ند داده شود و او از آنها روي بگرداند ( و درس نگيرد و فرمان نپذيرد ، و عاقبتِ معاصي و گناهاني را كه كرده است ) و آنچه را كه با دست خود پيشاپيش فرستاده است ، فراموش كند ؟ ! ما بر دلهاي آنان ( به سبب كفر گرائيشان ) پرده‌هائي افكنده‌ايم تا آيات را نفهمند ( و نور ايمان به دلهايشان نتابد ) و به گوشهايشان سنگيني انداخته‌ايم ( تا نداي حق را نشنوند ) و لذا هرچند آنان را به سوي هدايت بخواني ، هرگز راهياب نمي‌شوند ( و به دين حق نمي‌گروند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أكِنَّةً » و « أن يَفْقَهُوهُ » و « وَقْراً » :  ( نگا : أنعام‌ / 25 ، إسراء / 46 ) .‏
 
سوره كهف آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ لَوْ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَ بَل لَّهُم مَّوْعِدٌ لَّن يَجِدُوا مِن دُونِهِ مَوْئِلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏پروردگار تو بس آمرزنده و صاحب رحم است . اگر آنان را ( فوراً ) در برابر اعمالشان مجازات مي‌نمود ( مي‌توانست و ) هرچه زودتر عذاب را ( همچون ملّتهاي گذشته ) گريبانگيرشان مي‌كرد ، ولي موعدي دارند كه با فرا رسيدن آن راه نجاتي و پناهي در مقابلش نمي‌يابند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مِن دُونِهِ » : در مقابل آن موعد . بجز خدا . « لَن يَجِدُوا مِن دُونِهِ مَوْئِلاً » : از دست آن پناهگاهي نمي‌يابند كه خويشتن را در آن محفوظ دارند . با فرا رسيدن آن ، پناهگاهي جز خدا نمي‌يابند كه بتواند ايشان را مصون دارد . « مَوْئِلاً » : ملجأ . پناهگاه .‏
 
سوره كهف آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ وَتِلْكَ الْقُرَى أَهْلَكْنَاهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِم مَّوْعِداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و اينها شهرها و آباديهائي است ( از عاد و ثمود و قوم لوط و امثال ايشان ) كه ما ( در رساندن عذابشان شتاب ننموده‌ايم و بلكه ) موعدي براي هلاكشان تعيين كرده‌ايم و زماني آنها را نابود ساخته‌ايم كه ايشان ظلم و ستم پيشه كرده‌اند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الْقُرَيا » : شهرها و آباديها . مجازاً مراد مردمان آنجاها است . « مَهْلِك‌ » : هلاك و نابودي . مصدر ميمي است .‏
 
آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن طِينٍ ثُمَّ قَضَى أَجَلاً وَأَجَلٌ مُّسمًّى عِندَهُ ثُمَّ أَنتُمْ تَمْتَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ آن‌ كه‌ شما را از گل‌ آفريد» مراد، آفرينش‌ آدم‌(ع) است‌ كه‌ اصل‌ و بنياد نوع‌ بشر مي‌باشد «آن‌گاه‌ اجلي‌ را مقرر داشت‌» براي‌ شما، يعني: وقت‌ مرگ‌ شما را «و نزد او ميعادي‌ معين‌ است‌» براي‌ برپاساختن‌ قيامت‌. به‌ قولي: اجل‌ اول‌؛ فاصله‌ ميان‌ آفرينش‌ انسان‌ تا مرگ‌ او و اجل‌ دوم‌؛ فاصله‌ ميان‌ مرگ‌ تا زنده‌ شدن‌ مجدد اوست‌. به‌ قولي‌ديگر: اجل‌ اول‌؛ مدت‌ عمر دنياست‌ و اجل‌ دوم‌؛ مدت‌ عمر انسان ‌تا هنگام‌ مرگ‌ وي‌ است‌ «با اين‌همه‌ شما شك‌ مي‌كنيد» يعني: با آن‌ كه‌ مشاهده ‌مي‌كنيد كه‌ از آغاز تا انتها بر شما چه‌ مي‌رود، باز هم‌ در امر بعثت‌ خويش‌، شك‌ مي‌كنيد!! آيا نمي‌دانيد؛ آن‌ ذاتي‌ كه‌ شما را از گل‌ آفريد و زندگاني‌ دانا و با خردگردانيد و براي‌ شما اين‌ حواس‌ و اين‌ اندامها را پديد آورد، سپس‌ همه‌ آنها را ازشما سلب‌ كرده‌ و شما را بعد از آن‌، مردگاني‌ بي‌جان‌ و استخوانهايي‌ پوسيده‌ وپراكنده‌ مي‌گرداند به‌طوري‌ كه‌ به‌ اصل‌ جمادي‌ خود باز مي‌گرديد؛ همان‌ ذات‌ قادر متعال‌، از برانگيختن‌ مجدد شما نيز ناتوان‌ نيست‌ و يقينا اجسام‌ شما را به‌شكل‌ اوليه‌ آن‌ برمي‌گرداند و ارواح‌ را بدان‌ بازمي‌گرداند؟!
 
	سوره كهف آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِفَتَاهُ لَا أَبْرَحُ حَتَّى أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِيَ حُقُباً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( يادآور شو ) زماني را كه موسي ( پسر عمران ، همراه با يوشع پسر نون ، كه خادم و شاگرد او بود ، به امر خدا براي يافتن شخص فرزانه‌اي به نام خضر بيرون رفت تا از او چيزهائي بياموزد . موسي براي پيدا كردن اين دانشمند بزرگ نشانه‌هائي در دست داشت ، همچون محلّ تلاقي دو دريا و زنده شدن ماهي بريان شده . موسي عزم خود را جزم كرد و ) به جوان ( خدمتگذار ) خود گفت : من هرگز از پاي نمي‌نشينم تا اين كه به محلّ برخورد دو دريا مي‌رسم ، و يا اين كه روزگاران زيادي راه مي‌سپرم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« فَتَاهُ » : خادم خود . فَتي به معني جوان است كه محض احترام خطاب به خدمتگذار گفته مي‌شود . « لآ أَبْرَحُ » : پيوسته راه مي‌روم . هميشه در طلب خواهم بود ( نگا : يوسف‌ / 80 ) . « مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ » : محلّ تلاقي دو دريا . در قرآن اين محلّ روشن نشده است ، ليكن مفسّران گفته‌اند : مراد محلّ اتّصال خليج عقبه و خليج سوئز ، يا محلّ پيوند اقيانوس هند با درياي احمر در بغاز باب‌المندب ، و يا اين كه محلّ پيوستگي درياي مديترانه و اقيانوس اطلس است . « حُقُباً » : روزگاران . مدّت زيادي از زمان كه آن را هفتاد و هشتاد سال تخمين زده‌اند . جمع آن أَحْقاب است ( نگا : نبأ / 23 ) .‏
 
سوره كهف آيه  61
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ سَرَباً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هنگامي كه به محلّ تلاقي دو دريا رسيدند ، ماهي خويش را از ياد بردند ، و ماهي در دريا راه خود را پيش گرفت ( و به درون آن خزيد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« حُوتَ » : ماهي . ظاهراً اين ماهي را به عنوان غذا تهيّه كرده و با خود مي‌بردند و از آن مي‌خوردند . « سَرَباً » : راه سراشيبي . طريق و مسير . مفعول دوم فعل ( إِتَّخَذَ ) است . برخي آن را مصدر و در معني اسم فاعل يعني سارِب گرفته‌اند و حال فاعل فعل ( إِتَّخَذَ ) بشمار آورده‌اند .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:9433.txt"> آيه  62</a><a class="text" href="w:text:9434.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:9435.txt">آيه  64</a><a class="text" href="w:text:9436.txt">آيه  65</a><a class="text" href="w:text:9437.txt"> آيه  66</a><a class="text" href="w:text:9438.txt">آيه  67</a><a class="text" href="w:text:9439.txt"> آيه  68</a><a class="text" href="w:text:9440.txt"> آيه  69</a><a class="text" href="w:text:9441.txt">آيه  70</a><a class="text" href="w:text:9442.txt">آيه  71</a><a class="text" href="w:text:9443.txt">آيه  72</a><a class="text" href="w:text:9444.txt"> آيه  73</a><a class="text" href="w:text:9445.txt"> آيه  74</a></body></html>سوره كهف آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَاهُ آتِنَا غَدَاءنَا لَقَدْ لَقِينَا مِن سَفَرِنَا هَذَا نَصَباً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هنگامي كه ( از آنجا ) دور شدند ( و راه زيادي را طي كردند ، موسي ) به خدمتكارش گفت : غذاي ما را بياور ، واقعاً در اين سفرمان دچار خستگي و رنج زيادي شده‌ايم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« جَاوَزَا » : گذشتند . دور شدند . « غَدَآءَ » : خوراك . چاشت . « نَصَباً » : رنج و خستگي .‏
 
سوره كهف آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ أَرَأَيْتَ إِذْ أَوَيْنَا إِلَى الصَّخْرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَمَا أَنسَانِيهُ إِلَّا الشَّيْطَانُ أَنْ