سرچشمه پيدايش فصول چهارگانه و عامل اصلي حيات موجودات زنده است در مدّ نظر دارند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يُقَلِّبُ » : دگرگون مي‌سازد . زير و رو مي‌گرداند . تغيير مي‌دهد . مي‌برد و مي‌آورد . « أُولي الأبْصَارِ » : دارندگان چشم . مراد خردمندان و انديشمنداني است كه در فراسوي دوربين ديده‌ها ، خردها مي‌گمارند و همه‌چيز را با دقّت زير نظر مي‌دارند .‏
 
سوره نور آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ وَاللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِن مَّاء فَمِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَى بَطْنِهِ وَمِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَى رِجْلَيْنِ وَمِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَى أَرْبَعٍ يَخْلُقُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خداوند هر جنبنده‌اي را از آب آفريده است ( ولي با اين كه اصل همه آنها آب است ، داراي انواع گوناگون و استعدادهاي مختلف و طرز زندگي متفاوت شگفت‌انگيزي هستند ) گروهي از آنها بر شكم خود راه مي‌روند ( همچون : ماهيها و خزندگان ) و گروهي از آنها بر روي دو پا راه مي‌روند ( مانند : انسانها و پرندگان ) و دسته‌اي بر روي چهار پا راه مي‌روند ( از قبيل : چهارپايان . تازه جنبندگان و جانداران ، منحصر به اينها نيستند و بلكه چهره‌هاي بسيار متنوّع و اشكال مختلف ديگر دارند ، و ) خدا هرچه را بخواهد مي‌آفريند . قطعاً او بر هر چيزي توانا است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« كُلَّ دَآبَّةٍ » : هر جنبنده‌اي . همه جنبندگان . « مِن مَّآءٍ » : از آب ويژه‌اي كه مني است ، يا از آب معمولي . تنكير ( مَآءٍ ) در اينجا بيانگر افراد نوعي يا افراد شخصي ، يا هر دو است . و تعريف آن در سوره انبياء آيه 30 كه مي‌فرمايد :  ( وَ جَعَلْنا مِنَ الْمَآءِ كلّ شَيْءٍ حَيٍّ ) بيانگر جنس است ( نگا : تفسير آلوسي ) . منظور از خلقت موجودات زنده از آب اين است كه خداوند دانا و توانا ، نخستين جوانه حيات را در اعماق يا سواحل درياها پديدار فرموده است‌ ؛ يا اين كه مراد از چنين آبي مني است ، و اگر هم برخي از جانداران از راه تقسيم سلولها به وجود مي‌آيند ؛ نه از راه نطفه مني ، از قبيل : تك سلوليها ، حكم بالا جنبه نوعي دارد ؛ نه عمومي . و يا اين كه مراد اين است كه آب ماده اصلي موجودات زنده است و قسمت عمده جسم آنها آب بوده و بدون آن قادر به ادامه حيات خود نمي‌باشند . « يَخْلُقُ اللهُ مَا يَشَآءُ » : اين بخش از آيه ، بيانگر اين واقعيّت است كه جانداران منحصر به سه گروه خزندگان و دوپايان و چهارپايان نبوده و بلكه حيواناتي وجود دارد كه به گونه ديگري و داراي پاهاي بيشتري ، و يا ساختار و شيوه حيات شگفت‌تري مي‌باشند .‏
 
آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَن يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَاباً مِّن فَوْقِكُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً وَيُذِيقَ بَعْضَكُم بَأْسَ بَعْضٍ انظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبرص «اوست‌ توانا براين‌ كه‌ بر شما عذابي‌ را بفرستد» از همه ‌اطراف‌ و جوانبتان: «از بالاي‌ سر شما» و آن‌ عذابي‌ است‌ كه‌ از آسمان‌ فرود مي‌آيد؛ چون‌ بارانهاي‌ ويرانگر، باريدن‌ سنگ‌ و صاعقه‌هاي‌ مهلك‌ ـ چنان‌كه‌ پروردگار متعال‌، قوم‌ لوط و اصحاب‌ فيل‌ را سنگ‌باران‌ كرد «يا از زير پاهاي ‌شما» با فروبردنتان‌ در زمين‌ (خسف‌) و با زلزله‌ و غرق‌ چنان‌كه‌ فرعون‌ را غرق‌ وقارون‌ را در زمين‌ فرو برد. در حديث‌ شريف‌ مربوط به‌ «نشانه‌هاي‌ قيامت‌» آمده‌است: «همانا در ميان‌ اين‌ امت‌، قذف‌، خسف‌ و مسخ‌ پديد مي‌آيد». «يا شما را گروه‌گروه‌ به‌هم‌ اندازد» يعني: حق‌ تعالي‌ تواناست‌ بر اين‌ كه‌ شما را گرفتار هواهاي‌ متضاد، نحله‌ها و انديشه‌هاي‌ مختلف‌، آرا و نظريات‌ تفرقه‌بار و اختلاف ‌كلمه‌ نمايد به‌طوري‌ كه‌ سرتاپا غرق‌ كشمكش‌ و معارضه‌ دروني‌ با يك‌ديگر گرديد، يا با يك‌ديگر بجنگيد «و شر و بلاي‌ بعضي‌ از شما را به‌ بعضي ‌ديگر بچشاند» چون‌ كشتن‌ و غارت‌ و به ‌اسارت‌ گرفتن‌ همديگر چنان‌كه‌ در عصر حاضر، امت‌ اسلام‌ در بسياري‌ از نقاط زمين‌ مبتلاي‌ اين‌ عذاب‌ است‌ «بنگر چگونه‌ آيات‌ خود را گونه‌گون‌ بيان‌ مي‌كنيم‌» يعني: حجت‌ها و دلايل‌ آشكار را از وجوه‌ مختلف‌ و به‌شيوه‌هاي‌ گونه‌گون‌ برايشان‌ بيان‌ مي‌كنيم‌ «باشد كه‌ بفهمند» حقيقت‌ را پس‌ به‌وسيله‌ بيانهاي‌ متنوع‌ و روشهاي‌ گونه‌گون‌، به‌سوي‌ حقي‌ كه‌ آن‌ را برايشان‌ روشن‌ساخته‌ايم‌، بازگردند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ سعدبن‌ابي‌وقاص‌(رض)  آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: روزي‌ رسول‌ خداص از محل‌ اقامت‌ خود در بالاي‌ مدينه‌، به‌سوي‌ قسمت ‌سفلاي‌ آن‌ آمدند و چون‌ در راهشان‌ به‌ مسجد بني‌معاويه‌ (قريه‌اي‌ از قراي‌ انصار) رسيدند، به‌ آن‌ مسجد وارد شده و در آن‌ دو ركعت‌ نماز گزاردند و ما نيز با ايشان ‌نماز گزارديم‌، آن‌گاه‌ با پروردگارشان‌ مناجات‌ طولاني‌اي‌ نمودند، سپس‌ به‌سوي‌ ما بازگشتند و فرمودند: «از پروردگارم‌ سه‌ چيز را درخواست‌ كردم‌؛ اما او دو تا از آنها را به‌ من‌ داد و يكي‌ را از من‌ بازداشت: از او خواستم‌ كه‌ امتم‌ را با غرق‌نمودن ‌و با قحطي‌ هلاك‌ نكند؛ و او اين‌ دو را به‌ من‌ عطا كرد و از او خواستم‌ كه‌ شر وبلاي‌ آنان‌ را در ميان‌ خودشان‌ نيفگند (آنان‌ را دچار اختلاف‌ كلمه‌ نگرداند) اما او آن‌ را از من‌ بازداشت‌». البته‌ اين‌ حديث‌ شريف‌ بدين‌ معني‌ نيست‌ كه‌ بخش‌هايي‌ از اين‌ امت‌، هرگز به‌ قحطي‌ و غرق‌ گرفتار نمي‌شوند بلكه‌ به‌ اين‌ معني‌ است‌ كه‌ امت ‌اسلام‌ با اين‌ بليات‌ ريشه‌كن‌ نمي‌شود و كاملا نابود نمي‌گردد. ابن‌كثير نقل‌ مي‌كند كه‌ رسول‌اكرم‌ص در حديث‌ شريف‌ فرمودند: «من‌ بر امتم‌ جز از ائمه (حكام) گمراه‌گر بيم‌ ندارم‌ زيرا چون‌ شمشير در ميان‌ امتم‌ نهاده‌ شد تا روز قيامت ‌از ميانشان‌ برداشته‌ نخواهد شد».
 
سوره نور آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَدْ أَنزَلْنَا آيَاتٍ مُّبَيِّنَاتٍ وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏ما ( از طريق وحي ) آيه‌هاي روشن و روشنگري را فرو فرستاده‌ايم ( كه هم خود واضح بوده و هم بيانگر احكام ديني و امثال زندگي و اسرار كوني مي‌باشند ) و خداوند هركه را بخواهد ( در پرتو تلاش شخص و توفيق الهي ) به راه راست رهنمود مي‌كند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مُبَيِّنَاتٍ » : روشن . روشنگر ( نگا : نور / 34 ) .‏
 
سوره نور آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالرَّسُولِ وَأَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِّنْهُم مِّن بَعْدِ ذَلِكَ وَمَا أُوْلَئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( از جمله كساني كه خدا توفيق هدايت قرينشان نفرموده است ، م