ها را از مردم خواسته است و يا اين كه مردمان با يكديگر مي‌بندند و خدا را بر وفاي بدانها گواه مي‌گيرند و بر كارشان آگاه مي‌دانند ( نگا : آل‌عمران‌ / 77 ، أنعام‌ / 102 . . .  ) . « الأيْمَانَ » : جمع يَمين ، سوگندها . « تَوْكِيدِ » : تأكيد . استوار داشتن قسم با ياد آن به نام و ذات خدا . از ماده ( وكد ) . « كَفِيلاً » : آگاه و گواه . كسي كه پيمانها زير نظر او بسته مي‌شود و وفا يا عدم وفاي بدانها را مي‌پايد .‏
 
سوره نحل آيه  92
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تَكُونُواْ كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِن بَعْدِ قُوَّةٍ أَنكَاثاً تَتَّخِذُونَ أَيْمَانَكُمْ دَخَلاً بَيْنَكُمْ أَن تَكُونَ أُمَّةٌ هِيَ أَرْبَى مِنْ أُمَّةٍ إِنَّمَا يَبْلُوكُمُ اللّهُ بِهِ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏شما ( كه با پيمان بستن به نام خدا تعهّدي را مي‌پذيريد ، به عهد خود وفا كنيد و ) همانند آن زني نباشيد كه ( به سبب ديوانگي ، پشمهاي ) رشته خود را بعد از تابيدن ، از هم وا مي‌كرد . شما نبايد به خاطر ( ملاحظه اين و آن و ) اين كه گروهي ، جمعيّتشان از گروه ديگري بيشتر است ،  ( پيمانها و ) سوگندهاي خود را ( بشكنيد و آن را ) وسيله خيانت و تقلب و فساد قرار دهيد .  ( آگاه باشيد كه ) خداوند با امر به وفاي به عهد ، شما را مورد آزمايش قرار مي‌دهد . و ( خداوند نتيجه اين آزمايش و ) آنچه را در آن اختلاف مي‌ورزيده‌ايد در روز قيامت براي شما آشكار مي‌سازد ( و پرده از اسرار دلها برمي‌دارد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« نَقَضَتْ » : از هم وا كرد . از هم واگشاد . « غَزْلَ » : تابيده شده . رشته شده . غَزْل مصدر است و به معني اسم مفعول ، يعني مَغْزُول به كار رفته است . « قُوَّةٍ » : مراد تابيدن و استحكام بخشيدن است . « أَنْكَاثاً » : جمع نِكْث ، رشته از هم واشده و باز گشوده . حال مؤكّده از ( غَزْلَ ) يا مفعول دوم ( نَقَضَتْ ) است كه متضمّن معني ( جَعَلَت ) مي‌باشد و يا اين كه مفعول مطلق است و معني چنين است : نَكَثَتْ نَكْثاً . « دَخَلاً » : مكر و خدعه ، فساد و عداوت . « أَرْبَيا » : زيادتر . فراوان‌تر . از مصدر ( ربو ) به معني زيادت . « تَتَّخِذُونَ أَيْمانَكُمْ دَخَلاً بَيْنَكُمْ » : حال ضمير ( و ) در فعل ( لا تَكُونُوا ) است . « أَن تَكُونَ . . . » : تقدير چنين است : لإِن تَكُونَ . به سبب أَن تَكُونَ . مَخافَةَ أَن تَكُونَ . « بِهِ » : ضمير ( ه ) برمي‌گردد به امر به وفاي به عهد ، يا به مصدر حاصل از ( أَن تَكُونَ ) ، يا مصدر مفهوم از واژه ( أَرْبيا ) كه ( ربو ) است ، و يا اين كه راجع است به حاصل معني كه نفس كثرت است .‏
 
سوره نحل آيه  93
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ شَاء اللّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلكِن يُضِلُّ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ وَلَتُسْأَلُنَّ عَمَّا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اگر خدا مي‌خواست شما را ملّت واحدي مي‌كرد ( و در جنس و رنگ و استعداد و ايمان فرقي نمي‌داشتيد و همچون فرشتگان راهي را به اجبار در پيش مي‌گرفتيد و از خود اختياري نمي‌داشتيد . امّا خدا خواست كه شما را متفاوت بيافريند و آزاد بگذارد تا با اختيار خود كارهاي نيك يا بد بكنيد و مستوجب بهشت يا دوزخ بشويد ) . ليكن ( بدانيد كه در هر حال از حيطه قدرت خدا خارج نيستيد ، و ) هر كه را بخواهد گمراه مي‌نمايد و هر كه را بخواهد هدايت عطاء مي‌فرمايد ،  ( امّا برابر قوانين و سنن الهي ، لذا اين هدايت و اضلال ، هرگز سلب مسؤوليّت از شما نمي‌كند ) و به طور قطع در برابر كارهائي كه مي‌كنيد ( مسؤوليد و ) از شما بازخواست مي‌شود .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أُمَّةً وَاحِدَةً » : ملّت واحده و يكتا در روش و منش و كنش همه يكسان همچون فرشتگان مؤمن و باايمان مي‌شديد ( نگا : يونس‌ / 99 ) . « يُضِلُّ مَنْ . . . » :  ( نگا : أنعام‌ / 39 ) .‏
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:9200.txt">آيه  94</a><a class="text" href="w:text:9201.txt">آيه  95</a><a class="text" href="w:text:9202.txt">آيه  96</a><a class="text" href="w:text:9203.txt"> آيه  97</a><a class="text" href="w:text:9204.txt">آيه  98</a><a class="text" href="w:text:9205.txt"> آيه  99</a><a class="text" href="w:text:9206.txt"> آيه  100</a><a class="text" href="w:text:9207.txt">آيه  101</a><a class="text" href="w:text:9208.txt">آيه  102</a></body></html>آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ فَجَعَلْنَاهَا نَكَالاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما آن‌ را» يعني: قريه‌ «أيله‌» را كه‌ مردم‌ آن‌ از فرمان‌ خدا (ج) تجاوز كردند «نكالي‌ گردانيديم‌» نكال: هشدار و عبرت‌ است‌ «براي‌ قومي‌ كه‌ پيشاپيش‌ آن‌ قريه‌بودند» يعني: براي‌ مردمي‌ كه‌ در آن‌ زمان‌ مي‌زيستند «و آن‌ قوم‌ كه‌ پس‌ از آنان‌آيند» در زمانهاي‌ آينده‌ «و آن‌ را پندي‌» و هشداري‌ «براي‌ پرهيزكاران‌» كه‌ پس‌ ازآنان‌ تا روز قيامت‌ مي‌آيند «گردانيديم‌». در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض)آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «لا ترتكبوا ما ارتكبت اليهود فتستحلوا محارم الله بأدنى الحيل‌: مرتكب‌ اعمال‌ يهود نشويد، كه‌ محارم‌ الهي‌ را با كمترين‌حيله‌اي‌ حلال‌ بشماريد».
 
سوره مائدة آيه  104
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ إِلَى مَا أَنزَلَ اللّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُواْ حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ شَيْئاً وَلاَ يَهْتَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌ آنان‌ گفته‌ شود: به‌سوي‌ آنچه‌ خدا نازل‌ كرده‌ و به‌سوي‌ پيامبرش‌ بياييد؛ مي‌گويند: آنچه‌ پدران‌ خود را بر آن‌ يافته‌ايم‌ ما را بس‌ است» يعني‌: هرگز به‌ قرآن‌ و به ‌پيامبر ايمان‌ نمي‌آوريم‌ زيرا دين‌ پدرانمان‌ براي‌ ما كافي‌ است‌ «آيا هرچند پدرانشان‌ چيزي‌ نمي‌دانسته‌ و هدايت‌ نيافته‌ بودند» يعني‌: حتي‌ اگر هم‌ پدرانشان‌ جاهلاني ‌گمراه‌ بوده‌ باشند، باز هم‌ بر دين‌ آنان‌ باقي‌ مي‌مانند؟ حال‌ آن‌ كه‌ سزاوار نيست‌ كسي‌ فقط به‌خاطر اين‌ كه‌ پيشينيانش‌ در راهي‌ روان‌ بوده‌اند، به‌ كيش‌ و آيين‌ آنان ‌باقي‌ بماند، بويژه‌ آن‌ گاه‌ كه‌ فساد شيوه‌هاي‌ پيشينيان‌ آشكار باشد، يا راه‌ و روش‌آنان‌ با كتاب‌ خدا(ج) و سنت‌ پيامبرش‌ص در مخالفت‌ قرار داشته‌ باشد. بنابراين‌، اگر اقتدا به‌ كسي‌ لازم‌ است‌؛ آن‌كس‌ بايد عالمي‌ راه‌يافته‌ باشد درحالي‌ كه ‌پدرانشان نه‌ علمي‌ داشتند و نه‌ از هدايتي‌ برخوردار بودند.
 
	سوره نحل آيه  94
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تَتَّخِذُواْ أَيْمَانَكُمْ دَخَلاً بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌ بَعْدَ ثُبُوتِهَا وَتَذُوقُواْ الْسُّوءَ بِمَا صَدَدتُّمْ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏سوگندهايتان را در ميان خود وسيله نيرنگ و فساد نسازيد ( و مردمان را با قسمهاي دروغ گول نزنيد و از راه راست به در نكنيد . اگر س