 بخواهد آن‌ راتنگ‌ مي‌گرداند زيرا پديدآورنده‌ گشايش‌ و تنگدستي‌ اوست‌ لذا اگر روزي‌ ونعمت‌ را تنگ‌ گرداند، اين‌ نيز به‌ مقتضاي‌ حكمت‌ بالغه‌ او مي‌باشد. در حديث‌ شريف ‌به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض) از رسول‌اكرم‌ص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «همانا دست ‌خدا پر است‌ و بخشش‌ و انفاق‌، از آن‌ چيزي‌ كم‌ نمي‌كند...». «و قطعا آنچه‌ به‌سوي‌ تو از جانب‌ پروردگار تو فرو فرستاده ‌شده» از قرآن‌ كه‌ دربرگيرنده‌ احكام‌ نيكوست‌ «بر طغيان‌ و كفر بسياري‌ از آنان» يعني‌: بسياري‌ از يهود و نصاري‌ «مي‌افزايد» يعني‌: آيات‌ منزله‌ برتو، بر كفر و طغيان‌ آنان‌ مي‌افزايد، به‌سبب ‌رشك‌ و حسدي‌ كه‌ در نهادشان‌ است‌ «و در ميان‌ آنان» يعني‌: در ميان‌ يهود، يا در ميان‌ يهود و نصاري‌ «تا روز قيامت‌ دشمني‌ و كينه‌ افگنديم» كه‌ اين‌ دشمني‌ و كينه ‌هرگز انقطاع‌ نمي‌پذيرد و اگر اتفاق‌ و هم‌پيماني‌اي‌ هم‌ در ميانشان‌ مشاهده‌ شود، اين‌ فقط يك‌ پديده‌ ظاهري‌ و نمايشي‌ است‌ «هربار كه‌ آتشي‌ را براي‌ جنگ‌برافروختند، خداوند آن‌ را خاموش‌ ساخت» يعني‌: هربار كه‌ جمعي‌ را به‌ جنگ ‌رسول‌ خداص بسيج‌ كردند و براي‌ آن‌ سازوبرگ‌ و نيرو آماده‌ نمودند، خداي‌سبحان‌ جمعشان‌ را پراكنده‌ و نيرويشان‌ را متلاشي‌ ساخت‌ پس‌ نه‌ كاري‌ ازپيش‌ بردند و نه سودي‌ به ‌چنگ‌ آوردند. آري‌! آنها پيوسته‌ عليه‌ اسلام‌ جنگ‌افروزي‌ كرده‌ و براي‌ آن‌ ساز و برگ‌ و نيرو گرد مي‌آورند اما خداي‌ عزوجل‌ اين ‌تلاش‌ها و تكاپوهايشان‌ را بي‌اثر و بي‌سرانجام‌ مي‌گذارد. در عصر ما نيز يهود ونصاري‌ در برخي‌ از نبردها بر مسلمانان‌ پيروز نگشتند، مگر بدين‌ سبب‌ كه‌ در برابر پرچمهايي‌ مي‌جنگيدند كه‌ به‌نام‌ اسلام‌ برافراشته‌ نشده‌ بود «و در زمين‌ به‌ فساد مي‌كوشند» يعني‌: در ارتكاب‌ اعمالي‌ كه‌ فسادبار و فسادانگيز است‌ جد و جهد مي‌ورزند، كه‌ تلاش‌ در جهت‌ نابودي‌ اسلام‌ و توطئه‌ عليه‌ اهل‌ اسلام‌ از بزرگترين ‌مصاديق‌ فسادانگيزيهايشان‌ است‌ چنان‌كه‌ انتشار فحشا و نابودي‌ اخلاق‌ ملتها نيز از مفاسد بزرگشان‌ مي‌باشد «و خداوند مفسدان‌ را دوست‌ نمي‌دارد».
 
[6] نگاه‌ كنيد به‌ آيه‌ «181/آل‌ عمران».آيه  105
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ يَأْتِ لاَ تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏روزي كه اين روز فرا مي‌رسد كسي ياراي سخن گفتن و دم بر آوردن ندارد ، مگر با اجازه خدا .  ( در چنين روزي ، مردمان دو گروه بيش نيستند : ) دسته‌اي از آنان ( به سبب كفر و ضلال ، به انواع عذاب گرفتارند و ) بدبختند ، و دسته‌اي ( به سبب طاعت و عبادت ، غرق در نعمتهاي گوناگونند و ) خوشبختند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« نَفْسٌ » : فردي . كسي . « شَقِيٌّ » : بدبخت . « سَعِيدٌ » : خوشبخت .‏
 
آيه  106
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُواْ فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و امّا آنان كه بدحال و بدبيارند در آتش دوزخ جاي دارند و در آنجا ( در دم و بازدم خود ) ناله و فرياد سر مي‌دهند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« شَقُوا » : بدبخت و بدبيار شده‌اند . « زَفِيرٌ » : صداي ناشي از بازدم و نفَس بازپس دادنِ شديد و طولاني . « شَهِيقٌ » : صداي دم و نفَس بازپس بردن شديد و طولاني .‏
 
آيه  107
‏متن آيه : ‏
‏ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلاَّ مَا شَاء رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آنان در دوزخ جاودانه مي‌مانند تا آن گاه كه آسمانها و زمين ( آنجا ) برپا است .  ( يعني تا دوزخ ، دوزخ است در آن بسر مي‌برند ) مگر اين كه خداي تو بخواهد ( و اوضاع را دگرگون كند ، و عذابي را جايگزين عذاب ديگري گرداند ) . بيگمان پروردگار تو هر كاري را كه بخواهد انجام مي‌دهد ( و چيزي نمي‌تواند جلو او را بگيرد و از انجام آن كار باز دارد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الأرْضُ » : مادام كه آسمانها و زمين‌برپا است . يعني تا دوزخْ دوزخ است . چرا كه مراد از آسمانها و زمين ، آسمانها و زمين دوزخ است و آن هر آن چيزي است كه بالاي سر و زير پاي دوزخيان قرار دارد ( نگا : ابراهيم / 48 ) . يا اين كه مراد جاودانگي و نفي انقطاع است همان گونه كه عرب مي‌گويد : لا أَفْعَلُ كَذا ما لاحَ كَوْكَبٌ . . . مَا اخْتَلَفَ الَّيْلُ وَ النَّهارُ . « إِلاّ مَا شَآءَ رَبُّكَ » : مراد تقييد سرمدي و ابدي بودن است ، نه افاده عدم عموم ( نگا : انعام / 128 ، اعراف / 188 ، يونس / 49 ، اعلي / 7 ) . يا اين كه استثناء متوجّه اهل توحيد گناهكار است . يعني : افراد بدبخت در دوزخ جاودانه مي‌مانند مگر مؤمنان بزهكار .‏
 
آيه  108
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُواْ فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلاَّ مَا شَاء رَبُّكَ عَطَاء غَيْرَ مَجْذُوذٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و امّا كساني كه ( به سبب انجام كارهاي نيكو ) خوشبخت شده‌اند ( وارد بهشت گشته و ) در بهشت جاودانه‌ مي‌مانند ، مادام كه آسمانها و زمين برپا است ، مگر اين كه خدا بخواهد ( و اهل توحيد بزهكار را وارد بهشت نسازد و به دوزخشان دراندازد و بعدها بيرونشان آورد و به بهشتشان برد . خداوند به افراد خوشبخت ) عطيّه عظيمي مي‌دهد كه گسيختني ( و كاستي پذيرفتني ) نيست .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِلاّ مَا شَآءَ رَبُّكَ » : مراد سرمديّت و ابديّت است . يا اين كه ( ما ) به معني ( مَنْ ) است و استثناء موحّدين بزهكار از ضمير ( سَعِدُوا ) است كه سالها بعد از چنين افراد خوشبختي از دوزخ خارج و به بهشت مي‌آيند . « عَطَآءً » : عطيّه . بخشش . مفعول مطلق است و تقدير چنين است : يُعْطِيهِمْ عَطَآءً . عَطاء مصدر يا اسم مصدر و به معني ( إعطاء ) است . حال مفعول مقدّر و تمييز از نسبت هم بشمار آورده‌اند . « غَيْرَ مَجْذُوذٍ » : غير مقطوع . ناگسستني . هميشگي و پياپي .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8735.txt">آيه  109</a><a class="text" href="w:text:8736.txt">آيه  110</a><a class="text" href="w:text:8737.txt">آيه  111</a><a class="text" href="w:text:8738.txt">آيه  112</a><a class="text" href="w:text:8739.txt">آيه  113</a><a class="text" href="w:text:8740.txt">آيه  114</a><a class="text" href="w:text:8741.txt">آيه  115</a><a class="text" href="w:text:8742.txt">آيه  116</a><a class="text" href="w:text:8743.txt">آيه  117</a></body></html>آيه  109
‏متن آيه : ‏
‏ فَلاَ تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هَؤُلاء مَا يَعْبُدُونَ إِلاَّ كَمَا يَعْبُدُ آبَاؤُهُم مِّن قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنقُوصٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اي پيغمبر ! درباره قوم بت‌پرست خود ) شكّ و ترديدي به خويشتن راه مده كه اينان همان چيزهائي را مي‌پرستند و همان عبادتي را مي‌كنند كه پدران ايشان در گذشته آنها را مي‌پرستيدند و بدان گونه پرستش‌ مي‌نمودند .  ( سرنوشت دنيا و آخرت 