شوند . اگر خدا بخواهد ايشان را گرفتار عذاب و بلائي كند ) آنان بجز خدا ياور و فريادرسي ندارند ( كه ايشان را از عذاب و بلاي آسماني برهاند . در آخرت هم به سبب عصيان و طغيانشان ) عذابشان چندين برابر مي‌گردد ( و پيوسته افزونتر و افزونتر مي‌شود . چرا كه در دنيا ) آنان نمي‌توانستند ( نشانه‌هاي خداشناسيِ پخش در آفاق و انفس را ) ببينند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الأرْض‌ » : زمين . مراد دنيا است . « أَوْلِيَآءَ » : ياران و مددكاران . آلهه و معبودان . « مَا كَانُوا يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ . . . » : تاب شنيدن حق و چشم ديدن نشانه‌هاي دالّ بر وجود آفريدگار ، و توان پيروي از قرآن را نداشته‌اند ، و در حقيقت از گوش و چشم خود سود نبرده‌اند .‏
 
آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آنان كسانيند كه خويشتن را زيانبار مي‌كنند و هستي خود را مي‌بازند ، و معبودهائي را كه به دروغ به هم‌ مي‌بافند و مي‌سازند ، گم و ناپديد مي‌گردند ( و دروغگوئيها و ياوه‌سرائيهايشان از بين مي‌رود و بيفائده و بيسود مي‌شود ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ » : خود را زيانبار كرده و وجود خويش را باخته‌اند . به خويشتن زيان رسانده‌اند . « مَا » : مراد معبودهاي دروغين و اكاذيب و دعاوي باطل است كه در قيامت كاري از دست معبودها ساخته نيست ، و در جهانِ حقائق ، اباطيل بي‌ثمر است .‏
 
آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ لاَ جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الآخِرَةِ هُمُ الأَخْسَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏مسلّماً آنان زيانبارترين ( مردمان ) هستند ( چرا كه سعادت خود را باخته‌اند ، و باقي را به فاني ، و نعمت را به نقمت ، و جنّان را به نيران داده‌اند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لا جَرَمَ » : حَقّاً . مسلّماً .‏
 
آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَأَخْبَتُواْ إِلَى رَبِّهِمْ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بيگمان كساني كه ايمان آورده‌اند و كارهاي شايسته كرده‌اند و به خداي خويش آرميده‌اند ( و كرنشش برده‌اند و تسليم فرمانش شده‌اند ) آنان بهشتيانند و در آنجا جاودانه مي‌مانند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَخْبَتُوا إِلَيا رَبِّهِمْ » : در برابر خداي خود فروتني و كرنش مي‌كنند . به عدالت و قضاوت خداي خود اطمينان دارند ( نگا : حجّ / 34 و 54 ) .‏
 
سوره مائدة آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر كس‌ كه‌ خدا و پيامبر او و مؤمنان‌ را ولي‌ خود بداند» پيروز است‌، چرا كه‌ «حزب‌ خدا همان‌ پيروزمندانند» حزب‌ خدا(جل جلاله): مؤمناني‌ هستند كه‌ به‌ ياري‌ شريعت‌خدا(ج) برخاسته‌ اند. به‌ اين‌ ترتيب‌، خداي‌ عزوجل‌ به‌ كساني‌ وعده‌ پيروزي‌ بر دشمنانشان‌ مي‌دهد كه‌ او و پيامبرش‌ و مؤمنان‌ را به‌ دوستي‌ بگيرند.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ شده‌است‌: چون‌ طايفه‌ يهودي ‌بني‌قينقاع‌ با رسول‌ خداص جنگيدند، عبدالله بن‌ابي‌ منافق‌ بر اساس‌ پيماني‌ كه‌ با آنان‌ داشت‌، از ياري‌ مسلمانان‌ سر باز زد درحالي‌ كه‌ مي‌گفت‌: من‌ مردي‌ هستم‌ كه ‌از روز بد مي‌ترسم‌ و از اتحاد با دوستانم‌ دست‌ بر نمي‌دارم‌! اما عباده‌بن‌صامت‌(رض) كه‌ او نيز دوستان‌ و هم‌پيمانان‌ زيادي‌ از يهوديا