آيه  95
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏ما تو را از ( كيد و مكر و اذيّت و آزار ) استهزاء كنندگان مصون و محفوظ مي‌داريم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« كَفَيْنَاكَ » : تو را بسنده‌ايم . تو را حمايت و حفاظت مي‌كنيم ( نگا : بقره‌ / 137 ) .‏
 
سوره مائدة آيه  95
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَقْتُلُواْ الصَّيْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ وَمَن قَتَلَهُ مِنكُم مُّتَعَمِّداً فَجَزَاء مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ هَدْياً بَالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسَاكِينَ أَو عَدْلُ ذَلِكَ صِيَاماً لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ عَفَا اللّهُ عَمَّا سَلَف وَمَنْ عَادَ فَيَنتَقِمُ اللّهُ مِنْهُ وَاللّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! درحالي‌كه‌ محرميد» يعني‌: درحالي‌ كه‌ جهت‌ انجام‌ حج‌ يا عمره‌ يا هر دو، احرام‌ بسته‌ايد «شكار را نكشيد و هر كس‌ از شما عمدا آن‌ را بكشد» يعني‌: درحالي‌ آن‌ را بكشد كه‌ به‌يادآورنده‌ احرام‌ خويش‌ است‌، يا از حرمت‌ كشتن‌ آن ‌آگاه‌ است‌ «بايد نظير آنچه‌ كشته‌ است‌ كفاره‌اي‌ بدهد» يعني‌: بر وي‌ تحمل‌ كيفر و پرداخت‌ كفاره‌اي‌ همانند با آنچه‌ كشته‌؛ واجب‌ است‌ «از چهارپايان» يعني‌: از شتر، يا گاو، يا گوسفند «كه‌ حكم‌ كند به‌ آن» يعني‌: به‌ آن‌ جزا و كيفر، يا به‌ همانند بودن‌ آنچه‌ كه‌ كشته‌ است‌ «دو تن‌ عادل‌ از ميان‌ شما» يعني‌: دو مرد معروف‌ به‌ عدالت‌ از ميان‌ مسلمانان‌ به‌ آن‌ حكم‌ كنند پس‌ چون‌ آن‌ دو به‌ آن‌ حكم‌ كردند، آن ‌كفاره‌ بر وي‌ لازم‌ مي‌شود «و به‌ صورت‌ هدي‌ به‌ كعبه‌ برسد» يعني‌: اگر دو تن‌ حكم ‌عادل‌ به‌ كفاره‌ حكم‌ كردند، با آن‌ حيوان‌ كفاره‌، همان‌ كاري‌ انجام‌ مي‌شود كه‌ باقرباني‌ انجام‌ مي‌شود؛ از فرستادن‌ آن‌ به‌سوي‌ مكه‌ و ذبح‌ نمودن‌ آن‌ در آنجا. البته‌ مراد آيه‌ عين‌ كعبه‌ نيست‌ زيرا قرباني‌ در خود كعبه‌ ذبح‌ نمي‌شود بلكه‌ مراد سرزمين‌ حرم‌ است‌ و هيچ‌ خلافي‌ در اين‌ نيست‌ «يا بايد كفاره‌اي‌ بدهد كه‌ عبارت‌ است‌ از: طعام‌ دادن‌ مساكين‌، يا برابر آن‌ روزه‌ بگيرد» اما بر كسي‌ كه‌ بدون‌ عمد شكار را مي‌كشد، كفاره‌اي‌ نيست‌. برخي‌ گفته‌اند: بر وي‌ نيز كفاره‌ است‌.
بايسته‌ ياد آوري‌ است‌ كه‌ علما مقدار كفاره‌ در هر گونه‌ صيدي‌ را مقرر داشته‌اند. شاه‌ ولي‌الله دهلوي‌ مي‌گويد: «جزاي‌ صيد يكي‌ از سه‌ چيز تواند بود:
1 ـ همانند صيد را در حرم‌ ذبح‌ كند. اين‌ همانندي‌ در نزد شافعي‌ به‌ خلقت‌ و هيأت‌ و در نزد ابوحنيفه‌ به‌ قيمت‌ است‌ زيرا مماثلت‌ به‌ خلقت‌ و هيأت‌ متعذر مي‌باشد پس‌ مراد مماثلت‌ معنوي‌ است‌ و داوران‌ بايد قيمت‌ آن‌ را بسنجند نه‌ حيواني‌ مانند آن‌ را.
2 ـ به‌ قيمت‌ صيد، خوراكي‌اي‌ خريده‌ و آن‌ را به‌ مسكينان‌ بدهد. در نزد شافعي‌ بايد به‌ هر مسكين‌ مدي‌ از طعام‌ و در نزد ابوحنيفه‌ به‌ هر مسكين‌ نيم‌ صاع‌ از گندم‌ يايك‌ صاع‌ از جو بدهد[9].
3 ـ بجاي‌ اطعام‌ هر نفر مسكين‌ به ‌شمار مسكينان‌ يك‌ روز روزه‌ بدارد. پس‌ جاني ‌در ميان‌ سه‌ نوع‌ كفاره‌ يادشده‌ مخير است‌ «تا وبال‌ كردار خود را بچشد» وبال‌: يعني‌: سرانجام‌ بد و جزاي‌ كشتن‌ شكار را «الله از آنچه‌ گذشت» از جانب‌ شما، درمورد شكاركردن‌ صيد حرم‌ قبل‌ از نزول‌ حكم‌ كفاره‌ «عفو كرده‌ است‌ ولي‌ هر كس‌كه‌ بازگردد» به‌سوي‌ كشتن‌ شكار، بعد از اين‌ بيان‌ قاطع‌ «پس‌ خدا از او انتقام‌ مي‌گيرد» در آخرت‌ و او را به‌سبب‌ گناهانش‌ عذاب‌ مي‌كند «و خداوند غالب‌ و صاحب‌ انتقام‌ است» بر كسي‌ كه‌ از حدود اسلام‌ تجاوز كند. برخي‌ گفته‌اند: معني‌اين‌ است‌ كه‌ خداوند(ج) از او با وضع‌ نمودن‌ كفاره‌ انتقام‌ مي‌گيرد چنان‌كه‌ جمهور فقها از جمله‌ امام‌ ابوحنيفه‌، پرداخت‌ كفاره‌ را بر تكراركننده‌ اين‌ جنايت‌، واجب‌شناخته‌اند بنابراين‌، در نزد آنان‌ جزا با تكرار شكار تكرار مي‌شود زيرا جزاي‌آخرت‌ مانع‌ وجوب‌ جزاي‌ دنيا بر وي‌ نيست‌. اما شريح‌ و سعيدبن‌ جبير گفته‌اند: او در اولين‌باري‌ كه‌ مرتكب‌ اين‌ عمل‌شد، بايد كفاره‌ بدهد، ولي‌ اگر اين‌ عمل‌ را تكرار كرد، بار دوم‌ بر وي‌ به‌ كفاره‌ حكم‌ نمي‌شود بلكه‌ به‌ وي‌ گفته‌ مي‌شود: برو كه‌ خداي‌ عزوجل‌ از تو انتقام‌ مي‌گيرد! يعني‌: گناه‌ تو بزرگتر از آن‌ است‌ كه‌ با كفاره‌ جبران‌ شود.
خاطر نشان‌ مي‌شود كه‌ بر مبناي‌ احاديث‌ شريف‌، حيوانات‌ و حشرات‌ موذي ‌ذيل‌ از حكم‌ قتل‌ صيد در حالت‌ احرام‌ مستثنا هستند: 1 ـ كلاغ‌. 2 ـ زغن ‌(غليواج‌). 3 ـ عقرب‌. 4 ـ موش‌. 5 ـ سگ‌ درنده‌. و گرگ‌ نيز به‌ سگ‌ ملحق ‌مي‌شود. پس‌ در كشتن‌ آنها گناه‌ و كفاره‌اي‌ نيست‌.
 
[9] يك‌ صاع‌ (2751) گرم‌ است، و مد يك‌چهارم‌ صاع‌ است‌.
آيه  96
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللّهِ إِلهاً آخَرَ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آن استهزاءكنندگاني كه معبود ديگري را همراه خدا قرار مي‌دهند ( و بتان را با خدا مي‌پرستند . آنان به زودي نتيجه شرك خود را ) خواهند دانست ( آن گاه كه عذاب دردناك دوزخ ايشان را در برخواهد گرفت ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِله‌ » : معبود ( نگا : بقره‌ / 133 ) .‏
 
آيه  97
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و ما مي‌دانيم كه سينه‌ات از آنچه مي‌گويند ، تنگ مي‌شود ( و از استهزاء و استهانت و الفاظ شرك‌آلودشان دلت به هم مي‌آيد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَضِيقُ » : تنگ مي‌شود . به هم مي‌آيد . مراد ناراحت‌شدن و تنگدل گشتن است .‏
 
آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ السَّاجِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏پس ( به هنگام هجوم ناراحتيها و اندوهها متوسّل به تسبيح و تقديس خدا شو و زبان ) به حمد و ثناي پروردگارت بگشاي و از زمره سجده‌كنندگان ( و نمازگزاران ) باش .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« السَّاجِدِينَ » : سجده‌برندگان . مراد نمازگزاران است .‏
 
آيه  99
‏متن آيه : ‏
‏ وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و پروردگارت را پرستش كن تا مرگ به سراغ تو مي‌آيد ( و سراي فاني را وداع مي‌گوئي ، و سراي باقي آغاز مي‌گردد و پرده‌ها به كنار مي‌رود و حقائق در برابر چشمانت جلوه‌گر مي‌شود ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الْيَقِينُ » : امر مسلّم . عقيده قاطعانه . مراد مرگ است كه كسي در آن ترديد ندارد ( نگا : مدّثّر / 47 ) .‏

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:9095.xml">صفحة (267) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:9102.xml">صفحة (268) (آیه 7) </a><a class="folder" href="w:html:9111.xml">صفحة (2