 در دست من است ( و هرگونه كه بخواهم در آن تصرّف مي‌كنم و كساني را كه از من پيروي كنند ، ثروتمند مي‌سازم ) و به شما نمي‌گويم كه من غيب مي‌دانم ( و آگاه از علم خدا مي‌باشم و از چيزهائي باخبرم كه ديگران از آنها بي‌خبرند ) و من نمي‌گويم كه من فرشته‌ام . و من ( هرگز براي خوشايند شما ) نمي‌گويم آنان كه در نظر شما خوار مي‌آيند ، خداوند هيچ گونه خوبي و نيكي بهره ايشان نمي‌سازد ( و اجر و پاداش فراوان و قابل توجّهي بدانان عطاء نمي‌كند . من جز ايمان و صداقت از آنان نمي‌بينم و من مأمور به ظاهرم ) و خدا از چيزهائي كه در اندرون دارند آگاه‌تر ( از هر كسي ) است .  ( اگر آنچه شما دوست داريد بگويم و بكنم ، ) در اين صورت من از زمره ستمكاران ( به خود و به ديگران ) خواهم بود .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« وَ لآ أَعْلَمُ الْغَيْبَ » : عطف بر ( عِندِي خَزآئِنُ اللهِ ) است و تكرار ( لا ) براي تأكيد نفي است . « تَزْدَرِي‌ » : حقير مي‌بينند . خوار و پست مي‌بينند . از باب افتعال و از ماده ( زري ) است . « خَيْراً » : خوبي . نيكي . مراد خوشبختي دنيا و آخرت است كه در برابر داشتن ايمان به مؤمنان وعده داده شده است ( نگا : يونس / 63 و 64 ، زمر / 10 ، نور / 55 ) .‏
 
آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُواْ يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتَنِا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏گفتند : اي نوح ! با ما جرو بحث كردي ( تا به تو ايمان بياوريم ) و جرو بحث را به درازا كشاندي ( تا آنجا كه ما را خسته كردي . جانمان از اين همه گفتار به لب رسيده است و ديگر تاب تحمّل شنيدن سخنانت را نداريم ) . اگر راست مي‌گوئي ( كه تو پيغمبري و اگر به تو ايمان نياوريم ، عذاب خدا گريبانگيرمان مي‌گردد ) آنچه را كه ما را از آن‌ مي‌ترساني ، به ما برسان ( و هيچ درنگ مكن . حرف بس است ، عذاب كو ؟ ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« قَدْ جَادَلْتَنَا » : با ما بسي مجادله و جرّ و بحث كردي . با ما ستيزه و پرخاش نمودي .‏
 
سوره مائدة آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الَّذِينَ اتَّخَذُواْ دِينَكُمْ هُزُواً وَلَعِباً مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! كساني‌ را كه‌ دين‌ شما را به‌ ريشخند و بازي‌ گرفته‌اند، چه‌ از كساني‌ كه ‌پيش‌ از شما به‌ آنان‌ كتاب‌ داده‌ شده‌ و چه‌ از كافران‌، دوستان‌ خود نگيريد» اين‌ آيه‌ از موالات‌ و هم‌پيماني‌ با كساني‌ نهي‌ مي‌كند كه‌ دين‌ خدا(ج) را به‌ تمسخر و ريشخند مي‌گيرند و اين‌ معني‌ عام‌ است‌ در تمام‌ كساني‌ كه‌ به‌ ورطه‌ مخالفت‌ با دين‌خدا(ج) درمي‌افتند؛ اعم‌ از مشركان‌، اهل‌ كتاب‌ و اهل‌ بدعت‌هايي‌ كه‌ به‌ اسلام‌ منتسب‌ اند «و اگر به‌ راستي‌ مؤمنيد، از خداوند پروا كنيد» و گرد دوستي‌ و ياري‌ و هم‌پيماني‌ با گروههاي‌ دشمن‌ با خدا(ج) و رسولش‌ نگرديد، چنان‌ نباشد كه‌ آنان ‌دينتان‌ را به‌ مسخره‌ بگيرند اما شما در مقابل‌، آنان‌ را به‌ دوستي‌ بگيريد بلكه‌ بايد اين‌ كار آنها با انكار و دشمني‌ از جانب‌ شما، مقابله‌ شود.
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ اگر آيه‌ (51) از موالات‌ با يهود و نصاري‌ نهي‌ كرد، اين‌ آيه‌، نهي‌ از موالات‌ با همه‌ كفار، اعم‌ از ملحدان‌، مشركان‌، آتش‌پرستان‌، هنود، بودايي‌ها و ديگر فرقه‌هاي‌ معاند با اسلام‌ را دربر مي‌گيرد.
 
آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُم بِهِ اللّهُ إِن شَاء وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏گفت :  ( رساندن عذاب در دست خدا است‌ ؛ نه در دست من ) اين خدا است كه آن را به شما مي‌رساند اگر بخواهد ( و حكمتش اقتضاء كند ) ، و شما نمي‌توانيد ( خدا را ) درمانده كنيد ( و از نزول عذاب او جلوگيري نمائيد و يا از آن بگريزيد و خويشتن را برهانيد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَأْتِيكُم بِهِ » : آن را به شما مي‌رساند .‏
 
آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ يَنفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدتُّ أَنْ أَنصَحَ لَكُمْ إِن كَانَ اللّهُ يُرِيدُ أَن يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هرگاه خدا بخواهد شما را ( به خاطر فساد درون و گناهان فراوان ) گمراه و هلاك كند ، هرچند كه بخواهم شما را اندرز دهم ، اندرز من سودي به شما نمي‌رساند ( و پندهايم در شما نمي‌گيرد ) . خدا پروردگار شما است و به سوي او برگردانده مي‌شويد ( و به مجازات خود مي‌رسيد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« نُصْحِي‌ » : پند من . اندرز من . خلوص و خيرخواهي من . « يُغْوِيَكُمْ » : شما را گمراه كند . در اينجا مراد از گمراهي ، نتيجه و اثر گمراهي است كه عذاب و هلاك است .‏
 
آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَأَنَاْ بَرِيءٌ مِّمَّا تُجْرَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آيا مشركان مي‌گويند كه ( محمّد ) اين ( قرآن ) را از پيش خود ساخته است و آن را به دروغ به خدا نسبت داده است‌ ؟ بگو : اگر آن را از پيش خود ساخته باشم و به دروغ به خدا نسبت داده باشم ،  ( جرم بزرگي مرتكب شده‌ام و سزاي ) بزهكاري من بر گردن من است ( و مجازات آن را خواهم ديد . ولي اگر من راستگو باشم ، شما گناهكاريد ) و من از ( آثار ) بزهكاري شما ( بر كنار و ) سالم مي‌باشم ( و به گناه شما نمي‌سوزم ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَمْ » : يا اين كه . آيا . « إِفْتَرَاهُ » : آن را از پيش خود ساخته است و به دروغ به خدا نسبت داده است . فاعل ( إِفْتَري ) مي‌تواند پيغمبر اسلام باشد ، و اين آيه به عنوان يك جمله معترضه ذكر شده باشد ، و مي‌تواند نوح باشد و قوم او گفته باشند كه وي اين قصص و اخبار را از پيش خود مي‌گويد . « إِجْرام‌ » : گناه‌كردن . مجرم به معني گناهكار ، از اين واژه است . « بَرِي‌ءٌ » : بركنار . به دور ( نگا : يونس / 41 ) . متنفّر و بيزار ( نگا : انعام / 19 )‏
 
آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ وَأُوحِيَ إِلَى نُوحٍ أَنَّهُ لَن يُؤْمِنَ مِن قَوْمِكَ إِلاَّ مَن قَدْ آمَنَ فَلاَ تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُواْ يَفْعَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏به نوح وحي شد كه جز آنان كه ( تا كنون ) ايمان آورده‌اند ، هيچ كس ديگري از قوم تو ايمان نخواهد آورد . بنابراين از كارهائي كه مي‌كنند غمگين مباش .  ( ما هرچه زودتر سزاي اذيّت و آزار و تهمت و تكذيب ايشان را در كف دستشان خواهيم گذاشت ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لا تَبْتَئِسْ » : محزون مشو . غمگين مباش .‏
 
آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلاَ تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُواْ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و ( به نوح وحي شد كه ) كشتي را تحت نظارت ما و برابر تعليم وحي ما بساز ( و بدان كه تو و مؤمنان همراه تو از مراقبت و محافظت ما برخورداريد و محفوظ از ظالمان ، و مصون از اشتباه در