 إِلَّا فِي تَبَابٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏وسائل ( صعود به ) آسمانها ، تا به خداي موسي بنگرم و از او آگاه شوم ، هر چند كه من گمانم بر اين است كه موسي دروغگو است . اين چنين ، كارهاي بد فرعون در نظرش آراسته و پيراسته گشته ، و او از راه ( حق ) بازداشته شده بود ، و توطئه و نيرنگ فرعون ( و فرعونيان ) جز به زيان و نابودي نينجاميد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَسْبَابَ » : بدل است . « أَطَّلِعَ » : بنگرم . باخبر شوم . « تَبَابٍ » : خسران و زيان . هلاك و نابودي .‏
 
آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالَ الَّذِي آمَنَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ الرَّشَادِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏مرد با ايمان گفت : اي قوم من ! از من پيروي كنيد تا شما را به راه صحيح هدايت كنم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الرَّشَادِ » :  ( نگا : غافر / 29 ) . رَشاد و رُشد مذكور در ( بقره‌ / 256 ) يكي است .‏
 
آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ يَا قَوْمِ إِنَّمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ وَإِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اي قوم من ! اين حيات دنيوي كالاي ناچيزي ( و توشه اندكي و خوشي گذرائي ) است ، و آخرت سراي ماندگاري و استقرار است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَتَاعٌ » : توشه‌اي كه سواري براي مسافرت با خود برمي‌دارد ( نگا : المنتخب ) . كالاي اندك . لذّت گذرا . بهره‌اي ناچيز . « دَارُالْقَرَارِ » : سراي هميشگي و ماندگاري . خانه استقرار و جاودانگي .‏
 
آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا وَمَنْ عَمِلَ صَالِحاً مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُوْلَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هر كس عمل بدي انجام دهد ،  ( در آخرت ) جز همسان آن ، كيفر داده نمي‌شود ، ولي هر كس كار خوبي انجام دهد ، خواه مرد باشد يا زن - به شرط اين كه مؤمن باشد - چنين كساني به بهشت مي‌روند و در آنجا نعمت و روزي بديشان بدون حساب و كتاب عطاء مي‌گردد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« بِغَيْرِ حِسَابٍ » :  ( نگا : آل‌عمران‌ / 27 ، نور / 38 ، ص‌ / 39 ، زمر / 10 ) .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:11608.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:11609.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:11610.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:11611.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:11612.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:11613.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:11614.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:11615.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:11616.txt">آيه  49</a></body></html>آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَا قَوْمِ مَا لِي أَدْعُوكُمْ إِلَى النَّجَاةِ وَتَدْعُونَنِي إِلَى النَّارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اي قوم من ! چه خبر است‌ ؟ من شما را به سوي نجات و رستگاري مي‌خوانم و شما مرا به سوي آتش دوزخ‌ مي‌خوانيد ؟ !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَا لِي‌ ؟ » : چه چيز مي‌بينم‌ ؟ چه خبر است‌ ؟ چه شده است‌ ؟ به من بگوئيد كه .‏
 
آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ تَدْعُونَنِي لِأَكْفُرَ بِاللَّهِ وَأُشْرِكَ بِهِ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَأَنَا أَدْعُوكُمْ إِلَى الْعَزِيزِ الْغَفَّارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏مرا فرا مي‌خوانيد تا خدا را باور ندارم ، و انبازي براي او قرار دهم كه اطّلاعي از آن نداشته و ( دليل و برهاني از كتابهاي آسماني بر صحّت معبود بودنش سراغ ) ندارم . در حالي كه من شما را به سوي ( پرستش خداوند ) باعزّت و با مغفرت فرا مي‌خوانم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أُشْرِكَ بِهِ مَا . . . » :  ( نگا : حجّ‌ / 71 ) .‏
 
آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً قَالُواْ وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءنَا وَاللّهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللّهَ لاَ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاء أَتَقُولُونَ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ كار زشتي‌ كنند، مي‌گويند: پدران‌ خود را بر آن‌ يافتيم‌ و خدا ما را بدان‌ فرمان‌ داده ‌است» درحالي‌كه‌ بودن‌ پدرانشان‌ بر راه‌ورسمي‌ زشت‌ و ناشايست، هرگز انجام‌دادن‌ آن‌ كار زشت‌ را از سوي‌ آنان‌ توجيه‌ نمي‌كند و خداي‌ سبحان‌ هرگزآنان‌ را به‌ كارهاي‌ زشت‌ فرمان‌ نداده‌ است‌ بلكه‌ آنان‌ را به‌ پيروي‌ از شيوه‌ و راه‌ انبيا‡ و عمل‌ به‌ كتابهاي‌ نازل‌شده‌ فرمان‌ داده‌ و از مخالفت‌ با انبيا‡ و كتابهاي‌خويش‌ و از جمله‌ ارتكاب‌ فحشا و ديگر اعمال‌ خلاف‌ عفت، نهيشان‌ كرده ‌است‌.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌است‌: اين‌ آيه‌ درباره‌ طواف‌ برهنه‌ مشركان‌ به‌ خانه‌ كعبه ‌نازل‌ شد زيرا مشركان‌ با اقتدا به‌ پدران‌ خويش، به‌طور برهنه‌ به‌ خانه‌ كعبه‌ طواف‌ مي‌كردند و مدعي‌ بودند كه‌ از سوي‌ خداي‌ سبحان‌ به‌ اين‌ شيوه‌ مأمور هستند. تأويلشان‌ نيز اين‌ بود كه‌ در جامه‌اي‌ طواف‌ نمي‌كنند كه‌ خدا(ج)  را در آن‌ جامه ‌نافرماني‌ كرده‌اند. «بگو: قطعا خدا به‌ كار زشت‌ فرمان‌ نمي‌دهد» پس‌ چگونه‌ چنين ‌افترايي‌ بر خداي‌ سبحان‌ مي‌بنديد؟ «آيا چيزي‌ را كه‌ نمي‌دانيد به‌ خداوند نسبت‌ مي‌دهيد؟» درحالي‌كه‌ سخن‌گفتن‌ از روي‌ جهل‌ و ناداني، در هر امري‌ زشت‌ وناپسند است‌ پس‌ كار چگونه‌ خواهد بود اگر اين‌ سخن‌ برخواسته‌ از جهل‌ و آميخته ‌با دروغ، به‌ خداي‌ سبحان‌ نسبت‌ داده‌ شود؟
 
	آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ لَا جَرَمَ أَنَّمَا تَدْعُونَنِي إِلَيْهِ لَيْسَ لَهُ دَعْوَةٌ فِي الدُّنْيَا وَلَا فِي الْآخِرَةِ وَأَنَّ مَرَدَّنَا إِلَى اللَّهِ وَأَنَّ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحَابُ النَّارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏قطعاً چيزهائي كه مرا به سوي آنها فرا مي‌خوانيد ، نه در دنيا دعوتي دارند و نه در آخرت .  ( در دنيا ديده يا شنيده نشده است كه بتها پيغمبراني را به سوي مردم فرستاده باشند تا ايشان را توسّط انبياء به پرستش خود دعوت كنند و بدين وسيله حق الوهيّت داشته باشند ، و در آخرت هم كسي را براي دادگاهي و حسابرسي خويش به سوي خود نمي‌خوانند ) و بازگشت ما در آخرت تنها به سوي خدا است و بس . و ( بايد بدانيد كه ) اسرافكاران ، دوزخي و همدم آتشند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لاجَرَمَ » : به ناچار . قطعاً ( نگا : هود / 22 ، نحل‌ / 23 و 62 و 109 ) . « دَعْوَةٌ » : فرا خواندن . مراد فرا خواندن مردمان براي پرستش در دنيا و دادگاهي در آخرت است . به عبارت ديگر ، بتها نه فرستادگاني به سوي مردمان براي اطاعت از خود روانه كرده‌اند ، و نه در آخرت مي‌توانند مردمان را به دادگاهي خوانند ( نگا : كهف‌ / 52 ، قصص‌ / 64 ، فاطر / 14 ) . لذا اله و معبودِ كسي نمي‌توانند باشند . امّا الله ، هم در دنيا پيغمبراني به سوي مردمان روانه فرموده است و ايشان را به پرستش خويش فرا خوانده است ، و هم در آخرت مردمان را به دادگاه قيامت فرا مي‌خواند و دادرسي مي‌فرمايد ( نگا : اسراء / 52 ، روم‌ / 25 ) . دعاء . در اين صورت مضاف محذوف است و تقدير چنين است : لَيْسَ لَهُ إِسْتِجابَةُ دَعْوَة .  ( نگا : نمل‌ / 62 ، فاطر / 14 ) . « مَرَدَّ » :  ( نگا : رعد / 11 ، روم‌ / 43