 امور به سبب غلبه شهوات نفساني ) كارهاي بد مي‌كنند و بعد از آن توبه مي‌نمايند ( و با انجام حسنات و عبادات به سوي خدا برمي‌گردند ) و به اصلاح ( حال و جبران گذشته خود ) مي‌پردازند ، بس آمرزنده و مهربان است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« جَهَالَةٍ » : حماقت و سفاهت . ناداني ( نگا : نساء / 17 ، انعام‌ / 54 ) .‏
 
سوره نحل آيه  120
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتاً لِلّهِ حَنِيفاً وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏ابراهيم ( كه شما مشركان و شما يهوديان بدو مي‌نازيد ) پيشوائي بود ( جامع همه فضائل اخلاقي ) و مطيع ( فرمان الهي ) و حقّگراي ( بيزار از باطل و كناره‌گير از بديها ) و او از زمره مشركان ( چون شما ) نبوده است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أُمَّةً » : قُدوه . پيشوا . از ماده ( أَمَّهُ ) به معني ( قَصَدَهُ ) يا ( إِقْتَدي بِهِ ) است . فُعْلَة به معني اسم مفعول است . مانند : نُخْبَة ، رُحْلَة ، دُخْلَة . به معني : مُنْتَخَب ، مَرْحُولٌ إِلَيْهِ ، مَدْخُولٌ . . . در صورت دوم ، معني آيه چنين مي‌شود : ابراهيم يك ملّت بود . چرا كه شعاع شخصيّت ابراهيم آن اندازه افزايش داشت كه از يك فرد و دو فرد و يك گروه فراتر و معادل يك ملّت بود ، و در خود كمالات و فضائلي را گرد آورده بود كه اگر بر جماعت زيادي تقسيم مي‌گرديد ، به يكايك ايشان مي‌رسيد . يا اين كه از آنجا كه ابراهيم سرچشمه پيدايش امتي موحّد و يكتاپرست بوده به همين سبب نام امّت بر او گذارده شده است . « قَانِتاً » : مطيع و مداوم بر طاعت و عبادت خدا ( نگا : بقره‌ / 116 و 238 ، آل‌عمران‌ / 17 ، زمر / 9 ) . « حَنيفاً » : حقّگرا . مخلص فرمان خدا ( نگا : بقره‌ / 135 ، آل‌عمران‌ / 67 و 95 . . .  ) .‏
 
سوره مائدة آيه  107
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِنْ عُثِرَ عَلَى أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْماً فَآخَرَانِ يِقُومَانُ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذاً لَّمِنَ الظَّالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر معلوم‌ شد كه‌ آن‌دو دستخوش‌ گناه‌ شده‌اند» يعني‌: اگر بعد از اجراي‌ مراسم ‌تحليف‌، آگاهي‌ حاصل‌ شد كه‌ آن‌ دو شاهد، يا آن‌ دو وصي‌، با دروغ ‌گفتن‌ درشهادت‌ يا در سوگند، يا با ظهور خيانتي‌ ديگر مرتكب‌ گناهي‌ گرديده‌اند؛ «پس‌ دوكس‌ ديگر بجاي‌ آنها بايستند كه‌ قرابت‌ نزديكتري‌ به‌ متوفي‌ داشته‌ باشند» يعني‌: دوتن‌ ديگر كه‌ از نزديكان‌ متوفي‌ باشند، بجاي‌ آن‌ دو، جهت‌ اداي‌ سوگند عليه‌ آنها بپا ايستند و بر آنچه‌ كه‌ حق‌ و حقيقت‌ است‌؛ شهادت‌ بدهند يا سوگند بخورند «از گروهي‌ كه‌ هر يك‌ از دو گواه‌ دروغ‌ به‌ زبردستي‌ بر آنان‌، مال‌ را حق‌ خود ساخت» يعني‌: اين‌ دو تن‌ شاهد نزديك‌ به‌ متوفي‌، از كساني‌ باشند كه‌ از سوي‌ آن‌ دو شاهد اول‌، بر آنان‌ جفا رفته‌ و ستم‌ شده‌ است‌ «پس‌ به‌ الله سوگند خورند كه‌ گواهي‌ ما درست‌تر ازگواهي‌ آن‌ دو است» يعني: عليه‌ دو شاهد كافر سوگند ياد كنند كه‌: شهادت‌ ما ازشهادت‌ آنها درست‌تر است‌ و آنها دروغگو و خائن‌ هستند و ما امانت‌دار وراستگو «و ما از حد تجاوز نكرده‌ايم» يعني‌: ما اين‌ سوگند را عليه‌ آنها به‌ دروغ‌ و بهتان‌ نخورده‌ايم‌ «و در غير اين‌ صورت‌ از ستمكاران‌ باشيم» اگر در كارمان‌ دروغ‌ و دغلي‌ وجود داشته‌ باشد.
 
	سوره نحل آيه  121
‏متن آيه : ‏
‏ شَاكِراً لِّأَنْعُمِهِ اجْتَبَاهُ وَهَدَاهُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏او سپاسگزار نعمتهاي خدا بود ،  ( و به خاطر اين خصال حميده ، خدا براي حمل رسالت ) او را برگزيد و به راه راست ( منتهي به بهشت جاويدان و نعمت سرمدي يزدان ) رهنمودش گردانيد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« شَاكِراً » : خبر چهارم ( كانَ ) است . « إِجْتَبَاهُ » : او را براي رسالت آسماني برگزيد و وي را به دوستي گرفت ( نگا : نساء / 125 ) .‏
 
سوره نحل آيه  122
‏متن آيه : ‏
‏ وَآتَيْنَاهُ فِي الْدُّنْيَا حَسَنَةً وَإِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و در دنيا نيكي بهره او كرديم و در آخرت هم از زمره شايستگان ( نَيل به رضوان رحمان و ورود به بهشت جاويدان ، يعني نعمت فراوان و بي‌پايان ) خواهد بود .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ءَاتَيْناهُ فَِي الدُّنْيَا حَسَنَةً » : مراد محبّت مردمان جميع اديان در حق ابراهيم ، و تولّد انبياء فراوان از نسل او ، و ذكر جميل وي بر سر زبانها براي هميشه است ( نگا : شعراء / 84 ، صافّات‌ / 108 و 109 ) .‏
 
سوره نحل آيه  123
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفاً وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏سپس ( قرنها بعد از ابراهيم ، تو را به پيغمبري برگزيديم ) و به تو وحي كرديم كه از آئين ابراهيم پيروي كن كه حقگرا ( و دور از انحراف ) بود و از زمره مشركان نبود .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مِلَّةَ » : دين . آئين .‏
 
سوره نحل آيه  124
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِينَ اخْتَلَفُواْ فِيهِ وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( بزرگداشت روز جمعه در اسلام ، و عادي شمردن روز شنبه در آن ، مخالف با برنامه ابراهيم نيست ، همان گونه كه يهوديان ادّعاء مي‌كنند ) . بلكه ( ترك كار ، و تحريم شكار ، و پرداختن به عبادت ويژه در ) روز شنبه ( جزو شريعت ابراهيم نبوده و تنها جنبه تنبيه و كيفر يهوديان را داشته است و فقط بر يهوديان يعني ) بر كساني واجب گشته است كه درباره آن اختلاف ورزيده‌اند ( و بعضي آن را پذيرفته و برخي نسبت بدان بي‌اعتنائي كرده‌اند ) و بي‌گمان خداوند ميان آنان درباره آنچه در آن اختلاف ورزيده‌اند ، روز قيامت داوري خواهد كرد ( و هر يك را به جزا و سزاي خود خواهد رساند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« السَّبْتُ » :  ( نگا : بقره‌ / 65 ، نساء / 47 و 154 ) . « أَلَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ » : مراد خود يهوديها است ( نگا : اعراف‌ / 163 ) .‏
 
سوره نحل آيه  125
‏متن آيه : ‏
‏ ادْعُ إِلِى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اي پيغمبر ! ) مردمان را با سخنان استوار و بجا و اندرزهاي نيكو و زيبا به راه پروردگارت فراخوان ، و با ايشان به شيوه هرچه نيكوتر و بهتر گفتگو كن‌ ؛ چرا كه ( بر تو تبليغ رسالت الهي است با سخنان حكيمانه و مستدلاّنه و آگاهانه ، و به گونه بس زيبا و گيرا و پيدا ، و بر ما هدايت و ضلال و حساب و كتاب و سزا و جزا است . ) بي‌گمان پروردگارت آگاه‌تر ( از همگان ) به حال كساني است كه از راه او منحرف و گمراه مي‌شوند و يا اين كه رهن