 
آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏پروردگارا ! مرا و پدر و مادر مرا و مؤمنان را بيامرز و ببخشاي در آن روزي كه حساب برپا مي‌شود ( و حسابرسي مي‌گردد و به دنبال آن پاداش و پادافره داده مي‌شود ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَقُومُ الْحِسَابُ » : حساب و كتاب به ميان مي‌آيد و از گذشته بازخواست مي‌شود .‏
 
آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تَحْسَبَنَّ اللّهَ غَافِلاً عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الأَبْصَارُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اي پيغمبر ! ) گمان مبر كه خدا از كارهائي كه ستمگران مي‌كنند بي‌خبر است .  ( نه ، بلكه مجازات ) آنان را به روزي حوالت مي‌كند كه چشمها در آن ( از خوف و هراس چيزهائي كه مي‌بيند ) باز مي‌ماند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« تَشْخَصُ » : باز و بي‌حركت مي‌ماند . از هراس پلكها بر هم نهاده نمي‌شود و چشمها خيره و مبهوت مي‌گردد .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8978.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:8979.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:8980.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:8981.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:8982.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:8983.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:8984.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:8985.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:8986.txt">آيه  51</a><a class="text" href="w:text:8987.txt">آيه  52</a></body></html>آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُءُوسِهِمْ لاَ يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَأَفْئِدَتُهُمْ هَوَاء ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( ستمگران همچون اسيران ، از هراس ) سرهاي خود را بالا گرفته و يك راست ( به سوي ندادهنده ) مي‌شتابند و چشمانشان ( از مشاهده اين همه عذاب هراسناك ) فرو بسته نمي‌شود و دلهايشان ( فرو مي‌تپد و از عقل و فهم و انديشه ) تهي مي‌گردد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مُهْطِعِينَ » : شتابندگان بي‌اختيار و خوار . « مُقْنِعي رُؤُوسِهِمْ » : كساني كه سرهاي خود را بالا گرفته باشند و به چيزي جز ندادهنده نگاه نكنند . واژه‌هاي ( مُهْطِعينَ ) و ( مُقْنِعي ) حال اوّل و دوم ضمير ( هُمْ ) در فعل ( يُؤَخِّرُهُمْ ) يا أصحابُ‌اْلابصار مفهوم از سياق كلام است . « لا يَرْتَدُّ » : برنمي‌گردد . « طَرْفُ » : چشم . پلك . « لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ » : چشمانشان چون باز شد دوباره بر هم نهاده نمي‌شود . پلكهاي چشمانشان وقتي كه بالا انداخته شد دوباره پائين انداخته نمي‌شود . يعني چشمها خيره مي‌گردند و مات و مبهوت مي‌مانند . « هَوآءٌ » : خالي از فهم و شعور و تدبّر و تفكّر . يعني دل از دست مي‌رود و عقل و هوشي بر جاي نمي‌ماند . مرغ دل دچار اضطراب مي‌گردد و در فضاي سينه به پرواز در مي‌آيد و براي رهائي از تخته بندِ تن خويشتن را بدين سو و آن سو مي‌زند .‏
 
آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُواْ رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَوَلَمْ تَكُونُواْ أَقْسَمْتُم مِّن قَبْلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و مردمان را بترسان از روزي كه عذاب به سراغشان مي‌آيد و ستمكاران ( و ظالماني كه با كفر و معصيت ، به خود و ديگران ظلم نموده‌اند ) مي‌گويند : پروردگارا !  ( ما را به جهان برگردان و اندك ) روزگاري به ما مهلت ده تا دعوت ( به يكتاپرستي ) تو را پاسخ گفته و از پيغمبرانت پيروي نمائيم ( و جبران مافات بنمائيم . امّا كار از كار گذشته و ديگر برگشتي به جهان نيست و پاسخ مي‌شنوند كه ) مگر شما قبلاً ( در جهان روشن ) سوگند نخورديد كه ( دنيا را پاياني و ) شما را زوالي نيست‌ ؟ !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَخِّرْنا إِلَيا أَجَلٍ قَريبٍ » : ما را تا مدّت كوتاهي بازپس بر . اندكي ما را به جهان برگردان . « أَجَلٍ » : مدّت . روزگار . « أَقْسَمْتُم مِّن قَبْلُ » : قبلاً در جهان سوگند مي‌خورديد ( نگا : نحل‌ / 38 ) . « مَا لَكُم مِّن زَوَالٍ » : شما را پاياني و بعد از اين جهان ، جهاني نيست . شما از قدرت و نعمتي كه در دنيا داريد ، به بدبختي و دوزخي كه محمّد مي‌گويد انتقال پيدا نمي‌كنيد .‏
 
سوره مائدة آيه  85
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَثَابَهُمُ اللّهُ بِمَا قَالُواْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاء الْمُحْسِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌ پاس‌ آنچه‌ گفتند، خدا به‌ آنان‌ باغهايي‌ پاداش‌ داد كه‌ از زير درختان‌ آن ‌نهرها جاري‌ است‌، در آن‌ جاودانه‌ مي‌مانند و اين‌ پاداش‌ نيكوكاران‌ است» آري‌! خداي‌ عزوجل‌ در برابر اين‌ سخنشان‌ كه‌ آن‌ را به‌ اخلاص‌ گفتند و به‌ مضمون‌ آن ‌نيز معتقد و باورمند بودند، چنين‌ پاداش‌ شايسته‌اي‌ به‌ ايشان‌ داد.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌است‌: رسول‌ خداص عمروبن‌اميه‌ ضمري‌ را همراه‌ با نامه‌اي‌ به‌سوي‌ نجاشي‌ پادشاه‌ حبشه‌ فرستاده‌ او را به‌ دين‌ حق‌ دعوت‌ كردند پس‌نجاشي‌ به‌ دنبال‌ راهبان‌ و كشيشان‌ فرستاده‌ همه‌ آنان‌ را گرد آورد، سپس‌ از جعفربن‌ابي‌طالب‌(رض) خواست‌ تا بر آنان‌ قرآن‌ بخواند، جعفر(رض) بر ايشان‌ سوره ‌«مريم» را قرائت‌ كرد پس‌ همه‌ آنان‌ ايمان‌ آوردند و چشمانشان‌ از اشك‌ لبريز شد و همانان‌اند كه‌ خداوند(ج) آيه‌: ﴿وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً﴾  را تا ﴿فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ﴾ در شأن‌ ايشان‌ نازل‌ كرد.
 
آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ وَسَكَنتُمْ فِي مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الأَمْثَالَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و در سرزمين و ديار مردمان ظالمي ( همچون عاد و ثمود ) سكونت گزيديد و ( عبرت نگرفتيد ، هرچند كه ) برايتان روشن بود كه در حق آنان چگونه رفتار كرديم ( و بر سر ايشان چه آورديم ، ) و مثلها برايتان زديم ( مبني بر اين كه گذشتگان چه كردند و در مقابل چه ديدند ، امّا پند نگرفتيد و امروز گرفتار شديد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَسَاكِنِ » : منازل . خانه و كاشانه . سرزمين و ديار . « الأمْثَالَ » : مثَلها . ذكر صفاتي كه پيشينيان داشتند و بيان مكافاتي كه ديدند .‏
 
آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَدْ مَكَرُواْ مَكْرَهُمْ وَعِندَ اللّهِ مَكْرُهُمْ وَإِن كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَالُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آنان نيرنگ خود را نمودند ( و براي جلوگيري از دعوت آسماني توطئه‌ها كردند و نقشه‌ها چيدند ) و خدا از نيرنگشان آگاه است ، و شريعت ثابت و استوار ( همچون كوه‌هاي سر به فلك كشيده اسلام ) با نيرنگ آنان از جاي بركنده نمي‌شود .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« عِندَ اللهِ مَكْرُهُمْ » : خدا از نيرنگشان آگاه است و مي‌تواند آن را خنثي و بي‌اثر سازد . « إِنْ » : مي‌تواند حرف نفي يا حرف شرط باشد . « اِن كَانَ » : نبوده است . اگر بوده