ور غرق است . در صورت اوّل ، حال ضمير ( ه ) در ( أَضَلَّهُ اللهُ ) است . در صورت دوم ، حال ( اللهُ ) است . « خَتَمَ عَلي . . . » :  ( نگا : بقره‌ / 7 ) .‏
 
سوره جاثية آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ وَمَا لَهُم بِذَلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏منكران رستاخيز مي‌گويند : حياتي جز همين زندگي دنيائي كه در آن بسر مي‌بريم در كار نيست . گروهي از ما مي‌ميرند و گروهي جاي ايشان را مي‌گيرند ، و جز طبيعت و روزگار ، ما را هلاك نمي‌سازد ! آنان چنين سخني را از روي يقين و آگاهي نمي‌گويند ، و بلكه تنها گمان مي‌برند و تخمين مي‌زنند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« نَمُوتُ وَ نَحْيَا » : مي‌ميريم و زنده مي‌شويم . يعني ما مي‌ميريم و فرزندان ما جايگزين ما مي‌شوند ، و زندگي به همين شكلي پيش مي‌رود ( نگا : مؤمنون‌ / 37 ) . « مَا يُهْلِكُنَا إِلاَّ الدَّهْرُ » : ما را جز مرور روزگار و گذشت عمر از ميان برنمي‌دارد . « مَا لَهُم بِذلِكَ مِنْ عِلْمٍ » :  ( نگا : نجم‌ / 28 ) .‏
 
سوره جاثية آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَن قَالُوا ائْتُوا بِآبَائِنَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هنگامي كه آيات روشن ما ( كه دالّ بر توانائي ما براي ايجاد رستاخيز و زندگي دوباره‌اند ) بر آنان خوانده مي‌شود ، در برابر آنها دليلي جز اين ندارند كه مي‌گويند : اگر راست مي‌گوئيد ( كه قيامتي و زندگي دومي در كار است ) پدران و نياكان ما را زنده كنيد و بياوريد ( تا نمونه‌اي از زنده شدن مردگان را ببينيم و باور كنيم ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« بَيِّنَاتٍ » : روشن . مستدلّ . حال ( آيات ) است . « مَا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلاّ أَن قَالُوا . . . » : واژه ( حجّت ) خبر ( كَانَ ) و جمله ( أَن قَالُوا ) اسم آن است . گفتار بي‌اساس ايشان را ( حجّت ) ناميدن ، كنايه از اين است كه آنان دليلي جز بي‌دليلي ندارند .‏
 
سوره جاثية آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيبَ فِيهِ وَلَكِنَّ أَكَثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بگو : خداوند شما را ( از نيستي به هستي مي‌آورد و ) زنده مي‌كند ، سپس ( بعد از به پايان آمدن اجلتان ) شما را مي‌ميراند ، سپس ( بعد از دوران برزخ و ماندگاري در گورها ، شما را دوباره زنده مي‌كند و ) در روز قيامت كه در آن ترديدي نيست شما را گرد مي‌آورد ، وليكن بيشتر مردم ( به علّت نينديشيدن و تأمّل نكردن ، قدرت خدا را بر ايجاد رستاخيز ) نمي‌دانند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِلي يَوْمِ الْقِيَامَةِ » : در روز قيامت . « فِيهِ » : درباره گردآوري . درباره روز قيامت .‏
 
سوره جاثية آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرضِ وَيَومَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏مالكيّت و حاكميّت آسمانها و زمين از آن خدا است ، و آن روز كه قيامت برپا مي‌شود ، باطلگرايان زيان مي‌بينند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« تَقُومُ السَّاعَةُ » : قيامت برپا مي‌شود . « الْمُبْطِلُونَ » : مدّعيان باطل . باطلگرايان ( نگا : اعراف‌ / 173 ، عنكبوت‌ / 48 ، روم‌ / 58 ، غافر / 78 ) .‏
 
آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحاً إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ إِنِّيَ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
خداوند متعال‌ داستان‌ آدم‌(ع)  را در آغاز سوره‌ بيان‌ كرد، اكنون‌ به‌ بيان ‌داستانهاي‌ انبياي‌ ديگر‡ پرداخته‌ و ابتدا از نوح‌(ع)  آغاز مي‌كند زيرا او اولين‌ فرستاده‌ خداوند(ج)  به‌سوي‌ بشر بعد از آدم‌(ع)  است‌: «هرآينه‌ نوح‌ را به‌سوي‌ قومش‌فرستاديم» نوح‌(ع)  در سرزمين‌ عراق‌ مي‌زيست‌ و خداي‌ عزوجل‌ او را در سن‌ پنجاه ‌سالگي‌ به‌ رسالت‌ مبعوث‌ گردانيد. ابن‌كثير مي‌گويد: «ميان‌ آدم‌ و نوح ـ علیهما السلام ـ ده‌ قرن‌ فاصله‌ بود، كه‌ در طول‌ اين‌ ده‌ قرن، مردم‌ همه‌ بر آيين‌ اسلام‌ و توحيد پايدار بودند و در عصر نوح‌ بود كه‌ شرك‌ و انحراف‌ پديدار شد». نام‌ نوح، (43) بار در قرآن‌ كريم‌ ذكر شده‌ و داستان‌ وي‌ نيز به‌ تفصيل‌ در سوره‌هاي ‌اعراف، هود، مؤمنون، شعرا، قمر و نوح‌ آمده‌ است‌ و شغل‌ وي‌ نجاري‌ بود. ترمذي‌ و ديگران‌ گفته‌اند: تمام‌ خلق‌ هم‌اكنون‌ از نسل‌ نوح‌(ع)  هستند. بعضي برآنند كه‌ ادريس‌(ع)  قبل‌ از نوح‌(ع)  مي‌زيسته‌ است‌. «گفت» نوح‌(ع)  «اي‌ قوم‌ من» فقط «خدا را بپرستيد كه‌ شما را بجز او هيچ‌ خدايي‌ نيست» تا سزاوار اين‌ باشد كه‌ معبود شما قرار گيرد. بدين‌سان، نوح‌(ع)  پرچم‌ دعوت‌ خويش‌ را بر مبناي‌ توحيد و پرستش‌ حق‌ تعالي‌ برافراشت‌ و از قومش‌ خواست‌ تا به‌سوي‌ آيين‌ توحيد بازگردند، همان‌ آييني‌ كه‌ آدم‌(ع)  و نسل‌هاي‌ بعد از وي‌ بر آن‌ بوده‌اند «هرآينه‌ من‌ بر شما از عقوبت‌ روزي‌ بزرگ‌ بيمناكم» يعني‌: اگر خداي‌ سبحان‌ را نپرستيد، بر شما از عذاب ‌روز قيامت، يا عذاب‌ روز طوفان‌ بيمناكم‌. قوم‌ نوح‌(ع)  بتاني‌ را براي‌ پرستش‌ برگزيده‌ بودند كه‌ خداوند متعال‌ در سوره‌ «نوح» به‌ ذكر آنها پرداخته‌ است‌ و نامهاي‌ آنها: ود، سواع، يغوث، يعوق‌ و نسر بود.
ماجراي‌ پديد آمدن‌ اولين‌ بت‌پرستي‌ در ميان‌ فرزندان‌ آدم‌ اين‌گونه‌ بود كه‌: در ميان‌ آنها اشخاص‌ نيكوكار و صالحي‌ زندگي‌ مي‌كردند و چون‌ آنها مردند، قومشان‌ بر سر گورهايشان‌ مساجدي‌ بنا كرده‌ و تمثال‌ آنها را در آن‌ مساجد به ‌تصوير كشيدند تا احوال‌ نيك‌ آنها را هميشه‌ به‌ياد آورده‌ و خود را پايبند شيوه‌ ايشان‌ گردانند و چون‌ زمان‌ درازي‌ بر اين‌ منوال‌ گذشت، رفته‌رفته‌ مجسمه‌ها و نمادهايي‌ بر مثال‌ اين‌ تصويرها ساخته‌ و آنها را به‌ نام‌ آن‌ گروه‌ صالح‌ نام‌گذاري ‌كردند و در نتيجه، بتاني‌ به‌نامهاي‌ ود، سواع، يغوث، يعوق‌ و نسر كه‌ همه‌ ازصالحان‌ بودند، تراشيدند.
	سوره جاثية آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَرَى كُلَّ أُمَّةٍ جَاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعَى إِلَى كِتَابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اي مخاطب ! در آن روز ) هر ملّتي را مي‌بيني كه ( خاشعانه و خاضعانه ، چشم به انتظار فرمان يزدان‌ ؛ در محضر دادگاه خداوند دادگر مهربان ) بر سر زانوها نشسته است . هر ملّتي به سوي نامه اعمالش فراخوانده مي‌شود ( و بديشان گفته مي‌شود : ) امروز جزا و سزاي كارهائي كه مي‌كرده‌ايد به شما داده مي‌شود .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أُمَّةٍ » : جماعت . ملّت . « جَاثِيَةً » : بر سر زانوها نشسته