ُمْ إِنِّي عَامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌ وَارْتَقِبُواْ إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اي قوم من ! هرچه در قدرت داريد انجام دهيد و كوتاهي نكنيد ( و بدانيد كه پشتيبان من خدا است و از شما باكي نيست ) . من به كار خود مشغولم ( و همان گونه كه شما به راه خود ادامه مي‌دهيد ، من هم به راه خود ادامه مي‌دهم ) . بالاخره خواهيد دانست كه چه كسي دچار عذابي مي‌شود كه او را خوار و رسوا مي‌كند ، و چه كسي دروغگو است ( و از من و شما كدام راسترو و خوشبخت ، و كدام كجرو و بدبخت مي‌باشيم ) . چشم به راه باشيد و من هم چشم به راهم ( كه عاقبت چه مي‌شود ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِعْمَلُوا عَلَيا مَكَانَتِكُمْ » : با تمام نيرو و تلاش به كار خود بپردازيد . هرچه از دستتان برمي‌آيد ، دريغ نورزيد ( نگا : انعام / 135 ) . « إِرْتَقِبُوا » : چشم به راه باشيد . منتظر باشيد . « رَقِيبٌ » : چشم به راه . منتظر .‏
 
آيه  94
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَمَّا جَاء أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْباً وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مَّنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هنگامي كه فرمان ما ( مبني بر هلاك قوم مدين ) در رسيد ، شعيب و مؤمنانِ همراهِ او را در پرتو مهر خود ( از عذاب و هلاك ) نجات داديم و صداي ( وحشتناك صاعقه و زلزله ) ، ستمكاران را دريافت و ( بر اثر آن قالب تهي كردند و نقش زمين شدند و ) در خانه و كاشانه خود كالبدهاي بي‌جاني گشتند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« جَاثِمِينَ » : در جاي خود خشكيده و بر رخساره فرو افتاده ( نگا : اعراف / 78 و 91 ، هود / 67 ) .‏
 
آيه  95
‏متن آيه : ‏
‏ كَأَن لَّمْ يَغْنَوْاْ فِيهَا أَلاَ بُعْداً لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بدان گونه كه انگار هرگز از ساكنان آن ديار نبوده‌اند ( و در آنجا نزيسته‌اند و روزگاري در آن بسر نبرده‌اند . نه خود ماندند و نه اثري از ايشان ماند ) . هان ! نابود ( و دور از رحمت خدا ) باد قوم مدين ! همان گونه كه قوم ثمود نابود ( و دور از رحمت خدا ) شدند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا » :  ( نگا : اعراف / 92 ، هود / 68 ) . « بُعْداً » :  ( نگا : هود / 44 و 60 و 68 ) .‏
 
سوره مائدة آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ لَوْلاَ يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ الإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ يَصْنَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«چرا خداپرستان‌ و دانشمندان‌، آنان‌ را از دروغ‌گفتن‌شان‌ و حرامخوارگي‌ شان‌ نهي‌ نمي‌كنند؟» يعني‌: چرا علمايشان‌ مردم‌ را از منكراتي‌ چون‌ دروغگويي‌، حرامخواري‌ و رشوت‌ و ظلم‌ كه‌ در ميانشان‌ شيوع‌ يافته‌، نهي‌ نمي‌كنند و نهي‌ ازمنكر را فروگذاشته‌اند؟ «راستي‌ چه‌ بد است‌ آنچه‌ انجام‌ مي‌دادند» يعني‌: چه‌ بد است‌ اين‌ كار و كردار علمايشان‌ كه‌ قوم‌ و مردم‌ خويش‌ را مي‌بينند كه‌ در حرام‌ و گناه‌ فرورفته‌اند ولي‌ با وجود آن‌، آنها را به‌حال‌ خود وا مي‌گذارند، بي ‌آن‌ كه‌ هيچ ‌اهميتي‌ به‌ اين‌ امر بدهند، يا در صدد تغيير اين‌ حالت‌ برآيند، يا از مشاهده‌ اين‌منكرات‌ چهره‌ درهم‌ كشند.
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ در اين‌ آيه‌، «خواص» را كه‌ علماي‌ تارك ‌«امربه‌معروف» و «نهي‌ازمنكر» اند، به‌ شديدترين‌ وجه‌ و حتي‌ سخت‌تر از توبيخي‌ كه‌ در حق‌ انجام‌دهندگان‌ اين‌ گناهان‌ روا داشته‌، توبيخ‌ و سرزنش‌ مي‌كند زيرا اين‌ علما از آن‌ جاهلان‌ به‌ گناه‌ و ستم‌ و حرام ‌آلوده‌، بدبخت‌تر و تيره‌ روزتر و بد فرجام‌تر و مجرم‌ترند. پس‌ خداي‌ سبحان‌ ببخشايد و نگه‌ دارد آن‌ عالمي‌ را كه ‌در موضوع‌ فريضه‌ امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر، به‌ مسؤوليت‌ خود قيام‌ مي‌كند. در صحيح‌ ترمذي‌ آمده‌ است‌: «آن‌گاه‌ كه‌ مردم‌ ظالم‌ را ببينند اما دست‌ وي‌ را از ارتكاب‌ ظلم‌ نگيرند، نزديك‌ است‌ كه‌ خداوند(ج) آنان‌ را به‌ عذابي‌ عام‌ از نزد خود درافگند». از ابن‌عباس‌(رض) روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: «اين‌ آيه‌ شديدترين ‌آيه‌ قرآن‌ در رابطه‌ با توبيخ‌ علما مي‌باشد».
 
آيه  96
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏ما موسي را همراه با معجزات ( دالّ بر صدق او ) و همراه با برهان آشكار ( و مؤثّر در نفوس ) فرستاديم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ءَايَات‌ » : معجزات مذكور در ( اعراف / 107 و 108 و 133 ) . « سُلْطَانٍ مُّبِينٍ » : حجّت و برهان قوي و آشكار . مراد همان معجزات سابق است . عطف صفت بر موصوف مي‌باشد ( نگا : بقره / 53 ، انبياء / 48 ، ذاريات / 38 ) .‏
 
آيه  97
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُواْ أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏موسي را به سوي فرعون و اشراف و اعيان او فرستاديم ( و فرعون رسالت موسي را نپذيرفت و ) اطرافيان و زعماء فرعون از فرمان او پيروي كردند ( و دستور موسي را گردن نهادند ) ، در حالي كه فرمان فرعون مترقّيانه و مايه هدايت نبود ( و ارزش پيروي را نداشت ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« رَشِيدٍ » : راهبر . راهياب . مترقّيانه ( نگا : هود / 78 ) .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8723.txt">آيه  98</a><a class="text" href="w:text:8724.txt">آيه  99</a><a class="text" href="w:text:8725.txt">آيه  100</a><a class="text" href="w:text:8726.txt">آيه  101</a><a class="text" href="w:text:8727.txt">آيه  102</a><a class="text" href="w:text:8728.txt">آيه  103</a><a class="text" href="w:text:8729.txt">آيه  104</a><a class="text" href="w:text:8730.txt">آيه  105</a><a class="text" href="w:text:8731.txt">آيه  106</a><a class="text" href="w:text:8732.txt">آيه  107</a><a class="text" href="w:text:8733.txt">آيه  108</a></body></html>آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏فرعون در روز قيامت در پيشاپيش قوم خود بوده ( و ايشان را به سوي آتش دوزخ رهبري خواهد كرد ، همان گونه كه در دنيا آنان را به سوي كفر و ضلال رهبري مي‌كرد ) و ايشان را به آتش دوزخ مي‌اندازد . چه بد جايگاهي كه بدان وارد مي‌شوند !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَقْدُمُ » : پيش مي‌افتد . پيشاپيش حركت مي‌كند . « أَوْرَدَهُمْ » : آنان را وارد كرد . فعل ماضي در اينجا به معني فعل مضارع است . يعني : ايشان را داخل مي‌سازد . « الْوِرْدُ » : آبشخور . ورود . مكان ورود . مصدر به معني داخل‌شوندگان ( نگا : مريم / 86 ) . « الْمَوْرُودُ » : جائي كه بدان وارد مي‌شوند . آبي كه بدان وارد مي‌شوند . « بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ » : چه بد آبشخوري كه آنان را بدان وارد مي‌كنند . چه كسان بدبيار و بدبختي كه به آتش دوزخشان داخل مي‌كنند . واژه ( المورود ) را صفت واژه ( الوِرد ) دانسته و مخصوص به ذمّ ( النار ) محذوف است . يا اين كه ( المورود ) مخصوص به ذمّ است و حذ