ايات‌ وارده‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌، دال‌ بر اين‌ امر است‌. در اين‌ روايت‌ آمده‌است‌؛ يكي‌ از اصحاب‌ از رسول‌ خداص پرسيد: آيا حج‌ در هر سال‌ فرض‌ است؟ رسول‌ خداص خشمگين‌ شدند و فرمودند: اگر بگويم‌: آري‌! بي‌گمان‌ بر شما واجب‌ مي‌شود. همان‌ بود كه‌ آيه ‌كريمه‌ نازل‌ شد. «و اگر از آنها هنگامي‌ كه‌ قرآن ‌نازل‌ مي‌شود سؤال‌ كنيد» بدانيد كه‌ با وجود رسول‌ خداص در ميانتان‌ و نزول‌ وحي‌بر وي‌؛ «البته‌ براي‌ شما روشن‌ ساخته‌ مي‌شود» جواب‌ آن‌ سؤالتان‌؛ با پاسخ‌ رسول‌اكرم‌ص يا با نزول‌ وحي‌ در باره‌ آن‌ موضوع‌ «خدا از آنها گذشت» يعني‌: خدا(ج) از آنچه‌ در گذشته‌ سؤال‌ كرديد درگذشت‌ پس‌ ديگربار به‌ اين‌ شيوه‌ بازنگرديد. يا خدا(ج) از مكلف ‌كردنتان‌ به‌ آن‌ تكاليف‌ درگذشت‌ «و خداوند آمرزنده‌ بردبار است» و از بردباري‌ وي‌ است‌ كه‌ شما را ـ جز بعد از هشداردادنتان‌ ـ مجازات‌ نمي‌كند.
حاصل‌ معني‌ اين‌ است‌: در پيرامونتان‌ اموري‌ است‌ كه‌ قرآن‌ از آنها سكوت ‌كرده‌ و شما را در مورد آنها به‌ چيزي‌ مكلف‌ نكرده‌ است‌ پس‌، از آن‌ چيزها سؤال ‌نكنيد ولي‌ اگر به‌رغم‌ اين‌ سؤال‌ كرديد، حكم‌ آن‌ بر شما نازل‌ مي‌شود، هرچند كه‌ شما را غمگين‌ كند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «بزرگترين‌ مسلمانان‌ در ميان ‌مسلمانان‌ از نظر جرم‌، كسي‌ است‌ كه‌ از چيزي‌ سؤال‌ مي‌كند كه‌ حرام‌ نشده‌ است ‌اما به‌سبب‌ سؤال‌ وي‌ حرام‌ مي‌شود».
بعد از نزول‌ اين‌ آيه‌، صحابه‌ رسول‌ خداص به‌ اين‌ ادب‌ پايبند شدند به ‌طوري ‌كه‌ از طرح‌ سؤالات‌ بي‌فايده‌ پرهيز كرده‌ و فقط به‌ آنچه‌ كه‌ پيامبراكرم‌ص به‌ ايشان ‌ابلاغ‌ مي‌نمود، اكتفا مي‌كردند. اما بعد از عصر رسول‌ اكرمص، طرح‌ سؤالات‌ در مورد امور شرعي‌ جايز است‌ زيرا امروزه‌ ديگر بيم‌ آن‌ نمي‌رود كه‌ حلال‌ يا حرامي ‌نازل‌ شود.
 
سوره نحل آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ يَتَوَارَى مِنَ الْقَوْمِ مِن سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ أَلاَ سَاء مَا يَحْكُمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏از قوم و قبيله ( خود ) به خاطر اين مژده بدي كه به او داده مي‌شد خويشتن را پنهان مي‌كرد ( و سرگشته و حيران به خود مي‌گفت : ) آيا اين ننگ را بر خود بپذيرد و دختر را نگاه دارد و يا او را در زير خاك زنده بگور سازد ؟ هان ! چه قضاوت بدي كه مي‌كردند !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَتَوَارَيا » : خود را نهان و از ديد مردمان پنهان مي‌سازد . « هُونٍ » : خواري و رسوائي ( نگا : انعام‌ / 93 ) . « يَدُسُّهُ » : زنده بگورش كند . دفن و پنهانش سازد . استعمال ضمير مذكّر ( ه ) در واژه‌هاي ( يُمْسِكُهُ ) و ( يَدُسُّهُ ) با توجّه به ظاهر مرجع آن ، يعني كلمه ( ما ) است .‏
 
سوره نحل آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ لِلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِ وَلِلّهِ الْمَثَلُ الأَعْلَىَ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏كساني كه به آخرت باور ندارند ، داراي صفات دانيه‌اند ( كه از جمله دوست داشتن پسر و دشمن داشتن دختر و زنده بگور كردن او است ) و خدا داراي صفات عاليّه است ( كه از جمله بي‌نيازي از همه‌كس و همه‌چيز است ) و او با عزّت و با حكمت است ( و مي‌تواند هر كاري را بكند و كارهايش از روي حكمت است ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَثَلُ » : صفت . حالت . « مَثَلُ السَّوْءِ » : صفات دانيه . « الْمَثَلُ الأعْلَيا » : صفات عاليّه .‏
 
سوره نحل آيه  61
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِن دَآبَّةٍ وَلَكِن يُؤَخِّرُهُمْ إلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى فَإِذَا جَاء أَجَلُهُمْ لاَ يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلاَ يَسْتَقْدِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اگر خداوند مردمان را به سبب ستمشان ( هرچه زودتر به عقاب و عذاب آن ) كيفر مي‌داد ، بر روي زمين جنبنده‌اي ( انسان نام ) باقي نمي‌گذاشت ، وليكن آنان را تا مدّت معيّن ( كه زمان فرا رسيدن مرگ ايشان است ) مهلت مي‌دهد ، و هنگامي كه اجل آنان سر رسيد نه لحظه‌اي ( آن را ) پس مي‌اندازند و نه ( لحظه‌اي آن را ) پيش مي‌اندازند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« عَلَيْهَا » : بر روي زمين . مرجع ضمير ( ها ) واژه ( الأرْض ) محذوف است . « دَآبَّةٍ » : جنبنده . به قرينه ضمير ( هُمْ ) مراد انسان است . ليكن مي‌توان آن را شامل هرگونه موجود زنده و جنبنده‌اي دانست . « أَجَلٍ مُّسَمّيً » : فرا رسيدن مرگ . پايان عمر ( نگا : انعام‌ / 2 و 60 ، هود / 3 ، زمر / 42 ) .‏
 
سوره نحل آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَجْعَلُونَ لِلّهِ مَا يَكْرَهُونَ وَتَصِفُ أَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ أَنَّ لَهُمُ الْحُسْنَى لاَ جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ الْنَّارَ وَأَنَّهُم مُّفْرَطُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آنان براي خدا چيزي تعيين مي‌كنند كه خود نمي‌پسندند ( كه انتخاب دختران است ) ، و دروغ بر زبان مي‌رانند و مي‌گويند :  ( همان گونه كه در اين جهان از ثروت و قدرت بهره‌مندند ، در آن جهان هم ) سرانجام نيك دارند ( و بهشت از آن ايشان است ) . بدون شكّ آتش دوزخ بهره ايشان است و آنان پيش از ديگران بدانجا رانده و افكنده مي‌شوند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« تَصِفُ أَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ » : زبانهايشان آشكارا دروغ را بيان مي‌دارد ( نگا : كهف‌ / 36 ، فصّلت‌ / 50 ) . « الْحُسْنَيا » : سرانجام نيك . مراد سعادت و خوشبختي اخروي است كه بهشت است . « لا جَرَمَ » : حقّاً . حتماً ( نگا : هود / 22 ) . « مُفْرَطُونَ » : پيشگامان . جلوافتادگان . فراموش شدگان و از ياد رفتگان ( نگا : اعراف‌ / 51 ، طه‌ / 126 ، جاثيه‌ / 34 ) .‏
 
سوره نحل آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ تَاللّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى أُمَمٍ مِّن قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏به خدا سوگند ! ما ( پيغمبراني ) به سوي ملّتهاي پيش از تو فرستاديم و اهريمن كارهاي ( زشت ) ايشان را در نظرشان آراست و ( آنان را از پيروي پيغمبران بازداشت و بدبختشان كرد . در اين جهان ) امروز اهريمن سرپرست ايشان است و ( آنان را به دنبال خود مي‌كشاند ، و فرداي قيامت ) عذاب دردناكي دارند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ » : اهريمن در اين جهان سرپرست و متولّي امور ايشان است . شيطان امروز هم كه روزگار آخرين رسالت است باز هم كساني را گول مي‌زند و از راه به در مي‌كند . انگار اينان همفكران گذشتگان و از نسل ايشانند .‏
 
سوره نحل آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ إِلاَّ لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُواْ فِيهِ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏ما كتاب ( قرآن ) را بر تو نازل نكرده‌ايم مگر بدان خاطر كه چيزي را براي مردمان بيان و روشن نمائي كه ( جزو امور ديني است و ) د