لَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و اين كارِ ( ميراندن شما و به جهان گسيل داشتن ديگران ) براي خدا مشكل نيست .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« عَزِيز » : سخت و مشكل .‏
 
آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ وَبَرَزُواْ لِلّهِ جَمِيعاً فَقَالَ الضُّعَفَاء لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُواْ إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعاً فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّهِ مِن شَيْءٍ قَالُواْ لَوْ هَدَانَا اللّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ سَوَاء عَلَيْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( روزي كه قيامت نام دارد ) همه در برابر خدا ظاهر و آشكار مي‌گردند .  ( در اين هنگام ) ضعيفان ( كه پيروان نادان نيرومندانند ، از راه تمسخر ) به كساني مي‌گويند كه خويشتن را ( در دنيا ) بزرگ مي‌پنداشتند : ما پيروان شما بوديم ، آيا مي‌توانيد چيزي از عذاب خدا را از سر ما برداريد ؟ !  ( در پاسخ ) مي‌گويند : اگر خداوند ما را ( به راه رستگاري ) رهنمود مي‌كرد ، ما هم شما را ( به راه نجات ) رهنمود مي‌كرديم ،  ( ولي ما خودمان گمراه بوديم و شما را نيز گمراه كرديم . هم اينك ) چه بي‌تابي كنيم و چه شكيبائي نمائيم يكسان است ( و سودي به حال خراب ما ندارد ، و از عذاب خدا ) راه نجات و گريزي براي ما نيست .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« بَرَزُوا » : آشكار شدند . به دشت فراخي آمدند . « تَبَعاً » : پيروان . مصدر است و به صورت وصف جمع ، يعني تابعان آمده است . « مُغْنُونَ » : بي‌نياز كنندگان . كفايت‌كنندگان . دفع كنندگان . « مَحِيصٍ » : راه نجات . گريزگاه .‏
 
آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الأَمْرُ إِنَّ اللّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلاَّ أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلاَ تَلُومُونِي وَلُومُواْ أَنفُسَكُم مَّا أَنَاْ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و اهريمن ( سر دسته كفر و ضلال ) هنگامي كه كار ( حساب و كتاب ) به پايان رسيد ( و بهشتيان آماده بهشت و دوزخيان آماده دوزخ شدند ، خطاب به پيروان بدبخت خود ) مي‌گويد : خداوند ( بر زبان پيغمبران ) به شما وعده راستيني داد ( كه فرمانبرداران را پاداش و نافرمانبرداران را پادافره خواهم داد ، و بدان وفا كرد ) و من به شما وعده دادم ( كه ثواب و عقاب و بهشت و دوزخي در ميان نيست ) و با شما خلاف وعده كردم ( و دروغ گفتم ) و من بر شما تسلّطي نداشتم ( و كاري نكردم ) جز اين كه شما را دعوت ( به گناه و گمراهي ) نمودم و شما هم ( گول وسوسه مرا خورديد و ) دعوتم را پذيرفتيد . پس مرا سرزنش مكنيد و بلكه خويشتن را سرزنش بكنيد .  ( امروز ) نه من به فرياد شما مي‌رسم و نه شما به فرياد من مي‌رسيد . من ( امروز ) از اين كه مرا قبلاً ( در دنيا براي خدا ) انباز كرده‌ايد ، تبرّي مي‌جويم ( و آن را انكار مي‌كنم ) . بي‌گمان كافران عذاب دردناكي دارند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« قُضِيَ الأمْرُ » : كار پايان داده شد . « سُلْطانٍ » : تسلّط و قدرت . قهر و اجبار . « مُصْرِخ‌ » : فريادرس . « إِنّي كَفَرْتُ » : من انكار مي‌كنم من تبرّي و بيزاري مي‌جويم . « بِما » : به انباز كردن . واژه ( ما ) مصدري و متعلّق به ( أَشْرَكْتُمُوني ) است و در اصل چنين است : إِنّي كَفَرْتُ بِإِشْراكِكُمْ إِيّايَ لِلّهِ في الطاّعَةِ . « الظَّالِمِينَ » : كافران .‏
 
آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلاَمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اين گوشه‌اي از احوال اشقياء بود ، و امّا اشاره‌اي به احوال سعداء شود ) : كساني كه ايمان آورده‌اند و كارهاي پسنديده و شايسته كرده‌اند ، به باغهائي برده مي‌شوند كه در زير ( كاخها و درختان ) آنها جويبارها روان است و با اجازه و توفيق پروردگارشان جاودانه در آنجاها مي‌مانند ( و از سوي خدا و فرشتگان ) درودشان ( مي‌فرستند كه ) عبارت است از : سلامتان باد !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« بِإِذْنِ رَبِّهِمْ » : با اجازه خدا و توفيق او . جار و مجرور متعلّق به ( خالِدينَ ) است . « تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلامٌ » : در آنجا از سوي خدا ( نگا : يس‌ / 58 ) و از سوي فرشتگان ( نگا : رعد / 24 ) درود فرستاده مي‌شوند ( نگا : يونس‌ / 10 ) .‏
 
آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاء ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بنگر كه خدا چگونه مثل مي‌زند : سخن خوب به درخت خوبي مي‌ماند كه تنه آن ( در زمين ) استوار و شاخه‌هايش در فضا ( پراكنده ) باشد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَلَمْ تَرَ » : مگر ننگريسته‌اي‌ ؟ مگر نمي‌داني‌ ؟ در اينجا مراد امر است . يعني : اي انسان ! بنگر و بدان . « كَلِمَة » : سخن . پديده . مراد ايمان ، كلمه توحيد ، هر سخن نيك ديگري ، و يا خود شخص مؤمن است . بدل اشتمال يا بدل كلّ از كلّ واژه ( مَثَلاً ) است . « أَصْلُ » : مراد از اصل ، پائين تنه و ريشه‌هاي درخت است . « فَرْعُ » : شاخه . « السَّمَآءِ » : فضا . بالاي سر .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8958.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:8959.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:8960.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:8961.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:8962.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:8963.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:8964.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:8965.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:8966.txt">آيه  33</a></body></html>آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَيَضْرِبُ اللّهُ الأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بنا به اراده و خواست خدا هر زماني ميوه خود را بدهد ( و دائماً به بارنشسته و سرسبز و خرم باشد ) . خداوند براي مردم مثلها مي‌زند تا متذكّر گردند ( و پند گيرند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أُكُلَ » : ميوه . ثمر . « كُلَّ حِينٍ » : در هر زمان . هر چند در كره زمين درختاني وجود دارد كه در تمام مدّت سال ميوه از شاخه‌هاي آنها قطع نمي‌شود و با وجود داشتن ميوه‌هاي قبلي ، به بار مي‌نشينند و گل مي‌دهند ، ولي تشبيهات زيادي در زبانهاي مختلف داريم كه اصلاً وجود خارجي ندارند . از جمله مي‌گوئيم : قرآن همچون آفتابي است كه غروب ندارد . هجران من همچون شبي است كه پايان ندارد .‏
 
آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَثلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِن فَوْقِ الأَرْضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و سخن بد به درخت بدي مي‌ماند كه از سطح زمين كنده شده باشد ( و در برابر وزش طوفانها هر روز به گوشه‌اي پرتاب گردد و ثبات و ) قراري نداشته باشد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ