رسي چه كسي آسمانها و زمين را آفريده است‌ ؟ خواهند گفت : خدا . بگو : آيا چيزهائي را كه بجز خدا به فرياد مي‌خوانيد چنين مي‌بينيد كه اگر خدا بخواهد زيان و گزندي به من برساند ، آنها بتوانند آن زيان و گزند خداوندي را برطرف سازند ؟ و يا اگر خدا بخواهد لطف و مرحمتي در حق من روا دارد ، آنها بتوانند جلو لطف و مرحمتش را بگيرند و آن را باز دارند ؟ بگو : خدا مرا بس است . توكّل كنندگان تنها بر او تكيه و توكّل مي‌كنند و بس .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لَئِن سَأَلْتَهُمْ . . . » : قرآن مردمان را به داوري عقل و حكمِ وجدان و نداي فطرت مي‌برد ، تا ايشان را متوجّه كند كه « خالقيّت‌ » و « قدرت بر سود و زيان‌ » متعلّق به ذات پاك يزدان است و بس . ديگران نه خالقند و نه مالك سود و زيان . « كَاشِفَاتُ » : برطرف كنندگان و از ميان بردارندگان .‏
 
آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ يَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بگو : اي قوم من ! شما بر موضع خود باشيد و هر چه در توان داريد انجام دهيد ، من نيز در راه خود ثابت قدم هستم و به وظيفه خود عمل مي‌كنم ، امّا خواهيد دانست .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« عَلي مَكَانَتِكُمْ » :  ( نگا : انعام‌ / 135 ، هود / 93 و 121 ، يس‌ / 67 ) .‏
 
آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطَانُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وُورِيَ عَنْهُمَا مِن سَوْءَاتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ إِلاَّ أَن تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ شيطان‌ آن‌دو را وسوسه‌ كرد» يعني‌: با آنان‌ به‌طور آهسته‌ و به‌ تكرار سخن‌ گفت‌ «تا برايشان‌ آنچه‌ را از شرمگاههايشان‌ كه‌ از ديدشان‌ پوشيده‌ بود آشكار گرداند» يعني‌: شيطان‌ خواست‌ تا با آشكارساختن‌ عورتهاي‌ آدم‌ و حوا كه‌ از ديدشان‌ مستور بود، به‌ آنان‌ بدي‌ كند زيرا قبل‌ از آن، آدم‌ و حوا نه‌ خود عورتهاي‌خويش‌ را مي‌ديدند و نه‌ يكي‌ از آنها عورت‌ ديگري‌ را مي‌ديد.
اين‌ آيه‌ دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ برهنگي‌ (كشف‌ عورت‌)، از بزرگترين‌ مصيبتهاست‌ و پوشش‌ عورت‌ از ايجابات‌ طبع‌ و عقل‌ سليم‌ مي‌باشد چنان‌كه ‌برهنگي، فطرتي‌ حيواني‌ است‌ كه‌ انسان‌ سليم‌ به‌ آن‌ گرايش‌ نمي‌يابد. علما گفته‌اند: عورت‌ آدم‌ و حوا فقط براي‌ خودشان‌ آشكار گرديد نه‌ براي‌ ديگران‌ «و گفت» ابليس‌ به‌ آدم‌ و حوا «پروردگارتان‌ شما را نهي‌ نكرده‌است» از خوردن‌ «اين‌ درخت، جز براي‌ اين‌ كه‌ مبادا دو فرشته‌ گرديد» يعني‌: براي‌ آن‌ كه‌ فرشته‌ نگرديد «يا از جاودانگان‌ شويد» يعني‌: تا از كساني‌ نگرديد كه‌ هرگز نمي‌ميرند و هميشه‌ ساكن‌ بهشت‌ هستند.
 
	آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( خواهيد دانست كه ) چه كسي عذاب خوار كننده ( دنيا ) به سراغ او خواهد آمد و خوار و رسوايش خواهد كرد ، و ( به دنبال آن ) عذاب جاويدان ( آخرت ) گريبانگيرش مي‌گردد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يُخْزِيهِ » : خوار و رسوايش مي‌كند . حقير و درمانده‌اش مي‌سازد . « يَحِلُّ » : در مي‌رسد . وارد مي‌گردد . « مُقِيمٌ » : ماندگار . جاويدان .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:11522.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:11523.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:11524.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:11525.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:11526.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:11527.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:11528.txt">آيه  47</a></body></html>آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ فَمَنِ اهْتَدَى فَلِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنتَ عَلَيْهِم بِوَكِيلٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏ما كتاب ( قرآن ) را كه مشتمل بر حق و حقيقت است بر تو نازل كرده‌ايم تا آن را به مردمان برساني . هر كس ( از آن درس برگيرد و ) هدايت پذيرد ، به نفع خود او است ، و هر كس ( از آن دوري گزيند و ) گمراه گردد ، به زيان خود سرگردان و ويلان شود ( وظيفه تو تنها ابلاغ و انذار است ) و تو مواظب و مراقب ايشان نمي‌باشي ( تا اعمالشان را بپائي و افعالشان را زير نظر بداري ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لِلنَّاسِ » : براي مردم . براي ابلاغ به مردم . « بِالْحَقِّ » : مشتمل بر حق و حقيقت است و باطل بدان راه ندارد . « يَضِلُّ عَلَيْهَا » : به زيان خود گمراه مي‌گردد . « وَكِيلٍ » :  ( نگا : انعام‌ / 66 و 102 و 107 ، يونس‌ / 108 ، هود / 12 ، يوسف‌ / 66 ، قصص‌ / 28 ) .‏
 
آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنَامِهَا فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضَى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْأُخْرَى إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خداوند ارواح را به هنگام مرگ انسانها و در وقت خواب انسانها برمي‌گيرد . ارواح كساني را كه فرمان مرگ آنان را صادر كرده است نگاه مي‌دارد ، و ارواح ديگري را ( كه هنوز صاحبانشان اجلشان فرا نرسيده به تن ) باز مي‌گرداند تا سرآمد معيّني ( و وقت مشخّصي كه پايان عمر است ) . در اين مسأله ( خواب و بيداري كه همسان مردن و زنده شدن است ) نشانه‌هاي روشني ( از مبدأ و معاد و قدرت خدا و ضعف انسانها ) براي انديشمندان است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَتَوَفّي‌ » : كاملاً دريافت مي‌دارد . به تمام و كمال قبض مي‌كند و برمي‌گيرد . « الأنفُسَ » : ارواح . « مَوْتِها » : مراد مرگ اجسام است . « يُمْسِكُ الَّتي . . . » : اشاره به حالت مرگ است كه موت كبري است و در آن روحها با بدنها به طور كامل قطع رابطه مي‌كنند و براي هميشه به عالم ارواح مي‌روند . « يُرْسِلُ الأُخْري‌ » : اشاره به حالت خواب يا موت صغري است كه چهره ضعيفي از مرگ است و روحها با بدنها به طور ناقص قطع ارتباط مي‌كنند . يا مي‌توان گفت : ارواح ميان عالم روحاني و دنياي جسماني در جولان و نوسانند . « أَجَلٍ مُّسَمّيً » : مراد پايان عمر انسانها است . يادآوري : از اين آيه استفاده مي‌شود كه : 1 - انسان تركيبي از روح و جسم است 2 - روح موجودي جدا از جسم است و هنگامي كه با آن رابطه پيدا كند نشانه حيات پديدار مي‌گردد 3 - انسان به هنگام خواب در آستانه مرگ قرار مي‌گيرد ( نگا : انعام‌ / 60 ) . عبدالكريم خطيب معتقد است كه ( نفس ) در قرآن ، نه روح است و نه جسم . بلكه انسانيّت انسان ، يا انسان معنوي است ( نگا : التفسير القرآني للقرآن ) .‏
 
آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ شُفَعَاء قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئاً وَلَا يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بلكه آنان بدون رضايت و اجازه خداوند ميانجيهائي را برگزيده‌اند ( تا به گمان ايشان ميان آنان و خداوند سبحان ، در برآوردن نيازمنديهاي اين جهان و دفع عذاب